Uzy­skanie dotacji

Uzy­skanie dotacji

Z rado­ścią infor­mu­jemy, że przy­stą­pi­liśmy do reali­zacji Naro­do­wego Pro­gramu Rozwoju Czy­tel­nictwa.

Do 26 czerwca 2018 r. czekamy na Wasze pro­po­zycje książek dla dzieci, mło­dzieży, doro­słych, a także publi­kacji popu­lar­no­nau­ko­wych. Można je składać w Wydziale Wypo­ży­czalni Peda­go­gicznej Biblio­teki Woje­wódz­kiej im. M. Rejew­skiego w Byd­goszczy lub wypełnić krótki for­mu­larz na stronie inter­ne­towej i face­booku Biblio­teki.

Cele Pro­gramu:
1. Stwa­rzanie warunków do wzrostu czy­tel­nictwa w Polsce;
2. Wzrost atrak­cyj­ności oferty bibliotek szkol­nych i peda­go­gicz­nych przez zwięk­szenie udziału nowości wydaw­ni­czych w zbio­rach bibliotek;
3. Wzrost dostęp­ności książek w biblio­te­kach szkol­nych i peda­go­gicz­nych;
4. Rozwój współ­pracy pomiędzy szko­łami a biblio­te­kami publicz­nymi i biblio­te­kami peda­go­gicz­nymi.

Wybrane nowości w zbio­rach

Wybrane nowości w zbio­rach

Metoda Mon­tes­sori na cztery pory roku : 70 zabaw edu­ka­cyj­nych / Bri­gitte Ekert ; tłu­ma­czenie Kata­rzyna Skawran. – War­szawa : Wydaw­nictwo RM, © 2018.
Sygn. 164600

W tej książce znaj­dziesz 70 ćwiczeń zgod­nych z zasa­dami peda­go­giki Marii Mon­tes­sori prze­zna­czo­nych na różne pory roku. Są tu na przy­kład instrukcje wyko­nania bożo­na­ro­dze­nio­wych deko­racji i latarni na Hal­lo­ween, zabawy w pisanie, rymo­wanki, a nawet prze­pisy kuli­narne i ćwi­czenia jogi. Przy­go­to­wują one dziecko do nauki pisania i czy­tania, zapo­znają z figu­rami geo­me­trycz­nymi, roz­wi­jają jego per­cepcję, moto­rykę oraz inte­lekt. Nie­które zadania można wyko­nywać na dworze, inne – w domu. Każde może być dla Twojego dziecka eks­cy­tu­jącą przy­godą służąca zdo­by­waniu ważnych umie­jęt­ności. Ćwi­czenia opisano krok po kroku i sta­rannie zilu­stro­wano, dzięki czemu dziecko zyska w Tobie mądrego i wraż­li­wego prze­wod­nika po ota­cza­jącym świecie.

Wycho­wanie dla pokoju w peda­go­gice Marii Mon­tes­sori : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Mał­go­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2016.
Sygn. 164374, 164375

Praw­dziwy pokój oznacza zwy­cię­stwo spra­wie­dli­wości i miłości między ludźmi: oznacza lepszy świat, w którym panuje har­monia.
Maria Mon­tes­sori

Słowa Marii Mon­tes­sori sprzed prawie stu lat są nadal aktu­alne. War­tości, na które w tej wypo­wiedzi autorka zwró­ciła uwagę, tj. spra­wie­dli­wość i miłość, w XXI wieku kon­fron­to­wane są każdego dnia z trudną, często bru­talną rze­czy­wi­sto­ścią. Problem pokoju, wycho­wania dla pokoju z per­spek­tywy badań peda­go­gicz­nych jest chętnie i często podej­mo­wany. Nie­mniej z per­spek­tywy wizji aktu­al­nego i przy­szłego życia istotne jest, jak idee wycho­wania dla pokoju są i będą reali­zo­wane w peda­gogii, prak­tyce edu­ka­cyjnej (…).
dr Mał­go­rzata Miksza
Frag­ment recenzji:

(…) W popu­larnym odbiorze peda­go­gika Marii Mon­tes­sori jest koja­rzona głównie z metodą spon­ta­nicz­nego uczenia się dziecka dzięki włą­czeniu go w upo­rząd­ko­wane śro­do­wisko sty­mu­lu­jące do zada­wania pytań i roz­wią­zy­wania pro­blemów. Mniej znane są nato­miast sta­rania wiel­kiej wło­skiej peda­gożki o wycho­wanie moralne i duchowe pod­opiecz­nych, będące w jej prze­ko­naniu jedynym środ­kiem do zapo­bie­żenia wojnom i zapro­wa­dzenia powszech­nego pokoju dzięki prak­tycz­nemu zazna­jo­mieniu dzieci z takimi war­to­ściami jak glo­balne oby­wa­tel­stwo, oso­bista odpo­wie­dzial­ność i sza­cunek dla innego.
Tym właśnie zagad­nie­niom jest poświę­cona odda­wana dp rąk czy­tel­ników książka, która stanowi sta­rannie dobrany zbiór arty­kułów skon­cen­tro­wa­nych na pro­ble­ma­tyce wycho­wania do pokoju, naj­pierw w szer­szej per­spek­tywie teo­re­tycznej, a następnie w dok­trynie Marii Mon­tes­sori (…).
dr hab. Jerzy Kocha­no­wicz,
pro­fesor Dol­no­ślą­skiej Szkoły Wyższej

Język oknem na świat – edu­kacja języ­kowa w peda­go­gice Marii Mon­tes­sori : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Mał­go­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2015.
Sygn. 164372, 164373

(…) Komu­ni­kacja języ­kowa była i jest przed­miotem nauk o czło­wieku, w tym nauk filo­lo­gicz­nych i huma­ni­styczno-spo­łecz­nych. Problem przy­śpie­szo­nego rozwoju środków komu­ni­kacji masowej, brak czasu doro­słych na kontakt z dziećmi, roz­bież­ności w potrze­bach roz­wo­jo­wych dziecka w odnie­sieniu do prak­tyki edu­kacji języ­kowej powo­dują, że coraz wyraź­niej widać zanie­dbania w rozwoju mowy u dzieci, mło­dzieży i doro­słych. Zmniejsza się zasób słow­nictwa, wypo­wiedzi uczniów są bardzo lako­niczne, komu­ni­kacja wer­balna często zastę­po­wana jest wysy­ła­niem krót­kich ese­mesów (…)

Teksty niniej­szej publi­kacji zapewne nie zamy­kają tematu: Język oknem na świat. (…) Niechaj okno będzie zawsze otwarte, aby język stał się sym­bo­licznym pomo­stem pomiędzy czło­wie­kiem i światem. Jak pisała Maria Mon­tes­sori: Nie można wyobrazić sobie pra­wi­dło­wego wycho­wania bez nauki poprawnej wymowy. Powin­niśmy więc dosko­nalić naszą mowę i trosz­czyć się o jej piękno.
dr Mał­go­rzata Miksza

Frag­ment recenzji:
(…) Warto zachęcić Czy­tel­nika do wni­kli­wego prze­stu­dio­wania owego tekstu wpro­wa­dza­ją­cego do póź­niej­szych refleksji autor­skich, a istotnym powodem może być fakt, że poszcze­gólne roz­prawy for­mu­łują wiele myśli i kon­sta­tacji bardzo mocno zwią­za­nych z cywi­li­zacją współ­czesną oraz jej ludzkim i nie zawsze ludzkim obrazem i wymiarem.
prof. zw. dr hab. Ryszard Kucha

Peda­go­gika Mon­tes­sori – pod­stawy teo­re­tyczne i twórcze inspi­racje w prak­tyce : system peda­go­giczny Marii Mon­tes­sori w pla­ców­kach wycho­wania przed­szkol­nego i edu­kacji wcze­snosz­kolnej w Polsce i we Wło­szech / Barbara Surma. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2008.
Sygn. 164362, 164363

W jakim kie­runku roz­wi­nęła się teoria i prak­tyka peda­go­giczna Marii Mon­tes­sori? Czy myśl peda­go­giczna M. Mon­tes­sori i zało­żenia meto­dyczne dają moż­li­wości twór­czych inspi­racji prak­tycz­nych? Jakie w tej kon­cepcji jest miejsce dla twór­czego rozwoju nauczy­ciela i ucznia? Czy współ­cze­śnie prak­tycy pra­cu­jący metodą M. Mon­tes­sori bez­kry­tycznie trzy­mają się zasad i założeń opra­co­wa­nych przez nią prawie sto lat temu? Jak współ­cze­śnie rozumie się myśl M. Mon­tes­sori dosto­so­wania sposobu podej­ścia peda­go­gicz­nego do dziecka, mając na uwadze dziecko każdej kultury i epoki?
Na te i na wiele innych pytań stara się odpo­wie­dzieć autorka w swej książce, którą dedy­kuje stu­dentom peda­go­giki i psy­cho­logii, nauczy­cielom wycho­wania przed­szkol­nego i edu­kacji wcze­snosz­kolnej, kate­chetom, rodzicom i dzie­ciom, z którymi praca przy­nosi jej tak wiele radości.

Frag­ment recenzji:
(…) Autorka, wyko­rzy­stując całą dostępną lite­ra­turę – głównie w języku włoskim, miała moż­li­wość zwe­ry­fi­ko­wania wielu, nie­jed­no­krotnie błęd­nych inter­pre­tacji, jakie funk­cjo­no­wały w odnie­sieniu do systemu mon­tes­so­riań­skiego. Dzięki tak solidnej ana­lizie czy­telnik może nareszcie poznać istotę i zało­żenia tego systemu (…)
prof. dr hab. Marian Śnie­żyński

Peda­go­gika Marii Mon­tes­sori w Polsce i na świecie : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Barbary Surmy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum ; Kraków : Wydaw­nictwo Wyższej Szkoły Filo­zo­ficzno-Peda­go­gicznej Igna­tianum, 2009.
Sygn. 164364, 164365

Idea peda­go­giczna Marii Mon­tes­sori znana jest na świecie od ponad stu lat, jej rozwój i recepcja prze­bie­gały w różnych krajach na różne sposoby. Celem tej publi­kacji jest przed­sta­wienie pol­skiemu Czy­tel­ni­kowi histo­rycz­nych uwa­run­kowań rozwoju myśli peda­go­gicznej Marii Mon­tes­sori we Wło­szech, w Niem­czech i w Polsce oraz aktu­al­nego stanu recepcji tegoż systemu w Polsce. Zebrane w tej publi­kacji arty­kuły są próbą przy­bli­żenia i roz­po­wszech­nienia idei peda­go­gicz­nych Marii Mon­tes­sori reali­zo­wa­nych w coraz to licz­niej­szych, nowo powsta­ją­cych w Polsce żłob­kach, przed­szko­lach i szko­łach pod­sta­wo­wych.

Frag­ment recenzji:
(…) Redak­torka naukowa tej publi­kacji Barbara Surma napi­sała we wstępie:
„W myśl Marii Mon­tes­sori, podą­żając za dziec­kiem, jesteśmy w stanie pomóc mu roz­winąć jego oso­bo­wość, bez względu na to gdzie mieszka, jakim języ­kiem się posłu­guje, jaką wyznaje religię… Ta róż­no­rod­ność nie dzieli, a jed­noczy. Dziecko niesie pokój. Naszym zada­niem jest tylko odkryć to dziecko i pomóc mu roz­winąć jego oso­bo­wość” .
Teksty zawarte w pracy zbio­rowej dają świa­dectwo moż­li­wości reali­zacji tego pod­sta­wo­wego zadania wycho­waw­czego (…)
prof. zw. dr hab. Sta­ni­sław Palka

Dziecko i dorosły w kon­cepcji peda­go­gicznej Marii Mon­tes­sori : teoria i prak­tyka : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Barbary Surmy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum ; Kraków : Wydaw­nictwo Wyższej Szkoły Filo­zo­ficzno-Peda­go­gicznej Igna­tianum, 2009.
Sygn. 164366, 164367

To co budziło tak wielkie zain­te­re­so­wanie w meto­dzie Mon­tes­sori, nazwano odkry­ciem dziecka lub inaczej kluczem do dziecka. Ana­li­zując koleje pierw­szego wydania „Il metodo” , trzeba stwier­dzić, że Maria Mon­tes­sori wie­lo­krotnie doko­ny­wała zmian w swej meto­dzie. Świadczy to o ciągłej potrzebie badania rozwoju dziecka i szu­kania nowych moż­li­wości jego odkry­wania, sposobu jego uczenia się, naby­wania różnych umie­jęt­ności, pamię­tając jednak o zasa­dzie wolnego wyboru i własnej aktyw­ności dziecka w przy­go­to­wanym oto­czeniu. Dowodem na to, że spad­ko­biercy myśli peda­go­gicznej Marii Mon­tes­sori podą­żają za dziec­kiem, nie zatrzy­mują się na bada­niach doko­na­nych w zeszłym stu­leciu, jest niniejsza pozycja, której celem jest uka­zanie, w jaki sposób pracuje się współ­cze­śnie z dziećmi, jak dziecko się uczy oraz jaka jest pozycja i rola nauczy­ciela mon­tes­so­riań­skiego w pol­skich pla­ców­kach.

Frag­ment recenzji:
(…) Książka stanowi sta­rannie dobrany zbiór arty­kułów napi­sa­nych przez znawców kon­cepcji Marii Mon­tes­sori. Główną zaletą mono­grafii jest uka­zanie dok­tryny i metody wiel­kiej wło­skiej pedagog z różnych punktów widzenia. Roz­wa­żania teo­re­tyczne zostały uzu­peł­nione przed­sta­wie­niem wyników badań nad sku­tecz­no­ścią metody Mon­tes­sori, jak również rela­cjami z pracy dydak­tycznej wyko­rzy­stu­jącej tę coraz bar­dziej popu­larną w naszym kraju peda­go­gikę. Lektura książki może stać się inspi­racją dla nauczy­cieli poszu­ku­ją­cych twór­czych metod akty­wi­zacji dziecka, dla rodziców pra­gną­cych lepiej zro­zu­mieć swoje pociechy, dla stu­dentów zgłę­bia­ją­cych różne kon­cepcje wycho­wawcze (…)
dr hab. Jerzy Kocha­no­wicz,
pro­fesor Dol­no­ślą­skiej Szkoły Wyższej

Odkrycie dziecka / Maria Mon­tes­sori ; przeł. Alek­sandra Pluta. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2014.
Sygn. 164368, 164369

Z przed­mowy do pierw­szego pol­skiego wydania:
(…) Cieszy fakt, że do rąk pol­skiego czy­tel­nika trafia pierwsze wydanie w języku polskim książki Marii Mon­tes­sori pod tytułem Odkrycie dziecka. Książka została rze­telnie prze­tłu­ma­czona z języka wło­skiego przez Alek­sandrę Plutę i naukowo zre­da­go­wana przez Barbarę Surmę. Dzięki sta­rannej formie edy­tor­skiej Wydaw­nictwa Palatum każda osoba zain­te­re­so­wana postacią i twór­czo­ścią Marii Mon­tes­sori prze­żyje duchowa ucztę, delek­tując się tek­stami zawar­tymi w książce. Spek­trum zagad­nień jakie pre­zen­tuje Maria Mon­tes­sori jest kwin­te­sencją jej dłu­go­let­nich badań nad dziec­kiem: jego roz­wojem, edu­kacją i ducho­wo­ścią. W przed­mowie do trze­ciego wydania wło­skiego Maria Mon­tes­sori, po raz kolejny pod­kre­śliła, że w podej­mo­wa­nych przez nią bada­niach zale­żało jej na wni­kliwym, naukowym poznaniu dziecka i życiu w pokoju, a nie na stwo­rzeniu nowej metody edu­ka­cyjnej. Pro­blemy, jakie ma do roz­wią­zania ludz­kość, to głównie pokój i jedność. Można to osią­gnąć tylko poprzez zwró­cenie swej uwagi i poświę­cenie energii na odkry­wanie dziecka i na roz­wi­janie wiel­kiego poten­cjału oso­bo­wości ludz­kiej w okresie jej kształ­to­wania [s. 9]. Jeszcze raz na to zwró­ciła uwagę Autorka w roz­dziale 24 „Trium­fu­jąca kwa­dryga“: Punktem wyjścia dla praw­dzi­wego zro­zu­mienia naszej pracy nie jest branie pod uwagę metody wycho­waw­czej, lecz czegoś prze­ciw­nego: metoda jest kon­se­kwencją wspo­ma­gania rozwoju zjawisk psy­cho­lo­gicz­nych, które nie były zauwa­żone, a co za tym idzie – były nie­znane przez stu­lecia. Problem zatem nie jest natury peda­go­gicznej, lecz psy­cho­lo­gicznej, a wycho­wanie, które wspo­maga życie, jest dyle­matem, który dotyczy ludz­kości [s. 271].

Edu­kacja w sys­temie Marii Mon­tes­sori – wycho­wa­niem do war­tości : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Mał­go­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2014.
Sygn. 164370, 164371

Od wielu lat obser­wu­jemy w naszym kraju coraz żywsze zain­te­re­so­wanie peda­go­giką Marii Mon­tes­sori. Egzem­pli­fi­kują to powsta­jące coraz licz­niej pla­cówki Mon­tes­sori, przed­szkola, szkoły, także żłobki. Publi­kacje naukowe na temat peda­go­giki M. Mon­tes­sori również wska­zują, że peda­godzy, teo­re­tycy i prak­tycy mają ogromną potrzebę opisu i wyja­śnienia założeń myślenia Autorki o dziecku, jego rozwoju, edu­kacji w domu, przed­szkolu i szkole (…).
(…) Edu­kacja M. Mon­tes­sori skon­cen­tro­wana jest na poma­ganiu życiu, kluczem jest wycho­wanie do war­tości, a środ­kiem – towa­rzy­szenie dzie­ciom w budo­waniu oso­bo­wości. Czło­wiek, aby jego nazwę można było zapisać wielką literą, musi być istotą nie tylko rozumną, posia­da­jącą inte­li­gencję, która pozwala mu działać, ale również wraż­liwą, czującą, widzącą złożone potrzeby innych ludzi (…)
dr Mał­go­rzata Miksza
Źródło :
www​.palatum​.pl
www​.rm​.com​.pl

Wybrane nowości w zbio­rach – kwie­cień

Wybrane nowości w zbio­rach – kwie­cień

Prawo, rodzina, praca / redakcja naukowa Marta Andrysz­czak, Renata Bado­wiec, Daria Gęsicka. – Toruń : Wydaw­nictwo Naukowe Uni­wer­sy­tetu Miko­łaja Koper­nika, 2017.
Sygn. 162985

Mono­grafia została poświę­cona wybranym zagad­nie­niom oraz insty­tu­cjom prawnym spo­ty­kanym w dwóch naj­waż­niej­szych sferach ludz­kiej aktyw­ności – w pracy oraz w rela­cjach rodzin­nych. Publi­kacja nie ma cha­rak­teru kom­plek­so­wego, ponieważ nie obej­muje swoim zakresem wszyst­kich zagad­nień zwią­za­nych z powyż­szymi rela­cjami, nie­mniej jej istotny walor stanowi aktu­al­ność poru­sza­nych kwestii. Autorzy poszcze­gól­nych roz­działów skupili się na tema­tach, które ze względu na zmie­nia­jące się sto­sunki spo­łeczno-gospo­darcze budzą obecnie naj­większe zain­te­re­so­wanie lub wąt­pli­wości. Mono­grafia ma cha­rakter wie­lo­płasz­czy­znowy – zawiera prace z prawa admi­ni­stra­cyj­nego, cywil­nego, euro­pej­skiego, karnego, kon­sty­tu­cyj­nego, podat­ko­wego, pracy oraz rodzin­nego.

Prawo rodzinne i opie­kuńcze : prak­tyka, orzecz­nictwo, kazusy / Natalia Szok, Rado­sław Ter­lecki. – 2. wydanie, stan prawny kwie­cień 2017 r. – War­szawa : Wydaw­nictwo C. H. Beck, 2017.
Sygn. 162986

Książka stanowi studium insty­tucji prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego. Jest ona szcze­gólnie pole­cana apli­kantom odby­wa­jącym szko­lenia w ramach apli­kacji rad­cow­skiej, adwo­kac­kiej, sędziow­skiej, nota­rialnej czy komor­ni­czej, jak również osobom przy­go­to­wu­jącym się do egza­minów zawo­do­wych. Z uwagi na sze­rokie omó­wienie pro­ble­ma­tyki sto­so­wania prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego, opra­co­wanie to dedy­ko­wane jest także radcom prawnym i adwo­katom, którzy w ramach wyko­ny­wania zawodu zajmują się pro­wa­dze­niem spraw rodzin­nych. Przej­rzysta formuła ana­li­zo­wa­nych treści sprawia, że praca ta może być również pomocna stu­dentom prawa, którzy pragną pogłębić swoją wiedzę, a także osobom, które ze względu na oko­licz­ności życiowe stały się stroną postę­powań z zakresu prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego.
Pre­zen­tując poszcze­gólne insty­tucje praw­no­ro­dzinne sku­piono się przede wszystkim na aspek­tach prak­tycz­nych sto­so­wania prawa, a oma­wiane zagad­nienia zostały dodat­kowo wzbo­ga­cone analizą orze­czeń sądów powszech­nych, sądów admi­ni­stra­cyj­nych oraz Sądu Naj­wyż­szego, co sprawia, że Czy­telnik nie tylko lepiej zro­zumie przed­sta­wianą materię, ale zapozna się również z obo­wią­zu­jącą linią orzecz­niczą. Chcąc spro­stać wymogom, jakie sta­wiane są apli­kantom, w pracy tej zawarto wybór róż­no­rod­nych stanów fak­tycz­nych, które pozwolą nie tylko zro­zu­mieć spe­cy­fikę i mecha­nizmy procesu wykładni prze­pisów prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego, ale również nale­życie przy­go­tować się do prze­pro­wa­dza­nych w ramach apli­kacji praw­ni­czych kolo­kwiów, czy egza­minów zawo­do­wych.

Pro­gra­mo­wanie dla począt­ku­ją­cych w 24 godziny / Greg Perry, Dean Miller ; [tłu­ma­czenie Tomasz Walczak]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, copy­right 2017.
Sygn. 162987

Dziś mało kto potrafi obejść się bez kom­pu­tera. Te nie­zwykle poży­teczne urzą­dzenia służą do pracy i roz­rywki, komu­ni­ko­wania się, dia­gno­zo­wania chorób, zarzą­dzania firmą, a nawet pro­wa­dzenia wojen. Wła­ściwie trudno byłoby wyobrazić sobie dzie­dzinę, w której kom­pu­tery i to, co potrafią, byłoby zbędne. Właśnie dlatego we współ­cze­snym świecie umie­jęt­ność pro­gra­mo­wania jest bardzo cennym atutem. Zapo­trze­bo­wanie na pro­gra­mi­stów wciąż rośnie, a naj­lepsi w tym fachu mogą liczyć na nie­zwykle atrak­cyjne warunki pracy.

Niniejszy samo­uczek pozwala przy­swoić sobie pod­stawy pro­gra­mo­wania w ciągu 24 godzin­nych lekcji, umoż­liwia solidne opa­no­wanie podstaw i uczy popraw­nego pro­jek­to­wania pro­gramów. Nie pomi­nięto tu szcze­gólnie ważnego przy­go­to­wania się do pro­gra­mo­wania ani zasad two­rzenia opro­gra­mo­wania w kor­po­ra­cjach, a rów­no­cze­śnie poka­zano sposoby korzy­stania z naj­waż­niej­szych technik pro­gra­mi­stycz­nych oraz klu­czowe cechy naj­czę­ściej wyko­rzy­sty­wa­nych języków pro­gra­mo­wania.

Religia w nowo­cze­snym pań­stwie demo­kra­tycznym – szansa czy zagro­żenie? : analiza sporu libe­rałów i komu­ni­ta­rian / Marta Turkot. – War­szawa : Wydaw­nictwa Uni­wer­sy­tetu War­szaw­skiego, 2017.
Sygn. 162990

Analiza dys­kusji doty­czą­cych współ­cze­snego zna­czenia religii dla demo­kra­tycz­nego państwa oraz jej form i warunków obec­ności w sferze publicznej. Autorka bada reli­gijne i poza reli­gijne pod­stawy państwa kon­sty­tu­cyj­nego, które zna­cząco wpły­wają na kon­dycję tego systemu. Się­gając do naj­waż­niej­szego sporu w zakresie filo­zofii poli­tycznej, jaki toczył się od lat 70. XX wieku, czyli do sporu między libe­ra­łami a komu­ni­ta­ria­nami doty­czą­cego głównie idei spra­wie­dli­wości w spo­łe­czeń­stwie, stara się roz­winąć aktu­alną pole­mikę i wzbo­gacić ją o nowe argu­menty.

Super­pro­gno­zo­wanie : sztuka i nauka pro­gno­zo­wania / Philip E. Tetlock, Dan Gardner ; tłu­ma­czenie Maciej Mar­kie­wicz. – War­szawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162993

Każdy mógłby sko­rzy­stać na moż­li­wości dal­szego spoj­rzenia w przy­szłość, nie­za­leżnie czy kupuje akcje, tworzy stra­tegie, wpro­wadza nowy produkt, czy też po prostu planuje menu na nad­cho­dzący tydzień. Nie­stety ludzie są zazwy­czaj marnymi pro­gno­sty­kami. Jak wykazał Philip Tetlock, pro­fesor Wharton School of Busi­ness, w swoim prze­ło­mowym badaniu z 2005 roku, nawet pro­gnozy eks­pertów są nie­wiele lepsze niż wynik przy­padku. Mimo to, istotnym oraz nie­do­po­wie­dzianym wnio­skiem wyni­ka­jącym z tych badań było stwier­dzenie, że nie­którzy pro­fe­sjo­na­liści naprawdę potrafią pro­gno­zować, a Tetlock spędził minioną dekadę sta­rając się dowie­dzieć dla­czego. Co czyni nie­któ­rych tak dobrymi? I czy można się tego nauczyć?

W „Super­pro­gno­zo­waniu”, Philip Tetlock i Dan Gardner przed­sta­wiają nam arcy­dzieło pre­dykcji, oparte o dekady badań oraz wynik roz­le­głego, finan­so­wa­nego przez rząd tournée pro­gno­zo­wania. W projekt Wła­ściwe Osądy (Good Jud­ge­ment Project) zaan­ga­żo­wano dzie­siątki tysięcy zwy­kłych ludzi – włą­czając w to bro­oklyń­skiego reży­sera, eme­ry­to­wa­nego hydrau­lika oraz tan­cerkę, których popro­szono o pro­gno­zo­wanie glo­bal­nych wyda­rzeń. Nie­którym poszło zadzi­wia­jąco dobrze. Poko­nali spe­cja­li­styczne bench­marki, rywali oraz rynki pro­gno­styczne. Wypadli lepiej niż zbiorcze opinie ana­li­tyków z dostępem do zastrze­żo­nych danych. To „super­pro­gno­stycy”.

W tej prze­ło­mowej oraz przy­stępnej książce, Tetlock i Gardner poka­zują nam w jaki sposób możemy się uczyć od tej eli­tarnej grupy. Spla­tając razem historie pro­gno­stycz­nych suk­cesów (wli­czając w to nagonkę na Osamę bin Ladena), porażek (inwazja w Zatoce Świń) oraz wywiadów z decy­den­tami wyso­kiego szczebla, od Davida Petra­eusa do Roberta Rubina, udo­wad­niają, że dokładne i udane pro­gno­zo­wanie nie wymaga wcale potęż­nych kom­pu­terów czy tajem­ni­czych metod. Nie­zbędne są za to: zbie­ranie dowodów z różnych źródeł, pro­ba­bi­li­styczne myślenie, praca zespo­łowa, noto­wanie rezul­tatów oraz umie­jęt­ność przy­znania się do błędu i zmiany kursu.

Terapia zaję­ciowa w geria­trii / Edyta Janus, Aneta Bac, Alek­sandra Kulis, Agnieszka Smro­kowska-Reich­mann. – War­szawa : Wydaw­nictwo Lekar­skie PZWL, 2017.
Sygn. 162997

Opieka nad osobami star­szymi jest wyzwa­niem teraź­niej­szości. Terapia zaję­ciowa umoż­liwia wła­ściwe ich wspie­ranie w zakresie wyko­ny­wania zna­czą­cych dla nich zajęć oraz pod­no­szenie jakości życia.

Pod­ręcznik został opra­co­wany przez doświad­czo­nych prak­tyków i zarazem nauczy­cieli aka­de­mic­kich. Autorzy w przy­stępnej i syn­te­tycznej formie pre­zen­tują moż­li­wości oraz sposoby pracy tera­peuty zaję­cio­wegp z senio­rami.

Pod­ręcznik powstał z myślą o stu­den­tach kie­runków terapia zaję­ciowa oraz fizjo­te­ra­pipa. Będzie również pomocny dla psy­cho­logów, peda­gogów i asy­stentów osób nie­peł­no­spraw­nych.

Między grupami : prze­wodnik po rela­cjach z ludźmi, którzy się od nas różnią / Tomasz Besta, Natasza Kosa­kowska-Bere­zecka. – Sopot : Smak Słowa, 2017.

Książka „Między grupami“ nie­przy­pad­kowo została nazwana prze­wod­ni­kiem. Zawiera bowiem wiele uży­tecz­nych infor­macji, które niczym dro­go­wskazy poma­gają sprawnie się poru­szać w ota­cza­jącym nas świecie. Spo­ty­kamy w nim ludzi, którzy różnią się od nas pod względem płci, pocho­dzenia, kultury, języka, poglądów poli­tycz­nych, toż­sa­mości psy­cho­sek­su­alnej i wielu, wielu innych rzeczy. Róż­no­rod­ność może sta­nowić źródło dobrych, wzbo­ga­ca­ją­cych doświad­czeń, ale może też być przy­czyną licz­nych nie­po­ro­zu­mień, fru­stracji i kon­fliktów (nie­kiedy bardzo groź­nych). Nie­za­leżnie od tego, czy budzi to w nas zachwyt, czy prze­ra­żenie, świat po prostu jest zróż­ni­co­wany. Oczy­wi­ście możemy zamknąć oczy i potykać się co krok o jakąś różnicę, raniąc przy tym siebie i innych. Możemy jednak zapytać o drogę tych, którzy grun­townie zbadali teren relacji między ludźmi i wiedzą, jak pokonać bariery pomiędzy „naszymi“ a „obcymi“.

Naj­więk­szym walorem książki jest jej bardzo popu­larny, wręcz potoczny język oraz wielość życio­wych przy­kładów, do których odwo­łują się autorzy. Mówiąc o bardzo poważ­nych spra­wach, takich jak kon­flikty, przemoc czy dehu­ma­ni­zacja, nie wiodą czy­tel­nika w gąszcz zawi­łych roz­ważań teo­re­tycz­nych lecz raczą go barw­nymi przy­kła­dami, takimi jak dzie­lenie się bile­tami na festiwal Opener, zacho­wania szym­pansów Bonobo czy postrze­ganie cze­czeń­skiego zawod­nika MMA Mameda Cha­li­dowa. Czy­telnik dowie się też z książki, jak wyobra­żenie sobie, że się jest che­er­li­derką wpływa na oceny własnej atrak­cyj­ności i czy czy­tanie Harry Pottera może ogra­ni­czyć uprze­dzenia? Choć pytania te brzmią banalnie, to sta­nowią wstęp do głęb­szej refleksji nad funk­cjo­no­wa­niem czło­wieka w grupach i moż­li­wo­ściach wyjścia poza myślenie o sobie jako o członku grupy.“
Z recenzji Michała Bile­wicza

Sce­na­riusze lekcji wycho­waw­czych dla nauczy­cieli i wycho­wawców w star­szych klasach szkoły pod­sta­wowej i w szko­łach ponad­pod­sta­wo­wych / Maria Gudro-Homicka. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn.. 163006p, 163007

Książka stanowi pro­po­zycję 40 zajęć pro­wa­dzo­nych meto­dami akty­wi­zu­ją­cymi, w tym metodą dramy. Zna­ko­mita pomoc meto­dyczna dla nauczy­cieli, wycho­wawców, peda­gogów ze szkół pod­sta­wo­wych i ponad­pod­sta­wo­wych.

To prak­tyczny prze­wodnik po war­to­ściach i pro­ble­mach współ­cze­snej mło­dzieży. Sce­na­riusze dotyczą róż­no­rodnej tema­tyki, takiej jak kon­flikty, agresja, zani­żona samo­ocena ucznia, odrzu­cenie, wybór drogi, mobbing, tole­rancja, rozbita rodzina, patrio­tyzm, wiara. Wyko­rzy­stano w nich teksty pio­senek, filmy, lite­ra­turę. Sce­na­riusze mogą być reali­zo­wane na godzi­nach wycho­waw­czych, lek­cjach przy­go­to­wu­ją­cych do życia w rodzinie, na języku polskim, historii czy warsz­ta­tach pozasz­kol­nych.

Socjo­tech­nika : sztuka zdo­by­wania władzy nad umy­słami / Chri­sto­pher Hadnagy ; [przed­mowa Paul Wilson ; tłu­ma­czenie: Magda Wit­kowska]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, cop. 2017.
Sygn. 163008

Poznaj pierwszy na świecie model socjo­tech­niki. Autor tej książki defi­niuje, wyja­śnia i roz­kłada go na cząstki ele­men­tarne, a następnie ilu­struje całe zagad­nienie, przy­ta­czając analizy i praw­dziwe historie. Zabierze Cię na wycieczkę po ciem­nych zauł­kach spo­łe­czeń­stwa, gdzie żyją szem­rane typy. Przed­stawi Ci mroczne arkana socjo­tech­niki sto­so­wanej przez szpiegów i oszu­stów. Będziesz pod­glądał nawet takich mistrzów, jak Kevin Mitnick, autor książki Sztuka pod­stępu. Przyj­rzysz się także powszechnym, codziennym sytu­acjom, poznając je pod kątem sce­na­riuszy socjo­tech­nicz­nych. W ostat­niej części znaj­dziesz „tajemne“ porady i wska­zówki pro­fe­sjo­nal­nych socjo­tech­ników, a czasem również praw­dzi­wych prze­stępców.

Sekrety oszu­stów i socjo­tech­ników
Model komu­ni­kacji i jego geneza
Wyko­rzy­sty­wanie wpływu alko­holu
Wcho­dzenie w rolę, czyli jak zostać tym, kim chcesz
Sztuczki socjo­tech­niczne — psy­cho­lo­giczne zasady sto­so­wane w socjo­tech­nice
Pro­gra­mo­wanie neu­ro­lin­gwi­styczne (NLP)
Pięć podstaw wywie­rania wpływu
Two­rzenie pro­gramu pod­no­szenia świa­do­mości oso­bi­stych zagrożeń
Wyczu­lenie na zło­śliwe taktyki
Dalaj­lama i socjo­tech­nika

Ty w social mediach : pod­ręcznik budo­wania marki oso­bi­stej dla każdego / Marcin Żukowski. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, cop. 2017
Sygn. 163010

Ta książka jest właśnie dla Ciebie!
Dla Ciebie, dla Ciebie i dla Ciebie. Ponieważ każdy z nas jest marką. Marką, czyli wyobra­że­niem, jakie na nasz temat mają ludzie. Mama i tata to marki — opie­kuńcze, solidne marki-opoki. Rze­mieślnik jest marką, defi­nio­waną przez jakość przed­miotów, jakie wytwarza. Księ­gowy jest marką, która potrafi liczyć i zna się na prawie podat­kowym. KAŻDY JEST MARKĄ. Sekret tkwi w tym, by nauczyć się swoją marką sku­tecznie zarzą­dzać. Zanim się obru­szysz, odpo­wiedz sobie uczciwie na pytanie, jak wiele masz wolnego czasu. Niezbyt wiele, prawda? A jak dużą część tego cennego zasobu gotów jesteś poświęcić na dogłębne poznanie każdego spo­tka­nego czło­wieka? Pewnie niedużą…

Twój przy­szły pra­co­dawca, klient albo zle­ce­nio­dawca jest takim samym czło­wie­kiem jak Ty. Ma nie­wiele czasu, za to wielu apli­ku­ją­cych na ofe­ro­wane sta­no­wisko i spory rynek pod­wy­ko­nawców do wyboru. Musi decy­dować szybko, niemal bez zasta­no­wienia. Jak myślisz, kogo wybierze? Pana albo panią, których atutem jest jedynie niezbyt jasno napi­sane CV, czy czło­wieka, z którym gdzieś kiedyś chociaż raz się zetknął? Osobę, która zamie­ściła na Face­booku mądry, rze­czowy komen­tarz albo trafny tweet? Od której dostał link do cie­ka­wego posta na blogu? Dla­czego stojąc przed wyborem „no-man lub oso­bo­wość”, „ekspert – po prostu marka”, pra­co­dawca albo zle­ce­nio­dawca miałby wybrać tego pierw­szego? No właśnie… Właśnie z tego powodu to właśnie Ty. I Ty. I jeszcze: Ty — musisz już dziś nauczyć się, jak być sobą i jak na tym zara­biać. Zacznij od budowy swojej marki oso­bi­stej. Skup się na social mediach.
Z tą książką zrobisz to pro­fe­sjo­nalnie.

Zabu­rzenia komu­ni­kacji pisemnej / redakcja naukowa: Aneta Doma­gała, Urszula Mirecka. – Gdańsk : Grupa Wydaw­nicza Har­monia. Har­monia Uni­ver­salis, 2017.
Sygn. 162016, 162017

Przed­sta­wiana mono­grafia Zabu­rzenia komu­ni­kacji pisemnej z serii Logo­pedia XXI Wieku poświę­cona jest pro­ble­ma­tyce komu­ni­kacji pisemnej. Główny cel tomu, dedy­ko­wa­nego Pro­fesor Marcie Bog­da­no­wicz, stanowi cało­ściowe zapre­zen­to­wanie zagad­nień komu­ni­kacji pisemnej i jej zabu­rzeń, ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem trud­ności w czy­taniu i pisaniu w różnych jed­nost­kach pato­logii mowy. Autorzy poszcze­gól­nych roz­działów zwra­cają uwagę na zna­czenie czy­tania i pisania dla funk­cjo­no­wania osób z zabu­rzeniami mowy oraz jakości ich życia. Jednym ze wska­zy­wa­nych aspektów jest niwe­lo­wanie – dzięki poro­zu­mie­waniu się pisem­nemu – barier komunikacyj­nych w przy­padku osób nie­sły­szą­cych czy osób z dyz­ar­trią (także dzięki nowym tech­no­lo­giom), co stanowi dla nich szansę na osią­gnięcie więk­szej samodzielno­ści i posze­rzenia moż­li­wości zawo­do­wych.

Tom składa się z trzech części: Uwa­run­ko­wania oraz symp­to­ma­to­logia zabu­rzeń komuni­kacji pisemnej. Orien­tacje teo­re­tyczne i per­spek­tywy badawcze, Trud­ności w czy­taniu i pisaniu u osób z rozwojo­wymi i naby­tymi zabu­rze­niami mowy oraz Dia­gnoza trud­ności w czy­taniu i pisaniu. Wspo­ma­ganie rozwoju, terapia.

Publi­kacja kie­ro­wana jest do logo­pedów, ale również do psy­cho­logów, peda­gogów i nauczy­cieli – wszyst­kich spe­cja­li­stów zain­te­re­so­wa­nych pro­ble­ma­tyką zabu­rzeń komu­ni­kacji pisemnej: badaczy aka­de­mic­kich i prak­tyków. Przy­datna będzie także stu­dentom kie­runków logo­pe­dycz­nych, psy­cho­lo­gicz­nych, peda­go­gicz­nych (i kie­runków pokrew­nych), słu­cha­czom studiów pody­plo­mo­wych, przede wszystkim z zakresu logo­pedii oraz dia­gnozy i terapii trud­ności w czy­taniu i pisaniu.

Zagro­żenia ze strony mediów / pod redakcją Grażyny Pen­kow­skiej. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Naukowe Katedra, 2017.
Sygn. 163018

Książka porusza pro­blemy aktu­alne i ważne spo­łecznie. Jest głosem w dys­kusji nad nowymi wyzwa­niami – szcze­gólnie dla peda­go­giki – zwią­za­nymi z eks­pansją infor­ma­tyczną w różnych dzie­dzi­nach życia spo­łecz­nego”.
prof. Anna Wasi­lewska

Wiek XXI cha­rak­te­ry­zuje się burz­liwym roz­wojem mediów na całym świecie, a ma to związek z gigan­tycznym oży­wie­niem tech­no­lo­gicznym. Nowo­czesne tech­no­logie infor­ma­cyjno-komu­ni­ka­cyjne już w ostat­niej deka­dzie XX wieku zaczęły dyna­micznie wkra­czać do wszyst­kich sfer życia czło­wieka. Dało to początek prze­mianom spo­łecznym na ogromną skalę. […] Od momentu rozwoju nowych, a potem nowych nowych mediów ich cha­rakter jest duali­styczny, dobry i zły zarazem”.
prof. Grażyna Pen­kowska

Źródło :
www​.wydaw​nictwo​.umk​.pl
www​.beck​.pl
www​.helion​.pl
www​.wuw​.pl
www​.cedewu​.pl
www​.pzwl​.pl
www​.smak​slowa​.pl
www​.difin​.pl
www​.har​monia​.edu​.pl
www​.wnka​tedra​.pl

Nowości w zbio­rach – marzec

Nowości w zbio­rach – marzec

Reko­men­dacje wybra­nych nowości włą­czo­nych do zbiorów biblio­teki w marcu:

Opieka szkoły nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej / Daria Becker-Pestka. – War­szawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162724

Pro­ble­ma­tyka książki dotyczy opieki szkoły nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej. Mimo zapisów w polskim usta­wo­daw­stwie, prak­tyka wska­zuje, że kwestie te pilnie wyma­gają kom­plek­so­wych roz­wiązań. Aby wypra­cować naj­lepsze roz­wią­zania w zakresie opieki nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej konieczne jest doko­nanie analizy zja­wiska zarówno z punktu widzenia teorii naukowej, jak i prak­tyki.

Treść publi­kacji kon­cen­truje się wokół funk­cjo­no­wania współ­cze­snej rodziny i szkoły oraz wystę­pu­ją­cych zjawisk pato­lo­gicz­nych. W obecnej rze­czy­wi­stości w pol­skich rodzi­nach wystę­puje wiele pro­blemów. Znaj­duje to swoje nega­tywne odzwier­cie­dlenie w reali­zacji przy­pi­sa­nych jej funkcji, nie­ko­rzystnie wpływa na wypeł­nianie zadań opie­kuń­czych wobec dzieci. Zmienia się także funk­cjo­no­wanie pol­skiej szkoły, wystę­pują zabu­rzenia w reali­zacji jej funkcji. Podej­mując refleksję nad tą nie­zwykle istotną pro­ble­ma­tyką warto roz­pa­trywać zadania peł­nione zarówno przez szkołę, jak i rodzinę – w sze­rokim kon­tek­ście spo­łecznym, kul­tu­rowym czy eko­no­micznym.

Część empi­ryczna książki sku­piona jest wokół działań reali­zo­wa­nych przez szkołę w zakresie opieki nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej. Praca z pod­opiecz­nymi ma nie tylko cha­rakter dia­gno­styczny, ale również pre­wen­cyjny i inter­wen­cyjny. Zgro­ma­dzony w tej części pracy mate­riał poka­zuje ogromny zakres pro­blemów, z jakimi zmagają się zarówno rodziny, jak i szkoły. Zapre­zen­to­wane roz­wią­zania sto­so­wane w pol­skich szko­łach wska­zują na ogromną deter­mi­nację per­so­nelu peda­go­gicz­nego w podej­mo­wa­nych dzia­ła­niach opie­kuń­czych, pomo­co­wych. W książce poka­zane zostały pro­blemy rodzin i roz­wią­zania prak­tyczne wyko­rzy­sty­wane w pracy z dziećmi reali­zo­wane nie tylko przez pra­cow­ników szkół, ale także liczne pod­mioty zewnętrzne.

Publi­kacja może zostać wyko­rzy­stana zarówno przez stu­dentów peda­go­giki, pra­cow­ników insty­tucji czy pod­miotów zaan­ga­żo­wa­nych w pracę z rodzi­nami – a przede wszystkim z dziećmi z rodzin pato­lo­gicz­nych, ale także przez osoby nie­zwią­zane z pracą peda­go­giczną. Książka umoż­liwia posze­rzenie wiedzy na temat zjawisk pato­lo­gicz­nych, funk­cjo­no­wania i aktu­al­nych pro­blemów rodziny i szkoły. Pozwala również na zapo­znanie się z publi­ka­cjami nie­pe­da­go­gicz­nymi sku­pio­nymi wokół pro­ble­ma­tyki zjawisk pato­lo­gicz­nych. Tekst może też sta­nowić wska­zanie do dal­szych badań nauko­wych w tym zakresie, podej­mo­wania refleksji nad obszarem opieki nad dziec­kiem w szkole i insty­tu­cjach zewnętrz­nych.

Jak być dobrym rodzicem / Justyna Korze­niewska ; [ilu­stracje: Paweł Osial]. – War­szawa : Wydaw­nictwo RM, cop. 2017.
Sygn. 162727

Dzięki tej książce dowiesz się, jak roz­ma­wiać z dziec­kiem i reagować w kło­po­tli­wych sytu­acjach wycho­waw­czych.

Bać się czy nie bać docie­kli­wych dzie­cię­cych pytań i pełnych buntu zachowań nasto­latków? W jaki sposób infor­mować dziecko o spra­wach intym­nych, trud­nych zja­wi­skach spo­łecz­nych i nie­bez­pie­czeń­stwach, a przy tym nie zawsty­dzać, nie wzbu­dzać nie­po­koju, nie burzyć pozy­tywnej wizji świata? Jak roz­po­znawać obszary, w których naj­czę­ściej dochodzi do kon­fliktu między rodzi­cami a dziećmi? Jaką obrać stra­tegię postę­po­wania? W tej książce rodzice znajdą:
– przy­kłady odpo­wiedzi na docie­kliwe dzie­cięce pytania,
– sce­na­riusze roz­wią­zy­wania kon­flik­to­wych sytu­acji,
– infor­macje o rozwoju emo­cjo­nalnym dziecka od naro­dzin do nasto­latka, jego rozu­mieniu świata i typo­wych reak­cjach, pomocne w for­mu­ło­waniu odpo­wiedzi na dzie­cięce pytania oraz we wła­ściwym reago­waniu na kło­po­tliwe zacho­wania.

Inte­gracja sen­so­ryczna na co dzień / Maria Bor­kowska, Kinga Wagh. – Wyd. 1, 7 dodr. – War­szawa : Wydaw­nictwo Lekar­skie PZWL, 2017.
Sygn. 162728

Inte­gracja sen­so­ryczna, w popu­larnym skrócie okre­ślana jako SI, jest pro­cesem prze­twa­rzania w mózgu infor­macji odbie­ra­nych przez zmysły z naszego ciała oraz oto­czenia dla wyko­rzy­stania ich w codziennym życiu.
Nie­pra­wi­dło­wości tego procesu obja­wiają się wystę­po­wa­niem spe­cy­ficz­nych pro­blemów i nazy­wane są zabu­rze­niami regu­lacji pro­cesów sen­so­rycz­nych. W naszym kraju od kil­ku­nastu lat obser­wuje się stały wzrost roz­po­zna­wania takich zabu­rzeń u dzieci i w związku z tym zwięk­sza­jące się zain­te­re­so­wanie terapią SI.
Terapia ta jest przy­datna i sku­teczna, zwłaszcza w kla­sycz­nych posta­ciach zabu­rzeń inte­gracji sen­so­rycznej. W tych przy­pad­kach sku­tecz­ność jej została potwier­dzona naukowo. W innych rodza­jach zabu­rzeń, takich jak zespół defi­cytu uwagi lub zespół defi­cytu uwagi z nad­ru­chli­wo­ścią (ADHD), upo­śle­dzenie umy­słowe, autyzm oraz gene­tycznie uwa­run­ko­wa­nych zespo­łach może być terapią wspo­ma­ga­jącą leczenie pod­sta­wo­wego scho­rzenia.
Autorki przed­sta­wiły w porad­niku pod­sta­wowe infor­macje o funk­cjo­no­waniu zmysłów, ich doj­rze­waniu i pro­cesie inte­gracji oraz proste ćwi­czenia, które z powo­dze­niem można wyko­nywać opie­kując się dziec­kiem w domu. Z pro­po­zycji rodzice i opie­ku­nowie mogą wybierać poje­dyncze ćwi­czenia bądź układać możliwe do wyko­nania zestawy.
Bardzo wska­zaną formą są lubiane przez dzieci ćwi­czenia ryt­miczne i ćwi­czenia ze śpiewem lub muzyką. W książce przed­sta­wiono również pro­po­zycje ćwiczeń przy utwo­rach instru­men­tal­nych wybit­nych kom­po­zy­torów.

Sztuka, terapia, poznanie : w stronę podej­ścia indy­wi­du­ali­zu­ją­cego w bada­niach muzy­ko­te­ra­peu­tycz­nych / Kata­rzyna Krasoń, Ludwika Konieczna-Nowak. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, cop. 2016.
Sygn. 162729, 162730

Sztuka jako źródło wiedzy o czło­wieku.
Muzyka w dzia­łaniu tera­peu­tycznym jako pole badań.
Stra­tegia indy­wi­du­ali­zu­jąca w badaniu a proces tera­peu­tyczny w uspraw­nianiu pacjenta poprzez aktyw­ność muzyczną.
Indy­wi­du­ali­zu­jące metody badań muzy­ko­te­ra­peu­tycz­nych.

Zawód psy­cholog : regu­lacje prawne i etyka zawo­dowa / Dorota Bed­narek ; konsult. prawna Teresa Gar­docka. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2016.
Sygn. 162740

Nie­za­leżnie od cha­rak­teru i obszaru dzia­łal­ności wspó205285lny dla psy­cho­logów jest szcze­gólny cha­rakter więzi z pod­miotem oddzia­ływań i wyni­ka­jące z niego zobo­wią­zania etyczne.
Książka Doroty Bed­narek porząd­kuje wiedzę doty­czącą kon­tekstu praw­nego wyko­ny­wania zawodu psy­cho­loga, obo­wią­zu­ją­cych zasad i stan­dardów etycz­nych oraz spo­sobów ich reali­zacji. Autorka poru­szyła zagad­nienia etyczne spe­cy­ficznie zwią­zane z naj­waż­niej­szymi obsza­rami zasto­sowań psy­cho­logii: w dia­gnozie i inter­wencji psy­cho­lo­gicznej. Szcze­gó­łowo omówiła etyczne kwestie i zasady doty­czące takich spe­cy­ficz­nych sytu­acji, jak: świad­czenie usług na zle­cenie strony trze­ciej, na odle­głość, wobec nie­let­nich, problem prze­ciw­dzia­łania dys­kry­mi­nacji, pro­wa­dzenie badań nauko­wych i publi­ko­wanie ich wyników, oraz wielu innych. Psy­cho­lo­gowie prak­tycy oraz stu­denci psy­cho­logii znajdą w tej książce zarówno moż­li­wość pogłę­bio­nego zro­zu­mienia etycz­nego wymiaru pracy psy­cho­loga, jak i wyczer­pu­jący zbiór zasad do zasto­so­wania w codziennej pracy.

Efekt kame­leona : psy­cho­logia naśla­dow­nictwa / Woj­ciech Kulesza; [redaktor pro­wa­dząca Anna Raci­borska]. – Wyd. 1 dodr. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe Scholar, 2017.
Sygn. 162743

Mówimy o papu­go­waniu, mał­po­waniu, imi­to­waniu zachowań, o tym, że dziecko jest kalką, kopią lub lustrzanym odbi­ciem rodzica. Ludzie naśla­dują swoje zacho­wania. Obser­wu­jemy to zja­wisko, patrząc na wier­nych w trakcie cere­monii reli­gij­nych, dzieci na placu zabaw, żoł­nierzy podczas parady. Woody Allen nazwał tę hiperz­dol­ność Leonarda Zeliga – głów­nego boha­tera jego zna­ko­mi­tego filmu – efektem kame­leona.

W tej książce Autor opisuje to jedno z klu­czo­wych i fascy­nu­ją­cych ludz­kich zachowań. Zasta­nawia się, co nam to zacho­wanie daje. Pyta: Czy każdy jest spo­łecznym kame­le­onem? Czy różnimy się skłon­no­ściami do naśla­do­wania? Czy da się „tego” nauczyć i do czegoś „to” wyko­rzy­stać? Czy naśla­dow­nictwo może być szko­dliwe?

Książka ta przed­stawia bardzo wszech­stronny, wyczer­pu­jący i ana­li­tyczny prze­gląd psy­cho­lo­gicznej lite­ra­tury na temat naśla­dow­nictwa oraz jego wyznaczników i kon­se­kwencji. Jest to lite­ra­tura bardzo współ­czesna, często dosłownie z ostat­nich paru lat, zaś autor wyka­zuje się jej dogłębnym zro­zu­mie­niem i porusza się po niej z nie­zwykłą swobodą i eru­dycją. Książka pozwala czy­tel­ni­kowi uzyskać pełną orien­tację we współ­cze­snym stanie badań nad naśla­dow­nic­twem i zbli­żo­nymi zja­wi­skami.
prof. dr hab. Bogdan Woj­ciszke – frag­ment recenzji

Współ­czesne ten­dencje w dia­gnozie i terapii logo­pe­dycznej / redakcja naukowa Danuta Pluta-Woj­cie­chowska, Barbara Sambor. – Gdańsk : Har­monia Uni­ver­salis, 2017.
Sygn. 162744, 162745

Kolejny tom z serii Logo­pedia XXI Wieku jest pozycją zasłu­gu­jącą na baczną uwagę prak­tyków i teo­re­tyków zaj­mu­ją­cych się logo­pedią w per­spek­tywie dia­gno­styczno-tera­peu­tycznej oraz teo­re­tyczno-meto­do­lo­gicznej. Autorzy poszcze­gól­nych roz­działów – badacze z Polski, Czech, Rosji, Sło­wacji, Stanów Zjed­no­czo­nych i Włoch – we wni­kli­wych i często nowa­tor­skich pracach pre­zen­tują kie­runki refleksji naukowej i prak­tycznej współ­cze­snej logo­pedii. Niniejsza mono­grafia ukazuje więc stan obecny logo­pedii i poprzez usta­lenia, które nie­jed­no­krotnie wyzna­czają nowe obszary badawcze, wychyla się ku przy­szłości, zarazem jednak czerpie inspi­racje z boga­tego dorobku prze­szłych pokoleń badaczy zabu­rzeń mowy.

Bajki tera­peu­tyczne / Maciejka Mazan ; [ilu­stracje Beata Zdęba ; kon­sul­tacja mery­to­ryczna Lidia Ippoldt]. – War­szawa : PWN Wydaw­nictwo Szkolne sp. z o.o. sp.k., cop. 2017.
Sygn. 162757, 162758

Bajki tera­peu­tyczne poka­zują, jak radzić sobie z naj­czę­ściej poja­wia­ją­cymi się u dzieci emo­cjami: nie­śmia­łość, strach, zazdrość, nie­umie­jęt­ność współ­pracy, radość, smutek. Mają na celu uspo­ko­jenie emocji, obni­żenie lęku, obja­śnienie reguł ota­cza­ją­cego świata.

Sce­na­riusze zajęć z ele­men­tami baj­ko­te­rapii / Aneta Bart­nicka-Kie­rylak, Karo­lina Świtaj-Wirtek. – War­szawa : PWN Wydaw­nictwo Szkolne, 2017.
Sygn. 162759, 162760

To 19 sce­na­riuszy wraz z pro­po­zy­cjami zabaw dla dzieci młod­szych i star­szych oraz kartami zada­nio­wymi.
Sce­na­riusze zakła­dają powta­rzalny układ pracy z grupą przed­szkolną: zabawa powi­talna, odczy­tanie bajki przez nauczy­ciela, wspólna analiza treści bajki, zabawy zwią­zane z tematem, praca z kartami.

Hej­ter­stwo : nowa prak­tyka kul­tu­rowa? : geneza, przy­padki, dia­gnozy / pod redakcją Julii Dyn­kow­skiej, Natalii Lemann, Michała Wró­blew­skiego i Anny Zatory. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2017.
Sygn. 162944

Zja­wisko hejtu zbadali badacze wielu spe­cjal­ności: kul­tu­ro­znawcy, lite­ra­tu­ro­znawcy, medio­znawcy, socjo­lo­gowie, psy­cho­lo­gowie, filo­zo­fowie, poli­to­lodzy oraz badacze prawa. Dzięki mul­ti­dy­scy­pli­narnej per­spek­tywie czy­telnik może się dowie­dzieć o hejcie rzeczy, o których nie miał pojęcia, choć wyda­wa­łoby się, że jest to zja­wisko każdemu dobrze znane, proste i nie wyma­ga­jące głę­bo­kich analiz. A jednak ta książka poka­zuje, że jest inaczej. Poka­zuje, jak mało możemy wie­dzieć o zja­wisku, które dobrze znamy. I jak dużo musimy się jeszcze nauczyć.
Prof. dr hab. Paweł Łuków
kie­rownik Zakładu Etyki UW, redaktor naczelny cza­so­pisma „Etyka”

Wiele dotych­czas napi­sano o sztuce miłości, nie­wiele nato­miast o sztuce nie­na­wiści. Oczy­wi­ście zawsze można zadać pytanie, czy to jest sztuka. Hej­ter­stwo bowiem zalewa nas zewsząd i każe myśleć raczej o mier­nocie, aniżeli o eli­tar­ności sztuki. Mono­grafia młodych adeptów nauki jest świeżym spoj­rze­niem na nowe zja­wisko kul­tu­rowe.
Prof. dr hab. Jaro­sław Płu­ciennik

Odpor­ność psy­chiczna : stra­tegie i narzę­dzia rozwoju / Doug Stry­char­czyk, Peter Clough ; prze­kład Sylwia Pikiel. – Sopot : Gdań­skie Wydaw­nictwo Psy­cho­lo­giczne, 2017.
Sygn. 162976

Odpor­ność psy­chiczna to umie­jęt­ność sku­tecz­nego radzenia sobie z wyzwa­niami, ze stresem i z presją. Deter­mi­nuje ona sposób reago­wania na trud­ności zarówno w życiu zawo­dowym, jak i pry­watnym. Osoby silne i odporne psy­chicznie wierzą we własne umie­jęt­ności, są otwarte na nowe wyzwania i z wytrwa­ło­ścią dążą do celu. Lepiej sobie radzą z poten­cjalnie stre­su­ją­cymi sytu­acjami, łatwiej znoszą krytykę i nie­przy­chylne uwagi, a porażkę trak­tują jako okazję do rozwoju oso­bi­stego. Czę­ściej też odnoszą sukces.

Roz­wi­janie odpor­ności psy­chicznej umoż­liwia opty­malne wyko­rzy­stanie posia­da­nych umie­jęt­ności, a jej pomiar pozwala zapla­nować odpo­wiednie wsparcie. Przed­sta­wiony przez autorów model odpor­ności psy­chicznej i kwe­stio­na­riusz do jej oceny są cennymi narzę­dziami w pro­cesie rekru­tacji pra­cow­ników, w zarzą­dzaniu talen­tami czy w pla­no­waniu awansu. Umoż­li­wiają także pre­cy­zyjne okre­ślenie potrzeb szko­le­nio­wych i roz­wo­jo­wych. Są powszechnie sto­so­wane w biz­nesie, edu­kacji, służbie zdrowia, sporcie i życiu spo­łecznym.

Pedagog spo­łeczny : teoria i prak­tyka dzia­łal­ności spo­łecznej / pod redakcją Arka­diusza Żukie­wicza. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2017.
Sygn. 162980, 162981

Publi­kacja wpisuje się w nurt badań łódz­kiej szkoły peda­gogów spo­łecz­nych odwo­łu­ją­cych się do tra­dycji repre­zen­to­wanej przez twór­czynię tej dys­cy­pliny naukowej, Helenę Radlińską. Autorzy posta­wili sobie za cel przed­sta­wienie syl­wetki peda­goga spo­łecz­nego, kon­tek­stów i prze­strzeni jego dzia­łal­ności, uwzględ­nili przy tym również nowe wyzwania wyni­ka­jące ze zmian spo­łecz­nych w oto­czeniu. W drugiej części publi­kacji Czy­tel­nicy znajdą liczne odnie­sienia do prak­tyki dzia­łania peda­gogów spo­łecz­nych, np. pracy asy­stentów rodzin­nych, kwestii psy­chia­trii śro­do­wi­skowej czy też rewi­ta­li­zacji spo­łeczno-peda­go­gicznej.

Rola peda­goga spo­łecz­nego nadal nie jest jed­no­znacznie roz­po­zna­wana w prze­strzeni spo­łecznej. Fakt ten, który może jedynie zaska­kiwać (posia­damy bardzo bogaty dorobek naukowy z peda­go­giki spo­łecznej dzięki wybitnym jej twórcom), stanowi także inspi­rację do kolej­nych wyzwań, bowiem zarówno zasług twórców, jak i ich współ­cze­snych kon­ty­nu­atorów dla rozwoju tej dys­cy­pliny naukowej, two­rzenia wielu szkół nauko­wych oraz wkładu w rozwój spo­łe­czeń­stwa nie wolno zapo­minać. Ponieważ zna­cząco posze­rzyło się też pole prak­tyki dzia­łania peda­goga spo­łecz­nego, na analizę naukową zasłu­gują wszystkie aktyw­ności dotąd nie­roz­po­zna­wane w kręgu jego dzia­łania”.
Z recenzji prof. dr hab. Barbary Kro­mo­lic­kiej (Uni­wer­sytet Szcze­ciński)

Źródło :
www​.cedewu​.pl
www​.rm​.com​.pl
www​.pzwl​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.scholar​.com​.pl
www​.har​monia​.edu​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.gwp​.pl

Nowe publi­kacje o Byd­goszczy w zbio­rach biblio­teki

Nowe publi­kacje o Byd­goszczy w zbio­rach biblio­teki

Sekrety Byd­goszczy / Krzysztof Halicki. – Wydanie 1. – Łódź : Księży Młyn Dom Wydaw­niczy Michał Koliński, 2017.
Sygn. 163728p, 163729

Zapewne nikt nawet nie podej­rzewał, że XIX-wieczna Byd­goszcz, nie­wielkie miasto, będzie kiedyś nazy­wane „Klein Berlin“ (mały Berlin), a już w pierw­szej połowie XX wieku jego dwie miesz­kanki, Nora Gregor i Pola Negri, zrobią wielką karierę w Hol­ly­wood. Byd­goszcz miała w końcu wielkie szczę­ście do wybit­nych ludzi. W Rzeźni Miej­skiej pra­cował póź­niejszy sławny pisarz, Jerome David Salinger, autor kul­to­wego „Buszu­ją­cego w zbożu”. A to dopiero kilka sekretów ze skarb­nicy tajemnic tego miasta.
W okresie mię­dzy­wo­jennym Byd­goszcz była jednym z naj­waż­niej­szych ośrodków pol­skiego wywiadu. To tutaj działał słynny major Jan Żychoń oraz urodził się Marian Rejewski, sławny mate­matyk i kryp­tolog, który w 1932 roku złamał szyfr Enigmy, naj­waż­niej­szej maszyny szy­fru­jącej uży­wanej przez Niemców.
W zakon­spi­ro­wanym miesz­kaniu w Byd­goszczy przez kilka mie­sięcy pisał „Historię Komu­ni­stycznej Partii Polski w świetle faktów i doku­mentów” naj­większy agent II Rze­czy­po­spo­litej, czło­wiek o wielu twa­rzach i nazwi­skach, Józef Müt­zen­ma­cher.
Te i wiele innych zaska­ku­ją­cych historii, m.in. o klątwie byd­go­skich kar­me­litów i tajem­ni­czych tune­lach pod Wzgó­rzem Wol­ności można odkryć w książce Krzysz­tofa Halic­kiego.

Byd­goszcz woj­skowa : szkice z dziejów gar­ni­zonu byd­go­skiego od czasów naj­daw­niej­szych do współ­cze­sności / redakcja Albert S. Kotowski, Sła­womir Sadowski. – Byd­goszcz : Muzeum Wojsk Lądo­wych, 2017.
Sygn. 163412p

W 1920 r. do pomiesz­czeń dawnej pru­skiej Szkoły Wojennej (Kriegs­schule) przy ul. Gdań­skiej wpro­wa­dziła się i funk­cjo­no­wała tam aż do 1938 r. Szkoła Pod­cho­rą­żych dla Pod­ofi­cerów. Po jej likwi­dacji, na rok przed wybu­chem II wojny świa­towej, do gmachu przy ul Gdań­skiej, prze­nie­siono z Torunia Szkołę Pod­cho­rą­żych Mary­narki Wojennej. Piloci i mecha­nicy lot­nictwa kształ­cili się w Byd­goszczy w obiek­tach przy­le­ga­ją­cych do byd­go­skiego lot­niska przy ul. Szu­biń­skiej. […]
W okresie poprze­dza­jącym bez­po­średnie przy­go­to­wania do wojny powstały w Byd­goszczy dwie jed­nostki tery­to­rialnej obrony kraju, funk­cjo­nu­jące na zasa­dzie pospo­li­tego ruszenia. W 1937 r. przy 16. Pułku Ułanów Wiel­ko­pol­skich zor­ga­ni­zo­wano konną for­mację pod nazwą „Krakusy“. W maju 1939 r. 61 PP objął patronat nad nowo powstałym Bata­lionem Obrony Naro­dowej „Byd­goszcz“.
Tak liczne w Byd­goszczy pla­cówki woj­skowe musiały być w okresie mię­dzy­wo­jennym obsłu­gi­wane przez wiele pomoc­ni­czych insty­tucji woj­sko­wych. Z tych też względów miasto było sie­dzibą: Skład­nicą Mate­riału Inten­denc­kiego, jednej z trzy­nastu w kraju, Gar­ni­zo­nowej Izby Chorych przy ul. Jagiel­loń­skiej 11, Woj­sko­wego Sądu Rejo­no­wego (jednego z trzy­dziestu ist­nie­ją­cych w Polsce), Dele­gata Sztabu Głów­nego przy Okrę­gowej Dyrekcji Kolei Pań­stwo­wych (było ich w kraju dzie­więciu). Rejo­no­wego Inspek­to­ratu Koni (jednego z 54), Powia­towej Komendy Uzu­peł­nień – Byd­goszcz Miasto i Powia­towej Komendy Uzu­peł­nień Byd­goszcz – Powiat oraz Parafii Woj­skowej Obrządku Rzymsko-Kato­lic­kiego (jednej z 72 w kraju). […]

Spa­cerem po… Byd­goszczy / Paweł Bogdan Gąsio­rowski. – Skrze­szew : M.C. Kwadrat Agata Kisza ; War­szawa : Agencja Wydaw­nicza Egros, [2015].
Sygn. 163109, 163110p

Pierwsze wydanie bogato ilu­stro­wa­nego prze­wod­nika po zabyt­kach Byd­goszczy. Oprócz zdjęć współ­cze­snych Czy­telnik ma okazję zoba­czyć miasto na starych pocz­tów­kach. Poszcze­gólnym opi­sy­wanym obiektom przy­pi­sano numery, które zna­lazły się także na trzech planach miasta, uła­twia­ją­cych jego zwie­dzanie. Na końcu książki podano przy­datne adresy i tele­fony, indeksy osobowy i geo­gra­ficzny.

Nowości na półce – styczeń 2018

Nowości na półce – styczeń 2018

Mutyzm : zagad­nienia teorii i prak­tyki / Anna Skoczek. – Kraków : Aka­demia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2017.
Sygn. 162565

Książka jest mono­grafią zasłu­gu­jącą na baczną uwagę prak­tyków i teo­re­tyków logo­pedii, psy­cho­logii i peda­go­giki oraz stu­dentów tych kie­runków. W opra­co­waniu została wyło­żona autorska metoda inter­pre­tacji i tera­peu­tycz­nego postę­po­wania (w aspekcie poznaw­czym, dia­gno­stycznym i rewa­li­da­cyjno-lecz­ni­czym) z muty­zmem – zabu­rze­niem roz­wo­jowym i komu­ni­ka­cyjnym trudnym tak­so­no­micznie, defi­ni­cyjnie, dia­gno­stycznie i tera­peu­tycznie, gdyż wyma­ga­jącym pro­cedur inter- i trans­dy­scy­pli­nar­nych. Zostały w mono­grafii wpro­wa­dzone w sposób ustruk­tu­ry­zoway liczne terminy i pojęcia nale­żące do prze­strzeni logo­pedii jako nauki, ale czer­piące z osią­gnieć m.in. psy­chia­trii dzie­cięcej, psy­cho­logii kli­nicznej, peda­go­giki spe­cjalnej i tera­peu­tycznej.

Z recenzji dra hab. prof. UP Miro­sława Micha­lika


Nie­zwy­czajni ludzie : nowe spoj­rzenie na autyzm / Barry M. Prizant, Tom Fields-Meyer ; prze­kład Joanna Bilmin-Odrowąż
. – Kraków ; Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, 2017.
Sygn. 162567

Obo­wiąz­kowa lektura dla rodziców, nauczy­cieli, tera­peutów i opie­kunów osób z auty­zmem.
Umoż­liwia spoj­rzenie na świat ludzi ze spek­trum autyzmu od wewnątrz, zapewnia współ­czu­jącą, głęboką per­spek­tywę, która dodaje nadziei i podnosi na duchu spe­cja­li­stów i członków rodziny, uka­zując autyzm nie jako strasz­liwą nie­peł­no­spraw­ność, lecz jako nie­zwykły wymiar czło­wie­czeń­stwa. Na książkę skła­dają się inspi­ru­jące historie będące rezul­tatem 40-let­niego doświad­czenia dr. Pri­zanta, zdo­by­tego podczas pracy na uni­wer­sy­te­tach, w szko­łach, szpi­ta­lach oraz świad­czenia usług w ramach pry­watnej prak­tyki.

Mistrzowski traktat postu­lu­jący nie­zbędne zmiany w naszym postrze­ganiu osób z auty­zmem oraz udzie­laniu im pomocy. To lektura dla rodziców i wszyst­kich świad­czą­cych pro­fe­sjo­nalne usługi osobom z poważ­nymi nie­peł­no­spraw­no­ściami – nie tylko tym z auty­zmem. Mam nadzieję, że ta wyjąt­kowa książka przy­niesie zmianę myślenia i prak­tykę zgodną z jej zało­że­niami”.
dr David E. Yoder, Wydział Nauk o Zdrowiu,
Wyższa Szkoła Medyczna Uni­wer­sy­tetu Karo­liny Pół­nocnej, Chapel Hill

Jest to naj­bar­dziej prze­peł­niona empatią i głęboką mądro­ścią książka o auty­zmie, jaką do tej pory prze­czy­tałem. Empa­tyczna i mądra publi­kacja o byciu czło­wie­kiem. Nie da się prze­cenić prze­mie­nia­jącej mocy tej książki: otwiera serce, poszerza zakres widzenia tam, gdzie pano­wała tylko mgła, i inspi­ruje do głę­bo­kiego spoj­rzenia na coś, co wywo­ły­wało jedynie odru­chową reakcję”.
Rabin Bradley Shavit Artson, Ame­ry­kański Uni­wer­sytet Żydowski

Pedeu­to­logia : kon­teksty, dyle­maty, impli­kacje / Kry­styna Duraj-Nowa­kowa. – Kraków : Aka­demia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2016.
Sygn. 162573, 162574p

Prof. zw. dr hab. Kry­styna Duraj-Nowa­kowa przed­kłada w książce wyniki cało­ścio­wych i sys­te­ma­tycznie aktu­ali­zo­wa­nych, roz­le­głych studiów lite­ra­tu­ro­wych oraz empi­rycz­nych poszu­kiwań argu­mentów i wyja­śnień dla roz­strzy­gania pro­blemów obec­nych w trzech wybra­nych obsza­rach tema­tycz­nych współ­cze­snej peda­go­giki i pedeu­to­logii:
1.Całościowe kon­teksty teo­re­tyczno-epi­ste­mo­lo­giczne oraz meto­do­lo­giczne peda­go­giki i pedeu­to­logii
2.Dylematy i roz­terki pro­fesji nauczy­ciela i peda­goga aka­de­mic­kiego
3.Implikacje teo­re­tyczno-wdro­że­niowe wypro­wa­dzone z analiz i inter­pre­tacji w całej książce.

Ambi­wa­lentne postrze­ganie, sta­wianie i komen­to­wanie pro­blemów przez Autorkę może otwierać kon­sy­tu­acje, czyli prze­strzenie dla nowych dys­kusji i wła­snych refleksji czy­tel­ników nad pedeu­to­logią. Może więc także sty­mu­lować do for­mu­ło­wania now­szych zagad­nień na szersze tematy peda­go­gicz­nych kon­tek­stów. Może również pomóc w pie­lę­gno­waniu dobrych tra­dycji pedeu­to­logii, utrzy­ma­nych między jej wizjami tech­no­lo­giczną a huma­ni­styczną. Istotne jest także podej­mo­wanie przez Autorkę nie­ła­twych, bie­żą­cych kwestii i pod­kre­ślanie szans koniecz­nych zmian pro­spek­tyw­nych.
Mono­grafia, opra­co­wana w formie sca­lo­nych esejów, jest adre­so­wana do adeptów peda­go­giki, głównie do stu­dentów trze­ciego stopnia studiów, czyli dok­to­rantów – jako poten­cjal­nych kan­dy­datów na peda­gogów naukowo i zawo­dowo upra­wia­ją­cych dydaktykę/pedagogikę szkoły wyższej i pedeu­to­logię. Jest ona kie­ro­wana także do osób zain­te­re­so­wa­nych kwe­stiami zwią­za­nymi z przy­go­to­wa­niem aka­de­mickim i pracą zawo­dowo-naukową nauczy­cieli i peda­gogów w okresie kolej­nych (po 1999 r.), rady­kal­nych zmian pro­gra­mo­wych i struk­tu­ral­nych systemu szkol­nictwa.


Rozwój nauczy­ciela : od wcze­snej do późnej doro­słości / redakcja naukowa Joanna M. Łukasik, Norbert G. Pikuła, Kata­rzyna Jagielska
. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2016.
Sygn. 162590

Książka Rozwój nauczy­ciela – od wcze­snej do późnej doro­słości podej­muje zagad­nienia spe­cy­fiki pracy nauczy­ciela przez pryzmat jego pro­fe­sjo­na­lizmu i rozwoju zawo­do­wego. Szkolna rze­czy­wi­stość ujęta w for­mal­no­prawne ramy wyznacza każdemu nauczy­cie­lowi kon­kretne funkcje i zadania. Ana­li­zując te naj­bar­dziej aktu­alne, można powie­dzieć, że pre­fe­ruje się model nauczy­ciela o roz­sze­rzonym profilu zawo­dowym i otwartym podej­ściu do wyko­ny­wa­nych zadań. Aby im spro­stać, nauczy­ciel musi usta­wicznie się dosko­nalić, roz­wijać, pod­dawać refleksji codzienną rze­czy­wi­stość i szukać nowych roz­wiązań. A robi to po, aby łatwiej wcho­dzić w sytu­acje edu­ka­cyjne, które z jednej strony są oczy­wiste, a z drugiej – jeszcze nie­znane. Zmie­nia­jące się sytu­acje zawo­dowe sta­wiają nauczy­cieli przed koniecz­no­ścią cią­głego uczenia się nowych zachowań.

Roz­po­znanie kie­runku rozwoju zawo­do­wego i oso­bi­stego, rozu­mienia pro­fe­sjo­na­lizmu i domi­nu­ją­cych ten­dencji są dla nauczy­cieli pod­stawą do wdra­żania nowych kon­cepcji edu­kacji, dokształ­cania i dosko­na­lenia. Wielość podej­mo­wa­nych analiz pozwo­liła na przy­jęcie w ukła­dzie książki trzech głów­nych dys­ku­syj­nych odsłon, które kon­cen­trują się wokół nastę­pu­ją­cych zagad­nień:
I. Kariera zawo­dowa nauczy­ciela
II. Jakość pracy i życia nauczy­cieli – średnia doro­słość
III. Aktyw­ność i rozwój eme­ry­to­wa­nych nauczy­cieli

Współ­czesna edu­kacja : wie­lo­płasz­czy­zno­wość zadań / redakcja naukowa Joanna Ski­bińska i Justyna Woj­cie­chowska. – Kraków : Wydaw­nictwo Libron – Filip Lohner, copy­right 2016.
Sygn. 162599

[…] do rąk czy­tel­ników trafia książka sta­no­wiąca efekt zbio­rowej pracy kil­ku­nastu autorów, w więk­szości pra­cow­ników naukowo-dydak­tycz­nych różnych uczelni, ale i prak­tyków, którzy podjęli namysł nad wie­lo­płasz­czy­zno­wo­ścią zadań współ­cze­snej edu­kacji. Z punktu widzenia dydak­tycznej idei wza­jem­nego prze­ni­kania się myśli naukowej oraz roz­wiązań i wdrożeń prak­tycz­nych, wycho­dząc naprzeciw koniecz­ności współ­pracy i współ­dzia­łania wszyst­kich pod­miotów uczest­ni­czą­cych w orga­ni­zacji i prze­biegu procesu kształ­cenia (zarówno w war­stwie refleksji naukowej, jak i reali­za­cyjnej), pod­jęcie tej pro­ble­ma­tyki należy uznać za cenne i uza­sad­nione.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr hab. Anny Kar­piń­skiej

Mono­grafia […] sygna­li­zuje naj­istot­niejsze zagad­nienia współ­cze­snej edu­kacji, które odpo­wiednio odczy­tane przez reflek­syj­nego czy­tel­nika – skła­dają się na obraz kie­runków jej rozwoju […]. Tytuł mono­grafii […] zwraca uwagę na fakt, że współ­czesna edu­kacja – po pierwsze – impli­kuje wielość zadań, a może nawet traf­niejsze byłoby tu słowo „wyzwań”, po wtóre – uwi­kłana jest w wiele róż­no­rod­nych kon­tek­stów. Te dwie oko­licz­ności stwa­rzają […] sze­rokie pole do podej­mo­wania tema­tyki roz­ważań […], co w rezul­tacie zaowo­co­wało war­to­ściową pozycją na rynku współ­cze­snych prac peda­go­gicz­nych.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr. hab. inż. Janusza Mor­bit­zera

Współ­czesne modele i stra­tegie reso­cja­li­zacji / redakcja naukowa Robert Opora, Rado­sław Breska, Joanna Jezierska, Mał­go­rzata Pie­cho­wicz. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162600, 162601

Każdy w swoim życiu styka się ze zja­wi­skami pato­logii spo­łecznej. Warto zauważyć, że ist­nieje szereg publi­kacji kon­cen­tru­ją­cych się wyłącznie na teo­re­tycz­nych zagad­nie­niach. Niniejsza książka jest próbą zbu­do­wania pomostu pomiędzy teorią a prak­tyką reso­cja­li­za­cyjną. Zakłada wska­zanie nowych kie­runków badaw­czych i meto­dycz­nych.

Publi­kacja skie­ro­wana jest do osób, które chcą się dowie­dzieć, jak umie­jętnie łączyć teorię z prak­tyką, aby sku­tecznie osiągać zamie­rzone cele wycho­wawcze, tera­peu­tyczne i reso­cja­li­za­cyjne. Czy­tel­nicy dowiedzą się, jakie są współ­czesne ten­dencje w reso­cja­li­zacji oraz jakie dyle­maty poja­wiają się w pracy wycho­waw­czej. Obok pra­cow­ników insty­tucji podej­mu­ją­cych dzia­łania na rzecz osób naru­sza­ją­cych normy spo­łeczne i ich rodzin publi­kacja, ze względu na opi­sy­wane badania naukowe, zain­te­re­suje również badaczy tych zagad­nień.

Książka pre­zen­tuje nowa­tor­skie spoj­rzenie na zagad­nienia doty­czące reso­cja­li­zacji. Celem publi­kacji jest opi­sanie modeli reso­cja­li­za­cyj­nych oraz prak­tycz­nych stra­tegii przy­dat­nych w pracy reso­cja­li­za­cyjnej z dziećmi, mło­dzieżą i doro­słymi. Poznanie przed­sta­wio­nych w niej treści sprawi, że czy­tel­nicy z większą odwagą i pew­no­ścią będą roz­wią­zywać pro­blemy w obszarze zjawisk pato­logii spo­łecznej. Zdobytą wiedzę będą mogli wyko­rzy­stywać dla siebie oraz innych, poznają wiele nowych i inte­re­su­ją­cych spo­sobów rozu­mienia inter­wencji reso­cja­li­za­cyj­nych. Jed­no­cze­śnie będą mogli również uniknąć wielu kon­fliktów, dzięki czemu poczują się lepiej i zaczną pewniej wyko­nywać swoją pracę.

Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji kre­atorem śro­do­wiska edu­ka­cyj­nego dziecka / pod redakcją Elż­biety Płó­ciennik, Doroty Radzi­kow­skiej. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162685, 162686

Prze­ka­zy­wana do rąk Czy­tel­nika książka to kolejny tom podej­mu­jący tema­tykę nauczy­ciela wcze­snej edu­kacji (seria „Wczesna Edu­kacja”) pod redakcją pra­cow­ników Katedry Peda­go­giki Wieku Dzie­cię­cego Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego. W każdej kolejnej publi­kacji z tej serii autorzy zajmują się nowym ważnym pro­blemem doty­czącym pod­miotu badań – nauczy­ciela wcze­snej edu­kacji. W pre­zen­to­wanym tomie kon­cen­trują się na ana­lizie i opisie, orga­ni­zo­wa­nego przez nauczy­ciela, śro­do­wiska edu­ka­cyj­nego sprzy­ja­ją­cego uczeniu się dzieci. Podej­mują próbę nie tylko pre­zen­tacji, lecz także wyzna­czenia kie­runku rozwoju alter­na­tyw­nych spo­sobów, które mają pro­wa­dzić do pożą­da­nych zmian w edu­kacji przed­szkolnej i wcze­snosz­kolnej, umoż­li­wia­ją­cych urze­czy­wist­nianie postu­latu sty­mu­lo­wania wszech­stron­nego rozwoju dziecka.

W tej samej serii ukazały się publi­kacje: Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji wobec zmian spo­łeczno-kul­tu­ro­wych (red. Wie­sława Leżańska, Alek­sandra Feli­niak) oraz Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji. Roz­wi­janie kom­pe­tencji zawo­do­wych (red. Wie­sława Leżańska, Dorota Radzi­kowska).

Ocena pracy nauczy­ciela i dyrek­tora od 1 stycznia 2017 r. : prak­tyczne porady, zasady postę­po­wania i wzory doku­mentów / [autorzy Michał Kowalski, Dariusz Dwo­jewski, Dariusz Skrzyński]. – War­szawa : Oświata Grupa Wydaw­nicza – Wydaw­nictwo Wiedza i Prak­tyka, copy­right 2017.
Sygn. 162690

Publi­kacja stanowi omó­wienie zasad oce­niania nauczy­ciela i dyrek­tora po 1 stycznia 2017 r. Wyja­śnia na 22 przy­kła­dach poszcze­gólne etapy pro­ce­dury oceny pracy z poda­niem ele­mentów które uległy mody­fi­kacji. Wska­zuje różnice w ocenie nauczy­ciela i dyrek­tora. Uwzględnia fakt, że nastą­piła zmiana pod­miotu doku­ją­cego oceny dyrek­tora i odwo­łuje się do nowego roz­po­rzą­dzenia w sprawie oceny. Omawia kon­se­kwencje kadrowo-płacowe uzy­skania okre­ślonej noty. Całość dopełnia 16 wzorów doku­mentów do wyko­rzy­stania.

Oświata i wycho­wanie jako zadanie publiczne gmin : czyn­niki wpły­wa­jące na efek­tyw­ność wydatków budże­to­wych / Aneta Kaczyńska. – War­szawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162692

Publi­kacja stanowi kom­plek­sową analizę pro­blemu pomiaru efek­tyw­ności wydatków budże­to­wych gmin na oświatę i wycho­wanie oraz okre­ślenie czyn­ników na nią wpły­wa­ją­cych. Ponadto w książce przed­sta­wiono zagad­nienia doty­czące zmie­nia­ją­cego się prawa oświa­to­wego ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem reformy systemu oświaty w 2017 r., źródeł finan­so­wania zadań oświa­to­wych i wycho­waw­czych oraz zwią­za­nych z nimi wydatków, a także przy­to­czono liczne przy­kłady wnio­sków z badań ze świa­towej lite­ra­tury przed­miotu. Publi­kacja zain­te­re­suje zarówno naukowców zaj­mu­ją­cych się tą tema­tyką, jak i decy­dentów samo­rządu tery­to­rial­nego. Zapro­po­no­wane ujęcie wska­za­nego, zło­żo­nego zagad­nienia badaw­czego stanowi bowiem pro­po­zycję dla stwo­rzenia narzę­dzia ana­li­tycz­nego, które może być zaim­ple­men­to­wane w pol­skich samo­rzą­dach.

Z uwagi na zawi­łości i częste zmiany pol­skiego systemu oświaty i wycho­wania i jego finan­so­wania ze źródeł publicz­nych na szczeblu samo­rzą­dowym w połą­czeniu z pro­ble­mami badania efek­tyw­ności wydat­ko­wania tych środków podjęta tema­tyka odznacza się wysokim stop­niem trud­ności. Samo pod­jęcie i realne wyko­nanie badania efek­tyw­ności wydatków publicz­nych gmin, dodat­kowo wzmoc­nione bada­niem nad doborem naj­bar­dziej istot­nych czyn­ników mają­cych wpływ na tę efek­tyw­ność, byłoby dużym wyzwa­niem nawet dla doświad­czo­nego badacza.“
prof. dr hab. Kry­styna Brzo­zowska, prof. zw. Uni­wer­sy­tetu Szcze­ciń­skiego

Nie­wąt­pliwą zaletą pracy są doko­nane zesta­wienia i porząd­ko­wania. Wyeks­po­nować należy badanie własne, które zostało zapro­jek­to­wane i prze­pro­wa­dzone przez Autorkę. Pozwo­liło ono na wycią­gnięcie inte­re­su­ją­cych wnio­sków i kon­kluzji oraz zre­ali­zo­wanie posta­wio­nego celu badaw­czego.“
dr hab. Paweł Kowalik, prof. nadzw. Uni­wer­sy­tetu Eko­no­micz­nego we Wro­cławiu.

Pre­zen­tacje naukowe : prak­tyczny poradnik dla stu­dentów, dok­to­rantów i nie tylko / Piotr Wasyl­czyk. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162697, 162698

Ilu cie­ka­wych, inspi­ru­ją­cych pre­zen­tacji wysłu­cha­li­ście ostatnio na kon­fe­ren­cjach nauko­wych, uczel­nia­nych semi­na­riach i wydzia­ło­wych kon­wer­sa­to­riach? Oso­biste sta­ty­styki autora książki (obej­mu­jące głównie dzie­dzinę fizyki, inży­nierii mate­ria­łowej i nauki o życiu) wska­zują na około 10 – 20%. Reszta wystą­pień jest często trudna do znie­sienia przez dwa­dzie­ścia, nie mówiąc już o czter­dziestu pięciu minu­tach.

Czy musi tak być? Czy można inaczej opo­wiadać o nauce, o często nie­zwykle zło­żo­nych zagad­nie­niach, którymi zaj­mu­jemy się w labo­ra­to­riach, biblio­te­kach i na wyko­pa­li­skach? A jeśli tak, jak to robić?

Jak z infor­macji i danych, którymi dys­po­nu­jemy, stwo­rzyć inte­re­su­jącą opo­wieść?
Jak mówić zro­zu­miale o trud­nych zagad­nie­niach?
Jak opo­wie­dzieć o swoich bada­niach nauko­wych tak, by zain­spi­rować widownię?
Jak nie nudzić słu­chaczy?
Czy można wygłosić świetną pre­zen­tację bez slajdów?
Jak zapa­nować nad kon­fe­ren­cyjną tremą?
Jak sobie pora­dzić ze zło­śli­wymi pyta­niami?

Na te i wiele innych pytań odpo­wiada Piotr Wasyl­czyk, fizyk z Uni­wer­sy­tetu War­szaw­skiego z kil­ku­na­sto­letnim stażem kon­fe­ren­cyjnym i krót­szym, ale bardzo inten­sywnym doświad­cze­niem w nauczaniu sztuki pre­zen­tacji nauko­wych. Autor w swo­bodnej formie pro­wadzi czy­tel­nika przez proces pro­jek­to­wania, two­rzenia i wygła­szania pre­zen­tacji – od pierw­szych szkiców ołów­kiem na kartce po kon­fe­ren­cyjną scenę. Pro­po­nuje wiele nie­oczy­wi­stych roz­wiązań: od ćwiczeń w pisaniu bajek i wier­szyków po pre­zen­tacje na tablicy, od slajdów bez tekstu po użycie spek­ta­ku­lar­nych rekwi­zytów. A wszystko po to, by odcza­rować nie­zro­zu­miałe, nudne wystą­pienia, odczy­ty­wane mono­tonnym głosem z kartki przez pre­le­gentów sto­ją­cych tyłem do sali.

Po prze­czy­taniu tej książki twoje pre­zen­tacje naukowe już nigdy nie będą takie jak dotąd.

•Książka nie tylko przed­stawia cechy dobrych pre­zen­tacji nauko­wych, lecz także zawiera wiele prak­tycz­nych ćwiczeń, które pozwa­lają zdobyć nowe umie­jęt­ności potrzebne przy wymy­ślaniu, pro­jek­to­waniu i wygła­szaniu pre­zen­tacji.
•Pro­wadzi czy­tel­nika krok po kroku od selekcji mate­riału do pre­zen­tacji, przez wybór struk­tury opo­wia­dania, aż do ćwiczeń uła­twia­ją­cych efek­tywną pracę z głosem i ciałem na scenie.
•Pre­zen­tuje na przy­kła­dach jak z prze­ła­do­wa­nych infor­ma­cjami, nie­czy­tel­nych slajdów zrobić świetne ilu­stracje do kon­fe­ren­cyj­nego wystą­pienia.
•Podaje prak­tyczne wska­zówki, kiedy i jak używać rekwi­zytów.
•Zawiera kon­fe­ren­cyjny savoir-vivre w pigułce.
•Osobny roz­dział poświę­cony jest przy­go­to­wy­waniu pla­katów kon­fe­ren­cyj­nych.

Książka jest adre­so­wana do stu­dentów, dok­to­rantów i naukowców, którzy chcą w zro­zu­miały, ciekawy i inspi­ru­jący sposób pre­zen­tować wyniki swoich badań na kon­fe­ren­cjach, sym­po­zjach czy semi­na­riach.

Szkoła neu­ronów: o nasto­lat­kach, kom­pro­mi­sach i wycho­waniu / Marek Kacz­ma­rzyk. – Słupsk : Wydaw­nictwo Dobra Lite­ra­tura, 2017.
Sygn. 162716

Trud­ności w poro­zu­mie­waniu się z doro­słymi, łamanie reguł, nara­żanie się na ryzyko, niechęć do spraw­dzo­nych metod roz­wią­zy­wania pro­blemów, kłopoty z zasy­pia­niem… To tylko nie­które z ele­mentów codzien­ności nasto­latka, dodat­kowo sto­ją­cego dzisiaj w obliczu pro­blemów i zadań, z którymi nie mie­liśmy do czy­nienia w historii naszego gatunku. Jaki jest prak­tyczny sens etapu życia, w którym wszystko robimy inaczej niż trzeba?

Naj­nowsze odkrycia neu­ro­nauk, zwłaszcza zwią­zane z roz­wojem ośrod­ko­wego układu ner­wo­wego, wyja­śniają wiele zjawisk doty­czą­cych zachowań nasto­latków, które wcze­śniej były dla nas nie­zro­zu­miałe i uwa­ża­liśmy za szko­dliwe. Z pro­po­no­wanej przez autora per­spek­tywy kon­flikt pokoleń jest nie tylko zro­zu­miały, ale wręcz konieczny. Napięcie pomiędzy ludźmi będą­cymi na różnym etapie rozwoju jest tu siłą, która wła­ściwie wyko­rzy­stana służy inte­resom obu stron.

Szkoła wspól­nych działań czyli O rela­cjach i współ­pracy / Jaro­sław Kor­dziński. – War­szawa : Wolters Kluwer Polska, 2017.
Sygn. 162717

W funk­cjo­no­wanie szkoły wpisana jest współ­praca wielu pod­miotów – orga­ni­zo­wana przez nauczy­cieli, ale anga­żu­jąca uczniów współ­dzia­ła­ją­cych zarówno ze sobą, jak i z nauczy­cie­lami oraz rodziców. Podej­mo­wanie wspól­nych działań oraz zespo­łowe uczenie się sprzy­jają indy­wi­du­al­nemu roz­wo­jowi, zwięk­szają efek­tyw­ność oddzia­ływań edu­ka­cyj­nych na uczniów, a przede wszystkim wzmac­niają rozwój szkoły jako orga­ni­zacji uczącej się. Efektem zaan­ga­żo­wania wielu pod­miotów jest także wzrost sku­tecz­ności pracy szkoły oraz zwięk­szenie jej roli w śro­do­wisku, a co za tym idzie – wzmoc­nienie jej kon­ku­ren­cyj­ności wobec innych podob­nych pla­cówek dzia­ła­ją­cych na tym samym terenie.

W książce czy­telnik znaj­dzie m.in.:
•prak­tyczne odnie­sienia do prze­pisów prawa okre­śla­ją­cych zadania dyrek­torów szkół w ramach nadzoru peda­go­gicz­nego na zarzą­dzanie szkołą i zespo­łami nauczy­ciel­skimi,
•roz­wią­zania doty­czące orga­ni­zacji pracy nauczy­cieli z uczniami oraz współ­pracy z ich rodzi­cami, a także współ­pracy z innymi nauczy­cie­lami,
•gotowe pro­po­zycje i roz­wią­zania w zakresie nawią­zania i rozwoju współ­pracy, które można wyko­rzy­stać w pracy na rzecz szkół.

Publi­kacja prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli, dyrek­torów szkół oraz rodziców. Zain­te­re­suje także stu­dentów kie­runków peda­go­gicz­nych.

Źródło :

www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.wuj​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.libron​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.fabry​ka​wiedzy​.com
www​.cedewu​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.dobra​li​te​ra​tura​.pl
www​.wol​ter​skluwer​.pl
www​.pro​finfo​.pl

Nie tylko dla biblio­te­karzy…

Nie tylko dla biblio­te­karzy…

Apli­kacje mobilne nie tylko w biblio­tece / Grze­gorz Gmi­terek, Seba­stian Dawid Kotuła ; Sto­wa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Pol­skich. – War­szawa : Wydaw­nictwo Sto­wa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Pol­skich, 2017.
Sygn. 163078pb, 163079
Książkę tworzą trzy mery­to­rycznie wyróż­nia­jące się części: pre­zen­tacja uni­kalnej meto­do­logii oceny apli­kacji, w tym czy­telne ukazane uwa­run­ko­wania stanu i rozwoju apli­kacji mobil­nych; katalog wybra­nych (w meto­do­lo­gicznie uza­sad­niony sposób) apli­kacji biblio­tecz­nych oraz tabe­la­ryczne zesta­wienie para­me­trów oce­nio­nych apli­kacji. Każda z tych części dowodzi pro­fe­sjo­na­lizmu Autorów, a dla czy­tel­nika stanowi zwarty wykład o przed­miocie książki. Na uwagę zasłu­guje duży i owocny wysiłek Autorów w opra­co­waniu wspo­mnia­nego kata­logu, którego uwień­cze­niem jest tabela ocen apli­kacji. Zawiera ona mery­to­rycznie wybrane, wywa­żone kate­gorie ocen, które mogą być w przy­szłości sto­so­wane jako spe­cy­ficzny wzorzec cer­ty­fi­kacji pro­gramów sto­so­wa­nych w urzą­dze­niach mobil­nych. War­to­ściowym roz­wią­za­niem kon­struk­cyjnym treści książki jest powią­zanie wspo­mnianej tabeli z kata­lo­giem oce­nio­nych apli­kacji.

Polska biblio­teka widmowa : lek­sykon książek zmy­ślo­nych / Paweł Dunin-Wąso­wicz. – War­szawa : Naro­dowe Centrum Kultury, 2016.
Sygn. 162982
Publi­kacja jest swo­istym lek­sy­konem książek nie­ist­nie­ją­cych, fik­cyj­nych, skrzętnie wyno­to­wa­nych z lektur autora. Przed­stawia zarówno cyto­wane tytuły widmo, jak również auten­tyczne publi­kacje, scho­wane pod różnymi kryp­to­ni­mami. To zupełnie nie­po­trzebna książka, którą każdy by chciał mieć w domu. Książka, która powstała z książek, które nigdy nie ist­niały. Wytrwały i nie­zrów­nany Paweł Dunin-Wąso­wicz kolejny raz doko­nuje cudu: robi coś z niczego. I jakie to piękne!

Zarzą­dzanie jako­ścią w biblio­tece : praca zbio­rowa / pod redakcją Mai Woj­cie­chow­skiej ; Sto­wa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Pol­skich. – War­szawa : Wydaw­nictwo Sto­wa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Pol­skich, 2017.
Sygn. 163124, 163125pb
Zarzą­dzanie jako­ścią to pod­sta­wowe podej­ście w pracy współ­cze­snych bibliotek. Choć znane jest już od wielu lat, ciągle ewo­luuje. Poja­wiają się nowe zało­żenia, metody badań oraz prak­tyczne narzę­dzia wspie­ra­jące wysoką jakość pracy insty­tucji biblio­tecz­nych. W książce zapre­zen­to­wano wie­lo­aspek­towe ujęcie zarzą­dzania jako­ścią, pre­zen­to­wane zarówno przez biblio­logów, jak i prak­tyków biblio­te­karzy, na co dzień zma­ga­ją­cych się z koniecz­no­ścią reali­zacji usług na naj­wyż­szym poziomie. Zapre­zen­to­wane arty­kuły zostały zgru­po­wane w trzech głów­nych zrębach: 1. Reko­men­dacje (pre­zen­tacja naj­now­szych trendów, zagad­nienia teo­re­tyczne i ter­mi­no­lo­giczne); 2. Analizy (wyniki badań jako­ścio­wych i ilo­ścio­wych); 3. Studia przy­padków (doświad­czenia bibliotek w zakresie pro­jek­to­wania, wdra­żania i ewa­lu­acji sys­temów jakości). Róż­no­rod­ność tematów sprawia, że odda­wany do rąk Czy­tel­nika tom, może sta­nowić inte­re­su­jącą lekturę zarówno dla teo­re­tyków biblio­logii, biblio­te­karzy bibliotek różnych typów oraz stu­dentów biblio­te­ko­znaw­stwa i infor­macji naukowej, dopiero pozy­sku­ją­cych wiedzę z zakresu jakości usług biblio­tecz­nych.

Biblio­teki aka­de­mickie w śro­do­wisku naukowym, we wspól­nocie uni­wer­sy­tec­kiej, we wspól­nocie lokalnej / red. nauk. Wiesław Jusz­czak. – Toruń : Wydaw­nictwo Adam Mar­szałek, 2016.
Sygn. 163411
Po kilku dzie­siąt­kach lat biblio­teki szkół wyż­szych w Polsce i w krajach Europy Środ­kowo-Wschod­niej, miesz­czące się pod ogólną nazwą bibliotek nauko­wych, odzy­skały swoją toż­sa­mość jako odrębna kate­goria bibliotek aka­de­mic­kich. Mają one swoją spe­cy­fikę jako warsztat infor­ma­cyjny zarówno dla badań nauko­wych, jak i – a może przede wszystkim – dla dzia­łal­ności dydak­tycznej, w które to aktyw­ności same się anga­żują lub są anga­żo­wane. Mają też swoistą pro­ble­ma­tykę, wyni­ka­jącą z orga­ni­za­cyj­nego usy­tu­owania, cha­rak­teru gro­ma­dzo­nych zbiorów, zakresu działań, użyt­kow­ników oraz zatrud­nio­nych w nich biblio­te­karzy.

Jak ugryźć mangę? : co biblio­te­karz powi­nien wie­dzieć o komiksie japoń­skim : poradnik / Sarah Sku­manov. – War­szawa : Wydaw­nictwo Sto­wa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Pol­skich, 2017.
Sygn. 163423pb, 163424
Manga dostępna jest na polskim rynku od drugiej połowy lat 90. ubie­głego wieku. Obecnie wydawcy mangi w Polsce oferują szeroki wybór gatunków i tytułów, wśród których można znaleźć odpo­wiednią dla siebie pozycję. Rynek mangi rozwija się w dyna­miczny sposób i dosto­so­wuje się do potrzeb czy­tel­ników oraz zmian na rynku wydaw­ni­czym. Mimo to komiksy japoń­skie pozo­stają nie­znane sze­ro­kiemu gronu czy­tel­ników, głównie doro­słych. Na obecną sytu­ację składa się kilka czyn­ników, w tym nie­zna­jo­mość japoń­skiej kultury i wykształ­to­wane przez lata ste­reo­typy czy uprze­dzenia. Manga jest nie­obecna w pol­skich biblio­te­kach, przez co wielu zain­te­re­so­wa­nych nią czy­tel­ników nie ma moż­li­wości kon­taktu z lekturą. Komiksy są nie­zwykle popu­larne wśród dzieci i mło­dzieży, co pozwala na poprawę stanu czy­tel­nictwa wśród naj­młod­szych. Niniejszy poradnik ma za zadanie pomóc biblio­te­ka­rzom zapo­znać się z komiksem japoń­skim, podziałem gatunków ze względu na tema­tykę i czy­tel­nika, a także pre­zen­tuje przy­kła­dowe roz­wią­zania gra­ficzne dla okładek.

Źródła :
www​.sbp​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.nck​.pl
www​.mar​szalek​.com​.pl

Nowości peda­go­giczne – gru­dzień

Nowości peda­go­giczne – gru­dzień

Bez­pie­czeń­stwo : pro­gramy pro­mocji / Brunon Hołyst. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN SA, 2017.
Sygn. 162522, 162523

Pro­mocja bez­pie­czeń­stwa to dzia­łania zmie­rza­jące do jego upo­wszech­niania, lan­so­wania i popu­la­ry­zacji. Układ i zakres tomu V – podobnie jak w poprzed­nich czte­rech tomach cyklu – jest spójny i cie­kawie ujęty. Poza pro­mocją bez­pie­czeń­stwa w wymiarze indy­wi­du­alnym i spo­łecznym Czy­telnik znaj­dzie w nim między innymi roz­wa­żania o ini­cja­to­rach i orga­ni­za­to­rach działań, o grupach spo­łecz­nych, które należy objąć szcze­gólnym oddzia­ły­wa­niem w zakresie tej pro­mocji, oraz o wyko­rzy­staniu zdo­byczy tech­niki w pro­mo­waniu bez­pie­czeń­stwa.

Edu­kacja w PRL / pod redakcją Moniki Wiśniew­skiej. – War­szawa : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Kar­dy­nała Stefana Wyszyń­skiego, 2016.
Sygn. 162530

Czy­tając kolejne części książki, Czy­telnik szybko zro­zumie, jak tra­gicznym okresem wpły­wa­jącym na naszą teraź­niej­szość był czas PRL. Eks­pe­ry­ment tzw. poli­tyki oświa­towej pozbawił kolejne poko­lenia umie­jęt­ności odnaj­dy­wania się w zło­żonym świecie. Efektem edu­kacji szkolnej stało się powszechne mnie­manie o nie­zmien­ności świata, a w kon­se­kwencji pozbycie się pojęć i stanów już nie­do­stęp­nych.

Fil­mo­te­rapia : teoria i prak­tyka / Mał­go­rzata Kozubek. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Słowo/Obraz Tery­toria, 2016.
Sygn. 162532, 162533

Książka Mał­go­rzaty Kozubek jest pierw­szym w pol­skiej lite­ra­turze przed­miotu naukowym opra­co­wa­niem zagad­nienia fil­mo­te­rapii. […] Prze­słanki tej metody autorka ana­li­zuje w roz­le­głym kon­tek­ście kultury tera­peu­tycznej, a także w ramach pro­ble­ma­tyki stricte fil­mo­znaw­czej, zwią­zanej z per­cepcją filmu”.
Tadeusz Szcze­pański
 „Mał­go­rzata Kozubek zadaje pytanie o moż­li­wości teo­re­tyczne, a także o szanse prak­tycznej sku­tecz­ności wyko­rzy­stania filmu do psy­cho­te­rapii, a zwłaszcza do psy­cho­te­rapii sto­so­wanej w ramach reso­cja­li­zacji mło­dzieży spo­łecznie nie­przy­sto­so­wanej. Tak okre­ślony cel książki może mieć zasto­so­wanie podwójne, teo­re­tyczne i prak­tyczne […], co w przy­padku pracy z dzie­dziny huma­ni­styki jest war­to­ścią rzadką i cenną”.
Tadeusz Lubelski

Filo­zofia kształ­cenia : wycho­wanie i nauczanie / Adolf E. Szoł­tysek. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162534

Mono­grafia „Filo­zofia kształ­cenia“ stanowi dopeł­nienie mono­grafii „Filo­zofia peda­go­giki“ i mono­grafii „Filo­zofia edu­kacji“. Oś mono­grafii wyzna­czają dwie diady: bio­lo­giczne roz­wi­janie czło­wieka – kul­tu­rowe kształ­to­wanie czło­wieka, wydo­by­wanie pre­dys­po­zycji wro­dzo­nych czło­wieka – edu­ka­cyjne kształ­to­wanie czło­wieka.
Frag­ment Wstępu

Gdy dziecko ma pro­blemy z czy­ta­niem / Kazi­mierz Słupek. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Har­monia – Grupa Wydaw­nicza Har­monia, 2017.
Sygn. 162535

Sprawny odbiór infor­macji prze­ka­zy­wa­nych za pomocą języka pisa­nego, czyli umie­jęt­ność czy­tania, jest naj­waż­niejszą umie­jęt­no­ścią, jaką powinni opa­nować uczniowie w młod­szych klasach szkoły pod­sta­wowej. Jest to warunek co prawda nie wystar­cza­jący, ale bez­względnie konieczny do radzenia sobie na kolej­nych etapach edu­kacji. Książka ta adre­so­wana jest zarówno do tera­peutów peda­go­gicz­nych pro­wa­dzą­cych zajęcia korek­cyjno-kom­pen­sa­cyjne i nauczy­cieli edu­kacji wcze­snosz­kolnej, jak i do rodziców chcą­cych pomóc swoim dzie­ciom w opa­no­waniu trudnej sztuki czy­tania. Zawiera ona szereg prak­tycz­nych wska­zówek do pracy z dziećmi ryzyka dys­leksji i z każdym dziec­kiem mającym trud­ności w czy­taniu.

Godzina wycho­wawcza : rozmowy o pol­skiej szkole / Alek­sandra Szyłło. – Woło­wiec : Wydaw­nictwo Czarne, 2017.
Sygn. 162536

Temat nauki i wycho­wania nigdy nie traci aktu­al­ności: przez system edu­kacji prze­chodzą kolejne poko­lenia i właśnie tam, w szkole, kształ­tują się przy­szli oby­wa­tele. A przy­naj­mniej tak powinno być. Tym­czasem kolejne reformy i próby udo­sko­na­lenia systemu wcale nie spra­wiają, że szkoły stają się lepsze. Rodzice, nauczy­ciele i wreszcie uczniowie mają tylko wra­żenie pogłę­bia­ją­cego się chaosu, a nie­którzy nie wahają się porów­nywać współ­cze­snej szkoły do koszar czy wię­zienia. Alek­sandra Szyłło posta­no­wiła zbadać, dla­czego polska edu­kacja od lat zmaga się z tak poważ­nymi pro­ble­mami, oraz zapytać, jaka mogłaby i powinna być nasza szkoła. Jej roz­mówcy, spe­cja­liści od edu­kacji i wycho­wania, odpo­wia­dają na pytania, „dla­czego jest, jak jest?” i „co zrobić, żeby było inaczej?”, ale przy­wo­łują też wspo­mnienia i dzielą się wła­snymi doświad­cze­niami. Mówią o tym, po co nam szkoła, a przede wszystkim – wycho­wanie.

Jak bawić się i uczyć z pasją? : zasto­so­wanie narzędzi myślo­wych TOC w pracy z dziećmi / Dorota Kamińska. – Wydanie 2. popra­wione. – Kraków : CEBP 24.12, 2017.
Sygn.. 162538

TOC (Theory of Con­strains – teoria ogra­ni­czeń) to program, który pozwala na iden­ty­fi­kację i zarzą­dzanie ogra­ni­cze­niami wystę­pu­ją­cymi w ota­cza­jącym nas świecie (ogra­ni­czenia rozu­miane są jako czyn­niki spo­wal­nia­jące reali­zację wyzna­czo­nych celów). Poradnik w prosty sposób omawia teorię ogra­ni­czeń oraz pre­zen­tuje spraw­dzone roz­wią­zania, sta­no­wiące autor­skie pomysły doty­czące prak­tycz­nego zasto­so­wania narzędzi TOC, ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem aspektu pracy z dziećmi w wieku przed­szkolnym i wcze­snosz­kolnym, nie­po­sia­da­ją­cymi jeszcze umie­jęt­ności czy­tania i pisania. Książka została stwo­rzona z myślą o twór­czych i poszu­ku­ją­cych nie­stan­dar­do­wych roz­wiązań meto­dycz­nych nauczy­cie­lach, którzy chcą uczynić proces edu­ka­cyjny wycho­wanków fascy­nu­jącą podróżą do krainy nauki poprzez zabawę.

Jak sobie radzić z trud­nymi ludźmi / Gill Hasson. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162539

Wiecznie nie­za­do­wo­lony szef. Teściowa, która przy każdej spo­sob­ności wypo­mina ci przy­pa­lony zeszło­roczny obiad. Przy­ja­ciółka, która odwo­łuje wszystkie spo­tkania „za pięć dwu­nasta”. Współ­pra­cownik, który kry­ty­kuje wszystkie twoje pomysły, ale broni się przed poda­niem wła­snych. Nasto­letni syn, który mam­rocze pod nosem obelgi i prze­kleń­stwa.
Wśród trud­nych ludzi znaj­dziemy osoby jawnie agre­sywne i wrogie, agre­sywne w sposób pośredni oraz osoby bierne spra­wia­jące wra­żenie bez­wol­nych i ule­ga­ją­cych wszelkim wpływom. To samo zacho­wanie w jednej sytu­acji możemy odebrać jako neu­tralne, w innej – jako budzące złość i fru­strację.
Gill Hasson pro­wadzi nas przez galerię trud­nych postaci, poka­zując, z czego wyni­kają zacho­wania, których nie możemy znieść, i jak możemy wybrnąć z pro­ble­mo­wych sytu­acji, sza­nując przy tym własne i cudze granice. Autorka nie używa języka ocen i podziałów, ale zachęca do empatii, słu­chania i zro­zu­mienia drugiej strony. Poka­zuje, że choć nasz wpływ na zacho­wania innych osób jest ogra­ni­czony, możemy umie­jętnie pokie­rować własnym postę­po­wa­niem i nie dopu­ścić do tego, by relacje z trud­nymi ludźmi zatru­wały nam życie. Dzięki tej książce:
-zro­zu­miesz przy­czyny trud­nych zachowań innych osób;
-dowiesz się, w jaki sposób obronić swoje sta­no­wisko i sprze­ciwić się zacho­wa­niom, których nie akcep­tu­jesz;
-poznasz sposoby spo­koj­nego radzenia sobie w relacji z osobami agre­syw­nymi, sto­su­ją­cymi mani­pu­lację i nad­miernie kry­tycz­nymi;
-dowiesz się, kiedy się wycofać lub nawet zre­zy­gnować z relacji.

Co wolno dziecku? : roz­sądne usta­lanie granic / Martin Herbert ; prze­kład Ewa Juse­wicz-Kalter. – Wyd. 3 w jęz. pol. – Sopot : Gdań­skie Wydaw­nictwo Psy­cho­lo­giczne, 2017.
Sygn. 162549

Nie ma dziecka, które by nie spra­wiało kło­potów wycho­waw­czych. Nie­umie­jętnie je karząc lub zbytnio im pobła­żając, popeł­niamy błąd. Martin Herbert pod­po­wiada:
-jak usta­na­wiać jasne granice w rela­cjach z dziećmi,
-jak aser­tywnie wska­zywać im wła­ściwe postę­po­wanie,
-jak uczyć odpo­wie­dzial­ności,
-jak wyciągać kon­se­kwencje z nie­po­żą­da­nych postaw.
Wska­zówki autora pomogą ci wpro­wa­dzić pozy­tywną dys­cy­plinę i wychować roz­sądne, mające wysokie poczucie własnej war­tości dziecko.

Dziecko z nie­peł­no­spraw­no­ścią wzroku w roli ucznia szkoły ogól­no­do­stępnej, inte­gra­cyjnej i spe­cjalnej / Beata Papuda-Dolińska. – Lublin : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2017.
Sygn. 162550

Efektem kil­ku­let­nich poszu­kiwań nauko­wych i badań empi­rycz­nych pro­wa­dzo­nych w trakcie studiów dok­to­ranc­kich, a także zain­te­re­sowań bli­skich tyflo­pe­da­go­gice stała się empi­ryczna analiza sytu­acji edu­ka­cyjnej i spo­łecznej uczniów z nie­peł­no­spraw­no­ścią wzroku kształ­cą­cych się w szko­łach ogól­no­do­stęp­nych, inte­gra­cyj­nych oraz spe­cjal­nych. Przed­miotem żywych dys­kusji, zarówno wśród naukowców, jak i decy­dentów oświa­to­wych, nauczy­cieli oraz rodziców, jest w ostat­nich latach edu­kacja włą­cza­jąca. Niniejsza pozycja stanowi kolejny głos w dialogu na temat założeń teo­re­tycz­nych i poten­cjału prak­tycz­nego tej, coraz bar­dziej popu­larnej, kon­cepcji kształ­cenia nie­se­gre­ga­cyj­nego na tle innych moż­li­wości reali­zo­wania obo­wiązku szkol­nego: edu­kacji inte­gra­cyjnej i spe­cjalnej. Wery­fi­kacja cech swo­istych dla każdej z form edu­kacji odbyła się z udziałem grupy uczniów szcze­gólnie wyma­ga­ją­cych ade­kwatnej reakcji szkoły na spe­cjalne potrzeby edu­ka­cyjne, a jed­no­cze­śnie wraż­li­wych na jej brak – uczniów z nie­peł­no­spraw­no­ścią wzroku.

Źródła :

www​.wip​.pl
www​.helion​.pl
www​.pwn​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uksw​.edu​.pl
www​.tery​toria​.com​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.har​monia​.edu​.pl
www​.czarne​.com​.pl
www​.bli​zej​przedsz​kola​.pl/​w​y​d​a​w​n​ictwo
www​.gwp​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu

Wybrane nowości – listopad

Wybrane nowości – listopad

Jak roz­ma­wiać z dziećmi o cho­robie, cier­pieniu i śmierci : opo­wia­dania i bajki / Mał­go­rzata Fopka-Kowal­czyk. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162825, 162826

Dzie­ciń­stwo kojarzy nam się z bez­pie­czeń­stwem. Z bez­tro­skim światem zabawy, chro­nionym przez doro­słych, w którym nic złego nie może się zdarzyć. Czasem jednak codzien­ność i poczucie bez­pie­czeń­stwa zaczy­nają się nie­po­ko­jąco chwiać. Ma to miejsce zwłaszcza w sytu­acjach, gdy w rodzinie dzieje się inaczej niż dotych­czas. Poja­wiają się wtedy sta­wiane przez dzieci pytania, na które dorośli nie umieją lub boją się odpo­wiadać. No bo jak powie­dzieć prawdę? I czy w ogóle trzeba? I jak to zrobić, żeby nie zabo­lało…? Przy­chodzi jednak moment, kiedy pytania sta­wiane przez dzieci wymu­szają niejako koniecz­ność nauczenia się rozmów z nimi, przy­go­to­wania dzieci i siebie na cho­ro­wanie, cier­pienie i życie po odej­ściu kogoś uko­cha­nego. Kontakt z chorymi prze­wlekle uczy prawdy, do której nikogo nie trzeba prze­ko­nywać: że dia­gnoza choroby prze­wle­kłej i moż­li­wość śmierci zaska­kują zawsze, w każdym momencie ludz­kiego życia. Są jak wybuch wojny, kiedy cały dotych­cza­sowy świat staje na głowie. Książka nie stanowi anti­dotum na ból i cier­pienie, których uczest­ni­kami stają się dzieci. Nie jest też książką ze złotymi, zawsze sku­tecz­nymi meto­dami. Jest jednak pewną pro­po­zycją, jak zadbać o dzieci w tak trudnej dla nich sytu­acji.
Poradnik kie­ru­jemy do rodzin, w których pojawia się choroba prze­wlekła i śmierć, które stają wobec trudnej koniecz­ności rozmowy z dziećmi o cho­robie i ewen­tu­alnej śmierci. Może ona również posłużyć osobom pra­cu­jącym na co dzień z dziećmi, które miały lub mają kontakt z chorobą i cier­pie­niem w swoim oto­czeniu: wycho­wawcom, nauczy­cielom i peda­gogom, pie­lę­gniarkom i leka­rzom, osobom duchownym, psy­cho­logom i innym, którzy takiej wiedzy poszu­kują.

Jak być matką swojej córki? : czyli jak wycho­wywać dziew­czynkę, aby wyrosła na silną, pewną siebie i odważną kobietę / Marta Pociecha. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162824

Książka adre­so­wana jest do kobiet w każdym wieku, córek, matek. Ma na celu przy­bli­żenie relacji matka-córka oraz wpływu stylów wycho­wania na przy­szłość i kształ­to­wanie się cha­rak­teru kobiety.
Publi­kacja wyrasta z oso­bi­stych i zawo­do­wych doświad­czeń autorki jako tera­peutki i psy­cho­lożki pra­cu­jącej z kobie­tami. Dzięki lek­turze książki kobiety, matki będą mogły spoj­rzeć szerzej na relację matka-córka oraz będą mogły czerpać wiedzę, jak wycho­wywać swoje córki i jakimi matkami powinny być, aby ich córki były pewne siebie, pozba­wione kom­pleksów, silne i mocne.

Jedzenie pod wpływem emocji / Kamila Czep­czor, Anna Brytek-Matera. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162828, 162829

Książka dotyczy psy­cho­spo­łecz­nego aspektu jedzenia pod wpływem emocji. Wyja­śnia, w jaki sposób jedzenie regu­luje emocje i nastrój. Dowodzi, jak istotne dla pra­wi­dło­wego funk­cjo­no­wania czło­wieka jest doświad­czanie i radzenie sobie z wła­snymi emo­cjami, zwłaszcza w kon­tek­ście jedzenia. Przed­stawia naj­nowsze badania z zakresu jedzenia emo­cjo­nal­nego, jak również wyniki badań wła­snych.

Kochaj i pomóż doro­snąć : jak pomóc dziecku ze spek­trum autyzmu wejść w dorosłe życie / Temple Grandin, Debra Moore ; prze­kład Kata­rzyna Sapeta-Czajka. – Kraków : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, cop. 2017.
Sygn. 162830

Zapewnij dziecku ze spek­trum autyzmu bez­pieczny start w doro­słość. W życiu jest kilka pewnych rzeczy, na przy­kład to, że dzieci ze spek­trum autyzmu kiedyś dorosną, a rodzice nie zawsze będą im towa­rzy­szyć. Opie­ku­nowie, nauczy­ciele, tera­peuci oraz wszyscy, którym dobro dziecka lub nasto­latka ze spek­trum autyzmu leży na sercu, potrze­bują tego prze­wod­nika, aby przy­go­tować je do doro­słego życia w dzi­siej­szym świecie.
W książce przed­sta­wione są praw­dziwe historie kobiet i męż­czyzn z zabu­rze­niami ze spek­trum autyzmu, którym nie zawsze było łatwo, jednak dzięki wsparciu bli­skich osób wiodą war­to­ściowe, dorosłe życie, które uwzględnia i akcen­tuje ich mocne strony oraz pasje.
„Dla mnie, matki dzieci ze spek­trum autyzmu, książka ta stanowi zna­ko­mite źródło infor­macji i daje do myślenia. Solidne badania, prak­tyczne tech­niki oraz historie z praw­dzi­wego życia dostar­czają cennych wska­zówek, a inte­re­su­jące i nama­calne przy­kłady walki, wytrwa­łości oraz nadziei zachę­cają do dzia­łania”.
Jane Coburn, matka dwójki dzieci ze spek­trum autyzmu, reha­bi­li­tantka i dorad­czyni w Full Spec­trum Farms, wyjąt­kowej wspól­nocie osób ze spek­trum autyzmu.

Pro­jek­to­wanie metod dydak­tycz­nych : efek­tywne stra­tegie edu­ka­cyjne / Julie Dirksen ; [tłu­ma­czenie Bogu­sław Solecki]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, copy­right 2017.
Sygn. 162847

Efek­tywne i atrak­cyjne prze­ka­zy­wanie wiedzy innym jest trudnym zada­niem. Nawet ekspert w swojej dzie­dzinie może mieć problem z przy­go­to­wa­niem i prze­pro­wa­dze­niem zajęć edu­ka­cyj­nych, dzięki którym nauczane osoby przy­swoją podane infor­macje i będą umiały się nimi posłużyć. Więk­szość osób w jakimś stopniu zajmuje się edu­kacją: wygłasza pre­zen­tacje, wdraża nowych pra­cow­ników, omawia nowe pro­dukty czy choćby pomaga własnym dzie­ciom w nauce!
Niniejsza książka dotyczy pla­no­wania doświad­czeń edu­ka­cyj­nych – jednej z naj­sku­tecz­niej­szych metod nauczania. Zna­lazły się tu również wyczer­pu­jące infor­macje na temat kon­cen­tracji, pamięci i samego procesu uczenia się. Zapre­zen­to­wano wyniki naj­now­szych badań nad pro­cesem uczenia się i zapa­mię­ty­wania oraz infor­macje o nowych tech­ni­kach uczenia się spo­łecz­nego i nie­ofi­cjal­nego. Podano też wska­zówki umoż­li­wia­jące pla­no­wanie doświad­czeń edu­ka­cyj­nych, które pozwolą na prze­ka­zanie wiedzy i wyra­bianie pożą­da­nych nawyków.
W tej książce między innymi:
– infor­macje o spo­sobie dzia­łania ludz­kiej pamięci i prze­biegu pro­cesów uczenia się;
– wska­zówki doty­czące pla­no­wania pro­jektu edu­ka­cyj­nego;
– wska­zówki doty­czące dobie­rania odpo­wied­nich stra­tegii meto­dycz­nych;
– opis sku­tecz­nych stra­tegii moty­wo­wania ludzi do nauki;
– instrukcje doty­czące prze­ka­zy­wania wiedzy i umie­jęt­ności;
– opis różnych metod oceny efektów nauczania.

Spe­cjalne potrzeby edu­ka­cyjne uczniów z nie­peł­no­spraw­no­ściami : cha­rak­te­ry­styka, spe­cy­fika edu­kacji i wsparcie / Piotr Plichta, Iwona Jago­szewska, Joanna Gła­dy­szewska-Cylulko, Ber­na­deta Szczupał, Agnieszka Drzazga, Beata Cytowska. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162855

Niniejsze opra­co­wanie pre­zen­tuje spe­cy­fikę pracy i wsparcia w odnie­sieniu do uczniów z nie­peł­no­spraw­no­ściami, o różnych potrze­bach edu­ka­cyj­nych. Choć każdy z rodzajów nie­peł­no­spraw­ności wymaga nieco innych oddzia­ływań tera­peu­tyczno-edu­ka­cyj­nych, to nie­które zja­wiska wystę­pu­jące w prze­strzeni szkolnej doty­kają wszyst­kich przed­sta­wia­nych grup. Jednym z nich jest agresja rówie­śnicza i przemoc (bul­lying). Temu tema­towi została poświę­cona pierwsza część mono­grafii. Osoby z nie­peł­no­spraw­no­ściami nie­kiedy wystę­pują w roli agre­sorów, ale czę­ściej stają się ofia­rami. Zna­jo­mość mecha­ni­zmów agre­syw­nych reali­zo­wa­nych za pomocą nowo­cze­snych tech­no­logii infor­ma­cyjno-komu­ni­ka­cyj­nych (agresja elek­tro­niczna i cyber­bul­lying), a także zasad i prak­tycz­nych wska­zówek odno­śnie do postę­po­wania pro­fi­lak­tycz­nego w sytu­acji nara­żenia na przemoc może być pomocna dla peda­gogów pra­cu­ją­cych z osobami będą­cymi pod­miotem niniej­szej publi­kacji. W książce przy­bli­żone zostały też zagad­nienia doty­czące uczniów z nie­peł­no­spraw­no­ścią inte­lek­tu­alną oraz z zabu­rze­niami ze spek­trum autyzmu. Poru­szono pro­blemy wyni­ka­jące ze spe­cy­fiki funk­cjo­no­wania tych dzieci, ujaw­nia­jące się w sytu­acji dia­gnozy, kon­stru­owania indy­wi­du­al­nych pro­gramów edu­ka­cyjno-tera­peu­tycz­nych, doboru metod ich edu­kacji, reha­bi­li­tacji i wsparcia. Omó­wiono również kwestię pomocy rodzinie udzie­lanej przez szkołę oraz zasady współ­pracy pomiędzy tymi dwoma rodza­jami oto­czenia spo­łecz­nego mającej na celu dobro dziecka.

Warsz­taty twórcze przy kreacji pla­stycznej jako doświad­czenie par­ty­cy­pacji w sztuce / Euge­niusz Józe­fowski. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162871, 162872

Intencją pre­zen­to­wa­nego porad­nika jest cało­ściowe omó­wienie metody warsz­tatu twór­czego w pełnym spek­trum powią­zanej z nim pro­ble­ma­tyki, obej­mu­jącej m.in. istotę myślenia obra­zo­wego, kom­pe­tencje i rolę ani­ma­tora warsz­tatu oraz jego związek z pro­po­no­wa­nymi aktyw­no­ściami, a także zało­żenia kon­cep­cyjne odwo­łu­jące się do struk­tury warsz­tatu i jego prze­biegu.
Bogaty mate­riał ilu­stra­cyjny będący doku­men­tacją z reali­zacji warsz­tatów twór­czych, opa­trzony opisami, to szcze­gólnie cenne źródło wiedzy dla prak­tyków – edu­ka­torów, peda­gogów, ani­ma­torów kultury, tera­peutów.

Sek­so­ho­lizm : per­wersja i miłość / Damian Zdrada. – War­szawa : Difin, cop. 2017.
Sygn. 162875, 162876

Kom­pen­dium wiedzy o sek­so­ho­li­zmie z punktu widzenia psy­cho­te­ra­peuty, ale nie sek­su­ologa. Książka zawiera wska­zówki przy­datne w roz­po­zna­waniu i psy­cho­te­rapii osób z tym zabu­rze­niem. Adre­so­wana jest do psy­cho­logów, psy­cho­te­ra­peutów, stu­dentów psy­cho­logii, którzy chcą leczyć tzw. sek­so­ho­lików. Publi­kacja stanowi opra­co­wanie doty­czące pro­ble­ma­tyki sek­so­ho­lizmu. W obszarze pro­blemów sek­su­al­nych wystę­puje wiele różnych zabu­rzeń: począwszy od zabu­rzeń iden­ty­fi­kacji płciowej, poprzez zabu­rzenia pre­fe­rencji sek­su­al­nych aż po zabu­rzenia rozwoju psy­cho­sek­su­al­nego. Nie ma jednak w tej kla­sy­fi­kacji sek­so­ho­lizmu. Co więcej – ani w kla­sy­fi­kacji zabu­rzeń psy­chicz­nych i zabu­rzeń zacho­wania w ICD-10, ani w kry­te­riach dia­gno­stycz­nych wg DSM-V nie znaj­dziemy takiej jed­nostki cho­ro­bowej. Skąd więc wzięło się zabu­rzenie, o którym mówi się coraz czę­ściej i więcej? Na to pytanie czy­telnik znaj­dzie odpo­wiedź w tej publi­kacji.

Psy­cho­logia pracy : pod­sta­wowe pojęcia i zagad­nienia / Anna Lubrańska. – Wyd. 2 roz­szerz. – War­szawa : Centrum Doradztwa i Infor­macji Difin, 2017.
Sygn. 162879, 162880p

Tema­tyka podjęta w publi­kacji obej­muje zróż­ni­co­wany zakres pro­blemów zwią­za­nych z aktyw­no­ścią zawo­dową współ­cze­snego czło­wieka, ana­li­zo­waną przez pryzmat zasad­ni­czych wątków teo­re­tycz­nych i efektów empi­rycz­nych, repre­zen­ta­tyw­nych dla obszaru psy­cho­logii pracy. W książce scha­rak­te­ry­zo­wano klu­czowe zmienne psy­cho­lo­giczne, okre­śla­jące spraw­ność dzia­łania jed­nostki w sytu­acji pracy, wyja­śnianej również z per­spek­tywy założeń psy­cho­lo­gicz­nych kon­cepcji czło­wieka. Zna­czącym obszarem zagad­nień pre­zen­to­wa­nych w publi­kacji są zja­wiska towa­rzy­szące jed­no­stce w wie­lo­wy­mia­rowym, zmiennym śro­do­wisku pracy, m.in. stres zawo­dowy, bez­ro­bocie, wypa­lenie zawo­dowe, mobbing czy pra­co­ho­lizm.
W obecnej rze­czy­wi­stości orga­ni­za­cyjnej istotnej roli nabie­rają roz­wią­zania grupowe, a współ­praca zespo­łowa staje się ważnym ele­mentem systemu pracy. Dlatego, odwo­łując się do pra­wi­dło­wości for­mu­ło­wa­nych przez psy­cho­logów spo­łecz­nych, przed­sta­wiono warunki funk­cjo­no­wania czło­wieka w grupie spo­łecznej, kry­teria efek­tyw­ności zespołów i roli kie­row­nika. Omó­wiono poglądy na temat moty­wacji do pracy i satys­fakcji z pracy. W treść książki włą­czono również zagad­nienia doty­czące obser­wo­wa­nych pro­cesów demo­gra­ficz­nych oraz silnego zróż­ni­co­wania gene­ra­cyj­nego popu­lacji pra­cow­ni­czej. W tym kon­tek­ście scha­rak­te­ry­zo­wano poszcze­gólne poko­lenia obecne na rynku pracy oraz zapre­zen­to­wano spe­cy­fikę zja­wiska zarzą­dzania wiekiem.
Dopeł­nienie całości publi­kacji stanowi jej element końcowy, zawie­ra­jący przy­kłady aktyw­ności o cha­rak­terze dydak­tycznym, będące swoistą formę roz­sze­rzenia zagad­nień omó­wio­nych we wcze­śniej­szych roz­dzia­łach. Tym samym, przy­go­to­wana pro­po­zycja książ­kowa łączy motywy teo­re­tyczne z prak­tycz­nymi.

Rodzic jako przy­wódca stada : pełne miłości przy­wództwo w rodzinie / Jesper Juul ; [tłu­ma­czenie Dariusz Syska]. – Podkowa Leśna : Wydaw­nictwo MiND, cop. 2017.
Sygn. 162878

Dzieci potrze­bują przy­wództwa doro­słych, ponieważ brakuje im doświad­czenia i siły wewnętrznej, żeby samemu decy­dować o sobie. Jak jednak korzy­stać z władzy rodzi­ciel­skiej, żeby nie ranić dzie­cię­cych uczuć? Bycie liderem to nie­łatwe zadanie dla rodziców, którzy nie chcą być auto­ry­tarni, ale nie zamie­rzają także rezy­gnować ze swojej roli w rodzinie.
Jesper Juul poka­zuje, że można prze­wo­dzić dzie­ciom, sza­nując ich godność, inte­gral­ność i granice. Klu­czowe są war­tości, jakimi kierują się dorośli, ponieważ one tworzą jakość wza­jem­nych relacji i dają dzie­ciom siłę na resztę życia. Nie można wychować silnego i zdro­wego czło­wieka, jeśli nie dba się o jego siłę i zdrowie już w dzie­ciń­stwie. Jego poczucie własnej war­tości stanowi naj­lepszą barierę wewnętrzną przeciw zagro­że­niom współ­cze­snego świata. To jednak oznacza, że już w domu rodzinnym musimy wcielać w życie war­tości, które wspie­rają rozwój inte­gral­ności i poczucia własnej war­tości wszyst­kich członków rodziny.

Lęk i zamar­twianie się u nasto­latków : poradnik z ćwi­cze­niami / Lisa M. Schab ; tłu­ma­czenie Beata Radwan. – Kraków : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, cop. 2017.
Sygn. 162886, 162887

Mniej więcej jeden na trzech nasto­latków zmaga się z uczu­ciem nie­po­koju, strachu i napa­dami paniki. Koła­tanie serca, pocenie się, drżenie ciała, bóle brzucha to tylko nie­które z objawów towa­rzy­szące tym stanom. W okresie doj­rze­wania są one naj­bar­dziej powszechne, ponieważ w sferze fizycznej, emo­cjo­nalnej i psy­chicznej dochodzi wówczas do wielu zmian. Jeśli nasto­lat­kowie nie znajdą sposobu na pora­dzenie sobie z lękiem, wraz z wiekiem ten stan może się pogor­szyć i przejąć kon­trolę nad ich życiem.
Prak­tyczny pod­ręcznik radzenia sobie z lękiem dla nasto­latków poka­zuje, jak opa­nować uczucie lęku i położyć kres zamar­twianiu się. Pomaga wypra­cować pozy­tywny obraz samego siebie i roz­po­znać nie­spo­kojne myśli. Zawiera opis technik, które nasto­lat­kowie mogą sto­sować samo­dzielnie lub z pomocą psy­cho­loga. Pod­ręcznik oferuje również wska­zówki, jak szukać dodat­ko­wego wsparcia, jeśli okaże się to konieczne.
„Odczu­wanie lęku to częsty i ule­czalny stan. Wyko­nując zawarte w tej książce ćwi­czenia, dowiesz się, jak zapo­biegać lękowi i jak sobie z nim radzić. Nie­które z ćwiczeń począt­kowo mogą się wydawać nie­ty­powe. Być może będą one wyma­gały zro­bienia czegoś, co jest dla ciebie cał­ko­witą nowo­ścią. Nawet jeśli zawarte tutaj suge­stie odbie­gają od twoich przy­zwy­czajeń, zachęcam do tego, aby je wypró­bować. Czasami naj­dziw­niejsze ćwi­czenie może się okazać tym naj­bar­dziej pomocnym”.

Rodziny wie­lo­kul­tu­rowe / Ewa Sowa-Bethane, – Wznow. 2017. – Kraków : Wydaw­nictwo WAM, 2017.
Sygn. 162888, 162889

Wie­lo­kul­tu­ro­wość jako zja­wisko spo­łeczne oznacza nie tylko ist­nienie obok siebie wielu kultur, ale to przede wszystkim dyna­miczny aspekt kon­taktów zacho­dzą­cych między nimi. W skali mikro­spo­łecznej zna­ko­micie ilu­struje ten proces i oddaje jego istotę zawie­ranie mał­żeństw bina­cjo­nal­nych i two­rzenie rodzin wie­lo­kul­tu­ro­wych. Z tego punktu widzenia należy wyrazić pełną akcep­tację dla pomysłu przy­go­to­wania przez Ewę Sowa-Behtane odrębnej publi­kacji poświę­conej kate­gorii rodzin wie­lo­kul­tu­ro­wych. Walor recen­zo­wanej książki tkwi w aktu­al­ności jej pro­ble­ma­tyki, ale też w samym pod­jęciu przez Autorkę analizy zja­wiska dotych­czas postrze­ga­nego w Polsce jako niszowe (biorąc pod uwagę jego wymiar sta­ty­styczny), słabo obecne w świa­do­mości spo­łecznej i w gruncie rzeczy mało roz­po­znane. W mojej ocenie przed­sta­wiony do recenzji tekst książki repre­zen­tuje dobry poziom naukowy i wnosi istotny wkład do wiedzy peda­go­gicznej i socjo­lo­gicznej o pro­ce­sach wie­lo­kul­tu­ro­wości i rodzinie. O walo­rach recen­zo­wanej książki stanowi ranga, aktu­al­ność i wszech­stron­ność pod­jętej pro­ble­ma­tyki, a także jej wymiar prak­tyczny, odpo­wia­da­jący na spo­łeczne potrzeby posze­rzania spe­cja­li­stycznej wiedzy o meto­dach pracy oraz wspie­rania rodziny wie­lo­kul­tu­rowej.
Z recenzji dr hab. Jadwigi Plewko, prof. KUL

Źródło:
www​.difin​.pl
www​.wuj​.pl 
www​.helion​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl 
www​.wydaw​nic​two​mind​.pl 
www​.wydaw​nic​twowam​.pl

Wybrane nowości w zbio­rach

Wybrane nowości w zbio­rach

Dodaj mi skrzydeł! : jak roz­wijać u dzieci moty­wację wewnętrzną? / Joanna Steinke-Kalembka. – War­szawa : Samo Sedno Edgard, 2017.
Sygn. 162327

Joanna Steinke-Kalembka pro­po­nuje podej­ście do wycho­wania pole­ga­jące na budo­waniu wspie­ra­jącej relacji z dziec­kiem i współ­dzia­łaniu. Moty­wo­wanie nie musi być prze­cią­ga­niem liny między doro­słym a dziec­kiem. Zamiast metod opar­tych na nagro­dach i karach, groź­bach czy prze­kup­stwach autorka pre­zen­tuje spraw­dzone sposoby, które powstrzy­mują potrzebę „napra­wiania“ dziecka oraz poma­gają sku­tecznie komu­ni­kować swoje ocze­ki­wania oraz wpro­wa­dzać zasady, które będą wspólnie prze­strze­gane. Poradnik pod­po­wiada:
– w jaki sposób roz­wijać poten­cjał dziecka od naj­młod­szych lat;
– jak pro­wa­dzić rozmowy nasta­wione na zmianę zacho­wania dziecka, tak aby nie koń­czyły się kolejną awan­turą;
– jak pomóc dziecku radzić sobie z porażką;
– jak wzmocnić jego wiarę we własne umie­jęt­ności;
– w jaki sposób mądrze chwalić i kry­ty­kować;
– jak pomóc dziecku reali­zować jego pasje i cele;
– jak budować emo­cjo­nalne zasoby małego czło­wieka.

Dotacje oświa­towe / P. Ciszewski, W. Lachie­wicz, B. Jakacka-Sitek, A. Paw­li­kowska. – 3. wydanie, stan prawny styczeń 2017. – War­szawa : Wydaw­nictwo C. H. Beck, 2017.
Sygn. 162332

Od 1.1.2017 r. wejdą w życie zmiany w zakresie doto­wania oświaty nie­pu­blicznej, które wpro­wa­dziła ustawa z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o sys­temie oświaty. Zmiany dotyczą zasad usta­lania dotacji dla szkół i pla­cówek nie­pu­blicz­nych i publicz­nych i pole­gają m.in. na:
zde­fi­nio­waniu pojęć, które mają służyć w pro­cesie udzie­lania dotacji, tj: gmina miejska, gmina wiejska, gmina miejsko-wiejska, rok budże­towy, liczba miesz­kańców, środki pocho­dzące z Unii Euro­pej­skiej, wskaźnik dochodów podat­ko­wych na jednego miesz­kańca w gminie, wskaźnik dochodów podat­ko­wych na jednego miesz­kańca w powiecie; zde­fi­nio­waniu pojęcia wydatków bie­żą­cych będą­cych pod­stawą do obli­czania wyso­kości dotacji, a także enu­me­ra­tywne wyli­czenie jakie wydatki pod­le­gają wyłą­czeniu z pod­stawy (opłaty za korzy­stanie z wycho­wania przed­szkol­nego i opłaty za wyży­wienie, kwoty dotacji na pod­ręcz­niki i mate­riały ćwi­cze­niowe, wydatki bieżące finan­so­wane z fun­duszy unij­nych, kwoty części oświa­towej sub­wencji ogólnej prze­ka­zane dla gminy lub powiatu na uczniów nie­peł­no­spraw­nych w szko­łach ogól­no­do­stęp­nych), zde­fi­nio­waniu pojęć prze­wi­dy­wanej liczbie dzieci, uczniów, wycho­wanków lub uczest­ników zajęć rewa­li­da­cyjno-wycho­waw­czych, a także wska­zaniu sytu­acji, w których nastę­puje aktu­ali­zacja tej liczby; okre­śleniu zasad doto­wania oddziałów przed­szkol­nych w szko­łach pod­sta­wo­wych;
dopre­cy­zo­waniu zasad roz­li­czania się między gminami w zakresie pokrycia kosztów dotacji lub kosztów edu­kacji przed­szkolnej w przy­padku gdy dziecko korzysta z wycho­wania przed­szkol­nego w gminie, której nie jest miesz­kańcem, wpro­wa­dzeniu obo­wiązku publi­kacji pod­sta­wo­wych kwot dotacji oraz prze­wi­dy­wanej liczby uczniów przy­jętej do ich wyli­czenia, moż­li­wości przy­stą­pienia do otwar­tego kon­kursu ofert osoby pro­wa­dzącej szkołę pod­sta­wową, w której zor­ga­ni­zo­wano oddział przed­szkolny.

Dziecko z auty­zmem : terapia defi­cytów poznaw­czych a teoria umysłu / Barbara Win­czura. – Wyd. 3. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza Impuls, 2016.
Sygn. 162395, 162396

Autyzm wcze­sno­dzie­cięcy należy do tych zespołów zabu­rzeń psy­cho­spo­łecz­nego rozwoju dziecka, które budzi żywe zain­te­re­so­wanie przed­sta­wi­cieli bardzo wielu dys­cy­plin nauki: medy­cyny, psy­cho­logii, peda­go­giki i socjo­logii, ale również osób zwią­za­nych z kulturą i sztuką. Jest bowiem znakiem, czy wręcz piętnem drugiej połowy XX wieku, tym bar­dziej bole­snym, iż dotyka dziecko we wcze­snej fazie jego życia i rozwoju.
Praca jest ory­gi­nalna i nowa­torska, ma duże zna­czenie dla teorii i prak­tyki autyzmu wcze­sno­dzie­cię­cego. Autorka zadała sobie trud nawią­zania kon­taktów z innymi ośrod­kami nauko­wymi, które kon­cen­trują swoje zain­te­re­so­wania badawcze wokół psy­cho­spo­łecz­nego rozwoju dzieci auty­stycz­nych i posta­no­wiła zre­ali­zować bardzo poważne zadanie ? dokonać tłu­ma­czenia tech­niki, słu­żącej dia­gnozie rozwoju teorii umysłu oraz pro­gramu terapii tej teorii, a następnie spraw­dzić drogą eks­pe­ry­mentu peda­go­gicz­nego ich przy­dat­ność w dzia­ła­niach inter­wen­cyj­nych.
Książka z pew­no­ścią będzie przy­datna w kształ­ceniu stu­dentów peda­go­giki i psy­cho­logii. Zain­te­re­suje prak­tyków zwią­za­nych z pro­cesem wycho­wania i edu­kacji dzieci z auty­zmem wcze­sno­dzie­cięcym, a także rodziców tych dzieci.

Dzieci alko­ho­lików w per­spek­tywie roz­wo­jowej i kli­nicznej / Lidia Cier­piał­kowska, Iwona Grze­go­rzewska ; Uni­wer­sytet im. Adama Mic­kie­wicza w Poznaniu. – Poznań : Wydaw­nictwo Naukowe Uni­wer­sy­tetu im. Adama Mic­kie­wicza, 2016.
Sygn. 162397, 162398
Mono­grafia poświę­cona wybranym współ­cze­snym kon­cep­cjom rozwoju psy­cho­spo­łecz­nego oraz ana­lizie naj­waż­niej­szych wyników badań nad roz­wojem w cyklu życia (od poczęcia do doro­słości) osób z rodzin, w których jedno lub oboje rodzice pili szko­dliwie lub byli uza­leż­nieni od alko­holu. Naj­bar­dziej ostrożne sza­cunki pozwa­lają przyjąć, że w Polsce jest to około 4 mln osób, z czego połowa to dzieci nie­peł­no­letnie, druga to jed­nostki wcho­dzące w doro­słość. Prze­bieg rozwoju i funk­cjo­no­wanie psy­cho­spo­łeczne tych osób jest ogromnie zróż­ni­co­wane na różnych etapach życia – cześć z nich doświadcza poważne trud­ności i pro­blemy, część odnosi sukcesy i ma poczucie powo­dzenia. Psy­cho­pa­to­logia roz­wo­jowa jest tą per­spek­tywą teo­re­tyczną i badawczą, która posłu­żyła do przed­sta­wienia wielu szcze­gó­ło­wych zagad­nień, ponieważ pozwala opisać i wyja­śnić uwa­run­ko­wania różnych ścieżek rozwoju psy­cho­spo­łecz­nego jed­nostki.

Edu­kacja w per­spek­tywie ocze­kiwań współ­cze­sności / redakcja naukowa Anna Kar­pińska, Kata­rzyna Borawska-Kal­bar­czyk, Alina Szwarc. – Toruń : Wydaw­nictwo Adam Mar­szałek ; Bia­ły­stok : Fun­dacja Centrum Trans­feru Wiedzy i Inno­wacji Spo­łeczno-Peda­go­gicz­nych przy Wydziale Peda­go­giki i Psy­cho­logii Uni­wer­sy­tetu w Bia­łym­stoku, 2016.
Sygn. 162399

Książka stanowi jedną z trzech mono­grafii wie­lo­au­tor­skich – obok Edu­kacji wobec nie­po­wo­dzeń i szans ich mini­ma­li­zacji oraz W kie­runku edu­kacji aka­de­mic­kiej zorien­to­wanej na stu­denta – skła­da­ją­cych się na serię wydaw­niczą Edu­kacja w Dialogu i Per­spek­tywie, która ukazuje się od 2002 roku i liczy już 21 tomów. Pre­zen­to­wana edycja dedy­ko­wana jest pamięci Pro­fe­sora Kazi­mierza Denka, hono­ro­wego gościa i stałego uczest­nika Augu­stow­skich Spotkań Nauko­wych, z których wyrosła idea owych publi­kacji. Przed­sta­wione w mono­gra­fiach teksty są rezul­tatem pogłę­bionej refleksji, analiz i eks­plo­racji wielu wybit­nych badaczy, uczest­ników i obser­wa­torów rze­czy­wi­stości edu­ka­cyjnej. Wpisują się w nurt wie­lo­aspek­to­wych debat, pro­jekcji i pro­po­zycji zmian oraz zachę­cają do kon­ty­nu­owania dialogu o edu­kacji.

Jaki patrio­tyzm? / Anna Wił­ko­mirska, Adam Fijał­kowski. – War­szawa : Difin, 2016.
Sygn. 162400, 162401

W ostat­nich kilku deka­dach patrio­tyzm nie był popu­larnym przed­miotem refleksji i badań w Polsce. Rzadko podej­mują go współ­cześni filo­zo­fowie, socjo­lo­gowie, psy­cho­lodzy i peda­godzy. Ta książka jest głosem w dys­kusji nad szcze­gólną postawą spo­łeczną, jaką jest patrio­tyzm. Poszu­kując tropów współ­cze­snego patrio­tyzmu, cofamy się do czasów Homera, Hero­dota, Plu­tarcha i Cyce­rona. Badamy również źródła polskie, od kronik śre­dnio­wiecz­nych po XX wiek.
Myśli pol­skich kla­syków, takich jak Józef Maria Bocheński czy Wacław Stró­żewski, zostały zde­rzone z krytyką roman­tyczno-sen­ty­men­tal­nego ujęcia patrio­tyzmu. Dys­kusja licz­nych kla­sy­fi­kacji patrio­tyzmu skon­stru­owa­nych w Polsce i na świecie poka­zuje wie­lo­aspek­to­wość i wie­lo­kry­te­rial­ność oma­wia­nego zja­wiska. Kon­cep­cjom patrio­tyzmu zamknię­tego, zbli­ża­ją­cego się bardzo blisko do nacjo­na­lizmu, prze­ciw­sta­wiony został patrio­tyzm otwarty, kon­struk­tywny i oby­wa­telski, gdzie sza­cunek do ojczyzny współ­wy­stę­puje z respek­to­wa­niem innych kultur i zbio­ro­wości.
Refleksja teo­re­tyczna stanowi kon­tekst dla analiz wybra­nych pol­skich i mię­dzy­na­ro­do­wych badań empi­rycz­nych z ostat­nich 25 lat. Dys­ku­to­wane są wyniki badań CBOS, National Iden­tity Study, World Values Survey, Civic Edu­ca­tion Study i Inter­na­tional Civic and Citi­zen­ship Study. Analizy te pozwo­liły na cha­rak­te­ry­stykę feno­menu pol­skiego patrio­tyzmu. Za klu­czową dla postawy patrio­tyzmu uzna­liśmy kate­gorię toż­sa­mości naro­dowej. Spoj­rze­liśmy na nią przez pryzmat pięciu istot­nych poznawczo i beha­wio­ralnie ele­mentów: rozu­mienia patrio­tyzmu, kry­te­riów pol­skości, dumy naro­dowej, samo­iden­ty­fi­kacji spo­łecznej oraz sto­sunku do innych.
Toż­sa­mość naro­dowa, patrio­tyzm w rękach poli­tyków są zwykle instru­men­tal­nymi hasłami, a dla edu­kacji, której zada­niem jest two­rzenie świa­do­mości i kształ­to­wanie postaw to istotne cele wycho­wawcze, budo­wanie kapi­tału dla poko­jo­wego, mądrego i satys­fak­cjo­nu­ją­cego życia przy­szłych pokoleń.

Wypa­lenie zawo­dowe : źródła, mecha­nizmy, zapo­bie­ganie / Beata Mań­kowska. – Gdańsk : Grupa Wydaw­nicza Har­monia. Har­monia Uni­ver­salis, 2017.
Sygn. 162406, 162407

Trafna dia­gnoza wypa­lenia zawo­do­wego, oparta na rze­telnym zro­zu­mieniu jego istoty oraz deter­mi­nant, zwiększa szansę sku­tecznej pro­fi­lak­tyki na wszyst­kich jej pozio­mach. Póki jednak sama istota wypa­lenia i mecha­nizmy jego rozwoju nie zostaną w pełni poznane, a spór wokół rozu­mienia pojęcia i postę­pu­ją­cych objawów tego procesu nie zostanie roz­strzy­gnięty, trudno będzie wspierać osoby doświad­cza­jące wypa­lenia, a jeszcze trud­niej – zapo­biegać mu. Niniejsze opra­co­wanie stanowi próbę uka­zania z jednej strony aktu­al­nego stanu wiedzy o wypa­leniu zawo­dowym, szcze­gólnie zaś pod­kre­ślenia obszarów zgod­nych oraz róż­nią­cych badaczy, z drugiej strony zmierza do peł­niej­szego wyja­śnienia zja­wiska, przed­sta­wiając istotne mecha­nizmy, na mocy których dochodzi do jego rozwoju.

Epi­demia egoizmu / Amy McCready ; prze­ło­żyła Jolanta Len­kie­wicz. – War­szawa : Edgard, 2017.
Sygn. 162803

Jak wygląda epi­demia EGOizmu? Bie­rzesz odpo­wie­dzial­ność za to, co dzieci mogłyby zrobić same. Nagra­dzasz dzieci, aby zachęcić je do współ­pracy. Nie­ustannie ratu­jesz je z opresji, dowożąc do szkoły zapo­mniane przed­mioty i przy­po­mi­nając o ważnych ter­mi­nach. Nie możesz zrobić zakupów w sklepie bez koniecz­ności kupienia dzie­ciom łakoci. Dzieci zazwy­czaj się dąsają lub awan­tu­rują, jeśli nie mogą dostać tego, czego chcą. Dzieci nie wyka­zują cier­pli­wości, aby czekać na coś, czego bardzo pragną. Brzmi znajomo? Pomóż dziecku stać się samo­dzielnym i odpo­wie­dzialnym doro­słym!

Emocje dzieci i mło­dzieży z trud­no­ściami w rozwoju i zacho­waniu / redakcja naukowa Barbara Win­czura. – Wydanie 2. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.

Wywo­łując w świa­do­mości hasło „dzie­ciń­stwo”, budzimy z reguły obrazy pogodne, nawet szczę­śliwe. Dzieci nie powinny mieć zmar­twień – kłopoty przej­mują dorośli. Okres dzie­ciń­stwa, w którym w natu­ralnym pro­cesie uspo­łecz­niania poznaje się wyma­gania oto­czenia, w silnym stopniu kształ­tuje zręby oso­bo­wości pod­sta­wowej. Wtedy nastę­puje pierwsze two­rzenie się obrazów świata spo­łecz­nego z jego rado­ściami i smut­kami. Powstają wyobra­żenia o sobie i swoich moż­li­wo­ściach, a nawet marzenia. Wyobra­żenia te są odbi­ciem doświad­czeń dzie­cię­cych, ich inte­lek­tu­alno-emo­cjo­nal­nych inter­pre­tacji zdarzeń, obrazów kul­tu­ro­wych oraz ocen war­to­ściu­ją­cych, które słyszą i poznają.
W roman­tycznym spoj­rzeniu na dzie­ciń­stwo, jakie ukazują antro­po­lodzy kultury odno­szący je do zakła­da­nych celów i form wycho­wania, jest ono doj­rze­wa­niem do następ­nych okresów w życiu. To, co się w tych latach dzieje, ma budować czło­wieka szczę­śli­wego, otwar­tego na ludzi, chęt­nego zmianom świata na lepsze, twór­czego.
Dzie­ciń­stwo jest wpraw­dzie okresem uczenia się potrzeb­nych umie­jęt­ności w życiu doro­słym, ale zakres i formy wybie­rają z troską dorośli. W dużej części przy­padków tak jest, ale zarazem część dzieci z bardzo wielu powodów takiego rado­snego dzie­ciń­stwa nie doświadcza. Przy­czyny są różne: choroby prze­wlekle, defi­cyty roz­wo­jowe czy nie­peł­no­spraw­ności, ale i takie, które z tym zwią­zane są bez­po­średnio i pośrednio, a nawet wyni­kają cał­ko­wicie z innych przy­czyn.

Dzie­sięć rzeczy, o których chcia­łoby ci powie­dzieć dziecko z auty­zmem / Ellen Notbohm ; prze­kład Marzena Szy­mańska-Błot­nicka. – Wyd. 1 w nowej ed. – Kraków : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, 2017.
Sygn. 162821

Pełna prze­ni­kli­wych spo­strzeżeń, współ­czucia i humoru, ponad­cza­sowa książka opi­su­jąca „dzie­sięć rzeczy”, które poma­gają zro­zu­mieć – nie zde­fi­niować – dzieci z auty­zmem. W odróż­nieniu od innych publi­kacji na temat autyzmu pozwala spoj­rzeć na świat oczami dziecka, usły­szeć jego głos, który w nara­sta­jącej wokół autyzmu wrzawie często bywa nie­sły­szany. Publi­kacja Ellen Notbohm powinna się stać obo­wiąz­kową lekturą wszyst­kich rodziców, krew­nych, pra­cow­ników spo­łecz­nych, nauczy­cieli oraz tera­peutów dzieci z auty­zmem.

Jak pomóc dziecku z dys­leksją : poradnik dla rodziców i nauczy­cieli / Anna Radwańska. – War­szawa : Difin, 2017.
Sygn. 162814, 162815

Poradnik napi­sany został z myślą o rodzi­cach, którzy chcą zdobyć potrzebną i prak­tyczną wiedzę na temat dys­leksji. Autorka omawia zja­wisko dys­leksji roz­wo­jowej, typy dys­leksji, objawy i symp­tomy wcze­snego wystę­po­wania ryzyka dys­leksji. Pod­kreśla rolę rodziców, nauczy­cieli, rówie­śników w edu­kacji dziecka z dys­leksją.
Uzu­peł­nie­niem porad­nika są szeroko omó­wione przy­kłady ćwiczeń uspraw­nia­ją­cych tech­nikę czy­tania i pisania (z podziałem na wiek) oraz kon­spekty zajęć.

Źródła :
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.har​monia​.edu​.pl
www​.jezy​kiobce​.pl
www​.beck​.pl
www​.press​.amu​.edu​.pl
www​.mar​szalek​.com​.pl
www​.difin​.pl
www​.wuj​.pl

Nowości biblio­te­kar­skie

Nowości biblio­te­kar­skie

Czy­tanie mena­żerii : zwie­rzęta w lite­ra­turze dzie­cięcej, mło­dzie­żowej i fan­ta­stycznej / pod red. Anny Mik, Patrycji Pokory i Macieja Skowery. – War­szawa : Wydaw­nictwo Sto­wa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Pol­skich, 2016.
Sygn. 162525
Mono­grafia powinna zająć ważne miejsce wśród publi­kacji poświę­co­nych zagad­nie­niom kultury, lite­ra­tury i sztuki dla dzieci i mło­dzieży. Z pew­no­ścią będzie także sta­nowić impuls do dal­szych badań nauko­wych i działań orga­ni­za­cyj­nych tych autorów, dla których temat „zwie­rzęcy“ to punkt meto­do­lo­gicz­nych odwołań i kom­pa­ra­ty­stycz­nych odnie­sień. […] Przed­sta­wiona w całym tomie „zwie­rzęca“ egzem­pli­fi­kacja ma cha­rakter „natu­ra­li­zo­wanej epi­ste­mo­logii mądro­ściowej“, zwięk­sza­jącej zdol­ność eks­presji i uży­tecz­ności pre­zen­to­wa­nych pojęć. […] Logika zbioru wpisuje się w kon­wencję „czy­tania świata“, która stać się może i modelem inter­pre­tacji, i inte­lek­tu­alną przy­godą.
Z recenzji dr hab. Urszuli Chę­ciń­skiej, prof. US (Uni­wer­sytet Szcze­ciński

Nauka o infor­macji w okresie zmian : infor­ma­to­logia i huma­ni­styka cyfrowa : praca zbio­rowa / pod redakcją Barbary Sosiń­skiej-Kalaty przy udziale Marii Prza­stek-Samo­kowej i Zuzanny Wio­ro­gór­skiej ; Sto­wa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Pol­skich. – War­szawa : Wydaw­nictwo SBP, 2016.
Sygn. 162687 pb
Rozwój huma­ni­styki cyfrowej spo­wo­dował (…) sku­pianie na niej coraz więk­szej uwagi infor­ma­to­logów. Dotych­czas nowo­czesna, oparta na nowych tech­no­lo­giach, dzia­łal­ność infor­ma­cyjna w nauce w znacznie więk­szym stopniu dosto­so­wy­wana była do potrzeb badaczy z zakresu nauk ści­słych, tech­nicz­nych i medycz­nych aniżeli do potrzeb huma­ni­stów, długo mani­fe­stu­ją­cych przy­wią­zanie do tra­dy­cyj­nych źródeł infor­macji i metod badaw­czych. Zmiana tej postawy, z jednej strony widoczna w zacho­wa­niach i prak­ty­kach nowego poko­lenia badaczy huma­ni­styki, a z drugiej – ewo­ko­wana przez coraz szerszy i coraz łatwiejszy dostęp do kolekcji cyfro­wych kopii źródeł do badań huma­ni­stycz­nych oraz tech­no­logii infor­ma­tycz­nych do ich eks­plo­racji, stawia przed infor­ma­to­lo­gami nowe wyzwanie: usta­lenie potrzeb e-huma­ni­stów w zakresie usług infor­ma­cyj­nych oraz wypra­co­wanie dosto­so­wa­nych do nich metod, narzędzi i praktyk w zakresie dzia­łal­ności infor­ma­cyjnej.(…)

Studia biblio­te­ko­znawcze w Polsce : historia i ewo­lucja w latach 1945 – 2015 ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem przy­kładu Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego / Sta­ni­sława Kurek-Koko­cińska. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162710

W pre­zen­to­wanej mono­grafii przed­sta­wiono historię rozwoju studiów biblio­te­ko­znaw­czych w Polsce (od czasu ich zaini­cjo­wania w Łodzi w roku 1945 po rok 2015). Autorka pod­kreśla rolę ośrodka łódz­kiego jako uni­wer­sy­tec­kiej kolebki nauki o książce i jego udział w dzi­siej­szej pozycji biblio­logii i infor­ma­to­logii pośród dys­cy­plin nauko­wych. W publi­kacji czy­telnik znaj­dzie zarys rozwoju studiów kształ­cą­cych biblio­te­karzy i spe­cja­li­stów infor­macji, który prze­biegał w poszcze­gól­nych ośrod­kach indy­wi­du­alnie – zawsze jednak w odnie­sieniu do zmian usta­wo­daw­stwa szkół wyż­szych, rozwoju dys­cy­pliny oraz zmie­nia­ją­cych się pro­gramów kształ­cenia. Rozwój ten postę­pował od huma­ni­stycz­nych studiów biblio­te­ko­znaw­stwa w kie­runku studiów zwią­za­nych z dys­cy­pliną biblio­logia i infor­ma­to­logia. Zasad­ni­czym celem publi­kacji jest próba opisu studiów aka­de­mic­kich w zakresie dys­cy­plin bada­ją­cych książkę, biblio­tekę i infor­mację oraz wyka­zanie prze­mian, którym pod­le­gały.
Autorka pre­zen­tuje kolejno rozwój kształ­cenia na wyższej uczelni w zakresie pro­ble­ma­tyki książki, biblio­teki i infor­macji, mode­lo­wanie aka­de­mic­kich kwa­li­fi­kacji biblio­te­karzy i spe­cja­li­stów infor­macji oraz cha­rak­te­ry­stykę treści kształ­cenia.

Stan Bibliotek w Polsce : raport / Biblio­teka Naro­dowa = Libra­ries in Poland : report / National Library of Poland. – War­szawa : Biblio­teka Naro­dowa, 2016-.
Sygn. 162763 pb

Stan bibliotek w Polsce to nowa seria raportów Biblio­teki Naro­dowej, pre­zen­tu­jąca dane sta­ty­styczne na temat bibliotek w Polsce: publicz­nych, nauko­wych, peda­go­gicz­nych, szkol­nych, ale również bibliotek towa­rzystw nauko­wych, ośrodków infor­macji naukowej, tech­nicznej i eko­no­micznej, facho­wych i fachowo-bele­try­stycz­nych, para­fial­nych czy wię­zien­nych.

Źródła:
Biblio­teka Naro­dowa
Sto­wa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Pol­skich
Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego

Nowo­czesna wyszu­ki­warka

Nowo­czesna wyszu­ki­warka

Nowy sposób prze­szu­ki­wania zasobów biblio­teki! Ruszyła wyszu­ki­warka INTEGRO.

Mul­ti­wy­szu­ki­warka PROLIB INTEGRO jest oparta o 3 filary: Uży­tecz­ność, Dostęp­ność oraz Otwar­tość.
Roz­bu­do­wane mecha­nizmy fil­tro­wania, odpo­wiednio dosto­so­wane sor­to­wanie, przej­rzysty inter­fejs użyt­kow­nika to filar Uży­tecz­ności. Korzy­stając z INTEGRO, użyt­kownik nie musi roz­pra­szać swojej uwagi na wyborze odpo­wied­niej funkcji, wła­ści­wego kla­wisza czy sposobu wpi­sy­wania warunku wyszu­ki­wania. Może być sku­piony na celu poszu­ki­wania, tzn. infor­macji do której chce dotrzeć.
Filar Dostęp­ności zbu­do­wany został w postaci tzw. respon­syw­nego inter­fejsu użyt­kow­nika. Inter­fejs respon­sywny to taki, który auto­ma­tyczne dopa­so­wuje swój wygląd do wiel­kości i roz­dziel­czości ekranu urzą­dzenia na którym jest uru­cha­miany. Dzięki temu INTEGRO może być używane na dowolnym urzą­dzeniu i jed­no­cze­śnie zachowa pełną funk­cjo­nal­ność.
Trzeci filar, Otwar­tości, z jednej strony zapewnia użyt­kow­ni­kowi korzy­sta­ją­cemu z INTEGRO kom­pletną obsługę jego konta w sys­temie PROLIB. Z drugiej zaś strony daje moż­li­wość połą­czenia INTEGRO z innymi sys­te­mami, które dostar­czają dane wzbo­ga­ca­jące uży­tecz­ność i funk­cjo­nal­ność mul­ti­wy­szu­ki­warki. Czy­telnik ma dzięki temu moż­li­wość zamó­wienia książki, usta­wienia się w kolejce rezer­wacji, kiedy nie jest dostępna, zapi­sania lub wysłania na swoją skrzynkę pocz­tową wyniku wyszu­ki­wania, prze­czy­tania recenzji lub opinii na temat wybra­nych publi­kacji.

Źródło: www​.prolib​.pl

Wypróbuj nowy sposób prze­szu­ki­wania zbiorów biblio­teki w kata­logu INTEGRO.

Księ­go­zbiór języ­kowy

Księ­go­zbiór języ­kowy

Nauczy­ciele biblio­te­karze z naszej pla­cówki przed­sta­wili nauczy­cielom języków obcych bogatą ofertę księ­go­zbioru języ­ko­wego. Jest ona skie­ro­wana do języ­kowców z woje­wództwa kujawsko-pomor­skiego do wyko­rzy­stania na lek­cjach jęz. angiel­skiego i nie­miec­kiego. Pra­cow­nicy biblio­teki zwró­cili też uwagę na cza­so­pisma meto­dyczne dostępne w Czy­telni Głównej PBW, w której mieści się również nie­miec­ko­ję­zyczny księ­go­zbiór Medio­teki Insty­tutu Goethego. Pre­zen­tacja odbyła się podczas kon­fe­rencji meto­dycznej zor­ga­ni­zo­wanej przez Kujawsko-Pomor­skie Centrum Edu­kacji Nauczy­cieli na temat pla­no­wania pracy nauczy­ciela języka obcego na rok szkolny 2017/2018 zgodnie z zało­że­niami reformy edu­kacji i kie­run­kami poli­tyki oświa­towej państwa. 

Wybrane nowości – wrze­sień 2017 r.

Wybrane nowości – wrze­sień 2017 r.

Praca z dziec­kiem z ADHD / [autor Sylwia Wale­rych]. – War­szawa : Wydaw­nictwo Wiedza i Prak­tyka – Grupa Wydaw­nicza Oświata, 2017.
Sygn. 162455

W tej publi­kacji zamiesz­czono listę objawów, których wystę­po­wanie konieczne jest do posta­wienia dia­gnozy stwier­dza­jącej u dziecka zespół nad­po­bu­dli­wości psy­cho­ru­chowej (ADHD). Zapre­zen­to­wano także typowe pro­blemy szkolne spo­wo­do­wane obja­wami ADHD. Wymie­niono wska­zówki, w jaki sposób zor­ga­ni­zować pomoc psy­cho­lo­giczno-peda­go­giczną oraz jakich zasad prze­strzegać, by pomóc takiemu dziecku.

Nie­to­le­rancja tole­rancji / D. A. Carson. – Brzezia Łąka : Wydaw­nictwo Poli­graf, 2017.
Sygn. 162243

Żyjemy w zachod­niej kul­turze, która jest wręcz opętana przez ideę „tole­rancji”. Kiedy jednak tole­rancja jest słabo zde­fi­nio­wana i jest uczy­niona abso­lutnym dobrem, wtedy podąża ku nie­to­le­rancji. Wtedy musi, argu­men­tuje D.A.Carson, być roz­myślnie zakwe­stio­no­wana, zarówno dla dobra Kościoła, jak też dla dobra szerzej pojętej kultury.

Carson sprawdza, jak defi­nicja tole­rancji się zmie­niała, szcze­gólnie w ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach. Obecnie ma ona mniej do czy­nienia z tole­ro­wa­niem osoby lub jej postawy, a bar­dziej z odmó­wie­niem twier­dzenia, że inni się mylą. Jest nie­moż­li­wo­ścią sto­so­wanie tej nowej tole­rancji kon­se­kwentnie, w wyniku czego rze­czy­wista prak­tyka jest często kapryśna i arbi­tralna. Gorzej, słowa „tole­rancja” i „nie­to­le­rancja” stały się zale­dwie reto­rycz­nymi okre­śle­niami akcep­tacji i odrzu­cenia.
Pomimo wielu ujem­nych rzeczy zwią­za­nych z tymi nowymi, często etycznie nie­do­sko­na­łymi defi­ni­cjami tole­rancji, z chrze­ści­jań­skiej per­spek­tywy miały także miejsce pewne zdo­bycze. W tym war­to­ściowym i przy­stępnym tomie Carson podaje przy­kłady i cytaty, aby zilu­strować swoją analizę i kończy prak­tyczną poradą w kwestii przed­sta­wienia war­tości i zachę­cenia do pro­wa­dzenia cywi­li­zo­wa­nego publicz­nego dys­kursu.

Terapia zabawą / Garry L. Lan­dreth ; tłu­ma­czenie Robert Andruszko. – Kraków : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, copy­right 2016.
Sygn. 162244, 162245

Naj­nowsze badania wyka­zują sku­tecz­ność terapii zabawą w pracy z dziećmi z trud­nymi zacho­wa­niami, z zabu­rze­niami roz­wo­jo­wymi, z nie­peł­no­spraw­no­ściami, a także znaj­du­ją­cymi się w trudnej sytu­acji życiowej.
Garry L. Lan­dreth nie tylko omawia rozwój terapii zabawą i przed­stawia pod­sta­wowe badania poświę­cone tej formie pracy z naj­młod­szymi, ale także szcze­gó­łowo i w przy­stępny sposób uczy, jak budować relacje z dziec­kiem, tak aby mogło ono w pełni wyrażać i odkrywać swoje Ja poprzez zabawę w celu opty­mal­nego wzrostu i rozwoju.

W książce omó­wiono m. in. zna­czenie zabawy w życiu dzieci, funkcje zabawy w pro­cesie tera­peu­tycznym, zało­żenia zorien­to­wanej na dziecko terapii zabawą, zasady doty­czące nawią­zy­wania relacji z dziećmi, rolę tera­peuty i rodziców w terapii zabawą. Tera­peuci znajdą tutaj także szcze­gó­łowe wska­zówki doty­czące orga­ni­zacji pokoju zabaw oraz zale­ca­nych zabawek i mate­riałów, suge­stie, jak odnosić się do rodziców i jak wyja­śniać terapię zabawą oraz suge­stie doty­czące reago­wania na typowe pro­blemy poja­wia­jące się w pokoju zabaw.

Proces nawią­zy­wania relacji z dziec­kiem, które doświadcza moż­li­wości bycia sobą, jest nie do opi­sania i można go poznać tylko w chwi­lach, kiedy rze­czy­wi­ście jesteśmy razem. Moim zamiarem było otwo­rzyć drzwi do tego, jak dziecko prze­żywa, eks­plo­ruje, poznaje i tworzy świat pełnego zachwytu, eks­cy­tacji, radości, smutku oraz jaskra­wych barw życia”.
– Garry L. Lan­dreth, frag­ment z Przed­mowy

Terapia zabawą” to klasyka, a jednak tchnie nowo­ścią. Ta książka przy­po­mina o tym, co naj­waż­niejsze – o sza­cunku , zro­zu­mieniu, akcep­tacji. W świecie pełnym (stre­su­ją­cych) pytań „co powinno” dziecko i „jak to zrobić?”, pomaga nam zatrzymać się i zapytać samo dziecko: „kim jesteś?”. Lektura daje do myślenia. Dodat­kowo przed­stawia terapię zabawą w sposób upo­rząd­ko­wany i łatwy do wyko­rzy­stania we własnej prak­tyce. Polecam!
dr Diana Senator

Terapia peda­go­giczna dzieci ze spe­cjal­nymi potrze­bami roz­wo­jo­wymi i edu­ka­cyj­nymi : nowe oblicza terapii w peda­go­gice spe­cjalnej / redakcja Zofia Palak, Mag­da­lena Wójcik. – Lublin : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2016.
Sygn. 162247, 162248p

Celem niniej­szej pracy zbio­rowej jest pre­zen­tacja współ­cze­snych trendów i kon­cepcji terapii peda­go­gicznej w pracy z dziećmi ze spe­cjal­nymi potrze­bami roz­wo­jo­wymi i edu­ka­cyj­nymi oraz przed­sta­wienie wybra­nych form terapii i meto­dyki ich reali­zacji zgodnie z aktu­al­nymi zało­że­niami peda­go­giki spe­cjalnej. Publi­kacja podzie­lona została na trzy części obej­mu­jące teksty doty­czące okre­ślo­nych obszarów tema­tycz­nych: Część I. Szanse, moż­li­wości i zagro­żenia w terapii peda­go­gicznej dzieci i mło­dzieży ze spe­cjal­nymi potrze­bami roz­wo­jo­wymi i edu­ka­cyj­nymi; Część II. Współ­czesne ten­dencje w terapii peda­go­gicznej w pracy z dziec­kiem ze spe­cjal­nymi potrze­bami; Część III. Nowe oblicza spraw­dzo­nych metod, technik i środków tera­peu­tycz­nych. Publi­kacja, ze względu na tema­tykę, adre­so­wana jest przede wszystkim do stu­dentów kie­runków peda­go­gicz­nych, zwłaszcza stu­dentów peda­go­giki spe­cjalnej. Kie­ro­wana jest również do czyn­nych peda­gogów spe­cjal­nych, psy­cho­logów, a także rodziców i opie­kunów dzieci z nie­peł­no­spraw­no­ścią, poszu­ku­ją­cych inspi­racji i nowych moż­li­wości działań wspie­ra­ją­cych ich codzienną pracę reha­bi­li­ta­cyjną.

Od nowego rodzi­ciel­stwa do nowego dzie­ciń­stwa / redakcja Andrzej Łady­żyński, Maja Pio­trowska, Jacek Gula­nowski. – Wrocław : Oficyna Wydaw­nicza Atut – Wro­cław­skie Wydaw­nictwo Oświa­towe, 2016.
Sygn. 162259

W czasach wiel­kich zmian spo­łecz­nych, eko­no­micz­nych i kul­tu­ro­wych prze­obra­żeniu ulegają również role rodzi­ciel­skie, co w kon­se­kwencji wpływa na nową jakość wycho­wania i opieki nad dziec­kiem. Rewo­lu­cyj­ność tych prze­mian jest ogromna, choć w istocie nie w pełni doce­niana. Wydaje się, że warto je zauważyć, by mini­ma­li­zować obszar dys­funkcji spo­łecz­nych i akcen­tować to, co cenne we współ­cze­snej wspól­nocie rodzinnej. Prze­miany, o których mowa, przy­czy­niły się do powstania nowego modelu rodzi­ciel­stwa: ojco­stwa i macie­rzyń­stwa. W pol­skich rodzi­nach prze­kształ­cenia te mają cha­rakter zarówno struk­tu­ralny, jak i funk­cjo­nalny. I właśnie pro­ble­ma­tyce tych zmian jest poświę­cony pre­zen­to­wany tom.

Opo­wieści o Czu­jąt­kach : ćwi­czenia z empatii dla dzieci i… doro­słych / Joanna Bogudał-Bor­kowska. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162260

Intencją, jaka przy­świe­cała Autorce przy pisaniu książki było przy­bli­żenie Czy­tel­ni­kowi „nie­chcia­nych” uczuć, takich jak: smutek, złość, wstyd, lęk. Boha­te­rowie pięciu baśni zapre­zen­to­wa­nych w publi­kacji, których nazwała Czu­jąt­kami, mierzą się z trud­nymi emo­cjami i odkry­wają, jak bardzo są one potrzebne w życiu.
Z czasem zrodził się w Autorce pomysł dołą­czenia do baśni pro­po­zycji zajęć psy­cho­edu­ka­cyj­nych, które miałyby uświa­da­miać dzie­ciom, że przykre emocje, które czasem odczu­wają, nie są złe, ale sta­nowią wyraz nie­uświa­do­mio­nych i nie­za­spo­ko­jo­nych potrzeb. Dla doro­słego byłaby to okazja do refleksji nad tym, jak reaguje na prze­ży­wane przez dziecko uczucia.
Ćwi­czenia zawarte w tym opra­co­waniu są prze­zna­czone dla dzieci w wieku 7 – 9 lat, choć można je wyko­rzy­stywać do pracy z dziećmi młod­szymi i star­szymi, zależnie od ich indy­wi­du­alnej doj­rza­łości emo­cjo­nalnej.
W codziennej pracy jako psy­cholog i psy­cho­te­ra­peuta oraz w życiu Autorka często spotyka się z podziałem emocji na pozy­tywne i nega­tywne. Uczucia „dobre” miałyby się wiązać z przy­jem­nymi stanami i być może dlatego nagminnie bywają war­to­ścio­wane jako słuszne moralnie, nato­miast emocje „nega­tywne” kojarzą się z nie­mi­łymi prze­ży­ciami i wiążą się z ujemnym osądem moralnym.
Do każdej baśni Autorka opra­co­wała pro­po­zycję sce­na­riusza zajęć, który może być mody­fi­ko­wany przez pro­wa­dzą­cego w zależ­ności od czasu trwania warsz­tatu oraz spe­cy­ficz­nych potrzeb danego dziecka czy grupy dzieci, a także wyko­rzy­sty­wany do indy­wi­du­alnej pracy tera­peu­tycznej. Książka może być także narzę­dziem dla rodziców do budo­wania z dziec­kiem dialogu doty­czą­cego prze­ży­wa­nych emocji i odkry­wania oraz nazy­wania ukry­tych w nich potrzeb.
W ćwi­cze­niach znaj­du­ją­cych się w części dydak­tycznej wyko­rzy­stała model czte­rech części Poro­zu­mienia bez Prze­mocy, który służy zarówno refleksji nad własnym doświad­cze­niem, jak i empa­tycz­nemu wczuciu się w doświad­czenie innej osoby. Następnie jest on wer­ba­li­zo­wany przez uczest­ników komu­ni­kacji.

Pięć kluczy do uważ­nego poro­zu­mie­wania się / Susan Gillis Chapman ; prze­kład Agnieszka Kowalska. – War­szawa : Wydaw­nictwo Amber, 2016.
Sygn. 162261

Dziś coraz czę­ściej nasz bez­po­średni kontakt z innymi ludźmi zastę­pują sms-y, maile. Taka „zamknięta” komu­ni­kacja nie pozwala wyko­rzy­stać moż­li­wości naszych i naszych roz­mówców. Tym­czasem dobre poro­zu­mie­wanie się to pod­stawa każdego udanego związku – w mał­żeń­stwie, rodzinie, wśród przy­ja­ciół i współ­pra­cow­ników. A prak­tyka uważ­ności pomaga poro­zu­miewać się lepiej i sku­tecz­niej.
Pięć kluczy do uważ­nego poro­zu­mie­wania się to: mil­czenie, odzwier­cie­dlenie, zachę­canie, dostrze­ganie i reago­wanie.
A oto proste ćwi­czenia, dzięki którym zmie­nisz to, jak mówisz i słu­chasz:
• Klucz do uważnej obec­ności tu i teraz: czujne ciało, czułe serce, otwarty umysł – by wyeli­mi­nować wszystko, co nas roz­prasza.
• Klucz do uważ­nego słu­chania: zachę­canie – by umieć dostrzec w drugiej osobie dobre strony.
• Klucz do uważ­nego mówienia: łagod­ność – by umieć mówić tak, żeby inni nas słu­chali.
• Klucz do uważ­nych relacji: bez­wa­run­kowa życz­li­wość – by poczuć bli­skość z ludźmi i umieć ich docenić.
• Klucz do uważ­nych reakcji: pogoda ducha – by pod­cho­dzić do każdej sytu­acji ze spon­ta­nicz­no­ścią i goto­wo­ścią do bez­in­te­re­sownej pomocy.
A ponadto dowiesz się:
• Jak roz­po­znawać swoje nawyki komu­ni­ka­cyjne i jak je zmie­niać.
• Jak poko­nywać komu­ni­ka­cyjne bariery.
• Jak radzić sobie z kimś, kto uważa cię za wroga.
• Jak odkrywać nie­uświa­do­mione lęki, które nega­tywnie wpły­wają na poro­zu­mie­wanie się.
Dzięki tej jasnej, przy­stępnej, a czasem nawet zabawnej książce będziesz potrafił z więk­szym zaan­ga­żo­wa­niem słuchać innych i odpo­wiadać pewnie i pre­cy­zyjnie w każdej roz­mowie i każdej sytu­acji.

Psy­cho­logia geniuszu : odblokuj talenty i kre­atyw­ność swojego dziecka / Andrew Fuller ; [tłu­ma­czenie Grażyna Cha­mielec]. – War­szawa : Wydaw­nictwo Mamania. Grupa Wydaw­nicza Relacja, cop. 2017.
Sygn. 162263

Dzieci rodzą się bystre, odważne i docie­kliwe. Płomień pier­wot­nego geniuszu często jednak szybko przy­gasa i ist­nieje ryzyko, że zgaśnie na zawsze. Jeśli tak się dzieje, dzieci wyco­fują się z aktyw­ności, zaczy­nają bać się eks­pe­ry­men­to­wania i popeł­niania błędów i nie są w stanie w pełni wyko­rzy­stać drze­mią­cych w nich moż­li­wości. Ta książka pomoże Ci prze­zwy­ciężyć te trud­ności.

Rodzice mają moc, która pozwala na nowo roz­niecić inspi­ru­jący ogień. Dys­po­nują oni naj­lep­szym narzę­dziem do odblo­ko­wania dzie­cię­cego geniuszu – to świat dookoła. Umysł dziecka może się fan­ta­stycznie roz­winąć dzięki odkry­waniu, two­rzeniu i zabawie. Spę­dzany razem czas, podziw i zachwyt rozpalą i utrzy­mają dzie­cięcą iskrę przez całe jego życie.

Psy­cho­logia geniuszu” powstała po to, aby pomóc Wam stać się rodzi­cami, jakimi zawsze chcie­li­ście być: wspie­ra­ją­cymi rozwój dziecka, aby mogło ono wykształcić własną formę twór­czej wyobraźni.

Jest jednak faktem, że nasze dzieci należą do naj­by­strzej­szego poko­lenia ludzi, jakie kie­dy­kol­wiek ist­niało. Ta naj­nowsza wersja czło­wieka jest o 40 procent bar­dziej inte­li­gentna niż prze­ciętna młoda osoba w 1950 roku. W zeszłym stu­leciu średnia wartość ilorazu inte­li­gencji wzra­stała co 10 lat o 3 procent. Ten­dencja ta utrzy­muje się, a być może nawet przy­biera na sile.” (frag­ment książki)

Sku­teczna praca z wycho­wan­kiem nie­do­sto­so­wanym spo­łecznie w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej / Aneta Pasz­kie­wicz. – War­szawa : Wydaw­nictwo Difin, 2017.
Sygn. 162267, 162268

Socjo­te­rapia w coraz szer­szym zakresie zaczyna być wyko­rzy­sty­wana w szko­łach, pla­ców­kach zaj­mu­ją­cych się pracą z mło­dzieżą nie­do­sto­so­waną
spo­łecznie, zagro­żoną uza­leż­nie­niami. Socjo­te­rapia polega przede wszystkim na wyko­rzy­staniu tera­peu­tycz­nego wpływu grupy oraz należy uznać ją za formę pomocy jak naj­bar­dziej pożą­daną i wska­zaną. Opra­co­wanie będzie pomocne nauczy­cielom i wycho­wawcom, stu­dentom peda­go­giki, psy­cho­logii i kie­runków nauczy­ciel­skich. Dostarczy wska­zówek, jak pro­wa­dzić dzia­łania o cha­rak­terze wycho­waw­czym z osobą nie­do­sto­so­waną spo­łecznie, z uwzględ­nie­niem wymogu jej pod­mio­to­wego trak­to­wania w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej.

prof. dr hab. Miro­sław Babiarz:

(…) Wycho­wanie dzieci i mło­dzieży, zwłaszcza nie­do­sto­so­wa­nych spo­łecznie, jest pro­cesem zło­żonym. Można przyjąć, że dotych­czas podej­mo­wane zabiegi wycho­wawcze nie przy­niosły ocze­ki­wa­nego efektu ze względu na nie­trafnie dobrane tech­niki i metody oddzia­ływań do oso­bo­wości wycho­wanka, przez co naj­praw­do­po­dob­niej były one nie­sku­teczne. Rzecz jasna przy­czyn nie­po­wo­dzeń procesu wycho­wania i socja­li­zacji może być zde­cy­do­wanie więcej. Chcąc pro­wa­dzić sku­teczną pracę z osobami nie­do­sto­so­wa­nymi spo­łecznie, należy je dobrze poznać, po to aby dobrać wła­ściwy sposób pracy z nimi, o czym w swoim opra­co­waniu pisze dr A. Pasz­kie­wicz. (…) W pre­zen­to­wanej książce skupia się na spe­cy­ficznej meto­dzie pracy z dziećmi i mło­dzieżą nie­do­sto­so­wa­nymi spo­łecznie – socjo­te­rapii. Zasta­nawia się przy tym, na ile będzie moż­liwym przy jej wyko­rzy­staniu, wymogu pod­mio­to­wego trak­to­wania każdego wycho­wanka, który jest tą formą pracy objęty. (…) W mojej ocenie opra­co­wanie może być przy­datne dla stu­dentów peda­go­giki i psy­cho­logii oraz kie­runków studiów nauczy­ciel­skich, nauczy­cieli, jak również dla czyn­nych nauczy­cieli i wycho­wawców.

Treść opra­co­wania dostarcza kon­kret­nych wska­zówek, jak pro­wa­dzić dzia­łania o cha­rak­terze wycho­waw­czym z osobą nie­do­sto­so­waną spo­łecznie (nie­ko­niecznie o cha­rak­terze socjo­te­ra­peu­tycznym). Uwzględnia również wymóg pod­mio­to­wego trak­to­wania wychowanka/podopiecznego w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej.

Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji : roz­wi­janie kom­pe­tencji zawo­do­wych / pod redakcją Wie­sławy Leżań­skiej i Doroty Radzi­kow­skiej. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162452, 162453

Prze­ka­zy­wana do rąk Czy­tel­nika książka to kolejny tom podej­mu­jący tema­tykę nauczy­ciela wcze­snej edu­kacji (seria „Wczesna Edu­kacja”) pod redakcją pra­cow­ników Katedry Peda­go­giki Przed­szkolnej i Wcze­snosz­kolnej Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego. W każdej kolejnej publi­kacji z tej serii autorzy zajmują się nowym ważnym pro­blemem doty­czącym pod­miotu badań – nauczy­ciela wcze­snej edu­kacji. W pre­zen­to­wanym tomie kon­cen­trują się na kom­pe­ten­cjach tej grupy zawo­dowej. Autorzy podej­mują próbę zaini­cjo­wania dys­kusji nad toż­sa­mo­ścią i pro­fe­sjo­na­li­zacją spe­cja­li­stów wcze­snej edu­kacji. Nie tylko poddają refleksji różne kom­pe­tencje (np. pla­ni­styczne, inter­pre­ta­cyjne, infor­ma­cyjno-medialne, do działań wspól­no­to­wych, do pracy z uczniem zdolnym), ale także sta­wiają pytania o istotę działań nauczy­cieli w pono­wo­cze­snym świecie, np. two­rzenia prze­strzeni wza­jemnej edu­kacji naukowców i prak­tyków.

W tej samej serii ukażą się: Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji wobec zmian spo­łeczno-kul­tu­ro­wych (red. Wie­sława Leżańska, Alek­sandra Feli­niak) oraz Nauczy­ciel wcze­snej edu­kacji kre­atorem śro­do­wiska edu­ka­cyj­nego dziecka (red. Elż­bieta Płó­ciennik, Dorota Radzi­kowska).

Magia szkoły : esej o nauczy­cielu w kręgu dobra i zła / Maciej Kału­szyński. – Wrocław : Wro­cław­skie Wydaw­nictwo Naukowe Atla 2, 2016.
Sygn. 162451

[…] Praca nauczy­ciela ma w sobie coś z cza­ro­dziej­skiej sztuki śre­dnio­wiecz­nego alche­mika, który w swoich retor­tach i alem­bi­kach uru­chomia procesy, o których wie, że pod­le­gają wpływom tak wielu czyn­ników nieba i ziemi, że nie może on niczego być pewnym, chociaż jest zwykle wyna­jęty przez możnych wie­rzą­cych, że ten trud przy­niesie im złoto. Szkoła jest w całości taką retortą, w której coś się gotuje, coś się prze­mienia, kotłuje. Naj­waż­niejsze skład­niki tego kotło­wania się i prze­mie­niania to uczniowie i sami nauczy­ciele. Ci drudzy jednak, nie tylko pod­le­gają odby­wa­jącym się tam zda­rze­niom, ale starają się nad tym wszystkim jakoś panować, chociaż jest to w sposób oczy­wisty nie­moż­liwe. Zamiast tego pano­wania sami pod­le­gają uru­cho­mionym pro­cesom i niby alche­micy w swojej pra­cowni, sami zmie­niają się w inny kruszec duchowy; czasami szla­chet­nieją, czasami ulegają ciemnej stronie. Czasami zmie­niają się, z pełną wiedzą tego co się z nimi dzieje, a czasami nie­świa­domie.
Nie­bez­pieczne miejsce pracy.
Praca? Czy można to nazwać pracą? Czy w istot­nych spra­wach zwią­za­nych ze szkołą mają coś ważnego do powie­dzenia spe­cja­liści od psy­cho­logii pracy? Co tam się dzieje? Pro­du­kują zło i dobro w umy­słach powie­rzo­nych im dzieci? Czyż więc to miejsce nie jest naprawdę tajem­nicze? Magiczne? Jeśli „wycho­wywać” znaczy, między innymi, „obda­rzać umie­jęt­no­ścią
czy­nienia dobra”, to czy mają tam tech­no­logie albo tajemne recep­tury, które im to umoż­li­wiają? Chyba nie mają, sądząc choćby po nie takich jak się spo­dzie­wamy rezul­ta­tach. Jeśli szkoły pro­du­kują dobra i zło w podob­nych pro­por­cjach, to dla­czego ciągle nazy­wamy je jednak Insty­tu­cjami Wycho­wania?
Szkoła jest miej­scem magicznym.
Magiczne miejsce. Czy nie za często sły­szymy to słowo? Magiczne miejsce, magiczne urzą­dzenie, magiczna atmos­fera, magiczna apteka, magiczne ceny…, jakiż to wspólny sens przy­pi­suje się temu słowu w XXI wieku? Są takie słowa, które raz w nowy sposób użyte przez pisarza czy cele­brytę zmie­niają zna­czenie albo roz­sze­rzają je obej­mując nowe kate­gorie desy­gnatów. „Magiczne” – prze­stało ozna­czać to, co jest w jakiś sposób cza­ro­dziej­skie, co jest zwią­zane z siłami irra­cjo­nal­nymi – stało się słowem, którym można ozna­czyć wszystko o czym chce się powie­dzieć, że jest cudowne, nie tylko w sensie „cudu”, ale również w sensie tylko emo­cjo­nalno este­tycznym. Szkoła jednak jest magiczna także w sensie zbli­żonym do tra­dy­cyj­nego. Nie ist­nieje przej­rzysty racjo­nalny opis tego co tam się dzieje, chociaż ciągle poja­wiają się takie próby i wydawać by się mogło, że nagro­ma­dziła się poprzez ten trud ogromna wiedza o szkole i zacho­dzą­cych tam pro­ce­sach.
[Frag­ment ze wstępu]

Socjo­logia sportu / redakcja naukowa Hono­rata Jaku­bowska, Prze­my­sław Nosal. – War­szawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162457, 162458p

SOCJO­LOGIA SPORTU to kom­pen­dium wiedzy o często pomi­janym w naukach spo­łecz­nych, ale nie­zwykle ważnym obszarze badań nad spo­łecz­nymi aspek­tami sportu. Autorzy objęli swoimi roz­wa­ża­niami niemal wszystkie aspekty współ­cze­snej refleksji nad sportem, dzięki czemu mamy do czy­nienia z pracą nie tylko nowa­torską, ale i kom­plek­sową. Książka oferuje dobrze usys­te­ma­ty­zo­waną analizę sportu jako pola badaw­czego, spra­woz­dając nie tylko to, co dotych­czas doko­nało się w różnych jego czę­ściach, ale również wska­zując na poten­cjalne tropy. Autorzy defi­niują pro­blemy, rela­cjo­nują naj­waż­niejsze wątki badawcze, a nade wszystko przy­wra­cają sport poważnej refleksji naukowej.
Emocje, płeć, zwie­rzęta, doping, religia, tech­no­logia, media – to tylko kilka z klu­czo­wych kate­gorii, w świetle których można oglądać sport.

Psy­cho­pe­da­go­giczne mity : jak zachować naukowy scep­ty­cyzm w edu­kacji i wycho­waniu / Tomasz Garstka. – War­szawa : Wolters Kluwer, 2016.
Sygn. 162456

W książce omó­wiono popu­larne tezy, nie­po­parte wyni­kami nauko­wych badań empi­rycz­nych, i mity na temat metod nauczania, wycho­wania, pomocy psy­cho­pe­da­go­gicznej dla dzieci i mło­dzieży. Przed­sta­wiono psy­cho­lo­giczne mecha­nizmy i wyja­śniono, dla­czego łatwo dać się uwieść pseu­do­nauce, kie­rując się dobrymi inten­cjami.

Adre­saci:
Publi­kacja prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli, psy­cho­logów, peda­gogów, tera­peutów peda­go­gicz­nych i rodziców uczniów. Zain­te­re­suje również stu­dentów kie­runków nauczy­ciel­skich, psy­cho­logii, peda­go­giki.

(…) to książka nie­zwykle ważna, potrzebna i rzadka. Autor roz­prawia się z obec­nymi w edu­kacji mitami nie tylko z pozycji obiek­tyw­nego obser­wa­tora, lecz także aktyw­nego prak­tyka nie­rzadko wcze­śniej uwi­kła­nego w ich roz­po­wszech­nianie, co zwiększa wia­ry­god­ność prze­kazu. Nie­zwykle cenne są odwo­łania do lite­ra­tury i rze­telne „śledztwa“, jakie prze­pro­wa­dził, aby ustalić pocho­dzenie nie­któ­rych pseu­do­nau­ko­wych kon­cepcji. Napi­sana przy­stępnym języ­kiem z pew­no­ścią znaj­dzie sze­rokie grono odbiorców wśród nauczy­cieli, rodziców zain­te­re­so­wa­nych głębiej edu­kacją swoich dzieci i – na co szczerze liczę – wśród refor­ma­torów edu­kacji i osób decy­du­ją­cych o jej kształcie“.

Skup się! : trening mind­ful­ness dla zestre­so­wa­nych pracą / Jaro­sław Chy­bicki. – Gliwice : Helion, 2017.
Sygn. 162468

Naucz się zacho­wywać jasność myślenia w każdej sytu­acji! Trening uważ­ności, czyli do czego przy­daje się model WZROST. Nawyki uważ­nego dzia­łania, czyli jak zapla­nować codzienny trening. PORA, czyli na czym polega pod­sta­wowa tech­nika mind­ful­ness.
Uważ­ność, kon­cen­tracja i umie­jęt­ność świa­do­mego podej­mo­wania decyzji należą do naj­waż­niej­szych kom­pe­tencji każdego mene­dżera. W trudnym i wyma­ga­jącym śro­do­wisku biz­ne­sowym są one wręcz na wagę złota. Sęk w tym, że nie­łatwo osią­gnąć stan, w którym te kom­pe­tencje stają się naszą drugą naturą. Przy odro­binie uporu i sys­te­ma­tycznej pracy nad uważ­no­ścią można jednak wykształcić w sobie nowe nawyki, wła­ściwe stra­tegie dzia­łania oraz kie­ro­wania swojej uwagi na naj­waż­niejsze kwestie. Można nauczyć się żyć bar­dziej świa­domie, w pełni doświad­czać rze­czy­wi­stości i rozu­mieć własne emocje oraz zacho­wania. To właśnie oferuje nam trening mind­ful­ness.

Ta książka pokaże Ci, czym jest uważ­ność i jak ją tre­nować. Jeśli czujesz się przy­tło­czony nowymi obo­wiąz­kami, prze­ży­wasz kryzys zwią­zany z awansem lub degra­dacją, masz wszyst­kiego dość albo po prostu chcesz zacząć żyć bar­dziej świa­domie i szczę­śliwie, taki trening pomoże Ci odna­leźć naj­wła­ściwszą ścieżkę. Zobacz, jak możesz poprawić swój dobro­stan fizyczny i umy­słowy, nawiązać bar­dziej satys­fak­cjo­nu­jące kon­takty z ludźmi i zachować zimną krew w każdej sytu­acji biz­ne­sowej. Zaak­ceptuj to, czego nie możesz zmienić, i naucz się kie­rować uwagę na naj­istot­niejsze aspekty zdarzeń. Odsuń na drugi plan wszelkie zakłó­cenia i zyskaj moż­li­wość obiek­tywnej oceny tego, co dzieje się w Twojej firmie. Bądź uważny na co dzień i od święta!

Źródło :

www​.wydaw​nic​two​po​li​graf​.pl
www​.wuj​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu
www​.atut​.ig​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.wydaw​nic​two​amber​.pl
www​.mamania​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.atla2​.com​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.wol​ter​skluwer​.pl
www​.wip​.pl
www​.helion​.pl

Wybrane nowości – lipiec 2017 r.

Wybrane nowości – lipiec 2017 r.

Inno­wacje w nauczaniu szkolnym / Erich Petlák ; tłu­ma­czenie Artur Sobótka. – Kraków : Wydaw­nictwo Petrus, cop. 2017.
Sygn. 162213

Reko­men­duję książkę autor­stwa pro­fe­sora Ericha Petláka do opu­bli­ko­wania jej w Polsce. Zawiera szereg bardzo ważnych infor­macji dla nauczy­cieli, które mogą wyko­rzy­stać w swej codziennej pracy peda­go­gicznej z uczniami i w pro­wa­dzo­nych przez siebie sys­te­ma­tycz­nych bada­niach peda­go­gicz­nych, na użytek swej pracy zawo­dowej. Autor korzysta nie tylko ze spe­cja­li­stycznej lite­ra­tury sło­wac­kiej, ale także pol­skiej i anglo­ję­zycznej.
Książkę cechuje wysoki poziom mery­to­ryczny, meto­dyczny i naukowy. Język pracy dosto­so­wany jest do inte­rakcji z nauczy­cie­lami i wska­zuje im naj­nowsze nurty w świa­towej dydak­tyce ogólnej.
Wiele przy­kładów i pro­po­zycji Autora może z powo­dze­niem być wpro­wa­dzone w pol­skiej szkole, pod­no­sząc poziom kształ­cenia, zro­zu­mienie naucza­nych treści przez uczniów, moty­wując ich do nauki poprzez wpro­wa­dzenie wielu inno­wa­cyj­nych metod i czyn­ników. Publi­kacja stanowi wspa­niałe narzę­dzie dydak­tyczne dla pol­skich nauczy­cieli, ale stanowi także kom­pen­dium wiedzy z zakresu dydak­tyki ogólnej dla nauczy­cieli aka­de­mic­kich i stu­dentów peda­go­giki.
prof. Sta­ni­sław Jusz­czyk
Uni­wer­sytet Śląski, Kato­wice

(…). Ta książka może sta­nowić dosko­nały mate­riał do samo­kształ­cenia, jak również do pro­wa­dzenia szkoleń nauczy­cieli w więk­szych grupach w zakresie inno­wa­cyj­nego podej­ścia do edu­kacji. W inte­resie uczą­cych się jest, aby w szkole otrzy­mali szansę do wyka­zania się aktyw­no­ścią, a nie tylko bier­nego słu­chania i pamię­cio­wego utrwa­lania treści edu­ka­cyj­nych. Do tego potrzeba przy­go­to­wa­nych nauczy­cieli goto­wych zmniej­szyć liczbę zajęć pro­wa­dzo­nych metodą poda­jącą, która – jak poka­zują badania – jest jedną z naj­mniej efek­tyw­nych metod dydak­tycz­nych. Odpo­wiedź na pytanie – czym można zastąpić metodę poda­jącą? – znaj­duje się na kartach tej książki.
Janusz Krupa
ekspert w zakresie jakości edu­kacji

W trosce o zdrowie dziecka w okresie przed­szkolnym : obszary pro­mocji zdrowia i pro­po­zycje meto­dyczne / Mag­da­lena Madej-Babula. – Kraków : Aka­demia Igna­tium : Wydaw­nictwo WAM, 2016.
Sygn. 162149, 162150

Dużym walorem książki jest jej strona meto­dyczna, wyra­ża­jąca się w kon­kret­nych pro­po­zy­cjach, sto­sownie do podej­mo­wa­nych zagad­nień w obszarze edu­kacji zdro­wotnej skie­ro­wanej do dzieci w wieku przed­szkolnym. Publi­kacja będzie z pew­no­ścią war­to­ściową pomocą dydak­tyczną dla nauczy­cieli, rodziców, wycho­wawców i opie­kunów mają­cych świa­do­mość wagi zdrowia dzieci i jego zna­czenia dla satys­fak­cjo­nu­ją­cego funk­cjo­no­wania i osią­gania sukcesu życio­wego, w tym także edu­ka­cyj­nego. Książka może być także wyko­rzy­stana w pro­cesie kształ­cenia stu­dentów wycho­wania przed­szkol­nego oraz opie­kunek dzieci w wieku przed­szkolnym.
Prof. dr hab. Ewa Syrek

Prawa dziecka w prze­strzeni edu­ka­cyjno-spo­łecznej / redakcja naukowa Iryna Surina, Anna Babicka-Wirkus. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza Impuls, 2016.
Sygn. 162171, 162172

Celem książki jest przede wszystkim uka­zanie zło­żo­ności i wie­lo­wy­mia­ro­wości pro­ble­ma­tyki praw dziecka i praw czło­wieka, a także fak­tycz­nego ich posza­no­wania w prze­strzeni życia edu­ka­cyjno-spo­łecz­nego. Oprócz zapre­zen­to­wania obszarów, w których prawa te wystę­pują w formie nar­racji, a nie rze­czy­wi­stego posza­no­wania, istotne jest również uka­zanie pozy­tyw­nych praktyk imple­men­tacji praw dziecka i czło­wieka w codzien­ności życia szkol­nego i spo­łecz­nego. Z tego też względu książka adre­so­wana jest w głównej mierze do pro­fe­sjo­na­li­stów, którzy na co dzień pracują z dziećmi i mło­dzieżą.
W pierw­szej części książki pro­ble­ma­tyka praw czło­wieka i dziecka została osa­dzona w kon­tek­ście edu­ka­cyjnym. Laura Koba w swoim tekście omawia zna­czenie edu­kacji dla pro­pa­go­wania i reali­zacji idei praw czło­wieka i dziecka. Autorka pod­kreśla wagę kształ­to­wania, szcze­gólnie wśród młodych ludzi, świa­do­mości tych praw jako nie­zmiernie istotnej dla two­rzenia spo­łe­czeństw demo­kra­tycz­nych. Jednak rze­czy­wisty stan tej edu­kacji odbiega daleko od ideału, ponieważ jest ona często pro­wa­dzona nie­do­kładnie i przez osoby do tego nie­przy­go­to­wane.
Druga część książki ogni­skuje się wokół pro­ble­ma­tyki praw dziecka w sys­temie wycho­wawczo-reso­cja­li­za­cyjnym. Tekst Iryny Suriny porusza zagad­nienie euro­sie­roctwa, które w wyniku migracji zarob­kowej rodziców stało się poważnym pro­blemem m.in. w Polsce, w Moł­dawii, na Ukra­inie i na Litwie. Autorka pre­zen­tuje ten problem w kon­tek­ście sie­roctwa spo­łecz­nego, które wiąże się z brakiem zaspo­ko­jenia pod­sta­wo­wych potrzeb dziecka, takich jak bez­pie­czeń­stwo, poczucie bycia kochanym. Poczucie opusz­czenia przez naj­bliż­szych niesie ze sobą dale­ko­siężne skutki zarówno dla sfery psy­chicznej, jak i spo­łecznej funk­cjo­no­wania młodego czło­wieka.

Edu­kacja muze­alna : muzea dla dzieci i mło­dzieży / Renata Pater. - Kraków : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, copy­right 2016.
Sygn. 162195, 162196

Wiek XXI stawia nowe wyzwania i muzea przyj­mują coraz śmielej odpo­wie­dzial­ność za naukę, spo­łeczną edu­kację i rekre­ację. Przy­go­to­wują atrak­cyjne miejsca doświad­czeń, tworzą este­tyczne prze­strzenie, dosto­so­wując pro­po­zycje i oferty do zróż­ni­co­wa­nych grup odbiorców. Rów­no­cze­śnie per­so­na­li­zują komu­ni­kację ze swoim obecnym i poten­cjalnym gościem. Zapra­szają do spotkań również w świecie wir­tu­alnym. Kre­atywne dzia­łania w obszarze sztuki współ­cze­snej i dawnej sta­nowić mogą aktu­alną płasz­czyznę dialogu, kształ­cenia, wycho­wania dzieci i mło­dzieży. Prze­strzenie wystaw nar­ra­cyj­nych, inte­rak­tyw­nych, par­ty­cy­pa­cyj­nych w muzeach kla­sycz­nych, a w szcze­gól­ności w muzeach dla dzieci i mło­dzieży są aktu­alną pro­po­zycją meto­dyczno-dydak­tyczną dla uczenia się w ciągu całego życia.
„Autorka defi­niuje pojęcie edu­kacji muze­alnej i przy­tacza kon­cepcje peda­go­giczne, szcze­gólnie takich autorów, jak John Dewey, Maria Mon­tes­sori i Jean Piaget. Inte­re­su­jące są dro­bia­zgowe opisy oraz cha­rak­te­ry­styki muzeów dla dzieci i mło­dzieży utwo­rzo­nych w Mona­chium, Ber­linie i we Frank­furcie nad Menem. Na szcze­gólną uwagę zasłu­guje projekt edu­kacji este­tycznej reali­zo­wany w gale­riach sztuki współ­cze­snej w Kra­kowie. Wspo­mniany projekt miał cha­rakter badawczy. Były to próby połą­czenia zajęć szkol­nych z przed­miotu «sztuka» z per­cepcją sztuki współ­cze­snej. Rezul­taty tych działań okazały się zaska­ku­jąco twórcze i pozy­tywne. Autorka słusznie pod­kreśla zasługi dla pol­skiego muze­al­nictwa nie­ży­ją­cych już kra­kow­skich pro­fe­sorów – Tade­usza Goła­szew­skiego i Jerzego Świe­cim­skiego. Na uwagę i uznanie zasłu­guje obszerna i kom­pe­tentnie opra­co­wana biblio­grafia.
Książka będzie z pew­no­ścią pomocna dla adeptów peda­go­giki, ani­ma­torów kultury, wycho­wawców i rodziców w poszu­ki­waniu szer­szego spoj­rzenia na wartość edu­ka­cyjną muzeum. Z pełnym prze­ko­na­niem polecam tę książkę”.
Z recenzji prof. dr hab. Ireny Popiołek-Rodziń­skiej

Przy­goda z muzeum, która stała się dla autorki pasją w poszu­ki­wa­niach badaw­czych, może stać się również zachętą dla każdego, kto odkryje dla siebie „czar” muzeów i muze­aliów, urok sztuki i jej wie­lo­stronne oddzia­ły­wanie.
Książka może zain­spi­rować kre­atyw­nych edu­ka­torów muze­al­nych, ani­ma­torów, peda­gogów, nauczy­cieli czy stu­dentów, którzy odnajdą w niej inspi­racje do wła­snych poszu­kiwań badaw­czych – zarówno teo­re­tycz­nych roz­ważań, a przede wszystkim prak­tycz­nych impli­kacji w aktu­alnej edu­kacji dzieci i mło­dzieży. Z muzeum, w muzeum i przez muzeum.

Edu­kacja sek­su­alna w pol­skiej szkole : per­spek­tywa uczniów i dyrek­torów / Mariola Bieńko, Zbi­gniew Izdebski, Krzysztof Wąż. - War­szawa : Difin, 2016.
Sygn. 162197, 162198

Książka powstała jako rezultat badań jako­ścio­wych, wywiadów gru­po­wych zre­ali­zo­wa­nych z uczniami szkół pod­sta­wo­wych, gim­na­zjów i szkół ponad­gim­na­zjal­nych oraz wywiadów z dyrek­to­rami szkół, na temat zajęć edu­ka­cyj­nych: wycho­wanie do życia w rodzinie. Opra­co­wanie pozwala na zapo­znanie się z obrazem tych zajęć z per­spek­tywy osób odpo­wie­dzial­nych za ich orga­ni­zację, a przede wszystkim z per­spek­tywy ich uczest­ników, poznanie doświad­czeń i ocen uczniów doty­czą­cych zarówno orga­ni­zacji zajęć, ich pro­ble­ma­tyki, sto­so­wa­nych metod i środków dydak­tycz­nych, jak też sposobu postrze­gania postawy nauczy­ciela pre­zen­to­wanej na lekcji. Z badań wyłania się również obraz samych uczest­ników fokusów, nie­zwykle cenny dla zro­zu­mienia uwa­run­kowań ich rozwoju psy­cho­sek­su­al­nego.
Z recenzji dr hab. Beaty Łaciak, prof. UW:

Przed­sta­wiony raport jest lekturą wcią­ga­jącą, Autorzy często oddają głos badanym, co dodat­kowo powo­duje wart­kość nar­racji, a wyniki badań są nie tylko inte­re­su­jące, ale także pozwa­lają odpo­wie­dzieć na pytanie, co w dotych­cza­sowej formie edu­kacji sek­su­alnej warto zachować, a co wymaga zmian. (…) Jeśli edu­kacja sek­su­alna ma być sku­teczna, to musi trafiać w potrzeby i ocze­ki­wania samych zain­te­re­so­wa­nych, musi być dobrze przez nich odbie­rana i postrze­gana jako przy­datna, pomocna w codziennym obecnym i przy­szłym życiu.

Efek­tyw­ność edu­kacji wcze­snosz­kolnej : wybrane aspekty / redakcja Teresa Par­czewska. – Lublin : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2016.
Sygn. 162199, 162200

Publi­kacja „Efek­tyw­ność edu­kacji wcze­snosz­kolnej. Wybrane aspekty“ pod redakcją naukową Teresy Par­czew­skiej wpisuje się w aktu­alne potrzeby spo­łeczne i edu­ka­cyjne. Jest inte­re­su­jącą i ważną mono­grafią w peda­go­gice wcze­snosz­kolnej. Podjęto w niej trud upo­rząd­ko­wania i ujęcia cało­ścio­wego różnych, ale zin­te­gro­wa­nych w edu­kacji dziecka obszarów kształ­cenia […]. Książka stanowi cenną lekturę dla nauczy­cieli, stu­dentów i osób zain­te­re­so­wa­nych pro­ble­ma­tyką edu­kacji dziecka.
[Z recenzji dr hab. Marzenny Magdy-Ada­mo­wicz, prof. UZ]


Inte­li­gencja emo­so­cjalna : poznaj emocje swoje i innych, i żyj lepiej / Luis Stor­tini Sabor
; tłu­ma­czyła Ewa Mory­cińska-Dzius. – War­szawa : Bellona, cop. 2016.
Sygn. 162204

Iry­tu­jesz się, gdy ktoś wytknie ci błąd? Przej­mu­jesz się tym, co inni o tobie myślą? Czujesz, że ludzie cię nie rozu­mieją? Często się stre­su­jesz? Jeśli na przy­naj­mniej jedno z tych pytań odpo­wie­działeś poprawnie, ta książka jest dla ciebie!
Luis Stor­ti­ni­Sabor, psy­cholog, ana­li­zuje w książce sytu­acje, z którymi codziennie się spo­ty­kamy, i poka­zuje nam, jak je roz­wiązać.
Dzięki tej książce:
– będziesz umiał roz­po­znawać własne uczucia,
– pozbę­dziesz się strachu i wstydu,
– prze­ku­jesz gniew w pozy­tywne emocje,
– nauczysz się empatii,
– roz­wią­żesz pro­blemy w związku,
– podej­dziesz z dystansem do tok­sycz­nego szefa,
– nawią­żesz lepsze kon­takty z oto­cze­niem,
– poczu­jesz się świa­domy, speł­niony i szczę­śliwy.

Kultura nauczy­cieli a kultura uczniów : impli­kacje wycho­wawcze / Ewa Jówko. – War­szawa : Difin SA, 2016.
Sygn. 162209, 162210

Publi­kacja przed­stawia nowe spoj­rzenie na kulturę szkoły poprzez kulturę czło­wieka (nauczy­ciela i ucznia), a nie tylko kulturę orga­ni­zacji. W pre­zen­to­wanej mono­grafii ukazano, że aspekt doty­czący kultury uczniów i nauczy­cieli stanowi pod­wa­linę dla kultury każdej szkoły. Autorka jest prze­ko­nana, że to właśnie ostatni z wymie­nio­nych czyn­ników, głównie jednak kultura nauczy­cieli, ma decy­du­jące zna­czenie w kształ­to­waniu kultury pracy szkoły: klimatu spo­łecz­nego, stylu kie­ro­wania, oraz sto­sunków inter­per­so­nal­nych pomiędzy wszyst­kimi pod­mio­tami edu­ka­cyj­nymi. Wery­fi­kacja wiedzy o kul­turze szkoły (szcze­gólnie kul­turze oso­bi­stej i oso­bowej nauczy­cieli oraz uczniów) i jej boga­cenie wydaje się konieczna.
prof. nadzw. dr hab. Miro­sław Z. Babiarz:
(…) ważne i ciekawe przed­się­wzięcie, które wpisuje się w dys­kusję na temat kultury nauczy­ciela i kultury uczniów. Wska­zaną pro­ble­ma­tykę przed­stawia w świetle teorii, prze­pisów prawa, badań, ale też poka­zując ją od strony prak­tycznej, co stanowi dodat­kowy walor niniej­szej publi­kacji. (…) Uważam, że powinna znaleźć zain­te­re­so­wanie m.in. peda­gogów, pra­cow­ników socjal­nych, psy­cho­logów, ale także służyć jako mate­riał do analiz dla stu­dentów kie­runku peda­go­gika, psy­cho­logia, praca socjalna.

Nauczy­ciel dosko­nały : kształ­to­wanie się nauczy­ciel­skiego zawodu, warunki, kry­teria i mier­niki efek­tyw­ności pracy nauczy­ciela / Janusz Bielski. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162217, 162218

Pro­ble­ma­tyką oso­bo­wości nauczy­ciela zaj­mo­wali się głównie psy­cho­lodzy. Pierwsze polskie docie­kania w tym zakresie odnoszą się nie do oso­bo­wości, lecz do „duszy” nauczy­ciela. Później poja­wiły się prace trak­tu­jące o jego „instynkcie” i „typie antro­po­lo­gicznym”. Przed­miotem kolej­nych roz­ważań stał się „talent” nauczy­ciela i wreszcie zaczęto zaj­mować się nauczy­cielską „oso­bo­wo­ścią”. Poj­mo­wano ją zresztą roz­ma­icie – jako struk­turę, w której domi­nu­jącą rolę odgry­wają czyn­niki bio­lo­giczne bądź psy­cho­lo­giczne, peda­go­giczne czy spo­łeczne.
W bada­niach nad zawodem nauczy­ciela pro­wa­dzo­nych w ostat­nich kil­ku­dzie­sięciu latach daje się zauważyć zja­wisko odcho­dzenia od badań nor­ma­tywno-spe­ku­la­tyw­nych, opar­tych na rozu­mo­waniu deduk­cyjnym, i podej­mo­waniu badań empi­rycz­nych, opar­tych na rozu­mo­waniu induk­cyjnym. W refleksji nad nauczy­cielem mamy do czy­nienia z prze­su­wa­niem się punktu cięż­kości z prób nakre­ślenia obrazu ide­al­nego nauczy­ciela w kie­runku badań empi­rycz­nych czyn­nych zawo­dowo rze­czy­wi­stych nauczy­cieli, koń­czą­cych się z reguły próbami typo­logii. […]

Jeden z naj­wy­bit­niej­szych twórców pol­skiej pedeu­to­logii – Jan Wła­dy­sław Dawid – w swoim dziele O duszy nauczy­ciel­stwa pisał, że: „Istotą nauczy­ciel­skiego powo­łania jest miłość dusz ludz­kich”. Ta miłość do wycho­wanków sta­no­wiła dla autora fun­da­ment efek­tyw­ności pracy wycho­waw­czej i moty­wację do samo­kształ­cenia nauczy­ciela. […]

W ostat­nich latach odno­to­wuje się coraz czę­ściej badania nad rze­czy­wi­stym nauczy­cielem. Ana­li­zuje się jego czyn­ności zawo­dowe i poszu­kuje czyn­ników warun­ku­ją­cych większą efek­tyw­ność pracy. W bada­niach tych coraz wyraź­niej eks­po­nuje się aspekt prak­se­olo­giczny. Szuka się odpo­wiedzi na pytania: co powi­nien wie­dzieć i umieć dobry nauczy­ciel okre­ślonej spe­cjal­ności? Jak poszcze­gólne czyn­ności zwią­zane z wyko­ny­wanym zawodem powi­nien wyko­nywać, aby działać sprawnie i sku­tecznie? Jakie kom­pe­tencje moralne, spo­łeczne i komu­ni­ka­cyjne powi­nien posiadać? Przy zasto­so­waniu w bada­niach metody induk­cyjnej stwier­dzono rze­czy­wiste cechy kon­kret­nych nauczy­cieli lub grup nauczy­ciel­skich. Poka­zano czyn­niki warun­ku­jące osią­ganie suk­cesów peda­go­gicz­nych, wska­zano na zależ­ności między cechami osobowo-zawo­do­wymi i nie­któ­rymi czyn­ni­kami zewnętrz­nymi a rezul­ta­tami pracy. […]

Jak pisze autor Nauczy­ciel doko­nały publi­kacji Janusz Bielski cech efek­tyw­nego nauczy­ciela poszu­kuje się również dzisiaj, ale coraz czę­ściej poja­wiają się u badaczy prze­ko­nania, że cechy te nie są wro­dzone i że można je wykształcić w pro­cesie przy­go­to­wania zawo­do­wego. Głównym przed­miotem współ­cze­snych badań staje się rze­czy­wisty nauczy­ciel, dzia­ła­jący w kon­kret­nych warun­kach. Odrzuca się zało­żenie, że nauczy­ciel jest z natury dosko­nały. Wytwo­rzył się też „reali­styczny” sto­sunek do jego pracy dydak­tyczno-wycho­waw­czej, z pewnym odcie­niem kry­ty­cyzmu. Nauczy­ciel, który nie naj­le­piej wyko­nuje swoje zadania, może spotkać się z brakiem akcep­tacji nie tylko ze strony swoich zwierzch­ników. Powstała swego rodzaju spo­łeczna presja na dosko­na­lenie się w zawo­dzie. Coraz czę­ściej odrzuca się pogląd o ist­nieniu jakiegoś jednego warunku decy­du­ją­cego o efek­tach pracy zawo­dowej nauczy­ciela, a przyj­muje się zało­żenie, że rezul­taty pracy uwa­run­ko­wane są całym zespołem róż­no­rod­nych czyn­ników.

Roz­wi­janie mądrości w prak­tyce edu­ka­cyjnej : sce­na­riusze zajęć w przed­szkolu i szkole pod­sta­wowej / Elż­bieta Płó­ciennik. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162236

Kolejna publi­kacja w ramach serii „Edu­kacja dla Mądrości”, inspi­ro­wanej kon­cepcją i doko­na­niami Roberta J. Stern­berga (Teaching for Wisdom) – prak­tyczny poradnik meto­dyczny dla nauczy­cieli, wycho­wawców i peda­gogów, pra­cu­ją­cych w różnych insty­tu­cjach oświa­to­wych, dla kon­sul­tantów i doradców meto­dycz­nych, a także rodziców. Zawiera wpro­wa­dzenie teo­re­tyczne oraz przy­kłady sytu­acji edu­ka­cyj­nych, słu­żą­cych roz­wi­janiu inte­li­gencji ana­li­tycznej, twór­czej, prak­tycznej, reflek­syj­ności, myślenia dia­lo­gicz­nego i dia­lek­tycz­nego oraz pro­po­zycje kon­kret­nych ćwiczeń. Czy­telnik znaj­dzie również zestaw sce­na­riuszy zajęć do pracy z dziećmi w przed­szkolu i szkole pod­sta­wowej.
Poradnik uzu­peł­niają gotowe do powie­lenia karty pracy.
W pla­no­wanym trzecim tomie serii, mającym również cha­rakter prak­tyczny, zostaną zamiesz­czone sce­na­riusze zajęć do pracy z mło­dzieżą. Zain­te­re­so­wani szer­szym wpro­wa­dze­niem do kon­cepcji edu­kacji dla mądrości mają do dys­po­zycji tom pierwszy (E. Płó­ciennik, Roz­wi­janie mądrości dziecka. Kon­cepcja i wska­zówki meto­dyczne).

Roz­wi­janie mądrości w prak­tyce edu­ka­cyjnej : sce­na­riusze zajęć dla mło­dzieży / Elż­bieta Płó­ciennik. – Łódź : Wydaw­nictwo Uni­wer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162237

Celem serii prze­wod­ników meto­dycz­nych Edu­kacja dla mądrości, jest wska­zanie prak­tycz­nych i meto­dycz­nych wska­zówek pozwa­la­ją­cych nauczycie­lom, wycho­wawcom i rodzicom uczniów orga­ni­zować warunki roz­wi­jania mądrości oraz zdol­ności sprzy­ja­ją­cych mądremu myśleniu i dzia­łaniu. W pierw­szej części tej serii zostały przed­sta­wione pro­po­zycje meto­dyczne służące roz­wi­janiu mądrości dzieci w wieku przed­szkolnym oraz uczniów w szkole pod­sta­wowej, nato­miast w tej części autorka zapro­po­no­wała sce­na­riusze ćwiczeń i zajęć na poziomie ponad­pod­sta­wowym. By jednak umoż­liwić czy­tel­nikom jedynie tej książki poznanie podstaw teo­re­tycz­nych edu­kacji dla mądrości, podobnie jak w części pierw­szej z tej serii, zostały tu zapre­zen­to­wane naj­istot­niejsze infor­macje doty­czące kon­cepcji roz­wi­jania mądrości w szkole.
Pre­zen­to­wana publi­kacja stanowi prak­tyczny prze­wodnik meto­dyczny dla nauczy­cieli gim­na­zjów i liceów zakresie roz­wi­jania mądrości dzieci. Kolejny tom po publi­kacji dla przed­szkoli i szkół pod­sta­wo­wych.
W książce zapre­zen­to­wano syn­te­tycznie kon­cepcję edu­kacji dla mądrości oraz dostar­czono nauczy­cielom kon­kret­nych narzędzi do wyko­rzy­stania w pracy edu­ka­cyjnej i wycho­waw­czej z mło­dzieżą w postaci ćwiczeń pro­po­no­wa­nych w codzien­nych sytu­acjach edu­ka­cyj­nych oraz sce­na­riuszy zajęć.
Ćwi­czenia i sce­na­riusze służą: dosko­na­leniu kom­pe­tencji nauczy­cieli i wycho­wawców, wyzwa­laniu aktyw­ności i reflek­syj­ności; prak­tycz­nemu przy­go­to­waniu ucznia do życia; wsparciu w pro­cesie doj­rze­wania do samo­dziel­ności; auto­re­fleksji, samo­po­znaniu, podej­mo­waniu wyborów również odno­śnie do przy­szłej drogi zawo­dowej; inte­gracji; pro­fi­lak­tyce nega­tyw­nych zjawisk w śro­do­wisku rówie­śni­czym uczniów; terapii nace­cho­wa­nych agresją oraz nega­tyw­nymi emo­cjami relacji i mody­fi­ko­waniu pracy szkoły w kie­runku wła­ści­wego reali­zo­wania funkcji wycho­waw­czej i edu­ka­cyjnej.

Sztuka wycho­wania : jak nie zepsuć wła­snego dziecka? : od poczęcia do doro­słości / Bożena Kubi­czek. – Opole : Wydaw­nictwo Nowik, 2016.
Sygn. 162241

Wyobraź sobie, jak by to było wspa­niale otrzymać instrukcję obsługi do dziecka? Czy to możliwe? Prze­konaj się czy­tając naj­nowszą publi­kację Bożeny Kubi­czek.
Na pewno zdajesz sobie sprawę, że nie ma nic cen­niej­szego niż nasze dzieci? Ale czy znamy ich „instrukcję obsługi”? Co robimy, kiedy upra­gnione poja­wiają się na świecie? A prze­cież to nasza rodzi­cielska powin­ność aby przy­go­tować się do tego naj­waż­niej­szego i naj­trud­niej­szego zarazem wyzwania, jakim jest przyj­ście na świat, a następnie wycho­wanie dziecka tak, by czuło się w życiu speł­nione i szczę­śliwe.
Ta książka ma na celu w zwięzły i prosty sposób zapo­znać rodziców z pod­sta­wo­wymi zagad­nie­niami doty­czą­cymi rozwoju dziecka i udzielić odpo­wiedzi na pod­sta­wowe pytania:
– Na czym polega wycho­wanie?
– Co zrobić, by dziecko było lepsze i mądrzejsze?
– Jak roz­wijać jego wro­dzone moż­li­wości?
– Jak wspierać go w okresie doj­rze­wania?
– Jak współ­działać ze szkołą, by w pro­cesie kształ­cenia w pełni wyko­rzy­sty­wało swój poten­cjał?

Pole­camy tę publi­kację również babciom i dziadkom, którzy współ­dzia­łając mądrze z rodzi­cami mogą wspo­magać rozwój swoich uko­cha­nych wnuków lub zepsuć swoje wnuki lek­ce­ważąc zasady usta­lone przez rodziców. Publi­kacja będzie także przy­datna nauczy­cielom, może mieć wpływ na poprawę komu­ni­kacji jak i zro­zu­mienie potrzeb dzieci.

Źródło:
www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.wuj​.pl
www​.difin​.pl
www​.ksie​garnia​.bellona​.pl
www​.wydaw​nic​two​pe​trus​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.nowik​.com​.pl