Nowości o czytaniu, biblio­te­kach i cyfro­wych archiwach

Nowości o czytaniu, biblio­te­kach i cyfro­wych archiwach

Pokaż mi swoja bibliotekęPokaż mi swoją biblio­tekę / Alek­sandra Rybka. - Wydanie I. – Kraków : Wydaw­nictwo Znak, 2020.
Sygn. 168828, 168829

Alek­sandra Rybka rozmawia z pisa­rzami, dzien­ni­ka­rzami, felie­to­ni­stami, znaw­cami lite­ra­tury i języka o najin­tym­niej­szej sferze ich życia – o domo­wych bibliotekach.

Pokaż mi swoją biblio­tekę to szczera, wielo­gło­sowa opowieść o wybo­rach, wspól­nych rodzin­nych przy­jem­no­ściach i wspo­mnie­niach zwią­za­nych z książką.

Jerzy Bral­czyk, Justyna Sobo­lewska, Sylwia Chutnik, Michał Rusinek i inni zdra­dzają swoje guilty pleasures, wspo­mi­nają o powin­no­ściach lite­rac­kich i najwięk­szych czytel­ni­czych grzechach.

Zabawy z książką w przedszkolu, w domu i w szkoleZabawy z książką w przed­szkolu, w domu i w szkole / Kata­rzyna Klimek-Michno. - Kraków : Copy­right ©CEBP, 2018.
Sygn. 168800

Skie­ro­wana jest do nauczy­cieli i rodziców dzieci w wieku przed­szkolnym i wcze­snosz­kolnym. Przy­datna będzie również osobom prowa­dzącym warsz­taty czytel­nicze dla dzieci w biblio­te­kach czy domach kultury.

Czytelnik znaj­dzie tu wiele przy­kładów zabaw inspi­ro­wa­nych książ­kami dla dzieci tema­tycz­nych, języ­ko­wych, muzyczno-rucho­wych, tropią­cych itp., jak i wyko­rzy­stu­ją­cych różno­rodne tech­niki plastyczne (m.in. kreatywne opowieści, tworzenie albumu przy­rod­ni­czego, księgi emocji, komiksu, kalen­darza, książki kuchar­skiej, książki skoja­rzeń, recyklingowej).

Jak czytać i po coJak czytać i po co / Harold Bloom ; prze­ło­żyła Anna Kunicka. – Warszawa : Wydaw­nictwo Aletheia, 2019.

W zamie­rzeniu książka ma pomagać w „udanej”, „dobrej” lekturze przy­wo­ła­niem sporej grupy klasycz­nych dzieł, głównie z XIXXX wieku: opowiadań, poezji, powieści i sztuk różnych autorów euro­pej­skich i amery­kań­skich od Szek­spira po Toni Morrison.

Bloom poka­zuje, czego poszu­kiwać w poszcze­gól­nych utwo­rach, „po co” je czytać. Nie jest to syste­ma­tyczny wykład teorii ani historii lite­ra­tury, lecz raczej relacja z osobi­stego odbioru tych dzieł, pewnego „kanonu”, do którego autor niniej­szej książki ciągle powraca od dzie­siątek lat. Jego idea czytania prefe­ruje bowiem wymiar na wskroś estetyczny.

Biblioteki i archiwa na jednolitym rynku cyfrowym Biblio­teki i archiwa na jedno­litym rynku cyfrowym / redakcja Kata­rzyna Chału­bińska-Jent­kie­wicz, Ksenia Kaka­reko, Jacek Sobczak. – Wydanie I. – Poznań : Wydaw­nictwo Naukowe Silva Rerum, 2018.
Sygn. 168159 pb, 168160

Spis treści:

Rafał T. Prinke, Krzysztof Wisłocki, Cyfry­zacja bibliotek: początki i teraźniejszość
Grze­gorz Gmiterek, Biblio­teka w środo­wisku społecz­no­ścio­wego inter­netu i inte­rak­tyw­nych tech­no­logii (w 2017 r.)
Marek Konstan­kie­wicz, Status prawny naro­do­wego zasobu archiwalnego
Kata­rzyna Chału­bińska-Jent­kie­wicz, Depozyt filmowy jako reali­zacja inte­resu publicz­nego w kinematografii
Aneta Januszko-Szakiel, Długo­ter­mi­nowa archi­wi­zacja polskich zasobów cyfro­wych w teorii i praktyce
Jacek Sobczak, Otwarte zasoby. Miraże wolności wobec gorsetu prawa
Ksenia Kaka­reko, Biblio­teki wobec resty­tucji dóbr kultury. Wyzwania i dylematy
Kata­rzyna Błeszyńska, Wyna­gro­dzenie z tytułu użyczania utworów przez biblio­teki publiczne
Michał Urbań­czyk, Tomasz Jefferson jako duchowy ojciec Biblio­teki Kongresu USA
Paweł Trojanek, Problemy podat­kowe w funk­cjo­no­waniu bibliotek i archiwów
Robert Kacz­mar­czyk, Czy dzia­łal­ność bibliotek i archiwów podlega kontroli?
Paweł Janicki, Biblio­teki w Szwecji

Czytanie globalne po polskuCzytanie globalne po polsku : poradnik dla nauczy­cieli, rodziców i tera­peutów / Maria Troja­no­wicz-Kasprzak. – Wydanie 2., popra­wione. – Kraków : CEBP 24.12, 2019.
Sygn. 168730

Czytanie globalne po polsku to swoisty podręcznik obja­śnia­jący metodę nauki czytania zwaną czyta­niem globalnym. Zmie­nione i uzupeł­nione wydanie. Autorka opisała w nim krok po kroku na czym czytanie globalne powinno polegać i jak w warun­kach polskich reali­zować zało­żenia tej metody, która przy­wę­dro­wała do nas zza oceanu i wyma­gała dosto­so­wania do specy­fiki języka polskiego. Nie ogra­ni­czyła się jednak do teorii, lecz przed­sta­wiła wiele pomy­słów na zabawy do zreali­zo­wania z dziećmi zarówno w domu, jak i w placów­kach edukacyjnych.

Przy­kłady dobrych praktyk z przed­szkoli w kraju i za granicą pozwa­lają poznać rzeczy­wiste efekty zabawy w czytanie i inspi­rują do wdra­żania przed­sta­wio­nych pomy­słów oraz tworzenia nowych własnych rozwiązań.

Opisy doświad­czeń rodziców bawią­cych się w domu w czytanie ze swoimi dziećmi poka­zują, że czytanie globalne to świetna zabawa, której efekty mogą prze­ro­snąć najśmielsze ocze­ki­wania. Zapo­znając się z treścią książki, czytelnik dojdzie do jednego zasad­ni­czego wniosku: to działa!

Wielo­letnie zgłę­bianie tematu pozwo­liło autorce osią­gnąć pewność, że czytanie globalne to wspa­niała zabawa, która ma same zalety. Prowa­dzona w atmos­ferze luzu i radości (a jest to warunek podsta­wowy) daje dzie­ciom i opie­kunom mnóstwo satysfakcji.

Źródła:

Znak
Aletheia
Silva Rerum

Wybrane nowości na biblio­tecznej półce

Wybrane nowości na biblio­tecznej półce

Przedszkole w sytuacji trudnej

Przed­szkole w sytu­acji trudnej : zdążyć z pomocą / redakcja naukowa Beata Szurowska. – Warszawa : Difin, 2020.

Sygn. 167268, 167269

Cykl książek Zdążyć z pomocą obej­muje trzy pozycje: Zdążyć z pomocą. Przed­szkole w sytu­acji trudnej. Zdążyć z pomocą. Szkoła w sytu­acji trudnej. Zdążyć z pomocą. Rodzina w sytu­acji trudnej. Poszcze­gólne rozdziały w książ­kach napi­sane zostały przez specja­li­stów w danej dzie­dzinie, którzy oprócz teorii zajmują się również okre­ślonym problemem w praktyce.

Książka doty­cząca przed­szkola przed­stawia problemy zwią­zane z rozwojem i wycho­wa­niem małego dziecka oraz sytu­acje trudne, z którymi może spotkać się nauczy­ciel w przed­szkolu, m.in.: nieśmia­łość i lęk dziecka, niejadki, rozwód rodziców, niepo­wo­dzenia w nauce mate­ma­tyki, zabu­rzenia emocjo­nalne i nerwi­cowe, przemoc w rodzinie, dziecko z zespołem Downa. Książka prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli małych dzieci oraz dla rodziców.

Czytel­nicy znajdą w niej:

  • teore­tyczne podstawy doty­czące omawia­nych problemów,
  • prak­tyczne rady i wska­zówki metodyczne,
  • przy­kłady zabaw, utworów i ćwiczeń, które można wyko­rzy­stać do pracy z dziec­kiem w wieku przedszkolnym.

Specyficne trudności w uczeniu sięSpecy­ficzne trud­ności w uczeniu się : niezbędnik nauczy­ciela / Diana Hudson ; prze­kład: Dorota Szat­kowska-Jaskuła. – Wydanie I. – [Gdańsk] : Harmonia Univer­salis, [2019].

Sygn. 167271, 167272

Książka Diany Hudson, z jej prak­tycznym i zdro­wo­roz­sąd­kowym podej­ściem do specy­ficz­nych trud­ności w uczeniu się, idealnie się nadaje dla zabie­ga­nych i prze­pra­co­wa­nych nauczy­cieli szkol­nych, poma­gając im zrozu­mieć potrzeby uczniów z proble­mami oraz znaleźć skuteczne stra­tegie, dzięki którym wszystkie dzieci mogą reali­zować swój potencjał.

Louise Green, specja­listka z dzie­dziny specy­ficz­nych trud­ności w nauce

Bogaty zbiór prak­tycz­nych wska­zówek, poma­ga­ją­cych wspierać dzieci ze specy­ficz­nymi trud­no­ściami w uczeniu się. Autorka wyja­śnia naturę tych problemów, ich wpływ na uczenie się i przed­stawia proste stra­tegie radzenia sobie z nimi. Książka Diany Hudson powinna być lekturą obowiąz­kową dla wszyst­kich nauczy­cieli i może być równie przy­datna dla rodziców.

Alison Thompson, zało­ży­cielka ADHD Kids

Kształtowanie i wspieranie rozwoju psychoruchowego małych dzieci w żłobkuKształ­to­wanie i wspie­ranie rozwoju psycho­ru­cho­wego małych dzieci w żłobku / Aneta Jegier, Bożena Kurelska. - Wydanie pierwsze. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167275, 167276

Celem autorek prezen­to­wanej publi­kacji jest ukazanie poten­cjału tkwią­cego we współ­cze­snych żłob­kach publicz­nych. Pracow­nicy żłobków towa­rzyszą dzie­ciom w rozwoju, podzi­wiają ich doko­nania i poma­gają wtedy, gdy to konieczne. Absol­wenci żłobków to samo­dzielni młodzi ludzie, radośni, pełni cieka­wości poznaw­czej i chęci doświad­czania nowych wrażeń. Dlatego we wrze­śniu zarówno dzieci, jak i ich rodzice mogą odważnie prze­kro­czyć próg przedszkola.

Dziecko żłob­kowe ma dużą prze­wagę nad swoimi rówie­śni­kami: jest samo­dzielne, potrafi funk­cjo­nować w grupie i w więk­szości przy­padków jest bardziej odporne na zacho­ro­wania. Żłobek może zbudować funda­ment przy­szłej edukacji dziecka. Warunek jest jeden – musi to być dobry żłobek, z dobrym zarzą­dza­jącym i wykwa­li­fi­ko­waną kadrą. Jak orga­ni­zować pracę żłobka i jak pracować z dziećmi poka­zane zostało w książce. Autorki omówiły w niej kwestie prawne i orga­ni­za­cyjne zwią­zane z funk­cjo­no­wa­niem żłobków (poczy­nając od harmo­no­gramu żłob­ko­wego dnia po pełno­war­to­ściowe jadło­spisy posiłków), a także przed­sta­wiły scena­riusze różno­rod­nych zajęć, rozwi­ja­ją­cych dzieci inte­lek­tu­alnie, senso­rycznie, społecznie i emocjonalnie.

Rodzina wobec zagrożeń. Rodzina wobec szansRodzina wobec zagrożeń, rodzina wobec szans : socjop­sy­cho­pe­da­go­gika rodziny : studium rodziny pełnej / Ewa Kili­szek. – Wydanie pierwsze. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167279, 167280

Czło­wiek przy­chodzi na świat w rodzinie. Od niej w ogromnej mierze zależy poczucie szczę­ścia i speł­nienia oraz jakość funk­cjo­no­wania czło­wieka w różnych rolach. Prezen­to­wana publi­kacja to inte­re­su­jące studium rodziny wielo­pro­ble­mowej, obra­zu­jące jej psycho­lo­giczną i socjo­pe­da­go­giczną charakterystykę.

Autorka w swoich bada­niach skon­cen­tro­wała się na rodzi­nach pełnych, które z powodu licz­nych problemów, jakie w nich wystę­po­wały, na mocy orze­czenia sądu zostały oddane pod nadzór kura­torów sądo­wych. Praca dostarcza bardzo wielu inte­re­su­ją­cych wyników, które mogą być wyko­rzy­stane przy opra­co­wy­waniu programów służą­cych poprawie funk­cjo­no­wania rodzin wieloproblemowych.

Środowisko Wychowawcze domu rodzinnegoŚrodo­wisko wycho­wawcze domu rodzin­nego a relacje małżeń­skie w doro­słym życiu / Marta Komo­rowska-Pudło. - Kraków ; Wydaw­nictwo Naukowe Akademii Igna­tianum, 2020.

Sygn. 167281, 167282

Mono­grafia Marty Komo­row­skiej-Pudło dotyczy problemu o niezwy­kłej ważności z punktu widzenia pełnienia ról małżeń­skich i rodzin­nych osób doro­słych, wyni­ka­ją­cych z wcze­śniej­szego wycho­wy­wania rodzin­nego. Jest próbą odpo­wiedzi na pytanie: jakie warunki wycho­wawcze powinni tworzyć rodzice, aby w sposób właściwy przy­go­tować dzieci do opty­mal­nego funk­cjo­no­wania w przy­szłym życiu małżeń­skim? Jest to kwestia nieba­ga­telnej wagi, szcze­gólnie obecnie, gdy jakże często podwa­żany jest sens życia rodzin­nego oraz sama insty­tucja rodziny wraz z trady­cyjną rolą matki i ojca w wychowaniu.

Autorka osadziła swoje analizy w trady­cyjnym para­dyg­macie badań ilościo­wych. W swej istocie jest to wielo­czyn­ni­kowy sondaż diagno­styczny z zasto­so­wa­niem wielu stan­da­ry­zo­wa­nych kwestio­na­riuszy. Uzyskane wyniki poddane zostały wnikliwej analizie staty­stycznej. Pozwo­liły ukazać współ­za­leż­ność między środo­wi­skiem wycho­waw­czym osób bada­nych w dzie­ciń­stwie a obecną jako­ścią istnie­ją­cych relacji w małżeństwie.

Dr hab. Jaro­sław Jagieła, prof. UJD

Techniki i metody relaksacyjne w wychowaniu edukacji i terapiiTech­niki i metody relak­sa­cyjne w wycho­waniu edukacji i terapii : scena­riusze pracy z dziećmi i młodzieżą / Gabriela Dobińska, Ange­lika Cieśli­kowska-Ryczko. – Wydanie I. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2019.

Sygn. 167283, 167284

Prze­miany społeczno-kultu­rowe, rozwój tech­no­lo­giczny, konsump­cjo­nizm oraz prze­for­mu­ło­wanie hierar­chii wartości może gene­rować zagro­żenia dla młodych ludzi. Peda­godzy, nauczy­ciele i rodzice bory­kają się z wieloma trud­no­ściami, dyle­ma­tami oraz wyzwa­niami wycho­waw­czymi. Autorki mono­grafii prezen­tują bardzo cenne, ale niedo­ce­niane dotąd rozwią­zanie – relak­sa­cyjne metody oddzia­ływań pedagogicznych.

Publi­kacja zawiera konspekty zajęć, które można wyko­rzy­stać m.in. w szko­łach, przed­szko­lach, świe­tli­cach, placów­kach reso­cja­li­za­cyj­nych i opie­kuńczo-wycho­waw­czych oraz podczas indy­wi­du­alnej pracy w domu. Autor­skie warsz­taty dedy­ko­wane są dzie­ciom, młodzieży, a także osobom doro­słym. Mają zróż­ni­co­wany charakter: pierwszy typ stanowią ćwiczenia z relak­sacji neuro­mię­śniowej fizycznie aktywnej, drugi rodzaj jest ukie­run­ko­wany na wypra­co­wanie obrony przed stre­so­rami, pozo­stałe konspekty dotyczą dystan­so­wania się od stresorów.

Przy­go­to­wane propo­zycje uwzględ­niają zarówno potrzeby i możli­wości adre­satów, jak i warunki oraz zasoby insty­tucji wycho­waw­czych i eduka­cyj­nych. Stanowią gotowy „przepis” do reali­zacji konkret­nych oddzia­ływań w grupie uczniów/wychowanków, a także w pracy indywidualnej.

Dydaktyczne i komunikacyjne aspekty e-edukacji akademickiejDydak­tyczne i komu­ni­ka­cyjne aspekty e‑edukacji akade­mic­kiej / Agnieszka Wierz­bicka. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2019.

Sygn. 167395

Prezen­to­wana mono­grafia dotyczy opra­co­wania komplek­so­wego projektu e‑zajęć oraz komu­ni­ka­cyjnej perspek­tywy oglądu języka używa­nego przez nauczy­cieli akade­mic­kich i studentów na plat­for­mach eduka­cyj­nych, gdzie kluczową rolę odgrywa nie tylko sam komu­nikat języ­kowy, lecz także sytu­acja i miejsce jego zapi­sy­wania, zapo­śred­ni­czenie kontaktu przez media i szeroko pojęty kontekst społeczno-kultu­rowo-eduka­cyjny, które prowadzą do reali­zacji (bądź braku) zamiaru komu­ni­ka­cyj­nego, a więc i edukacyjnego.

Podjęte rozwa­żania nad komu­ni­kacją w czasie e‑zajęć prowa­dzo­nych na polskich uczel­niach mieszczą się w nurcie szeroko pojętej prag­ma­tyki języ­kowej, dotyczą bowiem inten­cjo­nal­nych działań komu­ni­ka­cyj­nych i struktur znacze­nio­wych orga­ni­zu­ją­cych przekaz języ­kowy. Choć każde e‑zajęcia mają niepo­wta­rzalny układ, zdeter­mi­no­wany różnymi czyn­ni­kami, można wyróżnić względnie trwałe formy komu­ni­ko­wania, np. sposoby inicjo­wania i zamy­kania kontaktu czy stra­tegie prowa­dzenia dyskusji dydak­tycz­nych, co pozwala na wysnucie wnio­sków o struk­tu­rach inte­rak­cyj­nych zacho­dzą­cych na plat­for­mach edukacyjnych.

Wielu osobom zajęcia e‑learningowe jawią się […] jako atrak­cyjna forma kształ­cenia, dość łatwa i szybka w reali­zacji, niewy­ma­ga­jąca wielu przy­go­towań i nieab­sor­bu­jąca czasu. Autorka trafnie dowodzi, że to mylne wyobra­żenia i nawet posia­danie dużego doświad­czenia i umie­jęt­ności nie skraca czasu niezbęd­nego do opra­co­wania kursu e‑learningowego oraz nie gwaran­tuje zawsze sukcesu. To forma, która wymaga dużego zaan­ga­żo­wania prowa­dzą­cego, stoso­wania różnych sposobów akty­wi­zacji uczest­ników. Stąd istotne jest ukazanie konse­kwencji wyboru stra­tegii komu­ni­ka­cyjnej, co jest niewąt­pliwą zaletą pracy.”

Z recenzji dr hab. prof. UW Iwony Burkac­kiej – Uniwer­sytet Warszawski

Edukacyjny potencjał indywidualnego doświadczenia życiowegoEduka­cyjny poten­cjał indy­wi­du­al­nego doświad­czenia życio­wego / Joanna Golonka-Legut ; [recen­zent: prof. nadzw. dr hab. Elżbieta Kowalska-Dubas]. – Wrocław : ATUT, 2019.

Sygn. 167397, 167398

Książka jest opra­co­wa­niem teore­tyczno-empi­rycznym, podsu­mo­wuje zreali­zo­wane przez autorkę badania biogra­ficzne, w których w centrum uwagi znalazły się tzw. biografie kompletne, czyli obej­mu­jące całe życie zapro­szo­nych do badań seniorów.

Autorka w niniej­szej publi­kacji koncen­truje się zarówno na indy­wi­du­alnym doświad­czeniu życiowym, biografii, procesie uczenia się, jak i biogra­ficznej perspek­tywie badaw­czej, poszu­kując wspólnej dla wska­za­nych elementów płasz­czyzny rozu­mienia. Nadrzędnym celem podej­mo­wanej refleksji jest (roz)poznawanie relacji między doświad­cze­niem życiowym / biografią a ucze­niem się czło­wieka doro­słego w biegu życia.

Ochrona małoletnich przed alkoholem w polskim prawie karnymOchrona mało­let­nich przed alko­holem w polskim prawie karnym / Agnieszka Kilińska-Pękacz ; recen­zenci Janusz Bojarski, Olga Sitarz. – Stan prawny na dzień 1 stycznia 2018 r. – Bydgoszcz : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Kazi­mierza Wiel­kiego, 2019.

Sygn. 167406

Głównym celem pracy jest odpo­wiedź na pytanie czy polskie prawo karne chroni dzieci przed dostępem do alko­holu w wystar­cza­jący sposób, a jeżeli tak nie jest, to w jaki sposób powinny być ukształ­to­wane regu­lacje prawne, aby było lepiej? Autorka pracy skupia się nad zmia­nami prawa polskiego w zakresie ochrony mało­let­nich przed alko­holem oraz kształtem polskich prze­pisów ogra­ni­cza­ją­cych ich dostęp­ność do używki, jej sprze­daży bądź poda­wania. Autorka rozważa także kwestie odpo­wie­dzial­ności mało­let­nich spoży­wa­ją­cych alkohol i jego wpływ na wikty­mi­zację okre­ślo­nymi prze­stęp­stwami. Przed­miotem rozważań są też kwestie prze­pisów prawa karnego odno­szące się do ochrony dzieci niena­ro­dzo­nych i nowo naro­dzo­nych przed skut­kami spoży­wania alko­holu przez ich matki. odjęcie badań na temat ochrony mało­let­nich przed alko­holem w polskim prawie karnym jest o tyle zasadne, że brakuje opra­co­wania stara­ją­cego się ukazać to zagad­nienie komplek­sowo. Oczy­wi­ście płasz­czyzna praw­no­karna doty­cząca tej ochrony nie może być oderwana od szer­szego jej kontekstu, tj. w ramach całego systemu prawa polskiego, ale i w tym zakresie nie ma zbyt wielu opra­cowań mają­cych przy­miot cało­ścio­wego spoj­rzenia na ochronę mało­let­nich przed alko­holem. Przed­miotem badań autorki jest ochrona mało­let­nich przed alko­holem zapew­niona przez prze­pisy prawa polskiego tak w ich ujęciu histo­rycznym i współ­cze­snym. Szcze­gó­łowe kwestie podjęte w bada­niach podzie­lono na zagad­nienia doty­czące praw­no­karnej ochrony dziecka przed dostępem do alko­holu oraz postę­po­wania w spra­wach nielet­nich mają­cych problemy z alko­holem i ich odpo­wie­dzial­ności. W kwestii doty­czącej ochrony przed dostępem do napojów alko­ho­lo­wych skupiono się nad zmia­nami prawa w tej dzie­dzinie od okresu między­wo­jen­nego do czasów współ­cze­snych. Rozwa­żano czy prze­pisy doty­czące rozpi­jania mało­let­nich są sfor­mu­ło­wane wystar­cza­jąco precy­zyjnie, jak są ukształ­to­wane te, które mówią o ogra­ni­czeniu dostęp­ności mało­let­nich do alko­holu, w tym również sprze­daży i poda­wania im używki…

Pedagogika : podręcznik akademickiPeda­go­gika : podręcznik akade­micki / redakcja naukowa Zbigniew Kwie­ciński, Bogu­sław Śliwerski. – Wydanie nowe. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2020.

Sygn. 167409p, 167410

Po 16 latach od pierw­szej edycji podręcz­nika Peda­go­gika odda­jemy do rąk Czytel­ników jego popra­wione i rozsze­rzone wydanie.

W pięć­dzie­sięciu rozdzia­łach przed­sta­wiono elementy wiedzy kano­nicznej dla nauczy­cieli i peda­gogów, wiedzy orien­tu­jącej ich własne wybory i wiedzy instrumentalnej.

Publi­kacja jest prze­zna­czona dla studentów przy­go­to­wu­ją­cych się do zawodu nauczy­ciel­skiego, dla nauczy­cieli odna­wia­ją­cych swoją wiedzę peda­go­giczną oraz dla studentów rozpo­czy­na­ją­cych studia peda­go­giczne. Stanowi zatem wpro­wa­dzenie do pedagogiki.

Od wydawcy

Potencjał osób w starości : poczucie jakości życia w procesie starzenia sięPoten­cjał osób w starości : poczucie jakości życia w procesie starzenia się / Alek­sandra Błachnio. – Bydgoszcz : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Kazi­mierza Wiel­kiego, 2019.

Sygn. 167413, 167414

Starzenie się jest procesem, który wyraźnie się wydłuża. Aktu­alnie okres ten obej­muje blisko jedną trzecią życia jednostki. Dlatego też zjawiska starzenia się nie sposób margi­na­li­zować, depre­cjo­nować, dewa­lu­ować, trak­tować jako okres schył­kowy i mało istotny w funk­cjo­no­waniu człowieka.

Współ­czesna rekon­strukcja starości i procesu starzenia się polega na odnaj­dy­waniu znaczenia i wartości, jakie mają dla gospo­darki, kultury, społe­czeń­stwa i samej jednostki. Stąd tak wielka wartość badań na ten temat. Mono­grafia Alek­sandry Błachnio idealnie wpisuje się w ten nurt, a bardzo pozy­tywne recenzje książki wska­zują na jej niezwykłą wartość. Publi­kacja zawiera szereg nowych, bardzo ważnych infor­macji na temat kondycji polskich seniorów oraz ich poczucia jakości życia i możli­wości rozwoju.

Psychospołeczne uwarunkowania potrzeb młodzieży z rodzin niepełnychPsycho­spo­łeczne uwarun­ko­wania potrzeb młodzieży z rodzin niepeł­nych / Agnieszka Boch­niarz. – Lublin : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2019.

Sygn. 167419

Praca […] stanowi ważną rozprawę naukową doty­czącą okre­ślo­nych sytu­acji społecz­nych niezmiennie aktu­al­nych w dobie pono­wo­cze­snej […] Trwała nieobec­ność (czasowa również) któregoś z rodziców, zmie­nia­jąca po części tak („scena­riusz”) życia młodego czło­wieka prowa­dzić może do psycho­spo­łecz­nych, jak również biolo­gicz­nych mecha­ni­zmów adap­ta­cyj­nych u młodego osob­nika, zwłaszcza w czasie anomii, chaosu czy nieupo­rząd­ko­wanej, spraw­czej i wszech­obecnej otacza­jącej nas zmiany społecznej. […]

Przed­miotem zapre­zen­to­wa­nych badań o intencji psycho­pe­da­go­gicznej jest przede wszystkim subiek­tywna recepcja zastanej rzeczy­wi­stości przez respon­dentów i jej wpływ na postę­po­wanie ludzi tudzież możli­wość kiero­wania ich dalszej osobliwej, własnej i unikalnej prze­cież egzystencji.

Z recenzji prof. dra hab. Andrzeja Radziewicza-Winnickiego

Książka kiero­wana jest do szero­kiego grona czytel­ników zain­te­re­so­wa­nych pozna­niem odmiennej sytu­acji rodzinnej i życiowej młodych ludzi wycho­wy­wa­nych przez samotne matki i samot­nych ojców. Szcze­gólnie zaś prze­zna­czona jest dla osób, insty­tucji, orga­ni­zacji peda­go­gicz­nych i społecz­nych zajmu­ją­cych się proble­ma­tyką psycho­spo­łecz­nego funk­cjo­no­wania młodzieży z rodzin niepeł­nych. Bowiem podej­mo­wane przez nich planowe i syste­ma­tyczne dzia­łania powinny zmie­rzać nie tylko do lepszego poznania młodzieży, jej dyspo­zycji i możli­wości, ale również uczenia młodych ludzi właści­wego ich wyko­rzy­stania i rozwijania.

Źródło:

www​.difin​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.atut​.ig​.pl
www​.wydaw​nictwo​.ukw​.edu​.pl
www​.pwn​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu

Tłumacz to zdrajca?

Tłumacz to zdrajca?

Książki o translatoryce

W biblio­tece są dostępne liczne prace o sztuce trans­la­tor­skiej – zesta­wienie wybra­nych propo­zycji.

Między­na­ro­dowy Dzień Tłumacza – to święto obcho­dzone jest 30 wrze­śnia, w dniu wspo­mnienia św. Hiero­nima ze Stry­donu, uzna­wa­nego za patrona tłumaczy. Jego najwięk­szym doko­na­niem było tłuma­czenie na łacinę tekstu Pisma Świę­tego z języków orygi­nal­nych, grec­kiego i hebraj­skiego. Prze­kład ten, znany jako Wulgata, stał się oficjalnym kato­lickim tłuma­cze­niem Biblii.

Dzień tłumacza był propa­go­wany przez FIT-IFT (fr. Fédéra­tion Inter­na­tio­nale des Traduc­teurs, ang. Inter­na­tional Fede­ra­tion of Trans­la­tors), Między­na­ro­dową Fede­rację Tłumaczy (obecnie afilio­waną przy UNESCO), od momentu jej utwo­rzenia w 1953 r.

W roku 1991 FIT podjęła inicja­tywę w celu oficjal­nego uznania Między­na­ro­do­wego Dnia Tłumacza, aby stał się on okazją do wyra­żenia dumy z wyko­ny­wania zawodu, którego ranga staje się coraz istot­niejsza w erze postę­pu­jącej globalizacji.

Czy wiesz, że…

Tłuma­czenie książek rozpo­częło się przed datą ich druko­wania. W rzeczy­wi­stości pierwsza książka wydru­ko­wana w języku angiel­skim była tłuma­cze­niem. William Caxton, który wpro­wa­dził prasę drukarską w Anglii, wydru­kował „The Recuyell of the Histo­ryes of Troye“ w 1473 r., którą prze­tłu­ma­czył z fran­cu­skiego orygi­nału Raoula Lefèvre’a.

Czy wiesz, że…

Najczę­ściej tłuma­czo­nymi książ­kami świata są:

  • Biblia jest prze­tłu­ma­czona na największą ilość języków na świecie. Całość lub jej część jest dostępna w 3384 języ­kach, będą­cych języ­kami ojczy­stymi blisko 96,5% ludności świata.

Z książek dla dzieci:

  • Pinokio”- autor­stwa Carlo Collo­diego. Opowieść ukochana przez dzieci o małym, drew­nianym chłopcu została prze­tłu­ma­czona na ponad 260 języków, odkąd została opubli­ko­wana po raz pierwszy w 1883 roku.
  • Mały Książę“ – Anto­ine’a de Saint-Exupéry­’ego. Fran­cuski pisarz również dobrze się spisał, gdyż jego książkę prze­tłu­ma­czono na 253 języki od czasu jej publi­kacji w 1943 r.
  • Alicja w Krainie czarów” Lewisa Carolla i bajki Hansa Chri­stiana Ander­sena również zostały prze­tłu­ma­czone na setki języków.

Z książek dla dorosłych:

  • Jeśli chodzi o 25 najczę­ściej tłuma­czo­nych dzieł lite­rac­kich, tylko jedna książka nie jest ani tekstem reli­gijnym, ani książką dzie­cięcą. „Dwadzie­ścia tysięcy mil podmor­skiej żeglugi“ autor­stwa fran­cu­skiego pisarza Julesa Verne’a zostało prze­tłu­ma­czone na 148 języków, po raz pierwszy opubli­ko­wano je w formacie seryjnym w latach 1869 – 1870. Historia przy­gody kapi­tana Nemo od tego czasu dotarła do czytel­ników na całym świecie.

Trochę o samych tłuma­czach: napi­sane… powie­dziane… zasłyszane…

Pracują po cichu. Często miesią­cami, ba nawet latami, siedzą nad tekstem. Liczy się dla nich każde najmniejsze słowo. Wyła­pują konteksty, szukają znaczeń, budują zdania, by na końcu zniknąć pod cudzym nazwi­skiem. Tłumacze – szara eminencja literatury.”

Tradut­tore – tradi­tore” czyli „Tłumacz – zdrajca”. Włoskie powie­dzenie dobrze oddaje charakter pracy tłumacza, trudno nie zdra­dzić, kiedy prze­tłu­ma­czyć trzeba nieprze­tłu­ma­czalne. W końcu prze­kład zawsze wiąże się z jakimś kompro­misem czy nagię­ciem rzeczy­wi­stości. Nieza­leżnie od tego, jak dobry jest tłumacz, zawsze tekst filtruje przez siebie, z różnym skutkiem.”

Czasem jego własny styl wybija się z książki, czasem skrzętnie się ukrywa w zdaniach pisarza. Trudno powie­dzieć, który styl pracy jest lepszy. Nieza­leżnie jednak od tego, warto zwrócić uwagę, na fakt, że tłumacz to zawód wyjąt­kowo niedo­ce­niany. Znamy autorów, cenimy wydawców, potra­fimy wymienić krytyków lite­rac­kich, rzadko jednak kiedy nasz wzrok zawiesza się na nazwisku tłumacza. Mało kto dziś pamięta, kto wymy­ślił „Kubusia Puchatka”, czy przy­czynił się do sukcesu Corta­zara czy Hemin­gwaya w Polsce. A prze­cież praca tłumacza, niewiele różni się od tej, którą wyko­nuje pisarz, jest równie odpo­wie­dzialna i wymaga podobnej kreatywności.”

Broni­sław Zieliński – tłumacz prawie wszyst­kich dzieł Ernesta Hemin­gwaya i Trumana Capote. Dzięki niemu „Komu bije dzwon” czy „Śnia­danie u Tiffany’go” to lektury, do których chce się wracać. Nikt tak jak on, nie potrafił zwięźle i celnie oddać charak­teru amery­kań­skiej prozy lat 50.

Irena Tuwim – to ona zamie­niła Fredzię Phi-Phi w Kubusia Puchatka, czyniąc ze słod­kiej misiowej dziew­czynki, prze­kor­nego misia. Zawdzię­czamy jej całą, najpięk­niejszą lite­ra­turę dla dzieci „Byczka Fernando”, „Mary Poppins”, czy baśnie braci Grimm. Czasem zarzuca się jej, że zamiast tłuma­czenia, pisała na nowo. Cóż, z dosko­nałym skutkiem.

Zofia Chądzyńska – królowa Ameryki Połu­dniowej. Wierna tłumaczka Corta­zara, Borgesa i Marqueza. To między innymi (a może głównie?) jej dosko­nałym tłuma­cze­niom i intu­icji języ­kowej zawdzię­czamy boom na lite­ra­turę ibero­ame­ry­kańska w Polsce w latach 70. Realizm magiczny to jej drugie imię.

Jerzy Pomia­nowski – tłumacz z języka rosyj­skiego. Do jego najwy­bit­niej­szych osią­gnięć należy prze­kład „Archi­pe­lagu Gułag”. Udało mu się w nim oddać rosyj­skiego ducha i na zawsze zapaść w pamięć milionom czytelników.

Stani­sław Barań­czak – czło­wiek insty­tucja. Żongluje słowami, tłumaczy wiersze, sonety, opowiastki i wszystko, co wpadnie mu do ręki, chociażby Szek­spira, który dzięki jego prze­kła­dowi dostał nowe życie. Znów straszy, śmieszy i wciąga, tak jakby był napi­sany wczoraj, a nie prawie 500 lat temu.

Robert Stiller – podobno „Alicja w krainie czarów” to trzecia, po Biblii i drama­tach Szek­spira najpo­pu­lar­niejsza książka. W Polsce nie byłoby jej, gdyby nie Stiller. Otwórzcie swoje wydanie i spójrzcie do przy­pisów, tak jak on, nie pracuje dziś już nikt.

Pod adresem dzien​tlu​macza​.pl zamiesz­czono wirtu­alną wystawę Portrety prze­kładu, na której trzy­dziestu tłumaczy i tłuma­czek przed­stawia i poleca czytel­nikom ulubioną, najbar­dziej warto­ściową lub najnowszą książkę we własnym przekładzie.

Oprac. Alina Melnicka-Zygmunt, Kata­rzyna Krukowska-Cyra­no­wicz – Wydział Udostęp­niania Zbiorów PBW w Bydgoszczy

Euro­pejski Dzień Języków 2020

Euro­pejski Dzień Języków 2020

Biblio­teka zaprasza do wspól­nego świę­to­wania języ­ko­wego bogactwa Europy. Dołącz do 800 milionów Euro­pej­czyków cele­bru­ją­cych ponad 200 języków euro­pej­skich, 24 języki urzę­dowe UE, około 60 języków regio­nal­nych oraz liczne dialekty podczas Euro­pej­skiego Dnia Języków!

Prezen­tacja: Tomasz Szulc, Kata­rzyna Krukowska-Cyra­no­wicz, Alina Melnicka-Zygmunt – Wydział Udostęp­niania Zbiorów PBW w Bydgoszczy

Główne cele tego wyjąt­ko­wego święta dosko­nale reali­zują dewizę Unii Euro­pej­skiej – „Zjed­no­czona Europa w różno­rod­ności”. Z jednej strony obchody zwra­cają uwagę na różno­rod­ność języ­kową oraz kultu­rową państw euro­pej­skich jako wartości, które powin­niśmy pielę­gnować i dzięki którym możemy osią­gnąć większe zrozu­mienie pomiędzy naro­dami. Z drugiej zaś podkre­ślają znaczenie wielo­ję­zycz­ności we współ­cze­snym świecie, bo to właśnie dzięki niej możemy poro­zu­miewać się i komu­ni­kować bez granic w jednej, wspólnej Europie. Dzień ten zachęca również do nauki języków obcych przez całe życie, nie tylko w trybie edukacji szkolnej, ale także poza nim – na potrzeby kariery zawo­dowej, czy też dla własnej przyjemności.

Propo­zycje na Świa­towy Dzień Turystyki

Propo­zycje na Świa­towy Dzień Turystyki

Lubisz podró­żować i zwie­dzać różne zakątki? Chcesz zajmować się tury­styką i krajo­znaw­stwem profe­sjo­nalnie? Przy­go­to­wu­jesz się do wyjazdu indy­wi­du­al­nego lub orga­ni­zu­jesz wycieczkę szkolną? Możesz liczyć na naszą pomoc – książki, czaso­pisma, filmy, publi­kacje naukowe, popu­lar­no­nau­kowe, prze­wod­niki tury­styki pieszej, rowe­rowej, wodnej, mili­tarnej… czekają na Ciebie w bibliotece.

Dziś przy­po­mi­namy, że celem Świa­to­wego Dnia Tury­styki (27 wrze­śnia) jest ukazanie roli tury­styki w społe­czeń­stwie w aspekcie kultu­rowym, poli­tycznym i gospo­dar­czym oraz jej wpływu na wyzna­wane wartości.

Co roku świętu towa­rzyszy inne hasło prze­wodnie, na przy­kład: „Tury­styka wzbo­gaca” (2006). Hasło na ten rok brzmi: „Tury­styka i rozwój obszarów wiej­skich“. Świa­towy Dzień Tury­styki 2020 ukazuje wyjąt­kową zdol­ność tego sektora do stymu­lo­wania rozwoju gospo­dar­czego poza dużymi miastami. Podkreśla również ważną rolę, jaką tury­styka odgrywa w zacho­waniu i promo­waniu kultury i dzie­dzictwa na całym świecie np. giną­cych tradycji czy zasobów przyrodniczych.

Po raz pierwszy w historii Świa­to­wego Dnia Tury­styki oficjalne obchody 2020 roku będą orga­ni­zo­wane przez grupę państw, a nie przez jedno państwo człon­kow­skie UNWTO (Świa­towej Orga­ni­zacji Tury­styki Narodów Zjed­no­czo­nych). Współ­praca trans­gra­niczna państw człon­kow­skich MERCOSUR (Argen­tyny, Brazylii, Para­gwaju, Urugwaju oraz Chile) odzwier­ciedla obecne zapo­trze­bo­wanie na między­na­ro­dową soli­dar­ność i współ­pracę w okresie pandemii.

Więcej infor­macji na stronie UNWTO.

Wkrótce Dzień Głośnego Czytania

Wkrótce Dzień Głośnego Czytania

Dzieci i książka - rysunekZbliża się Ogól­no­polski Dzień Głośnego Czytania, który od 2001 roku jest trady­cyjnie obcho­dzony 29 wrze­śnia. Inicja­torem ogło­szenia tego niety­po­wego święta była Polska Izba Książki. Każdego roku wiele insty­tucji i osób (m.in. biblio­teki, księ­garnie, domy kultury, szkoły, insty­tucje samo­rzą­dowe, aktorzy, pisarze) włącza się w aktywny sposób w promo­wanie idei głośnego czytania.

W tym roku, na razie, niestety nie możemy trady­cyjnie spotkać się z najmłod­szymi w Dzie­cięcej Akademii Czytania Bajek. W zamian chcemy przy­po­mnieć najważ­niejsze korzyści, jakie niesie czytanie, zwłaszcza głośne dla rozwoju dzieci w każdym wieku oraz zapro­po­nować kilka książek z naszego boga­tego księ­go­zbioru, które poru­szają tema­tykę czytania.

Dlaczego warto czytać dzie­ciom? Zalet jest bardzo wiele, poniżej kilka tych najistotniejszych:

  • czytanie buduje mocną więź między doro­słym a dzieckiem,
  • przy­nosi ogromną wiedzę ogólną, rozbu­do­wuje słownictwo,
  • uczy myślenia, pomaga w zrozu­mieniu ludzi, świata i siebie,
  • rozbudza zain­te­re­so­wania, rozwija wyobraźnię,
  • ułatwia samo­dzielne czytanie, daje podwa­liny pod sukces w mówieniu i czytaniu,
  • chroni przed uzależ­nie­niem od tele­wizji i innych mediów elektronicznych,
  • kształ­tuje nawyk czytania na całe życie.

Podsu­mo­wując, głośne czytanie to same korzyści. Książki wspie­rają rozwój psychiczny dziecka, zacie­śniają więzi emocjo­nalne, poma­gają w budo­waniu poczucia własnej wartości, uczą logicz­nego myślenia, koja­rzenia faktów, posze­rzają wiedzę, wzbo­ga­cają słow­nictwo. Z okazji Ogól­no­pol­skiego Dnia Głośnego Czytania zapra­szamy naszych czytel­ników do zapo­znania się z książ­kami dla najmłod­szych, w których boha­te­rami są biblio­teki, biblio­te­karze i książki, i w których poru­szana jest tema­tyka czytania.

Na wirtu­alnej tablicy – padlet​.com/… pole­camy kilka tytułów dostęp­nych w naszej biblio­tece. Zachę­camy wszyst­kich – czytajmy dzieciom!

Opra­co­wała: Grażyna Ruta-Balińska

Utworzony za pomocą aplikacji Padlet
Nowości (nie tylko) dla bibliotekarzy

Nowości (nie tylko) dla bibliotekarzy

Książka a stalinizmKsiążka a stali­nizm : Centralny Urząd Wydaw­nictw, Prze­mysłu Graficz­nego i Księ­gar­stwa i jego rola w kształ­to­waniu ruchu wydaw­niczo-księ­gar­skiego 1951 – 1956 / Agnieszka Chamera-Nowak ; Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich. – Wyd. 1. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe i Eduka­cyjne Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2019.
Sygn. 167163

Agnieszka Chamera-Nowak wyko­nała dużą pracę, mającą na celu wpro­wa­dzenie do obiegu nauko­wego nowych ustaleń, doty­czą­cych anali­zo­wa­nego przez nią Urzędu.

Skala trud­ności, przed którymi stanęła była wyjąt­kowa, co wyni­kało z dwóch podsta­wo­wych przy­czyn. Po pierwsze, podjęła się zadania pionier­skiego: nikt wcze­śniej nie zajmował się szerzej tym tematem. Po drugie, analiza funk­cjo­no­wania tego Urzędu wyma­gała wybit­nych kompe­tencji w trzech dzie­dzi­nach: wydaw­nictw, poli­grafii i księ­gar­stwa. Każda z nich posiada własną specy­fikę, wypra­co­wała własny, herme­tyczny żargon, zestaw pojęć, których zrozu­mienie nie jest zada­niem łatwym. Dodat­kowo taka analiza nie jest możliwa bez zapo­znania ze skom­pli­ko­wanym kontek­stem poli­tycznym polskiego stali­nizmu oraz elemen­tami nauki o orga­ni­zacji i zarzą­dzaniu. Doktor Chamera-Nowak wywią­zała się z tego zadania bardzo dobrze.

O czym mówią rzeczyO czym mówią rzeczy? : świat przed­miotów w lite­ra­turze dzie­cięcej i młodzie­żowej / pod redakcją Anny Mik, Marty Niewie­cze­rzał, Eweliny Rąbkow­skiej i Grze­gorza Lesz­czyń­skiego. – Wyd. 1. – Warszawa : Wydaw­nictwo Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2019.
Sygn. 167167

Autorzy arty­kułów zamiesz­czo­nych w tym tomie poddali rzetelnej i solidnej analizie i inter­pre­tacji filo­lo­gicznej wiele lite­rac­kich przy­kładów, doko­nując nie tylko ich wnikli­wego oglądu histo­rycz­no­li­te­rac­kiego, ale także osadzając je w szer­szych kontek­stach pop-kultu­ro­wych, wyko­rzy­stując umie­jętnie współ­czesne meto­do­logie badań humanistycznych.

Należy dodać, iż rozwa­żania autorek i autorów arty­kułów, co niezwykle cenne, zako­rze­nione są mocno w kontek­stach między­na­ro­do­wych. Publi­kacja jest orygi­nalna i świeża w swym naukowym pomyśle oraz nowa­torska ze względu na sposoby jego ujęć. W swych rozwa­ża­niach badacze umie­jętnie łączą szcze­gó­łowe filo­lo­giczne analizy utworów lite­rac­kich z szerszą perspek­tywą histo­rycz­no­li­te­racką, teore­tycz­no­li­te­racką, kontek­stami społeczno-kultu­ro­wymi, filo­zofią, aksjo­logią i etyką ukazując wielo­aspek­towy i wielo­po­zio­mowy, ale jedno­cze­śnie – pełny, spójny i synte­tyczny „obraz rzeczy”, które uobec­niają się w różnych tekstach kultury, lecz – ze względu na rozma­itość funkcji, ról i prze­strzeni w jakich się znaj­dują – „mówią” do czytel­nika w różny sposób.

Zostawili swój śladZosta­wili swój ślad… : biblio­te­karze zmarli w latach 2011 – 2018 / redakcja tomu Ewa Barteczko, Elżbieta Dudzińska ; Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich. – Wydanie I. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe i Eduka­cyjne Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2019.
Sygn. 167206

Kolejny, szes­nasty, tom serii Biblio­te­karze Polscy we Wspo­mnie­niach Współ­cze­snych zaty­tu­ło­wany Zosta­wili swój śladBiblio­te­karze zmarli w latach 2011 – 2018 obej­muje biogramy dzie­więt­nastu osób zasłu­żo­nych w skali kraju lub regionu.

Byli to biblio­te­karze, którzy w trud­nych warun­kach starali się, w miarę swoich możli­wości, zdobyć odpo­wiednie kwali­fi­kacje, aby moder­ni­zować swoje miejsca pracy, a w przy­padku dyrek­torów i wice­dy­rek­torów, całe biblio­teki. Korzy­stając z zasad­ni­czych zmian społeczno-poli­tycz­nych, prze­pro­wa­dzali biblio­teki przez skom­pli­ko­wany okres trans­for­macji ustrojowej.

Dzieje książki i prasyDzieje książki i prasy : prze­gląd badań za lata 2013 – 2015 : praca zbio­rowa / pod redakcją Bernar­dety Iwań­skiej-Cieślik i Elżbiety Poko­rzyń­skiej przy współ­pracy Zdzi­sława Kropi­dłow­skiego i Dariusza Spychały. – Bydgoszcz : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Kazi­mierza Wiel­kiego, 2017.
Sygn. 168061, 168062

W obecnym tomie arty­kuły publi­kują przed­sta­wi­ciele najważ­niej­szych polskich ośrodków badaw­czych, zajmu­ją­cych się historią książki i prasy. Poru­szane tematy obej­mują czasy od staro­żyt­ności, przez średnio­wiecze, aż po lata najnowsze. Wśród nich – oprócz zupełnie nowych obszarów badaw­czych, obej­mu­ją­cych nowe regiony Polski i Europy – znalazły się też tematy nawią­zu­jące do poprzed­nich wystą­pień, które – jak się okazało – stały się inspi­racją dla następ­nych badaczy. Odno­wiono też zain­te­re­so­wania intro­li­ga­tor­stwem i opra­wo­znaw­stwem, szcze­gólnie gdań­skim oraz książką i prasą w Gdańsku, na Pomorzu i Kuja­wach. Ważne miejsce znalazła tradycja książki w Bydgoszczy. Poru­szono problemy mece­natu wydaw­ni­czego, czytel­nictwa, a nawet wyko­rzy­stania Inter­netu do badań prowa­dzo­nych przez histo­ryków książki.

Łódzkie biblioteki publiczneŁódzkie biblio­teki publiczne : czas zmian, czas wyzwań / Mariola Antczak, Grze­gorz Czapnik, Zbigniew Gruszka. – Wydanie I. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2020
Sygn. 168803

Biblio­teki publiczne są ważnym skład­ni­kiem sektora insty­tucji kultury, ponieważ oferują miesz­kańcom nieod­płatny dostęp do wiedzy i zasobów infor­ma­cyj­nych. Ich dzia­łal­ność wpisuje się w szerszy, między­na­ro­dowy kontekst, pole­ga­jący na takiej orga­ni­zacji sieci bibliotek, która umoż­liwi zaspo­ko­jenie infor­ma­cyj­nych, kultu­ral­nych, eduka­cyj­nych i rozryw­ko­wych potrzeb użytkowników.

Prze­pro­wa­dzone badania pozwo­liły wyłonić najważ­niejsze czyn­niki deter­mi­nu­jące korzy­stanie z łódz­kich bibliotek publicz­nych przez miesz­kańców, można zali­czyć do nich zarówno czyn­niki inwe­sty­cyjne – zwięk­szenie liczby kupo­wa­nych książek, jak i orga­ni­za­cyjne – dosto­so­wanie budynków do potrzeb osób niepeł­no­spraw­nych, promocja, wspólna karta biblio­teczna, centralny katalog. Wnioski i reko­men­dacje autorów publi­kacji znalazły odzwier­cie­dlenie w reali­zo­wanej obecnie poli­tyce władz miasta doty­czącej bibliotek.

Źródło:

www​.sbp​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.wydaw​nictwo​.ukw​.edu​.pl

Wybrane nowości peda­go­giczne w zbiorach

Wybrane nowości peda­go­giczne w zbiorach

Mutyzm wybiórczyMutyzm wybiórczy : skuteczne metody terapii / redakcja naukowa Maria Bystrza­nowska, Ewelina Bystrza­nowska. – Wydanie I. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“ , 2020.

Sygn. 166924

Po niespełna dwóch latach od wydania książki pt. Mutyzm wybiórczy – poradnik dla rodziców, nauczy­cieli i specja­li­stów, która spotkała się z bardzo pozy­tywnym przy­ję­ciem, zarówno wśród rodziców, jak również wśród nauczy­cieli i specja­li­stów, Maria Bystrza­nowska, tym razem wspólnie z córką Eweliną Bystrza­nowską – psycho­lo­giem o specjal­ności klinicznej, przy­stą­piły do opra­co­wania nowej książki z zakresu mutyzmu wybiór­czego (MW). Książkę tę można z jednej strony potrak­tować jako konty­nu­ację ww. porad­nika, z drugiej zaś może ona stanowić całkiem odrębną całość.

Do jej napi­sania zapro­szone zostało szersze grono osób: prak­tyków pracu­ją­cych na co dzień z dziećmi z muty­zmem wybiór­czym (psycho­logów, logo­pedów, peda­gogów i nauczy­cieli), a także rodziców dzieci z MW oraz osoby dorosłe, które już w dzie­ciń­stwie miały objawy tego zabu­rzenia i nie otrzy­mały właściwej pomocy. Zamiarem autorek było, aby powstała publi­kacja wszech­stronnie opisu­jąca to coraz powszech­niej diagno­zo­wane zabu­rzenie lękowe, w szcze­gól­ności skuteczne sposoby jego terapii, co ważne, z uwzględ­nie­niem realiów i specy­fiki polskiego systemu oświaty.

OgrodoterapiaOgro­do­te­rapia : scena­riusze zajęć i zabaw dla przed­szko­laków, w tym dzieci z niepeł­no­spraw­no­ścią sprzę­żoną i auty­zmem / Maria Kuleczka-Raszewska. – Wydanie pierwsze. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 166928, 166929

Poradnik dla osób pracu­ją­cych z dziećmi niepeł­no­spraw­nymi i auty­stycz­nymi. Inspi­racją do jej napi­sania była osobista fascy­nacja autorki przy­rodą, możli­wo­ściami wyko­rzy­stania jej walorów oraz pasja pracy z dziećmi. Powstała w wyniku wielo­let­niej prak­tyki zawo­dowej, w której autorka łączy różne metody i formy terapii, by w opty­malnym stopniu wspo­magać rozwój psycho­fi­zyczny dzieci z różnymi niepełnosprawnościami.

Książka zawiera:

  • program ogro­do­te­rapii dla przed­szko­laków, w tym dzieci z niepeł­no­spraw­no­ścią sprzę­żoną i autyzmem,
  • przy­kłady scena­riuszy zajęć w ogro­dzie z uwzględ­nie­niem pór roku,
  • narzę­dzie diagno­styczne umoż­li­wia­jące ewaluację,
  • teksty piosenek wyko­rzy­sta­nych w programie.

Do książki dołą­czona jest płyta CD z autor­skimi piosen­kami w wersjach wokalnej i instrumentalnej.

Portfolio w kształceniu nauczycieliPort­folio w kształ­ceniu nauczy­cieli / Maria Szymańska. – Kraków : Wydaw­nictwo Naukowe Akademii Igna­tianum, 2019.

Sygn. 166930, 166931

Koncepcję autorską port­folio w kształ­ceniu nauczy­cieli, wypra­co­waną przez Autorkę w ciągu kilku­let­nich badań w prak­tyce eduka­cyjnej, należy ocenić bardzo wysoko. Choć rezul­taty badań zostały odnie­sione do potwier­dzenia znaczenia port­folio w kształ­ceniu reflek­syjno-trans­for­ma­cyjnym nauczy­cieli, to jednak trzeba je uznać za znaczący wkład do prak­tyki eduka­cyjnej na poziomie wyższym i do pedeutologii. […]

Publi­kacja ma walor synte­zu­jący znaczący dorobek Marii Szymań­skiej w dzie­dzinie pedeu­to­logii i dydak­tyki szkoły wyższej. Ponadto przed­stawia unika­towy proces inter­cepcji wartości w kształ­to­waniu tożsa­mości zawo­dowej nauczy­ciela i pedagoga.

Dr hab. Miro­sława Zalewska-Pawlak, prof. UŁ

Nauczy­ciel, jak artysta, filozof czy pisarz, może dobrze wyko­nywać swoją pracę tylko wówczas, gdy czuje się nieza­leżną jednostką kiero­waną płynącym z wewnątrz impulsem twór­czym, niezdo­mi­no­waną przez zewnętrzną władzę“ – tak w połowie XX wieku o prawo nauczy­ciela do samo­sta­no­wienia i spraw­czości upominał się Bertrand Russell (1872 – 1970), wyka­zując jak coraz bardziej potężne są wrogie siły, które nie godzą się na auto­nomię nauczy­ciela – siły dążące do tego, aby urobić go na wyłącznie posłuszny im instrument.

Jeśli nauczy­ciel ma faktycznie pełnić podsta­wową swą powin­ność, jaką jest kształ­to­wanie różnych aspektów ludz­kiej samo­dziel­ności, spraw­czości i podmio­to­wości, to wpierw on sam musi syste­ma­tycznie kształ­tować w sobie te właści­wości i walory (cnoty). Ta wyma­ga­jąca usta­wicznej refleksji – a rzec też można: czuj­ności teore­tycznej i troski koncep­cyjnej – proble­ma­tyka pedeu­to­lo­giczna jest przed­miotem rzetel­nych i pogłę­bio­nych studiów w mono­grafii Port­folio w kształ­ceniu nauczy­cieli. Istotne walory poznawcze tej mono­grafii mogą – zgodnie z zamie­rze­niem Autorki – sprzyjać również wzmac­nianiu pozy­tyw­nych zmian w prak­tyce działań pedagogicznych.

Dr hab. Marek Rembierz

Wielokulturowość w ujęciu interdyscyplinarnymWielo­kul­tu­ro­wość w ujęciu inter­dy­scy­pli­narnym / Anna Kwiat­kowska. – Wydanie pierwsze. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN SA : Instytut Psycho­logii. Polska Akademia Nauk, 2019.

Sygn. 166943, 166944

Według danych Orga­ni­zacji Narodów Zjed­no­czo­nych (ONZ) ponad 250 milionów ludzi żyje w krajach innych niż te, w których się urodzili. Stanowi to ok. 3% miesz­kańców Ziemi. Niewiele społecz­nych zagad­nień budzi obecnie tak silne emocje, jak kwestia wielo­kul­tu­ro­wości i migracji. Możli­wość harmo­nij­nego funk­cjo­no­wania społe­czeństw otwar­tych na mniej­szości lub będą­cych kultu­rowym tyglem jest przed­miotem gorą­cych, lecz nieko­niecznie rzeczo­wych sporów. Anna Kwiat­kowska prezen­tuje współ­czesną wiedzę doty­czącą zagad­nienia wielo­kul­tu­ro­wości widzia­nego zarówno z perspek­tywy makro‑, jak i mikro­spo­łecznej. Prezen­tuje domi­nu­jące dyskursy społeczno-poli­tyczne doty­czące wielo­kul­tu­ro­wości, zwłaszcza wobec imigrantów i uchodźców, rela­cjo­nuje najważ­niejsze fakty, za pomocą których można scha­rak­te­ry­zować różno­rod­ność kultu­rową współ­cze­snych społe­czeństw oraz ocenić poli­tykę państw w tym zakresie. Rozważa wielo­kul­tu­ro­wość w doświad­czeniu jednostki, skupiając się na proble­mach tożsa­mo­ścio­wych osób żyją­cych w środo­wisku wielo­kul­tu­rowym. Dane naukowe wzbo­gaca mate­riałem aneg­do­tycznym oraz licz­nymi foto­gra­fiami. „W tej książce starałam się opisać społe­czeń­stwo plura­li­styczne, tak jak je widzi psycholog społeczny i kultu­rowy. O ile psycho­logia kultu­rowa i jej kate­gorie anali­tyczne dostar­czały narzędzi do opisu różno­rod­ności kultu­rowej świata, to psycho­logia społeczna pozwo­liła lepiej zrozu­mieć i wyja­śnić funk­cjo­no­wanie w jedno­stek i grup w wielo­kul­tu­rowym społe­czeń­stwie. Dzięki wiedzy pocho­dzącej z prac psycho­logów poli­tycz­nych, poli­to­logów, demo­grafów, jak również etno­grafów i antro­po­logów, obraz wielo­kul­tu­ro­wości mógł zostać przed­sta­wiony pełniej i dokład­niej.“ Z tekstu „Autorka wyka­zała się dużą intu­icją odno­śnie do aktu­al­ności proble­ma­tyki, której posta­no­wiła poświęcić swoją pracę. Co ważniejsze, nie tylko aktu­al­ności w momencie gdy praca powsta­wała, ale też nara­stania jej w kolej­nych latach w obliczu sporu między zwolen­ni­kami prze­ko­nania, że wielo­kul­tu­ro­wość to projekt społeczny, który poniósł osta­teczną porażkę, a osobami, które wska­zują, że jest to projekt „skazany” na nieuchronny rozwój, który możemy albo moni­to­rować i ukie­run­ko­wywać, albo próbować mu zaprze­czać, godząc się z tym, że nie będziemy mieć na jego prze­bieg wpływu. Autorka wychodzi w swoich rozwa­ża­niach poza taką czarno-białą perspek­tywę (wielo­kul­tu­ro­wość to samo zło versus wielo­kul­tu­ro­wość to samo dobro) i sięga do analiz psycho­lo­gicz­nych pozwa­la­ją­cych zoba­czyć mecha­nizmy, które tworzą różne aspekty wielokulturowości.“

Z recenzji prof. dr hab. Haliny Grzymały-Moszczyńskiej

Wielokulturowość w szkolnictwie wyższymWielo­kul­tu­ro­wość w szkol­nic­twie wyższym : zarzą­dzanie i komu­ni­kacja z cudzo­ziem­cami z perspek­tywy różnic kultu­ro­wych : mono­grafia / Arnold Pabian, Barbara Pabian. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, copy­right 2019.

Sygn. 166948

Książka, opra­co­wana przez uzna­nych autorów, stanowi inte­re­su­jącą poznawczo podróż przez umię­dzy­na­ro­do­wione, a więc kultu­rowo zróż­ni­co­wane środo­wisko wyższych uczelni.

Prezen­tuje szerokie spek­trum zachowań o podłożu społeczno-kultu­rowym i reli­gijnym, które cudzo­ziemcy mogą uzewnętrz­niać podczas pobytu w polskich ośrod­kach akade­mic­kich, a także wyja­śnia, jak właściwie na nie reagować. Dostarcza wiedzy na temat zarzą­dzania zacho­wa­niami kultu­ro­wymi w szkol­nic­twie wyższym, przy­go­to­wania wizyt oraz obsługi obco­kra­jowców na terenie uczelni.

Rodzina z dziećmi. Rodzina dysfunkcjonalnaRodzina z dziećmi, rodzina dysfunk­cyjna : peda­go­gika, praca socjalna, terapia / Izabela Krasiejko. – Wydanie pierwsze. – Warszawa : Difin, 2020.

Sygn. 166952, 166953

W obszarze wsparcia rodziny z wieloma proble­mami, nazy­wanej rodziną dysfunk­cyjną pracują obecnie dwie główne służby społeczne: pracownik socjalny i asystent rodziny. Razem z nimi często również pedagog szkolny, kurator sądowy, tera­peuta rodzinny, lekarz i pielę­gniarka środo­wi­skowa, poli­cjant dziel­ni­cowy, tera­peuta rodzinny, pracow­nicy orga­ni­zacji poza­rzą­do­wych. W prak­tyce dochodzi do konfliktów w zakresie podziału zadań i odpo­wie­dzial­ności za wyko­nanie danych działań. Niska jest koor­dy­nacja czyn­ności tych wszyst­kich służb i rodzina prze­żywa frustrację, spowo­do­waną wielo­ścią osób wyzna­cza­ją­cych im, często dyrek­tywnie, różne zadania do wyko­nania. Nie ma też jasnego podziału, która służba społeczna jest w systemie wsparcia rodziny a która w ochronie bezpie­czeń­stwa dziecka. Rzadko prowa­dzona jest praca grupowa lub środo­wi­skowa z całą rodziną.

W książce zostały zapre­zen­to­wane – w sposób przy­stępny, opisowy, z przy­kła­dami – modele, zasady i metody pracy pracow­nika socjal­nego oraz zasady i obszary jego współ­pracy z innymi przed­sta­wi­cie­lami służb społecz­nych w ramach reali­zacji trzech głów­nych metod pracy socjalnej: z indy­wi­du­alnym przy­pad­kiem, grupowej i ze społecznościami.

Badania panelowe w edukacjiBadania pane­lowe w edukacji : studia poprzeczne i prowa­dzone wzdłuż czasu : próba syste­ma­tyki i analizy / Zdzi­sław Piwoński. – Toruń : Wydaw­nictwo Adam Marszałek, 2019.

Sygn. 167104

Na pytanie, czy obecny stan edukacji wska­zuje na relacje i zależ­ności między czyn­no­ściami dydak­tycz­nymi i wycho­waw­czymi, jesteśmy w stanie odpo­wie­dzieć, moni­to­rując losy eduka­cyjne w czasie, dyna­mikę pożą­da­nych zmian wśród uczniów. Stąd propo­zycja moni­to­ro­wania, śledzenia procesów eduka­cyj­nych w postaci studiów poprzecz­nych i podłuż­nych w bada­niach pane­lo­wych. Pane­lowy charakter badań pozwoli na moni­to­ro­wanie dyna­miki zacho­dzą­cych procesów. Badania prze­kro­jowe stanowią w istocie foto­grafię, są zatrzy­mane w czasie. Badania pane­lowe nato­miast są w stanie reje­strować prawi­dło­wości kształ­to­wania się postaw zwią­za­nych np. z orien­tacją społeczną uczniów. Mogą być użyteczne przy konstru­owaniu stra­tegii syste­mo­wych w obszarze edukacji. Pozwa­lają na zbadanie (w kontek­ście reali­zo­wanej podstawy progra­mowej) oddzia­ły­wania szkoły na rozwój kompe­tencji społecz­nych uczniów. Ponadto umoż­li­wiają lepsze zrozu­mienie ścieżek eduka­cyj­nych. Reasu­mując, ukazują dyna­mikę przemian.

Frag­ment wstępu

Dyslektyczne talentyDyslek­tyczne talenty : jak wydobyć ukryty poten­cjał dyslek­tycz­nego mózgu / Brock L. Eide, Fernette F. Eide ; prze­kład: Dorota Szat­kowska-Jaskuła. – Wydanie I. – Gdańsk : Harmonia Univer­salis, 2019.

Sygn. 167110, 167111

Czy wiedzie­li­ście, że wielu wybit­nych archi­tektów, praw­ników i inży­nierów – a nawet popu­lar­nych pisarzy – miało w dzie­ciń­stwie problemy z nauką czytania i pisania? W prze­ło­mowej książce Brock i Fernette Eide wyja­śniają, jak niepo­wta­rzalny styl poznawczy – wspólny dla 20 procent ludzi – prze­kłada się na sukces w szkole, pracy i życiu prywatnym. Opie­rając się na specja­li­stycznej wiedzy w dzie­dziny neuro­logii i peda­go­giki, autorzy poka­zują, że dyslek­tycy nie tylko inaczej odbie­rają słowo pisane, lecz także wyróż­niają się wyobraźnią prze­strzenną, dostrze­gają ukryte związki, które umykają innym, myślą o świecie narra­cjami i prze­ja­wiają niezwykłą kreatywność.

Dyslek­tyczne talenty dostar­czają bezcen­nych wska­zówek, jak rodzice, peda­godzy i sami dyslek­tycy mogą rozpo­znać i wyko­rzy­stać dyslek­tyczne talenty: myślenie mate­ria­łowe (którym posłu­gują się archi­tekci i inży­nie­rowie), inte­gra­cyjne (naukowcy i projek­tanci), narra­cyjne (pisarze i praw­nicy) oraz dyna­miczne (ekono­miści i przedsiębiorcy).

Oferując prak­tyczne zale­cenia i inspi­ru­jące przy­kłady z życia, ta rewo­lu­cyjna książka udowadnia, że dysleksja zamiast ciężarem może być cennym zasobem.

Lektura obowiąz­kowa dla rodziców, peda­gogów i dyslektyków.

Gordon F. Sherman, były prezes Między­na­ro­do­wego Towa­rzy­stwa Dysleksji

Bycie z chorobąBycie z chorobą : przy­sto­so­wanie do wybra­nych prze­wle­kłych chorób soma­tycz­nych z perspek­tywy psycho­logii pozy­tywnej i koncepcji poznaw­czych / Joanna Mini­szewska. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2019.

Sygn. 167115, 167116

Publi­kacja dotyczy przy­sto­so­wania chorych do wybra­nych prze­wle­kłych chorób soma­tycz­nych, takich jak cukrzyca, łusz­czyca, reuma­to­idalne zapa­lenie stawów, prze­wlekła choroba nerek. Autorka wyod­rębnia trzy grupy zmien­nych konsty­tu­ują­cych proces przy­sto­so­wania do choroby z uwzględ­nie­niem jego uwarun­kowań i efektu końco­wego: zmienne wyja­śnia­jące (subiek­tywne znaczenie choroby dla osoby chorej, wiedza na temat choroby), procesy pośred­ni­czące (media­tory – sens życia, stra­tegie radzenia sobie, korzyści zwią­zane z chorobą oraz mode­ra­tory – typ choroby, czas jej trwania) oraz zmienne wyja­śniane (akcep­tacja choroby i życia z nią, zdrowie psychiczne, bilans emocjo­nalny, zado­wo­lenie z życia). Adap­tacja rozu­miana jako proces oraz przy­sto­so­wanie jako efekt owego procesu zostały prze­ana­li­zo­wane z perspek­tywy psycho­logii pozy­tywnej, podkre­śla­jącej mocne strony osoby chorej, oraz psycho­logii poznaw­czej, ukazu­jącej znaczenie procesów poznaw­czych w rozu­mieniu, a także przy­sto­so­waniu do choroby i zwią­za­nych z nią uciąż­li­wości i ograniczeń.

Mono­grafia ma charakter nowa­torski, zawiera analizę złożo­nego procesu przy­sto­so­wania do prze­wle­kłych chorób soma­tycz­nych. Wypełnia lukę w polskim piśmien­nic­twie psycho­lo­gicznym, ponieważ nie dotyczy jedynie radzenia sobie z chorobą i jego uwarun­kowań, ale złożo­nego procesu adap­tacji, którego efektem jest okre­ślony sposób przy­sto­so­wania do choroby. Autorka prezen­tuje też propo­zycję wsparcia psycho­lo­gicz­nego w tym procesie. Istotne znaczenie mają tutaj perspek­tywa psycho­logii pozy­tywnej – bazu­jąca na zaso­bach osoby chorej i perspek­tywa poznawczo-beha­wio­ralna – odwo­łu­jąca się do poznaw­czego wymiaru choroby.

Z recenzji prof. dr hab. Stani­sławy Steuden (KUL)

Kompetencje kreatywneKompe­tencje kreatywne nauczy­ciela wcze­snej edukacji dziecka / pod redakcją naukową Ireny Adamek i Józefy Bała­cho­wicz. - Wydanie 4. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2019.

Sygn. 167169

Książka jest próbą opra­co­wania zagad­nień zwią­za­nych z kompe­ten­cjami kreatyw­nymi nauczy­ciela wcze­snej edukacji dziecka. Czy rzeczy­wi­ście – jak pyta D. Klus-Stańska – znie­wo­lony admi­ni­stra­cyjnie i biuro­kra­tycznie nauczy­ciel zrzuca z siebie odpo­wie­dzial­ność za wycho­wawczą i kształ­ce­niową rzeczy­wi­stość szkolną? Odpo­wiedź na to pytanie jest ważna, gdyż kompe­tencje nauczy­ciela decy­dują o prze­biegu procesu eduka­cyj­nego, o charak­terze działań nie tylko jego samego, ale i uczniow­skich. Stanowią bowiem kontekst kształ­to­wania się takich samych kompe­tencji u podopiecznych…

[…] Mono­grafia […] »Kompe­tencje kreatywne nauczy­ciela wcze­snej edukacji dziecka« jest ważnym przy­czyn­kiem do dyskusji nad konstru­owa­niem takiego modelu edukacji przed­szkolnej i wcze­snosz­kolnej, w którym kompe­tencje kreatywne nauczy­ciela staną się nie tylko pożą­dane, ale wręcz niezbędne, ponieważ […] potrzebny staje się czło­wiek »wielo­wy­mia­rowy«, charak­te­ry­zu­jący się mobil­no­ścią, syner­ge­ty­zmem, otwar­to­ścią i wyobraźnią, umie­jący poko­nywać trud­ności i prze­kra­czać granice własnych możli­wości, ale też czło­wiek o anali­tyczno-synte­tycznym spoj­rzeniu na świat“.

prof. UAM, dr hab. Hanna Krauze-Sikorska

Nauczyciel mentorNauczy­ciel mentor : zbuduj klasę marzeń / Marzena Kud, Barbara Lew. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167171

Książka jest pierwszą pozycją na rynku prze­kła­da­jąca wiedzę bizne­sową z zakresu budo­wania zespołu i zarzą­dzania zaso­bami ludz­kimi na grunt szkolny. Idea książki zakłada, że nauczy­ciel może zbudować w klasie silny zespół wyko­rzy­stując poten­cjał i zasoby uczniów, swoje umie­jęt­ności przy­wódcze i w sposób atrak­cyjny sprzedać wiedzę i zaszczepić chęć do nauki. Książka ma być pomocna w budo­waniu auto­ry­tetu nauczy­ciela, usta­lania zasad współ­pracy z uczniami i rodzi­cami i zarzą­dzaniu emocjami. Dzisiaj nauczy­ciele wychodzą ze studiów nieprzy­go­to­wani do rozmów z rodzi­cami, trud­nych sytu­acji z uczniami, nie są wypo­sa­żeni w umie­jęt­ności trener­skie pozwa­la­jące im prowa­dzić lekcje w atrak­cyjny sposób, co pozwo­li­łoby zwięk­szyć wyniki eduka­cyjnie uczniów.

Poradnik zawiera rozmaite case study i narzę­dzia zaim­ple­men­to­wane ze świata biznesu, ułatwia­jące moty­wację uczniów, wyra­bianie dobrych nawyków, radzenie sobie w trud­nych sytu­acjach – np. niechęć zdol­nego ucznia do nauki.

Rodzina zastępczaRodzina zastępcza : uregu­lo­wania prawne a prak­tyka sądowa / Karo­lina Walancik-Ryba. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, copy­right 2019.

Sygn. 166933, 166934

… mono­grafia dotyczy proble­ma­tyki, która spotkała się z niewielkim zain­te­re­so­wa­niem piśmien­nictwa. Istnie­jące publi­kacje z zakresu prawa pochodzą z reguły z okresu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspie­raniu rodziny i systemie pieczy zastęp­czej lub też dotyczą głównie zagad­nień peda­go­giczno-psycho­lo­gicz­nych. Nie budzi moim zdaniem wątpli­wości potrzeba opubli­ko­wania recen­zo­wanej mono­grafii, która umie­jętnie łączy zagad­nienia teore­tyczne z praktycznymi“.

Z recenzji dra hab. Grze­gorza Jędrka, prof. UKSW

Oprac. Grażyna Ruta-Balińska – Wydział Groma­dzenia i Opra­co­wania Zbiorów PBW w Bydgoszczy

Źródło:

www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.pwn​.pl
www​.marszalek​.com​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.wydaw​nictwo​.ahe​.lodz​.pl/

Dzień bez Tele­fonu Komórkowego

Dzień bez Tele­fonu Komórkowego

Obecnie nie wyobra­żamy już sobie życia bez tych urzą­dzeń i prak­tycznie się z nimi nie rozsta­jemy. Dziś mamy jednak szansę to zmienić i zasta­nowić się nad nega­tyw­nymi konse­kwen­cjami używania smartfonów.

Tele­fony komór­kowe stały się nieod­łącznym atry­butem współ­cze­snego czło­wieka. Służą nie tylko do komu­ni­ko­wania się, ale również dostar­czają rozrywki, pozwa­lają na prze­glą­danie inter­netu i wspo­ma­gają nas w wielu różnych codzien­nych czyn­no­ściach. Obecnie aż 97% Polaków posiada co najmniej jeden telefon komór­kowy. Na świecie z tele­fonii komór­kowej korzysta ponad siedem miliardów osób. Czy myślimy czasami o konse­kwen­cjach? Czy znamy ukrytą funkcję komórki? Czy zdajemy sobie sprawę z zagro­żenia dla naszej psychiki?

W Dniu bez Tele­fonu Komór­ko­wego propo­nu­jemy zesta­wienie biblio­gra­ficzne „Fono­ho­lizm“ na podstawie zbiorów Peda­go­gicznej Biblio­teki Woje­wódz­kiej w Bydgoszczy. 

Fono­ho­lizm
Nowości regio­nalne o Bydgoszczy

Nowości regio­nalne o Bydgoszczy

Wojenne sekrety BydgoszczyWojenne sekrety Bydgoszczy / Krzysztof Droz­dowski. – Wydanie I. – Warszawa : Agencja Wydaw­nicza CB, 2019.
Sygn. 167669, 167670

Bydgoszcz jest pięknym miastem mającym bardzo ciekawą, ale słabo znaną historię. Obfi­tuje ona w wiele wyda­rzeń, które jednak nie nadają się do analizy w obszer­nych opra­co­wa­niach nauko­wych. Zresztą wiele osób tako­wych nie czyta, w zamian chętnie sięga po lżejszą lekturę zawie­ra­jącą intry­gu­jące wątki, ale opisane przy­stępnym stylem.

Taki też cel przy­świecał K. Droz­dow­skiemu, gdy publi­kował cykl arty­kułów o niektó­rych wątkach z historii Bydgoszczy w lokalnej prasie. Teksty te stanowią główny zrąb niniej­szej publi­kacji. Całość dopeł­niają zupełnie nowe rozdziały, które wypeł­niają białe plany w historii miasta nad Brdą i Wisłą. Wśród najcie­kaw­szych tematów opisa­nych przez autora są: historia niemiec­kich Zakładów Amunicji Lotni­czej – Lufta­mu­ni­tio­nan­stalt 1/II Brom­berg (poprzednik zakładów Zachem, a obecnie Nitro­chem), sylwetka szefa Ekspo­zy­tury nr 3 w Bydgoszczy Oddziału II (wywiad) Sztabu Głów­nego Wojska Polskiego mjr. Jana Żychonia – asa polskiego wywiadu, rola Elli Harder w procesie innego asa polskiego wywiadu – mjr. Jerzego Sosnow­skiego, wizyta Reichs­füh­rera SS Hein­richa Himm­lera w Bydgoszczy, historia nazi­stow­skiego złota w Bydgoszczy, kulisy maso­wych egze­kucji inte­li­gencji bydgo­skiej w Doliny Śmierci w Fordonie w paździer­niku 1939 r., prze­bieg operacji „Walkiria” (zamach na A. Hitlera 20 VII 1944 r.) w Bydgoszczy, mit o zdobyciu niemiec­kiego lotniska w Bydgoszczy w styczniu 1945 r. przez lokal­nych konspi­ra­torów, historia wieży spado­chro­nowej w Bydgoszczy, kulisy budowy pomnika marsz. J. Piłsud­skiego w Bydgoszczy, budowa tajnego schronu dla lokal­nych władz zbudo­wa­nego w latach 50. Tekst uroz­maica kilka­dzie­siąt zdjęć dokumentalnych.

Bydgoszcz movieBydgoszcz movie / Magda­lena Wichrowska. – Toruń : Wydaw­nictwo Naukowe Grado, 2018.
Sygn. 167462p, 167463

Bydgoszcz movie“ to zbiór kilku­nastu wywiadów z repre­zen­tant­kami i repre­zen­tan­tami życia filmo­wego Bydgoszczy – twór­cami, bada­czami i anima­to­rami. Z tych rozmów wyłania się portret miasta o inte­re­su­jącej filmowej historii i ludzi, którzy otwie­rają nową kartę tej opowieści. Dużo się na stro­nach tej książki dzieje, ale też dużo marzy i wspo­mina. Ducho­lo­giczna i kino­filska wyprawa w głąb Bydgoszczy ma charakter osobisty i anegdotyczny.

Są poca­łunki w ciem­nych kątach Pomo­rza­nina i składki na wspólny bilet. Wolność, Bałtyk, Polonia, Orzeł, Gryf, kino samo­cho­dowe, letnie w Myślę­cinku i budki na Dwor­cowej, które przy­po­mi­nają darkroomy. Nagie kobiece piersi w domu kate­che­tycznym, Zorro, towa­rzysz Gierek i etos robot­niczy. Filmowe bezdroża i szerokie asfal­tówki. Zabi­janie nudy i wyma­rzone wakacje z kinem objaz­dowym. Nieda­leko Mulhol­land Drive z Davidem Lynchem. Na drogę szwedzka lektura, a na miejscu VHS ze stadionu Chemika. Zawsze w dobo­rowym towa­rzy­stwie: Poli Negri, księż­ni­czek Disneya i Bruce’a Lee. James Bond jest mało ekscy­tu­jący, a musi­cale okropne! Horror w bydgo­skiej scenerii zdarzył się, choć szyj kino­manów nie pogryzły wcale wampiry. Titanic w wersji męsko-męskiej z barką na Brdzie, story­bo­ardy do Gwiezd­nych wojen z bydgo­skim rodo­wodem, last but not least studnia życzeń w Orle i niespo­dzianka w Pałacu Młodzieży. Jedna scena i wbija­jący w fotel finał.

Dom na szwederowskiej skarpieDom na szwe­de­row­skiej skarpie : obrazki z historii bydgo­skiego siero­cińca w czasach od Henryka Dietza do Leona Stobrawy / Prze­my­sław Paweł Grzy­bowski, Kata­rzyna Marszałek, Joanna Brzo­zowska. – Wydanie I. – Kraków : Impuls, 2019.
Sygn. 167875p

Dom na szwe­de­row­skiej skarpie…” to bogato ilustro­wany zbiór opowieści o poszcze­gól­nych etapach funk­cjo­no­wania jednego z najstar­szych bydgo­skich siero­cińców, miesz­czą­cego się na Szwe­de­rowie przy ulicy Romu­alda Trau­gutta 5. Dom, ufun­do­wany w 1907 roku przez Henryka Dietza, prze­trwał wraz ze swoimi pracow­ni­kami i miesz­kań­cami burz­liwe koleje losu podczas drugiej wojny świa­towej, a po wyzwo­leniu Bydgoszczy stał się przy­stanią dla osie­ro­co­nych dzieci i młodzieży. Pracow­nicy Domu, pod kierun­kiem jego admi­ni­stra­tora Leona Stobrawy (wybit­nego żołnierza i wycho­wawcy), przez wiele lat nie tylko zapew­niali swym podopiecznym dach nad głową i edukację, ale także – przede wszystkim – starali się otoczyć ich rodzinnym ciepłem w miarę możliwości.

W książce zostały zamiesz­czone, zaczerp­nięte ze źródeł archi­wal­nych i nielicz­nych wspo­mnień, szcze­gó­łowe infor­macje doty­czące okolicz­ności wybu­do­wania i inau­gu­racji siero­cińca im. Henryka Dietza, jego funk­cjo­no­wania w okresie między­wo­jennym pod opieką zakonnic ze Zgro­ma­dzenia Sióstr Miło­sier­dzia św. Wincen­tego á Paulo Prowincja Cheł­mińska oraz okresu do 1965 roku, gdy kierow­ni­kiem miesz­czą­cego się tu Państwo­wego Domu Dziecka i Państwo­wego Domu Młodzieży był Leon Stobrawa.

Baśnie i opowieści o BydgoszczyBaśnie i opowieści o Bydgoszczy / E. A. Gwiaz­dowska. – Wydanie pierwsze. – Gdynia : Wydaw­nictwo Novae Res, © 2019.
Sygn. 166543p, 166544, 166545

O czym szumi Brda, czyli Bydgoszcz w legen­dach. Wydaje się wam, że tylko Kraków i Warszawa mają swoje baśnie, mity i legendy? Poznajcie zatem Bydgoszcz, królew­skie miasto poło­żone nad Brdą i Wisłą, które może się pochwalić wyjąt­kowo ciekawą i burz­liwą historią. Zaklęte obrazy, ukryte skarby, okrutne porwania… W prasta­rych opowie­ściach o tym niesa­mo­witym mieście nie brakuje fascy­nu­ją­cych wątków!

Jeśli chcecie poznać je wszystkie, przy­stańcie na chwilę i wsłu­chajcie się uważnie w echa dawnych legend kryją­cych się w starych ulicz­kach miasta.

Agnieszka Nikczyńska, ksiazki​-takie​-jak​-my​.blog​spot​.com

Bydgoszcz - mój fyrtel cz.2Bydgoszcz – mój fyrtel. Cz. 2 / Roman Sidor­kie­wicz. – Wydanie I. – Bydgoszcz : Instytut Wydaw­niczy „Świa­dectwo“, 2019.

Ta książka zabiera młodych w podróż, by zoba­czyli Bydgoszcz, jakiej nie znają. Star­szych zabiera do krainy wspo­mnień. Jak mówi autor drugiej części książki pt. „Bydgoszcz – mój fyrtel“, czas płynie, a słowo może ten czas zatrzymać. Zachę­cony sukcesem pierw­szej części autor posta­nowił konty­nu­ować swój spacer przez kolejne dekady historii Bydgoszczy, zmie­niając co rusz towa­rzyszy podróży, a wraz z nimi i perspek­tywę wspo­mnień o miej­scach i ludziach. Towa­rzy­szami jego spaceru przez historię i różne bydgo­skie zaka­marki, te właśnie tytu­łowe „fyrtle”, są znani artyści, naukowcy, poli­tycy, lekarze i ludzie biznesu. W barwny sposób snują oni wspo­mnienia o powo­jennej Bydgoszczy, a że rozmówcy nie stronią od cieka­wo­stek z życia prywat­nego, drugi tom cieszy się równie dużym zain­te­re­so­wa­niem u bydgo­skich czytelników.

Bydgoszcz 3-4 września 1939 r.Bydgoszcz 3 – 4 wrze­śnia 1939 : studia i doku­menty / red. nauk. Tomasz Chin­ciński, Paweł Mach­ce­wicz. – Warszawa : Instytut Pamięci Naro­dowej Komisja Ścigania Zbrodni prze­ciwko Naro­dowi Polskiemu, 2008.

Od ponad sześć­dzie­sięciu lat o wyda­rze­niach bydgo­skich opowia­dały dwie różne narracje. Więk­szość histo­ryków polskich była zdania, że 3 i 4 wrze­śnia 1939 r. Niemcy strze­lali do wyco­fu­ją­cych się polskich żołnierzy, którzy w odpo­wiedzi stłu­mili próbę dywersji. Więk­szość autorów niemiec­kich przed­sta­wiała te wyda­rzenia całko­wicie odmiennie: pisali o masa­krze ludności niemiec­kiej, zaprze­czając jakiej­kol­wiek prowo­kacji z jej strony.

Książka jest rezul­tatem wielo­let­nich prac zespołu kilku­nastu histo­ryków, którzy starali się odna­leźć i skon­fron­tować ze sobą wszystkie zacho­wane na ten temat doku­menty. Zamiesz­czone w tomie szkice rekon­struują prze­bieg wyda­rzeń bydgo­skich, listę ich ofiar, ale także szerszy kontekst histo­ryczny: sytu­ację mniej­szości niemiec­kiej przed wybu­chem wojny i jej stosunki z Pola­kami, niemiecką dywersję na Pomorzu we wrze­śniu 1939 r., dzia­łania wojenne w rejonie Bydgoszczy. Opra­co­wania doty­czące wcze­śniej­szej polskiej i niemiec­kiej histo­rio­grafii pozwa­lają zrozu­mieć dzieje tego sporu, ważnego i dla Polaków, i dla Niemców.

Zrzucić kajdany!Zrzucić kajdany! : powrót Bydgoszczy do Macierzy w 1920 r. / Krzysztof Droz­dowski. – Wydanie I. – Warszawa : Agencja Wydaw­nicza CB, 2019.
Sygn. 168813p, 168814

Popu­lar­no­nau­kowe opra­co­wanie młodego histo­ryka z Bydgoszczy Krzysz­tofa Drozdowskiego.

Publi­kacja przy­go­to­wana specjalnie z okazji obcho­dzo­nego w styczniu 2020 roku stulecia powrotu Bydgoszczy do odro­dzonej Polski.



 

 

 

 

Źródło:

www​.nova​eres​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.cbwy​daw​nictwo​.com​.pl
www​.marszalek​.com​.pl
www​.ipn​.gov​.pl

Oprac. Grażyna Ruta-Balińska – Wydział Groma­dzenia i Opra­co­wania Zbiorów PBW w Bydgoszczy

Relacje między­ludzkie

Relacje między­ludzkie

W trud­nych czasach, i nie tylko takich, bardzo ważne są relacje między­ludzkie. Propo­nu­jemy lite­ra­turę o nas w społe­czeń­stwie i społecz­ności lokalnej, o zjed­ny­waniu sobie ludzi, o komu­ni­kacji bez barier oraz o współ­cze­snych prze­obra­że­niach bliskich relacji. Wszystkie książki znaj­dują się w zbio­rach Peda­go­gicznej Biblio­teki Woje­wódz­kiej w Bydgoszczy.

Zesta­wienie biblio­gra­ficzne w wyborze wydaw­nictw zwar­tych za lata 2015 – 2020.

Relacje
Nowości peda­go­giczne w księ­go­zbiorze biblio­teki – czer­wiec 2020

Nowości peda­go­giczne w księ­go­zbiorze biblio­teki – czer­wiec 2020

Rozwijanie umiejętności uczenia się Rozwi­janie umie­jęt­ności uczenia się / [autor Magda­lena Goetz]. – Warszawa : Wiedza i Prak­tyka, copy­right 2019.

Sygn. 167180, 167181

Poznaj prak­tyczne wska­zówki, które pozwolą uczniom skutecznie się uczyć.

O ile nasto­latki zwykle już samo­dzielnie orga­ni­zują swój proces uczenia się, o tyle młodsze dzieci, zwłaszcza w okresie nauczania począt­ko­wego, potrze­bują w tym zakresie pomocy dorosłych.

W obszarze rozwi­jania umie­jęt­ności samo­dzielnej nauki wiele zależy więc od nauczy­ciela, który będzie odpo­wiednie ćwiczenia wpro­wa­dzał podczas lekcji, ale duże znaczenie mają tutaj również postawa i dzia­łania rodzica, który wspiera i orga­ni­zuje rozwój dziecka w domu.

Z tego powodu bardzo cenna jest dobra współ­praca między szkołą a rodzicami.

Rodzice powinni m.in. uzyskać ze szkoły przy­datne, prak­tyczne wska­zówki doty­czące tego, jak mogą skutecznie pomagać dzie­ciom w nauce i pracach domo­wych, jak orga­ni­zować im czas nauki oraz jak je do niej motywować.

Uczące się społeczeństwo : o aktywności edukacyjnej dorosłych PolakówUczące się społe­czeń­stwo : o aktyw­ności eduka­cyjnej doro­słych Polaków / Barbara Worek. – Wydanie I. – Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, © copy­right 2019.

Sygn. 167198, 167199

Książka stanowi bardzo udane przed­się­wzięcie wydaw­nicze – wśród licz­nych publi­kacji doty­czą­cych kształ­cenia się w doro­słym życiu, w tym kształ­cenia się Polaków, nie ma tak komplek­sowej analizy tego zagad­nienia. Chodzi zwłaszcza o jedno­czesne przed­sta­wienie problemu od strony teore­tycznej i empi­rycznej. W tym drugim przy­padku zapro­po­no­wano wielo­aspek­towe ujęcie. Mamy bowiem do czynienia z analizą sposobów empi­rycznej iden­ty­fi­kacji zjawiska i z odpo­wia­da­jącym jej podej­ściem meto­do­lo­gicznym. Obej­muje ono porów­nawczą analizę badań krajo­wych i między­na­ro­do­wych, okre­ślenie skali aktyw­ności eduka­cyjnej doro­słych i jej struk­tury oraz iden­ty­fi­kację czyn­ników deter­mi­nu­ją­cych poziom i formę kształ­cenia się. Uważam, że publi­kacja ta znaj­dzie wielu czytel­ników rekru­tu­ją­cych się nie tylko z grona badaczy – naukowców i studentów, lecz także poli­tyków i urzęd­ników szczebla central­nego i lokal­nego, dzia­łaczy oświa­to­wych oraz innych osób, które zajmują się dzia­łal­no­ścią eduka­cyjną osób dorosłych.

Z recenzji dr hab. Urszuli Sztandar-Sztan­der­skiej, prof. UW

Zagrożone dorastanie : wyzwania dla wychowania rodzinnego i profilaktyki społecznej. T. 1 Zagro­żone dora­stanie : wyzwania dla wycho­wania rodzin­nego i profi­lak­tyki społecznej. T. 1 / koncepcja i redakcja naukowa Mariusz Z. Jędrzejko, Adam Szwe­dzik ; zespół autorski Mariusz Z. Jędrzejko [i 7 pozo­sta­łych] ; tłuma­czenia: Natalia Kuziak, Ange­lika Konieczna, Mariusz Z. Jędrzejko. – Puławy : Akademia Huma­ni­styczna im. Alek­sandra Gieysz­tora. Wydaw­nictwo ; Warszawa : Oficyna Wydaw­nicza ASPRA ; Mila­nówek : Centrum profi­lak­tyki Społecznej – Oficyna Wydaw­nicza von Velke, 2019.

Sygn. 167214 / T. 1

Można mieć także nadzieję, że opra­co­wanie – które zali­czyć należy do wnikli­wych badań juven­to­lo­gicz­nych, czyli nad społecz­nymi proble­mami młodzieży – znaj­dzie poczesne miejsce w polskiej lite­ra­turze naukowej i prak­tycznej, zarówno ze względu na przy­to­czone zagad­nienia, jak i ze względu na poru­szoną tema­tykę. Z mery­to­rycz­nego punktu widzenia publi­kacja powinna być sztan­da­rowa dla osób zajmu­ją­cych się młodzieżą. Widać w niej ogromną intu­icję badawczą autorów oraz prak­tyczny wymiar formu­ło­wa­nych wniosków.

Dr hab. prof. PRz Euge­niusz Moczuk Katedra Nauk Huma­ni­stycz­nych i Społecz­nych Poli­tech­niki Rzeszowskiej

Praca posiada zaletę rzadko spoty­kaną w publi­kacji zbio­rowej – logiczny przej­rzysty wykład, a przy­stępna forma języ­kowa ułatwia zrozu­mienie prezen­to­wa­nych treści przez przed­sta­wi­cieli różnych grup społecz­nych i zawo­do­wych. Wszystko to sprawia, że praca dostarcza nam usys­te­ma­ty­zo­wanej wiedzy na temat dyle­matów i zagrożeń współ­cze­snego wycho­wania dzieci i młodzieży, pobudza do refleksji i podsuwa przy­kłady rozwiązań. Zapre­zen­to­wane konkluzje i dele­gacje tworzą prototyp nowego modelu wycho­wania i profi­lak­tyki dzieci i młodzieży w kontek­ście społe­czeń­stwa zmiany, moral­nego funk­cjo­no­wania „siecio­wego czło­wieka” i rewo­lucji kulturowej.

Dr hab. prof. AHE Irena Motow Akademia Huma­ni­styczno-Ekono­miczna w Łodzi

Diagnoza i ochrona dziecka z traumą rozwojową w polskim systemie prawa Diagnoza i ochrona dziecka z traumą rozwo­jową w polskim systemie prawa / Joanna Helios, Wioletta Jedlecka. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167227

Autorki w sposób komplek­sowy przed­sta­wiają proble­ma­tykę traumy dzie­cięcej na gruncie prze­pisów prawa. Sfera prawna wydaje się niezwykle istotna, albo­wiem dzięki niej możliwe jest dosto­so­wanie systemu szkol­nego do specy­ficz­nych potrzeb dzieci, co może wspomóc proces ich zdro­wienia. Książka skie­ro­wana jest do pracow­ników socjal­nych, peda­gogów w ich codziennej pracy, praw­ników, psycho­logów i studentów.

Autorki w sposób komplek­sowy przed­sta­wiają proble­ma­tykę traumy dzie­cięcej na gruncie prze­pisów prawa. Sfera prawna wydaje się niezwykle istotna, albo­wiem dzięki niej możliwe jest dosto­so­wanie systemu szkol­nego do specy­ficz­nych potrzeb dzieci, co może wspomóc proces ich zdro­wienia. Książka skie­ro­wana jest do pracow­ników socjal­nych, peda­gogów w ich codziennej pracy, praw­ników, psycho­logów i studentów. Silną stroną recen­zo­wanej pracy jest powią­zanie ze sobą zagad­nień wywo­dzą­cych się z różnych dyscy­plin nauko­wych, co nie należy do zadań łatwych. Autorki z wielką swobodą poru­szają się nie tylko w zagad­nie­niach konsty­tu­cyj­no­praw­nych i admi­ni­stra­cyj­no­praw­nych, prze­pi­sach prawa między­na­ro­do­wego, rodzin­nego i opie­kuń­czego, ale odnoszą się także do dorobku innych dzie­dzin nauki takich jak: psycho­logia, peda­go­gika, medy­cyna czy neuro­bio­logia. Świadczy to o dużej erudycji Autorek, ich spraw­ności inte­lek­tu­alnej oraz o znako­mitej znajo­mości różnych gałęzi prawa: zarówno publicz­nego, jak i prywatnego.

Dr hab. Paweł Kuczma

Doświadczenia rodzinne jako czynnik rozwoju wybitnych twórców Doświad­czenia rodzinne jako czynnik rozwoju wybit­nych twórców / Grażyna Mendecka. – Warszawa : Difin SA, 2019.

Sygn. 167228, 167229

W prezen­to­wanej książce, która odwo­łuje się do biografii wybit­nych twórców ukazano współ­za­leż­ność trzech ważnych czyn­ników w życiu każdego czło­wieka: rozwoju, twór­czości i rodziny. W potocznym odbiorze pojęcie „twór­czość” łączy się wyłącznie z wybit­nymi osią­gnię­ciami czło­wieka. Tymczasem w świetle teorii psycho­lo­gicz­nych każdy czło­wiek zdolny jest do aktyw­ności twór­czej, bo więk­szości osób udało się chociaż raz samo­dzielnie rozwiązać trudny problem, stwo­rzyć orygi­nalną kreację na bal dla dziecka, opowie­dzieć mu wymy­śloną przez siebie bajkę, uczcić kogoś, kompo­nując piosenkę, malując obraz lub ułożyć dla niego wiersz. Oczy­wi­ście te utwory mają niewielką wartość i nie zmie­niają świata, jednak pozwa­lają cieszyć się efek­tami własnej pracy i poczuć się – chociaż w skromnym wymiarze – twórcą. Dlatego w psycho­logii, obok twór­czości elitarnej, wyróżnia się także twór­czość egali­tarną. Obydwa rodzaje uboga­cają życie jednostki i są dla niej źródłem satys­fakcji. Znajo­mość doświad­czeń kształ­tu­ją­cych wybit­nych twórców stanowi cenną infor­mację dla jedno­stek pragną­cych pracować nad swoim rozwojem twórczym.

Moje dziecko się boi : jak mogę mu pomóc? Moje dziecko się boi : jak mogę mu pomóc? / Magda­lena Lange-Rachwał. - Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167137, 167253

Podręczny zbiór konkret­nych narzędzi: ćwiczeń, zabaw i przykładów.

Poradnik skie­ro­wany jest do rodziców, opie­kunów, wycho­wawców i peda­gogów. Jest sumą doświad­czeń autorki, pocho­dzą­cych z pracy tera­peu­tycznej z dziećmi cier­pią­cymi na zabu­rzenia lękowe oraz z ich opiekunami.

Dzięki tej książce:

  • Zrozu­miesz, skąd się bierze lęk.
  • Dowiesz się, do czego lęk jest nam potrzebny.
  • I czy każdy lęk trzeba pokonać.
  • Nauczysz się, jak wesprzeć dziecko, które się boi.
  • Jak rozma­wiać z nim o lęku – co mówić, a czego nie mówić.
  • Jakie są typowe lęki w okre­ślonym wieku.
  • Będziesz też wiedzieć, kiedy należy poszukać specja­li­stycznej pomocy.

Internet i gry internetowe : osobisty rozwój czy ryzyko patologii zachowania?Internet i gry inter­ne­towe : osobisty rozwój czy ryzyko pato­logii zacho­wania? / Paweł Izdebski. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN SA, copy­right © 2019.

Sygn. 167233, 167234

Książka (…) jest bardzo warto­ściowym, znaczącym opra­co­wa­niem, zawie­ra­jącym kompen­dium wiedzy z obszaru socjo­logii, psycho­logii i psycho­pa­to­logii na temat korzy­stania z osią­gnięć współ­cze­snej tech­no­logii. Każdy, kto inte­re­suje się historią i myśli o rozwoju tech­no­logii cyfrowej, znaj­dzie wiele cieka­wych infor­macji, które są wzbo­ga­cone przez przy­kłady zdarzeń z historii zazna­ja­miania się z Inter­netem i grami kompu­te­ro­wymi samego Autora.“

Prof. zw. dr hab. Lidia Cier­piał­kowska – Uniwer­sytet im. A. Mickie­wicza w Poznaniu

Dzisiaj korzy­stanie z Inter­netu i gier z wyko­rzy­sta­niem połą­czenia inter­ne­to­wego stało się znaczącym zjawi­skiem kultu­rowym i ważną częścią codzien­nego życia ludzi. Dla wielu korzy­stanie z Inter­netu może być środ­kiem do innych nałogów. Z kolei poja­wienie się sieci społecz­no­ścio­wych i powszechny dostęp do tele­fonów komór­ko­wych ujawnił zacho­wania, którym w znacznym stopniu można przy­pisać charakter nało­gowy. (…) Książka jest adre­so­wana do wszyst­kich zain­te­re­so­wa­nych współ­cze­snymi tech­no­lo­giami i własnymi zacho­wa­niami zwią­za­nymi z korzy­sta­niem z Inter­netu, gier wideo czy online, smart­fona czy portali społecz­no­ścio­wych. Autor poka­zuje zarówno pozy­tywne, jak i nega­tywne konse­kwencje korzy­stania z nowych technologii.“

Prof. zw. dr hab. Zygfryd Juczyński – Społeczna Akademia Nauk w Łodzi

(Nie)obecność outdoor education w kształceniu szkolnym(Nie)obecność outdoor educa­tion w kształ­ceniu szkolnym / Renata Michalak, Teresa Parczewska. – Lublin : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2019.

Sygn. 167243, 167244

[…] Książka jest odpo­wie­dzią na wzra­sta­jące zain­te­re­so­wanie i popu­lar­ność outdoor educa­tion jako stra­tegii eduka­cyjnej anga­żu­jącej uczniów w proces auten­tycz­nego pozna­wania real­nych problemów w realnym świecie, uczenia się przez ekspe­ry­men­to­wanie, samo­dzielne docho­dzenie do wiedzy, prze­ży­wanie, pracę metodą projektu, plano­wanie stra­te­giczne a przy tym rozwi­janie soft skills – umie­jęt­ności mięk­kich. Zreali­zo­wany projekt badań poka­zuje, jak wiele jeszcze wyzwań pozo­staje w zakresie zmiany myślenia nauczy­cieli o problemie i zrozu­mienia wartości, jaką niesie podej­ście outdoor educa­tion. Książka z pewno­ścią będzie znaczącym wkładem w dosko­na­lenie pracy nauczy­cieli i rozwi­janie ich profe­sjo­nalnej samoświadomości.”

Z recenzji prof. dr hab. Ewy Filipiak

Bez szablonu : twórcza praca dydaktyczna w doświadczeniach nauczycieli akademickich Bez szablonu : twórcza praca dydak­tyczna w doświad­cze­niach nauczy­cieli akade­mic­kich / Zofia Okraj. – Wydanie pierwsze. – Warszawa : Difin, 2019.

Sygn. 167247

Książka zawiera zreali­zo­wane za pomocą studium indy­wi­du­al­nych przy­padków opisy twór­czej pracy dydak­tycznej trzy­nastu polskich nauczy­cieli akade­mic­kich, którzy przy­naj­mniej od pięciu lat wdra­żają i popu­la­ry­zują w procesie kształ­cenia nowe koncepcje/strategie/metody/techniki/narzędzia kształcenia/sposoby oceniania studentów itp. Badania nad twórczą pracą dydak­tyczną nauczy­cieli akade­mic­kich prze­pro­wa­dzone zostały z wyko­rzy­sta­niem mało znanego w Polsce podej­ścia teore­tyczno-meto­do­lo­gicz­nego The Evolving Systems Approach to Creative Work Howarda E. Grubera. Oprócz nakre­ślenia indy­wi­du­al­nych obrazów twór­czej pracy dydak­tycznej wykła­dowców prze­pro­wa­dzona została także ich analiza prze­kro­jowa pozwa­la­jąca dostrzec i scha­rak­te­ry­zować prawi­dło­wości łączące poszcze­gólne przy­padki. Czytelnik ma więc szansę poznać doświad­czenia inspi­ru­jące i stymu­lu­jące nauczy­cieli do twór­czych działań, trud­ności towa­rzy­szące im w pracy, sposób jej orga­ni­zacji, doświad­czenia zwią­zane z wymy­śla­niem i wdra­ża­niem inno­wacji, formy aktyw­ności, w które anga­żują się nauczy­ciele a także wyróż­niki kreowa­nych przez nich warsz­tatów pracy dydak­tycznej oraz specy­fikę i charak­te­ry­stykę propo­no­wa­nych rozwiązań dydaktycznych.

Nauczyciele o szansach i barierach edukacji włączającej Nauczy­ciele o szan­sach i barie­rach edukacji włącza­jącej / Iwona Chrza­nowska. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN SA, copy­right © 2019.

Sygn. 167254, 167255

O ile wiek XX zapo­cząt­kował ruch Nowego Wycho­wania koncen­tru­jący uwagę peda­gogów i społe­czeń­stwa na koniecz­ności odej­ścia od trady­cyjnej szkoły, o tyle wiek XXI uwraż­liwia społe­czeń­stwa na problemy dzieci o specjal­nych potrze­bach edukacyjnych.

To kolejny etap huma­ni­zacji procesu kształcenia (…)

Prof. dr hab. Bogu­sław Śliwerski dr h.c. Multi 

(z recenzji)

Krótkie wykłady z socjologii edukacji Krótkie wykłady z socjo­logii edukacji / redakcja naukowa Miro­sław J. Szymański ; autorzy Jowita Bart­czak, Agnieszka Cybal-Michalska, Barbara Galas, Tomasz Gmerek, Agnieszka Grom­kowska-Melosik, Beata Hoff­mann, Zbigniew Kwie­ciński, Zbyszko Melosik, Piotr Mikie­wicz, Joanna Ostrouch-Kamińska, Błażej Przy­bylski, Miro­sław J. Szymański, Barbara Wiśniewska-Paź. – Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2019.

Sygn. 167256, 167257

Publi­kacja stanowi zbiór wykładów akade­mic­kich czoło­wych polskich przed­sta­wi­cieli socjo­logii edukacji.

Autorzy doko­nują oglądu i analizy najistot­niej­szych problemów doty­czą­cych edukacji takich jak:

  • proces naby­wania kompe­tencji społecz­nych w rodzinie, grupach rówie­śni­czych i zmie­nia­jącym się społeczeństwie,
  • rola edukacji w pomna­żaniu kapi­tału społecznego,
  • konstru­owanie tożsa­mości jedno­stek i grup społecznych,
  • istnienie nierów­ności społecz­nych w szkolnictwie,
  • możli­wość kształ­to­wania równych szans eduka­cyj­nych Polaków.

Publi­kacja ukazuje wielo­wy­mia­rowe społeczne uwarun­ko­wania edukacji, teorie umoż­li­wia­jące analizę funk­cjo­no­wania szkół i innych placówek oświa­to­wych jako insty­tucji społecz­nych, a także rolę edukacji w proce­sach rozwoju społe­czeń­stwa, gospo­darki i kultury.

Książka jest prze­zna­czona dla studentów, nauczy­cieli, wykła­dowców akade­mic­kich, dyrek­torów szkół, przed­sta­wi­cieli admi­ni­stracji oświa­towej i ośrodków dosko­na­lenia nauczy­cieli, a także rodziców i wszyst­kich zain­te­re­so­wa­nych proble­mami edukacji.

Potrzeby emocjonalne dziecka : praktyczny poradnik dla rodziców i specjalistówPotrzeby emocjo­nalne dziecka : prak­tyczny poradnik dla rodziców i specja­li­stów / John Philip Louis, Karen McDo­nald Louis ; prze­kład: Agnieszka Cioch. – Wydanie drugie w języku polskim. – Sopot : Gdań­skie Wydaw­nictwo Peda­go­giczne Sp. z o.o., 2019.

Sygn. 167259, 167260

Zaspo­ka­janie podsta­wo­wych potrzeb emocjo­nal­nych nie jest po prostu jedną z wielu dobrze brzmią­cych rad dla rodziców ani suge­stią, że nale­ża­łoby zmienić swoje postę­po­wanie. To abso­lutna koniecz­ność, jeśli chce się wychować zdrowe i szczę­śliwe dziecko.

Więk­szość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzie­ciom miłość, troskę i zrozu­mienie. Oczy­wi­ście nie ma ideal­nych ojców ani ideal­nych matek – wszyscy popeł­niają błędy, powie­lają sche­maty ze swojego dzie­ciń­stwa i mimo dobrych chęci czasem postę­pują niewła­ściwie. Dzieci nie potrze­bują jednak rodziców perfek­cyj­nych – potrze­bują rodziców, którzy je szanują, słuchają ich oraz próbują je zrozumieć.

Jak zadbać o prawi­dłowy rozwój emocjo­nalny dziecka? Tego uczą autorzy książki Karen i John Louisowie. Napi­sali swój poradnik po tym, jak prowa­dzone przez nich warsz­taty odniosły ogromny sukces. Prze­ko­nują, że kluczowe dla prawi­dło­wego, zdro­wego rozwoju dziecka jest zaspo­ko­jenie podsta­wo­wych potrzeb emocjo­nal­nych, do których należą: bezpieczne przy­wią­zanie i akcep­tacja, zdrowa auto­nomia i kompe­tencja, reali­styczne granice i ocze­ki­wania oraz wartości duchowe.

To książka dla Ciebie, jeśli chcesz:

  • poznać podsta­wowe potrzeby emocjo­nalne swojego dziecka;
  • nauczyć się, jak zaspo­kajać te potrzeby w zrów­no­wa­żony sposób;
  • zbudować bliską więź z dzieckiem;
  • konstruk­tywnie radzić sobie z codzien­nymi trudnościami;
  • uniknąć zaszcze­piania dziecku dysfunk­cyj­nych postaw i zachowań;
  • wychować samo­dzielne i emocjo­nalnie zdrowe dziecko.

Źródło:

www​.fabry​ka​wiedzy​.com
www​.aspra​.pl
www​.difin​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu
www​.wolter​skluwer​.pl
www​.gwp​.pl