Wybrane nowości w zbio­rach

Wybrane nowości w zbio­rach

Metoda Montes­sori na cztery pory roku : 70 zabaw eduka­cyj­nych / Brigitte Ekert ; tłuma­czenie Kata­rzyna Skawran. – Warszawa : Wydaw­nictwo RM, © 2018.
Sygn. 164600

W tej książce znaj­dziesz 70 ćwiczeń zgod­nych z zasa­dami peda­go­giki Marii Montes­sori prze­zna­czo­nych na różne pory roku. Są tu na przy­kład instrukcje wyko­nania bożo­na­ro­dze­nio­wych deko­racji i latarni na Hallo­ween, zabawy w pisanie, rymo­wanki, a nawet prze­pisy kuli­narne i ćwiczenia jogi. Przy­go­to­wują one dziecko do nauki pisania i czytania, zapo­znają z figu­rami geome­trycz­nymi, rozwi­jają jego percepcję, moto­rykę oraz inte­lekt. Niektóre zadania można wyko­nywać na dworze, inne – w domu. Każde może być dla Twojego dziecka ekscy­tu­jącą przy­godą służąca zdoby­waniu ważnych umie­jęt­ności. Ćwiczenia opisano krok po kroku i starannie zilu­stro­wano, dzięki czemu dziecko zyska w Tobie mądrego i wraż­li­wego prze­wod­nika po otacza­jącym świecie.

Wycho­wanie dla pokoju w peda­go­gice Marii Montes­sori : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Małgo­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2016.
Sygn. 164374, 164375

Praw­dziwy pokój oznacza zwycię­stwo spra­wie­dli­wości i miłości między ludźmi: oznacza lepszy świat, w którym panuje harmonia.
Maria Montes­sori

Słowa Marii Montes­sori sprzed prawie stu lat są nadal aktu­alne. Wartości, na które w tej wypo­wiedzi autorka zwró­ciła uwagę, tj. spra­wie­dli­wość i miłość, w XXI wieku konfron­to­wane są każdego dnia z trudną, często brutalną rzeczy­wi­sto­ścią. Problem pokoju, wycho­wania dla pokoju z perspek­tywy badań peda­go­gicz­nych jest chętnie i często podej­mo­wany. Niemniej z perspek­tywy wizji aktu­al­nego i przy­szłego życia istotne jest, jak idee wycho­wania dla pokoju są i będą reali­zo­wane w peda­gogii, prak­tyce eduka­cyjnej (…).
dr Małgo­rzata Miksza
Frag­ment recenzji:

(…) W popu­larnym odbiorze peda­go­gika Marii Montes­sori jest koja­rzona głównie z metodą spon­ta­nicz­nego uczenia się dziecka dzięki włączeniu go w uporząd­ko­wane środo­wisko stymu­lu­jące do zada­wania pytań i rozwią­zy­wania problemów. Mniej znane są nato­miast starania wiel­kiej włoskiej peda­gożki o wycho­wanie moralne i duchowe podopiecz­nych, będące w jej prze­ko­naniu jedynym środ­kiem do zapo­bie­żenia wojnom i zapro­wa­dzenia powszech­nego pokoju dzięki prak­tycz­nemu zazna­jo­mieniu dzieci z takimi warto­ściami jak globalne obywa­tel­stwo, osobista odpo­wie­dzial­ność i szacunek dla innego.
Tym właśnie zagad­nie­niom jest poświę­cona odda­wana dp rąk czytel­ników książka, która stanowi starannie dobrany zbiór arty­kułów skon­cen­tro­wa­nych na proble­ma­tyce wycho­wania do pokoju, najpierw w szer­szej perspek­tywie teore­tycznej, a następnie w doktrynie Marii Montes­sori (…).
dr hab. Jerzy Kocha­no­wicz,
profesor Dolno­ślą­skiej Szkoły Wyższej

Język oknem na świat – edukacja języ­kowa w peda­go­gice Marii Montes­sori : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Małgo­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2015.
Sygn. 164372, 164373

(…) Komu­ni­kacja języ­kowa była i jest przed­miotem nauk o czło­wieku, w tym nauk filo­lo­gicz­nych i huma­ni­styczno-społecz­nych. Problem przy­śpie­szo­nego rozwoju środków komu­ni­kacji masowej, brak czasu doro­słych na kontakt z dziećmi, rozbież­ności w potrze­bach rozwo­jo­wych dziecka w odnie­sieniu do prak­tyki edukacji języ­kowej powo­dują, że coraz wyraź­niej widać zanie­dbania w rozwoju mowy u dzieci, młodzieży i doro­słych. Zmniejsza się zasób słow­nictwa, wypo­wiedzi uczniów są bardzo lako­niczne, komu­ni­kacja werbalna często zastę­po­wana jest wysy­ła­niem krót­kich esemesów (…)

Teksty niniej­szej publi­kacji zapewne nie zamy­kają tematu: Język oknem na świat. (…) Niechaj okno będzie zawsze otwarte, aby język stał się symbo­licznym pomo­stem pomiędzy czło­wie­kiem i światem. Jak pisała Maria Montes­sori: Nie można wyobrazić sobie prawi­dło­wego wycho­wania bez nauki poprawnej wymowy. Powin­niśmy więc dosko­nalić naszą mowę i trosz­czyć się o jej piękno.
dr Małgo­rzata Miksza

Frag­ment recenzji:
(…) Warto zachęcić Czytel­nika do wnikli­wego prze­stu­dio­wania owego tekstu wpro­wa­dza­ją­cego do później­szych refleksji autor­skich, a istotnym powodem może być fakt, że poszcze­gólne rozprawy formu­łują wiele myśli i konsta­tacji bardzo mocno zwią­za­nych z cywi­li­zacją współ­czesną oraz jej ludzkim i nie zawsze ludzkim obrazem i wymiarem.
prof. zw. dr hab. Ryszard Kucha

Peda­go­gika Montes­sori – podstawy teore­tyczne i twórcze inspi­racje w prak­tyce : system peda­go­giczny Marii Montes­sori w placów­kach wycho­wania przed­szkol­nego i edukacji wcze­snosz­kolnej w Polsce i we Włoszech / Barbara Surma. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2008.
Sygn. 164362, 164363

W jakim kierunku rozwi­nęła się teoria i prak­tyka peda­go­giczna Marii Montes­sori? Czy myśl peda­go­giczna M. Montes­sori i zało­żenia meto­dyczne dają możli­wości twór­czych inspi­racji prak­tycz­nych? Jakie w tej koncepcji jest miejsce dla twór­czego rozwoju nauczy­ciela i ucznia? Czy współ­cze­śnie prak­tycy pracu­jący metodą M. Montes­sori bezkry­tycznie trzy­mają się zasad i założeń opra­co­wa­nych przez nią prawie sto lat temu? Jak współ­cze­śnie rozumie się myśl M. Montes­sori dosto­so­wania sposobu podej­ścia peda­go­gicz­nego do dziecka, mając na uwadze dziecko każdej kultury i epoki?
Na te i na wiele innych pytań stara się odpo­wie­dzieć autorka w swej książce, którą dedy­kuje studentom peda­go­giki i psycho­logii, nauczy­cielom wycho­wania przed­szkol­nego i edukacji wcze­snosz­kolnej, kate­chetom, rodzicom i dzie­ciom, z którymi praca przy­nosi jej tak wiele radości.

Frag­ment recenzji:
(…) Autorka, wyko­rzy­stując całą dostępną lite­ra­turę – głównie w języku włoskim, miała możli­wość zwery­fi­ko­wania wielu, niejed­no­krotnie błęd­nych inter­pre­tacji, jakie funk­cjo­no­wały w odnie­sieniu do systemu montes­so­riań­skiego. Dzięki tak solidnej analizie czytelnik może nareszcie poznać istotę i zało­żenia tego systemu (…)
prof. dr hab. Marian Śnie­żyński

Peda­go­gika Marii Montes­sori w Polsce i na świecie : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Barbary Surmy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum ; Kraków : Wydaw­nictwo Wyższej Szkoły Filo­zo­ficzno-Peda­go­gicznej Igna­tianum, 2009.
Sygn. 164364, 164365

Idea peda­go­giczna Marii Montes­sori znana jest na świecie od ponad stu lat, jej rozwój i recepcja prze­bie­gały w różnych krajach na różne sposoby. Celem tej publi­kacji jest przed­sta­wienie polskiemu Czytel­ni­kowi histo­rycz­nych uwarun­kowań rozwoju myśli peda­go­gicznej Marii Montes­sori we Włoszech, w Niem­czech i w Polsce oraz aktu­al­nego stanu recepcji tegoż systemu w Polsce. Zebrane w tej publi­kacji arty­kuły są próbą przy­bli­żenia i rozpo­wszech­nienia idei peda­go­gicz­nych Marii Montes­sori reali­zo­wa­nych w coraz to licz­niej­szych, nowo powsta­ją­cych w Polsce żłob­kach, przed­szko­lach i szko­łach podsta­wo­wych.

Frag­ment recenzji:
(…) Redak­torka naukowa tej publi­kacji Barbara Surma napi­sała we wstępie:
„W myśl Marii Montes­sori, podą­żając za dziec­kiem, jesteśmy w stanie pomóc mu rozwinąć jego osobo­wość, bez względu na to gdzie mieszka, jakim języ­kiem się posłu­guje, jaką wyznaje religię… Ta różno­rod­ność nie dzieli, a jednoczy. Dziecko niesie pokój. Naszym zada­niem jest tylko odkryć to dziecko i pomóc mu rozwinąć jego osobo­wość” .
Teksty zawarte w pracy zbio­rowej dają świa­dectwo możli­wości reali­zacji tego podsta­wo­wego zadania wycho­waw­czego (…)
prof. zw. dr hab. Stani­sław Palka

Dziecko i dorosły w koncepcji peda­go­gicznej Marii Montes­sori : teoria i prak­tyka : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Barbary Surmy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum ; Kraków : Wydaw­nictwo Wyższej Szkoły Filo­zo­ficzno-Peda­go­gicznej Igna­tianum, 2009.
Sygn. 164366, 164367

To co budziło tak wielkie zain­te­re­so­wanie w meto­dzie Montes­sori, nazwano odkry­ciem dziecka lub inaczej kluczem do dziecka. Anali­zując koleje pierw­szego wydania „Il metodo” , trzeba stwier­dzić, że Maria Montes­sori wielo­krotnie doko­ny­wała zmian w swej meto­dzie. Świadczy to o ciągłej potrzebie badania rozwoju dziecka i szukania nowych możli­wości jego odkry­wania, sposobu jego uczenia się, naby­wania różnych umie­jęt­ności, pamię­tając jednak o zasa­dzie wolnego wyboru i własnej aktyw­ności dziecka w przy­go­to­wanym otoczeniu. Dowodem na to, że spad­ko­biercy myśli peda­go­gicznej Marii Montes­sori podą­żają za dziec­kiem, nie zatrzy­mują się na bada­niach doko­na­nych w zeszłym stuleciu, jest niniejsza pozycja, której celem jest ukazanie, w jaki sposób pracuje się współ­cze­śnie z dziećmi, jak dziecko się uczy oraz jaka jest pozycja i rola nauczy­ciela montes­so­riań­skiego w polskich placów­kach.

Frag­ment recenzji:
(…) Książka stanowi starannie dobrany zbiór arty­kułów napi­sa­nych przez znawców koncepcji Marii Montes­sori. Główną zaletą mono­grafii jest ukazanie doktryny i metody wiel­kiej włoskiej pedagog z różnych punktów widzenia. Rozwa­żania teore­tyczne zostały uzupeł­nione przed­sta­wie­niem wyników badań nad skutecz­no­ścią metody Montes­sori, jak również rela­cjami z pracy dydak­tycznej wyko­rzy­stu­jącej tę coraz bardziej popu­larną w naszym kraju peda­go­gikę. Lektura książki może stać się inspi­racją dla nauczy­cieli poszu­ku­ją­cych twór­czych metod akty­wi­zacji dziecka, dla rodziców pragną­cych lepiej zrozu­mieć swoje pociechy, dla studentów zgłę­bia­ją­cych różne koncepcje wycho­wawcze (…)
dr hab. Jerzy Kocha­no­wicz,
profesor Dolno­ślą­skiej Szkoły Wyższej

Odkrycie dziecka / Maria Montes­sori ; przeł. Alek­sandra Pluta. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2014.
Sygn. 164368, 164369

Z przed­mowy do pierw­szego polskiego wydania:
(…) Cieszy fakt, że do rąk polskiego czytel­nika trafia pierwsze wydanie w języku polskim książki Marii Montes­sori pod tytułem Odkrycie dziecka. Książka została rzetelnie prze­tłu­ma­czona z języka włoskiego przez Alek­sandrę Plutę i naukowo zreda­go­wana przez Barbarę Surmę. Dzięki starannej formie edytor­skiej Wydaw­nictwa Palatum każda osoba zain­te­re­so­wana postacią i twór­czo­ścią Marii Montes­sori prze­żyje duchowa ucztę, delek­tując się tekstami zawar­tymi w książce. Spek­trum zagad­nień jakie prezen­tuje Maria Montes­sori jest kwin­te­sencją jej długo­let­nich badań nad dziec­kiem: jego rozwojem, edukacją i ducho­wo­ścią. W przed­mowie do trze­ciego wydania włoskiego Maria Montes­sori, po raz kolejny podkre­śliła, że w podej­mo­wa­nych przez nią bada­niach zale­żało jej na wnikliwym, naukowym poznaniu dziecka i życiu w pokoju, a nie na stwo­rzeniu nowej metody eduka­cyjnej. Problemy, jakie ma do rozwią­zania ludz­kość, to głównie pokój i jedność. Można to osią­gnąć tylko poprzez zwró­cenie swej uwagi i poświę­cenie energii na odkry­wanie dziecka i na rozwi­janie wiel­kiego poten­cjału osobo­wości ludz­kiej w okresie jej kształ­to­wania [s. 9]. Jeszcze raz na to zwró­ciła uwagę Autorka w rozdziale 24 „Trium­fu­jąca kwadryga“: Punktem wyjścia dla praw­dzi­wego zrozu­mienia naszej pracy nie jest branie pod uwagę metody wycho­waw­czej, lecz czegoś prze­ciw­nego: metoda jest konse­kwencją wspo­ma­gania rozwoju zjawisk psycho­lo­gicz­nych, które nie były zauwa­żone, a co za tym idzie – były nieznane przez stulecia. Problem zatem nie jest natury peda­go­gicznej, lecz psycho­lo­gicznej, a wycho­wanie, które wspo­maga życie, jest dyle­matem, który dotyczy ludz­kości [s. 271].

Edukacja w systemie Marii Montes­sori – wycho­wa­niem do wartości : praca zbio­rowa / pod red. nauk. Małgo­rzaty Mikszy. – Łódź : Wydaw­nictwo Palatum, 2014.
Sygn. 164370, 164371

Od wielu lat obser­wu­jemy w naszym kraju coraz żywsze zain­te­re­so­wanie peda­go­giką Marii Montes­sori. Egzem­pli­fi­kują to powsta­jące coraz licz­niej placówki Montes­sori, przed­szkola, szkoły, także żłobki. Publi­kacje naukowe na temat peda­go­giki M. Montes­sori również wska­zują, że peda­godzy, teore­tycy i prak­tycy mają ogromną potrzebę opisu i wyja­śnienia założeń myślenia Autorki o dziecku, jego rozwoju, edukacji w domu, przed­szkolu i szkole (…).
(…) Edukacja M. Montes­sori skon­cen­tro­wana jest na poma­ganiu życiu, kluczem jest wycho­wanie do wartości, a środ­kiem – towa­rzy­szenie dzie­ciom w budo­waniu osobo­wości. Czło­wiek, aby jego nazwę można było zapisać wielką literą, musi być istotą nie tylko rozumną, posia­da­jącą inte­li­gencję, która pozwala mu działać, ale również wraż­liwą, czującą, widzącą złożone potrzeby innych ludzi (…)
dr Małgo­rzata Miksza
Źródło :
www​.palatum​.pl
www​.rm​.com​.pl

Wybrane nowości w zbio­rach – kwie­cień

Wybrane nowości w zbio­rach – kwie­cień

Prawo, rodzina, praca / redakcja naukowa Marta Andrysz­czak, Renata Bado­wiec, Daria Gęsicka. – Toruń : Wydaw­nictwo Naukowe Uniwer­sy­tetu Miko­łaja Koper­nika, 2017.
Sygn. 162985

Mono­grafia została poświę­cona wybranym zagad­nie­niom oraz insty­tu­cjom prawnym spoty­kanym w dwóch najważ­niej­szych sferach ludz­kiej aktyw­ności – w pracy oraz w rela­cjach rodzin­nych. Publi­kacja nie ma charak­teru komplek­so­wego, ponieważ nie obej­muje swoim zakresem wszyst­kich zagad­nień zwią­za­nych z powyż­szymi rela­cjami, niemniej jej istotny walor stanowi aktu­al­ność poru­sza­nych kwestii. Autorzy poszcze­gól­nych rozdziałów skupili się na tema­tach, które ze względu na zmie­nia­jące się stosunki społeczno-gospo­darcze budzą obecnie największe zain­te­re­so­wanie lub wątpli­wości. Mono­grafia ma charakter wielo­płasz­czy­znowy – zawiera prace z prawa admi­ni­stra­cyj­nego, cywil­nego, euro­pej­skiego, karnego, konsty­tu­cyj­nego, podat­ko­wego, pracy oraz rodzin­nego.

Prawo rodzinne i opie­kuńcze : prak­tyka, orzecz­nictwo, kazusy / Natalia Szok, Rado­sław Terlecki. – 2. wydanie, stan prawny kwie­cień 2017 r. – Warszawa : Wydaw­nictwo C. H. Beck, 2017.
Sygn. 162986

Książka stanowi studium insty­tucji prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego. Jest ona szcze­gólnie pole­cana apli­kantom odby­wa­jącym szko­lenia w ramach apli­kacji radcow­skiej, adwo­kac­kiej, sędziow­skiej, nota­rialnej czy komor­ni­czej, jak również osobom przy­go­to­wu­jącym się do egza­minów zawo­do­wych. Z uwagi na szerokie omówienie proble­ma­tyki stoso­wania prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego, opra­co­wanie to dedy­ko­wane jest także radcom prawnym i adwo­katom, którzy w ramach wyko­ny­wania zawodu zajmują się prowa­dze­niem spraw rodzin­nych. Przej­rzysta formuła anali­zo­wa­nych treści sprawia, że praca ta może być również pomocna studentom prawa, którzy pragną pogłębić swoją wiedzę, a także osobom, które ze względu na okolicz­ności życiowe stały się stroną postę­powań z zakresu prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego.
Prezen­tując poszcze­gólne insty­tucje praw­no­ro­dzinne skupiono się przede wszystkim na aspek­tach prak­tycz­nych stoso­wania prawa, a omawiane zagad­nienia zostały dodat­kowo wzbo­ga­cone analizą orze­czeń sądów powszech­nych, sądów admi­ni­stra­cyj­nych oraz Sądu Najwyż­szego, co sprawia, że Czytelnik nie tylko lepiej zrozumie przed­sta­wianą materię, ale zapozna się również z obowią­zu­jącą linią orzecz­niczą. Chcąc spro­stać wymogom, jakie stawiane są apli­kantom, w pracy tej zawarto wybór różno­rod­nych stanów faktycz­nych, które pozwolą nie tylko zrozu­mieć specy­fikę i mecha­nizmy procesu wykładni prze­pisów prawa rodzin­nego i opie­kuń­czego, ale również nale­życie przy­go­tować się do prze­pro­wa­dza­nych w ramach apli­kacji praw­ni­czych kolo­kwiów, czy egza­minów zawo­do­wych.

Progra­mo­wanie dla począt­ku­ją­cych w 24 godziny / Greg Perry, Dean Miller ; [tłuma­czenie Tomasz Walczak]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, copy­right 2017.
Sygn. 162987

Dziś mało kto potrafi obejść się bez kompu­tera. Te niezwykle poży­teczne urzą­dzenia służą do pracy i rozrywki, komu­ni­ko­wania się, diagno­zo­wania chorób, zarzą­dzania firmą, a nawet prowa­dzenia wojen. Właściwie trudno byłoby wyobrazić sobie dzie­dzinę, w której kompu­tery i to, co potrafią, byłoby zbędne. Właśnie dlatego we współ­cze­snym świecie umie­jęt­ność progra­mo­wania jest bardzo cennym atutem. Zapo­trze­bo­wanie na progra­mi­stów wciąż rośnie, a najlepsi w tym fachu mogą liczyć na niezwykle atrak­cyjne warunki pracy.

Niniejszy samo­uczek pozwala przy­swoić sobie podstawy progra­mo­wania w ciągu 24 godzin­nych lekcji, umoż­liwia solidne opano­wanie podstaw i uczy popraw­nego projek­to­wania programów. Nie pomi­nięto tu szcze­gólnie ważnego przy­go­to­wania się do progra­mo­wania ani zasad tworzenia opro­gra­mo­wania w korpo­ra­cjach, a równo­cze­śnie poka­zano sposoby korzy­stania z najważ­niej­szych technik progra­mi­stycz­nych oraz kluczowe cechy najczę­ściej wyko­rzy­sty­wa­nych języków progra­mo­wania.

Religia w nowo­cze­snym państwie demo­kra­tycznym – szansa czy zagro­żenie? : analiza sporu libe­rałów i komu­ni­ta­rian / Marta Turkot. – Warszawa : Wydaw­nictwa Uniwer­sy­tetu Warszaw­skiego, 2017.
Sygn. 162990

Analiza dyskusji doty­czą­cych współ­cze­snego znaczenia religii dla demo­kra­tycz­nego państwa oraz jej form i warunków obec­ności w sferze publicznej. Autorka bada reli­gijne i poza reli­gijne podstawy państwa konsty­tu­cyj­nego, które znacząco wpły­wają na kondycję tego systemu. Sięgając do najważ­niej­szego sporu w zakresie filo­zofii poli­tycznej, jaki toczył się od lat 70. XX wieku, czyli do sporu między libe­ra­łami a komu­ni­ta­ria­nami doty­czą­cego głównie idei spra­wie­dli­wości w społe­czeń­stwie, stara się rozwinąć aktu­alną pole­mikę i wzbo­gacić ją o nowe argu­menty.

Super­pro­gno­zo­wanie : sztuka i nauka progno­zo­wania / Philip E. Tetlock, Dan Gardner ; tłuma­czenie Maciej Markie­wicz. – Warszawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162993

Każdy mógłby skorzy­stać na możli­wości dalszego spoj­rzenia w przy­szłość, nieza­leżnie czy kupuje akcje, tworzy stra­tegie, wpro­wadza nowy produkt, czy też po prostu planuje menu na nadcho­dzący tydzień. Niestety ludzie są zazwy­czaj marnymi progno­sty­kami. Jak wykazał Philip Tetlock, profesor Wharton School of Busi­ness, w swoim prze­ło­mowym badaniu z 2005 roku, nawet prognozy ekspertów są niewiele lepsze niż wynik przy­padku. Mimo to, istotnym oraz niedo­po­wie­dzianym wnio­skiem wyni­ka­jącym z tych badań było stwier­dzenie, że niektórzy profe­sjo­na­liści naprawdę potrafią progno­zować, a Tetlock spędził minioną dekadę starając się dowie­dzieć dlaczego. Co czyni niektó­rych tak dobrymi? I czy można się tego nauczyć?

W „Super­pro­gno­zo­waniu”, Philip Tetlock i Dan Gardner przed­sta­wiają nam arcy­dzieło predykcji, oparte o dekady badań oraz wynik rozle­głego, finan­so­wa­nego przez rząd tournée progno­zo­wania. W projekt Właściwe Osądy (Good Judge­ment Project) zaan­ga­żo­wano dzie­siątki tysięcy zwykłych ludzi – włączając w to brooklyń­skiego reży­sera, emery­to­wa­nego hydrau­lika oraz tancerkę, których popro­szono o progno­zo­wanie global­nych wyda­rzeń. Niektórym poszło zadzi­wia­jąco dobrze. Poko­nali specja­li­styczne bench­marki, rywali oraz rynki progno­styczne. Wypadli lepiej niż zbiorcze opinie anali­tyków z dostępem do zastrze­żo­nych danych. To „super­pro­gno­stycy”.

W tej prze­ło­mowej oraz przy­stępnej książce, Tetlock i Gardner poka­zują nam w jaki sposób możemy się uczyć od tej elitarnej grupy. Spla­tając razem historie progno­stycz­nych sukcesów (wliczając w to nagonkę na Osamę bin Ladena), porażek (inwazja w Zatoce Świń) oraz wywiadów z decy­den­tami wyso­kiego szczebla, od Davida Petra­eusa do Roberta Rubina, udowad­niają, że dokładne i udane progno­zo­wanie nie wymaga wcale potęż­nych kompu­terów czy tajem­ni­czych metod. Niezbędne są za to: zbie­ranie dowodów z różnych źródeł, proba­bi­li­styczne myślenie, praca zespo­łowa, noto­wanie rezul­tatów oraz umie­jęt­ność przy­znania się do błędu i zmiany kursu.

Terapia zaję­ciowa w geria­trii / Edyta Janus, Aneta Bac, Alek­sandra Kulis, Agnieszka Smro­kowska-Reich­mann. – Warszawa : Wydaw­nictwo Lekar­skie PZWL, 2017.
Sygn. 162997

Opieka nad osobami star­szymi jest wyzwa­niem teraź­niej­szości. Terapia zaję­ciowa umoż­liwia właściwe ich wspie­ranie w zakresie wyko­ny­wania znaczą­cych dla nich zajęć oraz podno­szenie jakości życia.

Podręcznik został opra­co­wany przez doświad­czo­nych prak­tyków i zarazem nauczy­cieli akade­mic­kich. Autorzy w przy­stępnej i synte­tycznej formie prezen­tują możli­wości oraz sposoby pracy tera­peuty zaję­cio­wegp z senio­rami.

Podręcznik powstał z myślą o studen­tach kierunków terapia zaję­ciowa oraz fizjo­te­ra­pipa. Będzie również pomocny dla psycho­logów, peda­gogów i asystentów osób niepeł­no­spraw­nych.

Między grupami : prze­wodnik po rela­cjach z ludźmi, którzy się od nas różnią / Tomasz Besta, Natasza Kosa­kowska-Bere­zecka. – Sopot : Smak Słowa, 2017.

Książka „Między grupami“ nieprzy­pad­kowo została nazwana prze­wod­ni­kiem. Zawiera bowiem wiele użytecz­nych infor­macji, które niczym drogo­wskazy poma­gają sprawnie się poru­szać w otacza­jącym nas świecie. Spoty­kamy w nim ludzi, którzy różnią się od nas pod względem płci, pocho­dzenia, kultury, języka, poglądów poli­tycz­nych, tożsa­mości psycho­sek­su­alnej i wielu, wielu innych rzeczy. Różno­rod­ność może stanowić źródło dobrych, wzbo­ga­ca­ją­cych doświad­czeń, ale może też być przy­czyną licz­nych niepo­ro­zu­mień, frustracji i konfliktów (niekiedy bardzo groź­nych). Nieza­leżnie od tego, czy budzi to w nas zachwyt, czy prze­ra­żenie, świat po prostu jest zróż­ni­co­wany. Oczy­wi­ście możemy zamknąć oczy i potykać się co krok o jakąś różnicę, raniąc przy tym siebie i innych. Możemy jednak zapytać o drogę tych, którzy grun­townie zbadali teren relacji między ludźmi i wiedzą, jak pokonać bariery pomiędzy „naszymi“ a „obcymi“.

Najwięk­szym walorem książki jest jej bardzo popu­larny, wręcz potoczny język oraz wielość życio­wych przy­kładów, do których odwo­łują się autorzy. Mówiąc o bardzo poważ­nych spra­wach, takich jak konflikty, przemoc czy dehu­ma­ni­zacja, nie wiodą czytel­nika w gąszcz zawi­łych rozważań teore­tycz­nych lecz raczą go barw­nymi przy­kła­dami, takimi jak dzie­lenie się bile­tami na festiwal Opener, zacho­wania szym­pansów Bonobo czy postrze­ganie czeczeń­skiego zawod­nika MMA Mameda Chali­dowa. Czytelnik dowie się też z książki, jak wyobra­żenie sobie, że się jest cheer­li­derką wpływa na oceny własnej atrak­cyj­ności i czy czytanie Harry Pottera może ogra­ni­czyć uprze­dzenia? Choć pytania te brzmią banalnie, to stanowią wstęp do głęb­szej refleksji nad funk­cjo­no­wa­niem czło­wieka w grupach i możli­wo­ściach wyjścia poza myślenie o sobie jako o członku grupy.“
Z recenzji Michała Bile­wicza

Scena­riusze lekcji wycho­waw­czych dla nauczy­cieli i wycho­wawców w star­szych klasach szkoły podsta­wowej i w szko­łach ponad­pod­sta­wo­wych / Maria Gudro-Homicka. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn.. 163006p, 163007

Książka stanowi propo­zycję 40 zajęć prowa­dzo­nych meto­dami akty­wi­zu­ją­cymi, w tym metodą dramy. Znako­mita pomoc meto­dyczna dla nauczy­cieli, wycho­wawców, peda­gogów ze szkół podsta­wo­wych i ponad­pod­sta­wo­wych.

To prak­tyczny prze­wodnik po warto­ściach i proble­mach współ­cze­snej młodzieży. Scena­riusze dotyczą różno­rodnej tema­tyki, takiej jak konflikty, agresja, zani­żona samo­ocena ucznia, odrzu­cenie, wybór drogi, mobbing, tole­rancja, rozbita rodzina, patrio­tyzm, wiara. Wyko­rzy­stano w nich teksty piosenek, filmy, lite­ra­turę. Scena­riusze mogą być reali­zo­wane na godzi­nach wycho­waw­czych, lekcjach przy­go­to­wu­ją­cych do życia w rodzinie, na języku polskim, historii czy warsz­ta­tach pozasz­kol­nych.

Socjo­tech­nika : sztuka zdoby­wania władzy nad umysłami / Chri­sto­pher Hadnagy ; [przed­mowa Paul Wilson ; tłuma­czenie: Magda Witkowska]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, cop. 2017.
Sygn. 163008

Poznaj pierwszy na świecie model socjo­tech­niki. Autor tej książki defi­niuje, wyja­śnia i rozkłada go na cząstki elemen­tarne, a następnie ilustruje całe zagad­nienie, przy­ta­czając analizy i praw­dziwe historie. Zabierze Cię na wycieczkę po ciem­nych zauł­kach społe­czeń­stwa, gdzie żyją szem­rane typy. Przed­stawi Ci mroczne arkana socjo­tech­niki stoso­wanej przez szpiegów i oszu­stów. Będziesz podglądał nawet takich mistrzów, jak Kevin Mitnick, autor książki Sztuka podstępu. Przyj­rzysz się także powszechnym, codziennym sytu­acjom, poznając je pod kątem scena­riuszy socjo­tech­nicz­nych. W ostat­niej części znaj­dziesz „tajemne“ porady i wska­zówki profe­sjo­nal­nych socjo­tech­ników, a czasem również praw­dzi­wych prze­stępców.

Sekrety oszu­stów i socjo­tech­ników
Model komu­ni­kacji i jego geneza
Wyko­rzy­sty­wanie wpływu alko­holu
Wcho­dzenie w rolę, czyli jak zostać tym, kim chcesz
Sztuczki socjo­tech­niczne — psycho­lo­giczne zasady stoso­wane w socjo­tech­nice
Progra­mo­wanie neuro­lin­gwi­styczne (NLP)
Pięć podstaw wywie­rania wpływu
Tworzenie programu podno­szenia świa­do­mości osobi­stych zagrożeń
Wyczu­lenie na złośliwe taktyki
Dalaj­lama i socjo­tech­nika

Ty w social mediach : podręcznik budo­wania marki osobi­stej dla każdego / Marcin Żukowski. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, cop. 2017
Sygn. 163010

Ta książka jest właśnie dla Ciebie!
Dla Ciebie, dla Ciebie i dla Ciebie. Ponieważ każdy z nas jest marką. Marką, czyli wyobra­że­niem, jakie na nasz temat mają ludzie. Mama i tata to marki — opie­kuńcze, solidne marki-opoki. Rzemieślnik jest marką, defi­nio­waną przez jakość przed­miotów, jakie wytwarza. Księ­gowy jest marką, która potrafi liczyć i zna się na prawie podat­kowym. KAŻDY JEST MARKĄ. Sekret tkwi w tym, by nauczyć się swoją marką skutecznie zarzą­dzać. Zanim się obru­szysz, odpo­wiedz sobie uczciwie na pytanie, jak wiele masz wolnego czasu. Niezbyt wiele, prawda? A jak dużą część tego cennego zasobu gotów jesteś poświęcić na dogłębne poznanie każdego spotka­nego czło­wieka? Pewnie niedużą…

Twój przy­szły praco­dawca, klient albo zlece­nio­dawca jest takim samym czło­wie­kiem jak Ty. Ma niewiele czasu, za to wielu apli­ku­ją­cych na ofero­wane stano­wisko i spory rynek podwy­ko­nawców do wyboru. Musi decy­dować szybko, niemal bez zasta­no­wienia. Jak myślisz, kogo wybierze? Pana albo panią, których atutem jest jedynie niezbyt jasno napi­sane CV, czy czło­wieka, z którym gdzieś kiedyś chociaż raz się zetknął? Osobę, która zamie­ściła na Face­booku mądry, rzeczowy komen­tarz albo trafny tweet? Od której dostał link do cieka­wego posta na blogu? Dlaczego stojąc przed wyborem „no-man lub osobo­wość”, „ekspert – po prostu marka”, praco­dawca albo zlece­nio­dawca miałby wybrać tego pierw­szego? No właśnie… Właśnie z tego powodu to właśnie Ty. I Ty. I jeszcze: Ty — musisz już dziś nauczyć się, jak być sobą i jak na tym zara­biać. Zacznij od budowy swojej marki osobi­stej. Skup się na social mediach.
Z tą książką zrobisz to profe­sjo­nalnie.

Zabu­rzenia komu­ni­kacji pisemnej / redakcja naukowa: Aneta Doma­gała, Urszula Mirecka. – Gdańsk : Grupa Wydaw­nicza Harmonia. Harmonia Univer­salis, 2017.
Sygn. 162016, 162017

Przed­sta­wiana mono­grafia Zabu­rzenia komu­ni­kacji pisemnej z serii Logo­pedia XXI Wieku poświę­cona jest proble­ma­tyce komu­ni­kacji pisemnej. Główny cel tomu, dedy­ko­wa­nego Profesor Marcie Bogda­no­wicz, stanowi cało­ściowe zapre­zen­to­wanie zagad­nień komu­ni­kacji pisemnej i jej zabu­rzeń, ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem trud­ności w czytaniu i pisaniu w różnych jednost­kach pato­logii mowy. Autorzy poszcze­gól­nych rozdziałów zwra­cają uwagę na znaczenie czytania i pisania dla funk­cjo­no­wania osób z zabu­rzeniami mowy oraz jakości ich życia. Jednym ze wska­zy­wa­nych aspektów jest niwe­lo­wanie – dzięki poro­zu­mie­waniu się pisem­nemu – barier komunikacyj­nych w przy­padku osób niesły­szą­cych czy osób z dyzar­trią (także dzięki nowym tech­no­lo­giom), co stanowi dla nich szansę na osią­gnięcie więk­szej samodzielno­ści i posze­rzenia możli­wości zawo­do­wych.

Tom składa się z trzech części: Uwarun­ko­wania oraz symp­to­ma­to­logia zabu­rzeń komuni­kacji pisemnej. Orien­tacje teore­tyczne i perspek­tywy badawcze, Trud­ności w czytaniu i pisaniu u osób z rozwojo­wymi i naby­tymi zabu­rze­niami mowy oraz Diagnoza trud­ności w czytaniu i pisaniu. Wspo­ma­ganie rozwoju, terapia.

Publi­kacja kiero­wana jest do logo­pedów, ale również do psycho­logów, peda­gogów i nauczy­cieli – wszyst­kich specja­li­stów zain­te­re­so­wa­nych proble­ma­tyką zabu­rzeń komu­ni­kacji pisemnej: badaczy akade­mic­kich i prak­tyków. Przy­datna będzie także studentom kierunków logo­pe­dycz­nych, psycho­lo­gicz­nych, peda­go­gicz­nych (i kierunków pokrew­nych), słucha­czom studiów pody­plo­mo­wych, przede wszystkim z zakresu logo­pedii oraz diagnozy i terapii trud­ności w czytaniu i pisaniu.

Zagro­żenia ze strony mediów / pod redakcją Grażyny Penkow­skiej. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Naukowe Katedra, 2017.
Sygn. 163018

Książka porusza problemy aktu­alne i ważne społecznie. Jest głosem w dyskusji nad nowymi wyzwa­niami – szcze­gólnie dla peda­go­giki – zwią­za­nymi z ekspansją infor­ma­tyczną w różnych dzie­dzi­nach życia społecz­nego”.
prof. Anna Wasi­lewska

Wiek XXI charak­te­ry­zuje się burz­liwym rozwojem mediów na całym świecie, a ma to związek z gigan­tycznym ożywie­niem tech­no­lo­gicznym. Nowo­czesne tech­no­logie infor­ma­cyjno-komu­ni­ka­cyjne już w ostat­niej deka­dzie XX wieku zaczęły dyna­micznie wkra­czać do wszyst­kich sfer życia czło­wieka. Dało to początek prze­mianom społecznym na ogromną skalę. […] Od momentu rozwoju nowych, a potem nowych nowych mediów ich charakter jest duali­styczny, dobry i zły zarazem”.
prof. Grażyna Penkowska

Źródło :
www​.wydaw​nictwo​.umk​.pl
www​.beck​.pl
www​.helion​.pl
www​.wuw​.pl
www​.cedewu​.pl
www​.pzwl​.pl
www​.smak​slowa​.pl
www​.difin​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.wnka​tedra​.pl

Nowości w zbio­rach – marzec

Nowości w zbio­rach – marzec

Reko­men­dacje wybra­nych nowości włączo­nych do zbiorów biblio­teki w marcu:

Opieka szkoły nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej / Daria Becker-Pestka. – Warszawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162724

Proble­ma­tyka książki dotyczy opieki szkoły nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej. Mimo zapisów w polskim usta­wo­daw­stwie, prak­tyka wska­zuje, że kwestie te pilnie wyma­gają komplek­so­wych rozwiązań. Aby wypra­cować najlepsze rozwią­zania w zakresie opieki nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej konieczne jest doko­nanie analizy zjawiska zarówno z punktu widzenia teorii naukowej, jak i prak­tyki.

Treść publi­kacji koncen­truje się wokół funk­cjo­no­wania współ­cze­snej rodziny i szkoły oraz wystę­pu­ją­cych zjawisk pato­lo­gicz­nych. W obecnej rzeczy­wi­stości w polskich rodzi­nach wystę­puje wiele problemów. Znaj­duje to swoje nega­tywne odzwier­cie­dlenie w reali­zacji przy­pi­sa­nych jej funkcji, nieko­rzystnie wpływa na wypeł­nianie zadań opie­kuń­czych wobec dzieci. Zmienia się także funk­cjo­no­wanie polskiej szkoły, wystę­pują zabu­rzenia w reali­zacji jej funkcji. Podej­mując refleksję nad tą niezwykle istotną proble­ma­tyką warto rozpa­trywać zadania pełnione zarówno przez szkołę, jak i rodzinę – w szerokim kontek­ście społecznym, kultu­rowym czy ekono­micznym.

Część empi­ryczna książki skupiona jest wokół działań reali­zo­wa­nych przez szkołę w zakresie opieki nad dziec­kiem z rodziny pato­lo­gicznej. Praca z podopiecz­nymi ma nie tylko charakter diagno­styczny, ale również prewen­cyjny i inter­wen­cyjny. Zgro­ma­dzony w tej części pracy mate­riał poka­zuje ogromny zakres problemów, z jakimi zmagają się zarówno rodziny, jak i szkoły. Zapre­zen­to­wane rozwią­zania stoso­wane w polskich szko­łach wska­zują na ogromną deter­mi­nację perso­nelu peda­go­gicz­nego w podej­mo­wa­nych dzia­ła­niach opie­kuń­czych, pomo­co­wych. W książce poka­zane zostały problemy rodzin i rozwią­zania prak­tyczne wyko­rzy­sty­wane w pracy z dziećmi reali­zo­wane nie tylko przez pracow­ników szkół, ale także liczne podmioty zewnętrzne.

Publi­kacja może zostać wyko­rzy­stana zarówno przez studentów peda­go­giki, pracow­ników insty­tucji czy podmiotów zaan­ga­żo­wa­nych w pracę z rodzi­nami – a przede wszystkim z dziećmi z rodzin pato­lo­gicz­nych, ale także przez osoby niezwią­zane z pracą peda­go­giczną. Książka umoż­liwia posze­rzenie wiedzy na temat zjawisk pato­lo­gicz­nych, funk­cjo­no­wania i aktu­al­nych problemów rodziny i szkoły. Pozwala również na zapo­znanie się z publi­ka­cjami niepe­da­go­gicz­nymi skupio­nymi wokół proble­ma­tyki zjawisk pato­lo­gicz­nych. Tekst może też stanowić wska­zanie do dalszych badań nauko­wych w tym zakresie, podej­mo­wania refleksji nad obszarem opieki nad dziec­kiem w szkole i insty­tu­cjach zewnętrz­nych.

Jak być dobrym rodzicem / Justyna Korze­niewska ; [ilustracje: Paweł Osial]. – Warszawa : Wydaw­nictwo RM, cop. 2017.
Sygn. 162727

Dzięki tej książce dowiesz się, jak rozma­wiać z dziec­kiem i reagować w kłopo­tli­wych sytu­acjach wycho­waw­czych.

Bać się czy nie bać docie­kli­wych dzie­cię­cych pytań i pełnych buntu zachowań nasto­latków? W jaki sposób infor­mować dziecko o spra­wach intym­nych, trud­nych zjawi­skach społecz­nych i niebez­pie­czeń­stwach, a przy tym nie zawsty­dzać, nie wzbu­dzać niepo­koju, nie burzyć pozy­tywnej wizji świata? Jak rozpo­znawać obszary, w których najczę­ściej dochodzi do konfliktu między rodzi­cami a dziećmi? Jaką obrać stra­tegię postę­po­wania? W tej książce rodzice znajdą:
– przy­kłady odpo­wiedzi na docie­kliwe dzie­cięce pytania,
– scena­riusze rozwią­zy­wania konflik­to­wych sytu­acji,
– infor­macje o rozwoju emocjo­nalnym dziecka od naro­dzin do nasto­latka, jego rozu­mieniu świata i typo­wych reak­cjach, pomocne w formu­ło­waniu odpo­wiedzi na dzie­cięce pytania oraz we właściwym reago­waniu na kłopo­tliwe zacho­wania.

Inte­gracja senso­ryczna na co dzień / Maria Borkowska, Kinga Wagh. – Wyd. 1, 7 dodr. – Warszawa : Wydaw­nictwo Lekar­skie PZWL, 2017.
Sygn. 162728

Inte­gracja senso­ryczna, w popu­larnym skrócie okre­ślana jako SI, jest procesem prze­twa­rzania w mózgu infor­macji odbie­ra­nych przez zmysły z naszego ciała oraz otoczenia dla wyko­rzy­stania ich w codziennym życiu.
Niepra­wi­dło­wości tego procesu obja­wiają się wystę­po­wa­niem specy­ficz­nych problemów i nazy­wane są zabu­rze­niami regu­lacji procesów senso­rycz­nych. W naszym kraju od kilku­nastu lat obser­wuje się stały wzrost rozpo­zna­wania takich zabu­rzeń u dzieci i w związku z tym zwięk­sza­jące się zain­te­re­so­wanie terapią SI.
Terapia ta jest przy­datna i skuteczna, zwłaszcza w klasycz­nych posta­ciach zabu­rzeń inte­gracji senso­rycznej. W tych przy­pad­kach skutecz­ność jej została potwier­dzona naukowo. W innych rodza­jach zabu­rzeń, takich jak zespół defi­cytu uwagi lub zespół defi­cytu uwagi z nadru­chli­wo­ścią (ADHD), upośle­dzenie umysłowe, autyzm oraz gene­tycznie uwarun­ko­wa­nych zespo­łach może być terapią wspo­ma­ga­jącą leczenie podsta­wo­wego scho­rzenia.
Autorki przed­sta­wiły w porad­niku podsta­wowe infor­macje o funk­cjo­no­waniu zmysłów, ich dojrze­waniu i procesie inte­gracji oraz proste ćwiczenia, które z powo­dze­niem można wyko­nywać opie­kując się dziec­kiem w domu. Z propo­zycji rodzice i opie­ku­nowie mogą wybierać poje­dyncze ćwiczenia bądź układać możliwe do wyko­nania zestawy.
Bardzo wska­zaną formą są lubiane przez dzieci ćwiczenia rytmiczne i ćwiczenia ze śpiewem lub muzyką. W książce przed­sta­wiono również propo­zycje ćwiczeń przy utwo­rach instru­men­tal­nych wybit­nych kompo­zy­torów.

Sztuka, terapia, poznanie : w stronę podej­ścia indy­wi­du­ali­zu­ją­cego w bada­niach muzy­ko­te­ra­peu­tycz­nych / Kata­rzyna Krasoń, Ludwika Konieczna-Nowak. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, cop. 2016.
Sygn. 162729, 162730

Sztuka jako źródło wiedzy o czło­wieku.
Muzyka w dzia­łaniu tera­peu­tycznym jako pole badań.
Stra­tegia indy­wi­du­ali­zu­jąca w badaniu a proces tera­peu­tyczny w uspraw­nianiu pacjenta poprzez aktyw­ność muzyczną.
Indy­wi­du­ali­zu­jące metody badań muzy­ko­te­ra­peu­tycz­nych.

Zawód psycholog : regu­lacje prawne i etyka zawo­dowa / Dorota Bednarek ; konsult. prawna Teresa Gardocka. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2016.
Sygn. 162740

Nieza­leżnie od charak­teru i obszaru dzia­łal­ności wspó205285lny dla psycho­logów jest szcze­gólny charakter więzi z podmiotem oddzia­ływań i wyni­ka­jące z niego zobo­wią­zania etyczne.
Książka Doroty Bednarek porząd­kuje wiedzę doty­czącą kontekstu praw­nego wyko­ny­wania zawodu psycho­loga, obowią­zu­ją­cych zasad i stan­dardów etycz­nych oraz sposobów ich reali­zacji. Autorka poru­szyła zagad­nienia etyczne specy­ficznie zwią­zane z najważ­niej­szymi obsza­rami zasto­sowań psycho­logii: w diagnozie i inter­wencji psycho­lo­gicznej. Szcze­gó­łowo omówiła etyczne kwestie i zasady doty­czące takich specy­ficz­nych sytu­acji, jak: świad­czenie usług na zlecenie strony trze­ciej, na odle­głość, wobec nielet­nich, problem prze­ciw­dzia­łania dyskry­mi­nacji, prowa­dzenie badań nauko­wych i publi­ko­wanie ich wyników, oraz wielu innych. Psycho­lo­gowie prak­tycy oraz studenci psycho­logii znajdą w tej książce zarówno możli­wość pogłę­bio­nego zrozu­mienia etycz­nego wymiaru pracy psycho­loga, jak i wyczer­pu­jący zbiór zasad do zasto­so­wania w codziennej pracy.

Efekt kame­leona : psycho­logia naśla­dow­nictwa / Wojciech Kulesza; [redaktor prowa­dząca Anna Raci­borska]. – Wyd. 1 dodr. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe Scholar, 2017.
Sygn. 162743

Mówimy o papu­go­waniu, małpo­waniu, imito­waniu zachowań, o tym, że dziecko jest kalką, kopią lub lustrzanym odbi­ciem rodzica. Ludzie naśla­dują swoje zacho­wania. Obser­wu­jemy to zjawisko, patrząc na wier­nych w trakcie cere­monii reli­gij­nych, dzieci na placu zabaw, żołnierzy podczas parady. Woody Allen nazwał tę hiperz­dol­ność Leonarda Zeliga – głów­nego boha­tera jego znako­mi­tego filmu – efektem kame­leona.

W tej książce Autor opisuje to jedno z kluczo­wych i fascy­nu­ją­cych ludz­kich zachowań. Zasta­nawia się, co nam to zacho­wanie daje. Pyta: Czy każdy jest społecznym kame­le­onem? Czy różnimy się skłon­no­ściami do naśla­do­wania? Czy da się „tego” nauczyć i do czegoś „to” wyko­rzy­stać? Czy naśla­dow­nictwo może być szko­dliwe?

Książka ta przed­stawia bardzo wszech­stronny, wyczer­pu­jący i anali­tyczny prze­gląd psycho­lo­gicznej lite­ra­tury na temat naśla­dow­nictwa oraz jego wyznaczników i konse­kwencji. Jest to lite­ra­tura bardzo współ­czesna, często dosłownie z ostat­nich paru lat, zaś autor wyka­zuje się jej dogłębnym zrozu­mie­niem i porusza się po niej z niezwykłą swobodą i erudycją. Książka pozwala czytel­ni­kowi uzyskać pełną orien­tację we współ­cze­snym stanie badań nad naśla­dow­nic­twem i zbli­żo­nymi zjawi­skami.
prof. dr hab. Bogdan Wojciszke – frag­ment recenzji

Współ­czesne tendencje w diagnozie i terapii logo­pe­dycznej / redakcja naukowa Danuta Pluta-Wojcie­chowska, Barbara Sambor. – Gdańsk : Harmonia Univer­salis, 2017.
Sygn. 162744, 162745

Kolejny tom z serii Logo­pedia XXI Wieku jest pozycją zasłu­gu­jącą na baczną uwagę prak­tyków i teore­tyków zajmu­ją­cych się logo­pedią w perspek­tywie diagno­styczno-tera­peu­tycznej oraz teore­tyczno-meto­do­lo­gicznej. Autorzy poszcze­gól­nych rozdziałów – badacze z Polski, Czech, Rosji, Słowacji, Stanów Zjed­no­czo­nych i Włoch – we wnikli­wych i często nowa­tor­skich pracach prezen­tują kierunki refleksji naukowej i prak­tycznej współ­cze­snej logo­pedii. Niniejsza mono­grafia ukazuje więc stan obecny logo­pedii i poprzez usta­lenia, które niejed­no­krotnie wyzna­czają nowe obszary badawcze, wychyla się ku przy­szłości, zarazem jednak czerpie inspi­racje z boga­tego dorobku prze­szłych pokoleń badaczy zabu­rzeń mowy.

Bajki tera­peu­tyczne / Maciejka Mazan ; [ilustracje Beata Zdęba ; konsul­tacja mery­to­ryczna Lidia Ippoldt]. – Warszawa : PWN Wydaw­nictwo Szkolne sp. z o.o. sp.k., cop. 2017.
Sygn. 162757, 162758

Bajki tera­peu­tyczne poka­zują, jak radzić sobie z najczę­ściej poja­wia­ją­cymi się u dzieci emocjami: nieśmia­łość, strach, zazdrość, nieumie­jęt­ność współ­pracy, radość, smutek. Mają na celu uspo­ko­jenie emocji, obni­żenie lęku, obja­śnienie reguł otacza­ją­cego świata.

Scena­riusze zajęć z elemen­tami bajko­te­rapii / Aneta Bart­nicka-Kierylak, Karo­lina Świtaj-Wirtek. – Warszawa : PWN Wydaw­nictwo Szkolne, 2017.
Sygn. 162759, 162760

To 19 scena­riuszy wraz z propo­zy­cjami zabaw dla dzieci młod­szych i star­szych oraz kartami zada­nio­wymi.
Scena­riusze zakła­dają powta­rzalny układ pracy z grupą przed­szkolną: zabawa powi­talna, odczy­tanie bajki przez nauczy­ciela, wspólna analiza treści bajki, zabawy zwią­zane z tematem, praca z kartami.

Hejter­stwo : nowa prak­tyka kultu­rowa? : geneza, przy­padki, diagnozy / pod redakcją Julii Dynkow­skiej, Natalii Lemann, Michała Wróblew­skiego i Anny Zatory. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2017.
Sygn. 162944

Zjawisko hejtu zbadali badacze wielu specjal­ności: kultu­ro­znawcy, lite­ra­tu­ro­znawcy, medio­znawcy, socjo­lo­gowie, psycho­lo­gowie, filo­zo­fowie, poli­to­lodzy oraz badacze prawa. Dzięki multi­dy­scy­pli­narnej perspek­tywie czytelnik może się dowie­dzieć o hejcie rzeczy, o których nie miał pojęcia, choć wyda­wa­łoby się, że jest to zjawisko każdemu dobrze znane, proste i nie wyma­ga­jące głębo­kich analiz. A jednak ta książka poka­zuje, że jest inaczej. Poka­zuje, jak mało możemy wiedzieć o zjawisku, które dobrze znamy. I jak dużo musimy się jeszcze nauczyć.
Prof. dr hab. Paweł Łuków
kierownik Zakładu Etyki UW, redaktor naczelny czaso­pisma „Etyka”

Wiele dotych­czas napi­sano o sztuce miłości, niewiele nato­miast o sztuce niena­wiści. Oczy­wi­ście zawsze można zadać pytanie, czy to jest sztuka. Hejter­stwo bowiem zalewa nas zewsząd i każe myśleć raczej o mier­nocie, aniżeli o elitar­ności sztuki. Mono­grafia młodych adeptów nauki jest świeżym spoj­rze­niem na nowe zjawisko kultu­rowe.
Prof. dr hab. Jaro­sław Płuciennik

Odpor­ność psychiczna : stra­tegie i narzę­dzia rozwoju / Doug Stry­char­czyk, Peter Clough ; prze­kład Sylwia Pikiel. – Sopot : Gdań­skie Wydaw­nictwo Psycho­lo­giczne, 2017.
Sygn. 162976

Odpor­ność psychiczna to umie­jęt­ność skutecz­nego radzenia sobie z wyzwa­niami, ze stresem i z presją. Deter­mi­nuje ona sposób reago­wania na trud­ności zarówno w życiu zawo­dowym, jak i prywatnym. Osoby silne i odporne psychicznie wierzą we własne umie­jęt­ności, są otwarte na nowe wyzwania i z wytrwa­ło­ścią dążą do celu. Lepiej sobie radzą z poten­cjalnie stre­su­ją­cymi sytu­acjami, łatwiej znoszą krytykę i nieprzy­chylne uwagi, a porażkę trak­tują jako okazję do rozwoju osobi­stego. Częściej też odnoszą sukces.

Rozwi­janie odpor­ności psychicznej umoż­liwia opty­malne wyko­rzy­stanie posia­da­nych umie­jęt­ności, a jej pomiar pozwala zapla­nować odpo­wiednie wsparcie. Przed­sta­wiony przez autorów model odpor­ności psychicznej i kwestio­na­riusz do jej oceny są cennymi narzę­dziami w procesie rekru­tacji pracow­ników, w zarzą­dzaniu talen­tami czy w plano­waniu awansu. Umoż­li­wiają także precy­zyjne okre­ślenie potrzeb szko­le­nio­wych i rozwo­jo­wych. Są powszechnie stoso­wane w biznesie, edukacji, służbie zdrowia, sporcie i życiu społecznym.

Pedagog społeczny : teoria i prak­tyka dzia­łal­ności społecznej / pod redakcją Arka­diusza Żukie­wicza. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2017.
Sygn. 162980, 162981

Publi­kacja wpisuje się w nurt badań łódz­kiej szkoły peda­gogów społecz­nych odwo­łu­ją­cych się do tradycji repre­zen­to­wanej przez twór­czynię tej dyscy­pliny naukowej, Helenę Radlińską. Autorzy posta­wili sobie za cel przed­sta­wienie sylwetki peda­goga społecz­nego, kontek­stów i prze­strzeni jego dzia­łal­ności, uwzględ­nili przy tym również nowe wyzwania wyni­ka­jące ze zmian społecz­nych w otoczeniu. W drugiej części publi­kacji Czytel­nicy znajdą liczne odnie­sienia do prak­tyki dzia­łania peda­gogów społecz­nych, np. pracy asystentów rodzin­nych, kwestii psychia­trii środo­wi­skowej czy też rewi­ta­li­zacji społeczno-peda­go­gicznej.

Rola peda­goga społecz­nego nadal nie jest jedno­znacznie rozpo­zna­wana w prze­strzeni społecznej. Fakt ten, który może jedynie zaska­kiwać (posia­damy bardzo bogaty dorobek naukowy z peda­go­giki społecznej dzięki wybitnym jej twórcom), stanowi także inspi­rację do kolej­nych wyzwań, bowiem zarówno zasług twórców, jak i ich współ­cze­snych konty­nu­atorów dla rozwoju tej dyscy­pliny naukowej, tworzenia wielu szkół nauko­wych oraz wkładu w rozwój społe­czeń­stwa nie wolno zapo­minać. Ponieważ znacząco posze­rzyło się też pole prak­tyki dzia­łania peda­goga społecz­nego, na analizę naukową zasłu­gują wszystkie aktyw­ności dotąd nieroz­po­zna­wane w kręgu jego dzia­łania”.
Z recenzji prof. dr hab. Barbary Kromo­lic­kiej (Uniwer­sytet Szcze­ciński)

Źródło :
www​.cedewu​.pl
www​.rm​.com​.pl
www​.pzwl​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.scholar​.com​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.gwp​.pl

Nowe publi­kacje o Bydgoszczy w zbio­rach biblio­teki

Nowe publi­kacje o Bydgoszczy w zbio­rach biblio­teki

Sekrety Bydgoszczy / Krzysztof Halicki. – Wydanie 1. – Łódź : Księży Młyn Dom Wydaw­niczy Michał Koliński, 2017.
Sygn. 163728p, 163729

Zapewne nikt nawet nie podej­rzewał, że XIX-wieczna Bydgoszcz, niewielkie miasto, będzie kiedyś nazy­wane „Klein Berlin“ (mały Berlin), a już w pierw­szej połowie XX wieku jego dwie miesz­kanki, Nora Gregor i Pola Negri, zrobią wielką karierę w Holly­wood. Bydgoszcz miała w końcu wielkie szczę­ście do wybit­nych ludzi. W Rzeźni Miej­skiej pracował późniejszy sławny pisarz, Jerome David Salinger, autor kulto­wego „Buszu­ją­cego w zbożu”. A to dopiero kilka sekretów ze skarb­nicy tajemnic tego miasta.
W okresie między­wo­jennym Bydgoszcz była jednym z najważ­niej­szych ośrodków polskiego wywiadu. To tutaj działał słynny major Jan Żychoń oraz urodził się Marian Rejewski, sławny mate­matyk i kryp­tolog, który w 1932 roku złamał szyfr Enigmy, najważ­niej­szej maszyny szyfru­jącej używanej przez Niemców.
W zakon­spi­ro­wanym miesz­kaniu w Bydgoszczy przez kilka miesięcy pisał „Historię Komu­ni­stycznej Partii Polski w świetle faktów i doku­mentów” największy agent II Rzeczy­po­spo­litej, czło­wiek o wielu twarzach i nazwi­skach, Józef Mützen­ma­cher.
Te i wiele innych zaska­ku­ją­cych historii, m.in. o klątwie bydgo­skich karme­litów i tajem­ni­czych tune­lach pod Wzgó­rzem Wolności można odkryć w książce Krzysz­tofa Halic­kiego.

Bydgoszcz wojskowa : szkice z dziejów garni­zonu bydgo­skiego od czasów najdaw­niej­szych do współ­cze­sności / redakcja Albert S. Kotowski, Sławomir Sadowski. – Bydgoszcz : Muzeum Wojsk Lądo­wych, 2017.
Sygn. 163412p

W 1920 r. do pomiesz­czeń dawnej pruskiej Szkoły Wojennej (Kriegs­schule) przy ul. Gdań­skiej wpro­wa­dziła się i funk­cjo­no­wała tam aż do 1938 r. Szkoła Podcho­rą­żych dla Podofi­cerów. Po jej likwi­dacji, na rok przed wybu­chem II wojny świa­towej, do gmachu przy ul Gdań­skiej, prze­nie­siono z Torunia Szkołę Podcho­rą­żych Mary­narki Wojennej. Piloci i mecha­nicy lotnictwa kształ­cili się w Bydgoszczy w obiek­tach przy­le­ga­ją­cych do bydgo­skiego lotniska przy ul. Szubiń­skiej. […]
W okresie poprze­dza­jącym bezpo­średnie przy­go­to­wania do wojny powstały w Bydgoszczy dwie jednostki tery­to­rialnej obrony kraju, funk­cjo­nu­jące na zasa­dzie pospo­li­tego ruszenia. W 1937 r. przy 16. Pułku Ułanów Wiel­ko­pol­skich zorga­ni­zo­wano konną formację pod nazwą „Krakusy“. W maju 1939 r. 61 PP objął patronat nad nowo powstałym Bata­lionem Obrony Naro­dowej „Bydgoszcz“.
Tak liczne w Bydgoszczy placówki wojskowe musiały być w okresie między­wo­jennym obsłu­gi­wane przez wiele pomoc­ni­czych insty­tucji wojsko­wych. Z tych też względów miasto było siedzibą: Skład­nicą Mate­riału Inten­denc­kiego, jednej z trzy­nastu w kraju, Garni­zo­nowej Izby Chorych przy ul. Jagiel­loń­skiej 11, Wojsko­wego Sądu Rejo­no­wego (jednego z trzy­dziestu istnie­ją­cych w Polsce), Dele­gata Sztabu Głów­nego przy Okrę­gowej Dyrekcji Kolei Państwo­wych (było ich w kraju dzie­więciu). Rejo­no­wego Inspek­to­ratu Koni (jednego z 54), Powia­towej Komendy Uzupeł­nień – Bydgoszcz Miasto i Powia­towej Komendy Uzupeł­nień Bydgoszcz – Powiat oraz Parafii Wojskowej Obrządku Rzymsko-Kato­lic­kiego (jednej z 72 w kraju). […]

Spacerem po… Bydgoszczy / Paweł Bogdan Gąsio­rowski. – Skrze­szew : M.C. Kwadrat Agata Kisza ; Warszawa : Agencja Wydaw­nicza Egros, [2015].
Sygn. 163109, 163110p

Pierwsze wydanie bogato ilustro­wa­nego prze­wod­nika po zabyt­kach Bydgoszczy. Oprócz zdjęć współ­cze­snych Czytelnik ma okazję zoba­czyć miasto na starych pocz­tów­kach. Poszcze­gólnym opisy­wanym obiektom przy­pi­sano numery, które znalazły się także na trzech planach miasta, ułatwia­ją­cych jego zwie­dzanie. Na końcu książki podano przy­datne adresy i tele­fony, indeksy osobowy i geogra­ficzny.

Nowości na półce – styczeń 2018

Nowości na półce – styczeń 2018

Mutyzm : zagad­nienia teorii i prak­tyki / Anna Skoczek. – Kraków : Akademia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2017.
Sygn. 162565

Książka jest mono­grafią zasłu­gu­jącą na baczną uwagę prak­tyków i teore­tyków logo­pedii, psycho­logii i peda­go­giki oraz studentów tych kierunków. W opra­co­waniu została wyło­żona autorska metoda inter­pre­tacji i tera­peu­tycz­nego postę­po­wania (w aspekcie poznaw­czym, diagno­stycznym i rewa­li­da­cyjno-lecz­ni­czym) z muty­zmem – zabu­rze­niem rozwo­jowym i komu­ni­ka­cyjnym trudnym takso­no­micznie, defi­ni­cyjnie, diagno­stycznie i tera­peu­tycznie, gdyż wyma­ga­jącym procedur inter- i trans­dy­scy­pli­nar­nych. Zostały w mono­grafii wpro­wa­dzone w sposób ustruk­tu­ry­zoway liczne terminy i pojęcia nale­żące do prze­strzeni logo­pedii jako nauki, ale czer­piące z osią­gnieć m.in. psychia­trii dzie­cięcej, psycho­logii klinicznej, peda­go­giki specjalnej i tera­peu­tycznej.

Z recenzji dra hab. prof. UP Miro­sława Micha­lika


Niezwy­czajni ludzie : nowe spoj­rzenie na autyzm / Barry M. Prizant, Tom Fields-Meyer ; prze­kład Joanna Bilmin-Odrowąż
. – Kraków ; Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, 2017.
Sygn. 162567

Obowiąz­kowa lektura dla rodziców, nauczy­cieli, tera­peutów i opie­kunów osób z auty­zmem.
Umoż­liwia spoj­rzenie na świat ludzi ze spek­trum autyzmu od wewnątrz, zapewnia współ­czu­jącą, głęboką perspek­tywę, która dodaje nadziei i podnosi na duchu specja­li­stów i członków rodziny, ukazując autyzm nie jako strasz­liwą niepeł­no­spraw­ność, lecz jako niezwykły wymiar czło­wie­czeń­stwa. Na książkę skła­dają się inspi­ru­jące historie będące rezul­tatem 40-letniego doświad­czenia dr. Prizanta, zdoby­tego podczas pracy na uniwer­sy­te­tach, w szko­łach, szpi­ta­lach oraz świad­czenia usług w ramach prywatnej prak­tyki.

Mistrzowski traktat postu­lu­jący niezbędne zmiany w naszym postrze­ganiu osób z auty­zmem oraz udzie­laniu im pomocy. To lektura dla rodziców i wszyst­kich świad­czą­cych profe­sjo­nalne usługi osobom z poważ­nymi niepeł­no­spraw­no­ściami – nie tylko tym z auty­zmem. Mam nadzieję, że ta wyjąt­kowa książka przy­niesie zmianę myślenia i prak­tykę zgodną z jej zało­że­niami”.
dr David E. Yoder, Wydział Nauk o Zdrowiu,
Wyższa Szkoła Medyczna Uniwer­sy­tetu Karo­liny Północnej, Chapel Hill

Jest to najbar­dziej prze­peł­niona empatią i głęboką mądro­ścią książka o auty­zmie, jaką do tej pory prze­czy­tałem. Empa­tyczna i mądra publi­kacja o byciu czło­wie­kiem. Nie da się prze­cenić prze­mie­nia­jącej mocy tej książki: otwiera serce, poszerza zakres widzenia tam, gdzie pano­wała tylko mgła, i inspi­ruje do głębo­kiego spoj­rzenia na coś, co wywo­ły­wało jedynie odru­chową reakcję”.
Rabin Bradley Shavit Artson, Amery­kański Uniwer­sytet Żydowski

Pedeu­to­logia : konteksty, dyle­maty, impli­kacje / Krystyna Duraj-Nowa­kowa. – Kraków : Akademia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2016.
Sygn. 162573, 162574p

Prof. zw. dr hab. Krystyna Duraj-Nowa­kowa przed­kłada w książce wyniki cało­ścio­wych i syste­ma­tycznie aktu­ali­zo­wa­nych, rozle­głych studiów lite­ra­tu­ro­wych oraz empi­rycz­nych poszu­kiwań argu­mentów i wyja­śnień dla rozstrzy­gania problemów obec­nych w trzech wybra­nych obsza­rach tema­tycz­nych współ­cze­snej peda­go­giki i pedeu­to­logii:
1.Całościowe konteksty teore­tyczno-episte­mo­lo­giczne oraz meto­do­lo­giczne peda­go­giki i pedeu­to­logii
2.Dylematy i rozterki profesji nauczy­ciela i peda­goga akade­mic­kiego
3.Implikacje teore­tyczno-wdro­że­niowe wypro­wa­dzone z analiz i inter­pre­tacji w całej książce.

Ambi­wa­lentne postrze­ganie, stawianie i komen­to­wanie problemów przez Autorkę może otwierać konsy­tu­acje, czyli prze­strzenie dla nowych dyskusji i własnych refleksji czytel­ników nad pedeu­to­logią. Może więc także stymu­lować do formu­ło­wania nowszych zagad­nień na szersze tematy peda­go­gicz­nych kontek­stów. Może również pomóc w pielę­gno­waniu dobrych tradycji pedeu­to­logii, utrzy­ma­nych między jej wizjami tech­no­lo­giczną a huma­ni­styczną. Istotne jest także podej­mo­wanie przez Autorkę nieła­twych, bieżą­cych kwestii i podkre­ślanie szans koniecz­nych zmian prospek­tyw­nych.
Mono­grafia, opra­co­wana w formie scalo­nych esejów, jest adre­so­wana do adeptów peda­go­giki, głównie do studentów trze­ciego stopnia studiów, czyli dokto­rantów – jako poten­cjal­nych kandy­datów na peda­gogów naukowo i zawo­dowo upra­wia­ją­cych dydaktykę/pedagogikę szkoły wyższej i pedeu­to­logię. Jest ona kiero­wana także do osób zain­te­re­so­wa­nych kwestiami zwią­za­nymi z przy­go­to­wa­niem akade­mickim i pracą zawo­dowo-naukową nauczy­cieli i peda­gogów w okresie kolej­nych (po 1999 r.), rady­kal­nych zmian progra­mo­wych i struk­tu­ral­nych systemu szkol­nictwa.


Rozwój nauczy­ciela : od wcze­snej do późnej doro­słości / redakcja naukowa Joanna M. Łukasik, Norbert G. Pikuła, Kata­rzyna Jagielska
. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2016.
Sygn. 162590

Książka Rozwój nauczy­ciela – od wcze­snej do późnej doro­słości podej­muje zagad­nienia specy­fiki pracy nauczy­ciela przez pryzmat jego profe­sjo­na­lizmu i rozwoju zawo­do­wego. Szkolna rzeczy­wi­stość ujęta w formal­no­prawne ramy wyznacza każdemu nauczy­cie­lowi konkretne funkcje i zadania. Anali­zując te najbar­dziej aktu­alne, można powie­dzieć, że prefe­ruje się model nauczy­ciela o rozsze­rzonym profilu zawo­dowym i otwartym podej­ściu do wyko­ny­wa­nych zadań. Aby im spro­stać, nauczy­ciel musi usta­wicznie się dosko­nalić, rozwijać, poddawać refleksji codzienną rzeczy­wi­stość i szukać nowych rozwiązań. A robi to po, aby łatwiej wcho­dzić w sytu­acje eduka­cyjne, które z jednej strony są oczy­wiste, a z drugiej – jeszcze nieznane. Zmie­nia­jące się sytu­acje zawo­dowe stawiają nauczy­cieli przed koniecz­no­ścią ciągłego uczenia się nowych zachowań.

Rozpo­znanie kierunku rozwoju zawo­do­wego i osobi­stego, rozu­mienia profe­sjo­na­lizmu i domi­nu­ją­cych tendencji są dla nauczy­cieli podstawą do wdra­żania nowych koncepcji edukacji, dokształ­cania i dosko­na­lenia. Wielość podej­mo­wa­nych analiz pozwo­liła na przy­jęcie w ukła­dzie książki trzech głów­nych dysku­syj­nych odsłon, które koncen­trują się wokół nastę­pu­ją­cych zagad­nień:
I. Kariera zawo­dowa nauczy­ciela
II. Jakość pracy i życia nauczy­cieli – średnia doro­słość
III. Aktyw­ność i rozwój emery­to­wa­nych nauczy­cieli

Współ­czesna edukacja : wielo­płasz­czy­zno­wość zadań / redakcja naukowa Joanna Skibińska i Justyna Wojcie­chowska. – Kraków : Wydaw­nictwo Libron – Filip Lohner, copy­right 2016.
Sygn. 162599

[…] do rąk czytel­ników trafia książka stano­wiąca efekt zbio­rowej pracy kilku­nastu autorów, w więk­szości pracow­ników naukowo-dydak­tycz­nych różnych uczelni, ale i prak­tyków, którzy podjęli namysł nad wielo­płasz­czy­zno­wo­ścią zadań współ­cze­snej edukacji. Z punktu widzenia dydak­tycznej idei wzajem­nego prze­ni­kania się myśli naukowej oraz rozwiązań i wdrożeń prak­tycz­nych, wycho­dząc naprzeciw koniecz­ności współ­pracy i współ­dzia­łania wszyst­kich podmiotów uczest­ni­czą­cych w orga­ni­zacji i prze­biegu procesu kształ­cenia (zarówno w warstwie refleksji naukowej, jak i reali­za­cyjnej), podjęcie tej proble­ma­tyki należy uznać za cenne i uzasad­nione.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr hab. Anny Karpiń­skiej

Mono­grafia […] sygna­li­zuje najistot­niejsze zagad­nienia współ­cze­snej edukacji, które odpo­wiednio odczy­tane przez reflek­syj­nego czytel­nika – skła­dają się na obraz kierunków jej rozwoju […]. Tytuł mono­grafii […] zwraca uwagę na fakt, że współ­czesna edukacja – po pierwsze – impli­kuje wielość zadań, a może nawet traf­niejsze byłoby tu słowo „wyzwań”, po wtóre – uwikłana jest w wiele różno­rod­nych kontek­stów. Te dwie okolicz­ności stwa­rzają […] szerokie pole do podej­mo­wania tema­tyki rozważań […], co w rezul­tacie zaowo­co­wało warto­ściową pozycją na rynku współ­cze­snych prac peda­go­gicz­nych.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr. hab. inż. Janusza Morbit­zera

Współ­czesne modele i stra­tegie reso­cja­li­zacji / redakcja naukowa Robert Opora, Rado­sław Breska, Joanna Jezierska, Małgo­rzata Piecho­wicz. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162600, 162601

Każdy w swoim życiu styka się ze zjawi­skami pato­logii społecznej. Warto zauważyć, że istnieje szereg publi­kacji koncen­tru­ją­cych się wyłącznie na teore­tycz­nych zagad­nie­niach. Niniejsza książka jest próbą zbudo­wania pomostu pomiędzy teorią a prak­tyką reso­cja­li­za­cyjną. Zakłada wska­zanie nowych kierunków badaw­czych i meto­dycz­nych.

Publi­kacja skie­ro­wana jest do osób, które chcą się dowie­dzieć, jak umie­jętnie łączyć teorię z prak­tyką, aby skutecznie osiągać zamie­rzone cele wycho­wawcze, tera­peu­tyczne i reso­cja­li­za­cyjne. Czytel­nicy dowiedzą się, jakie są współ­czesne tendencje w reso­cja­li­zacji oraz jakie dyle­maty poja­wiają się w pracy wycho­waw­czej. Obok pracow­ników insty­tucji podej­mu­ją­cych dzia­łania na rzecz osób naru­sza­ją­cych normy społeczne i ich rodzin publi­kacja, ze względu na opisy­wane badania naukowe, zain­te­re­suje również badaczy tych zagad­nień.

Książka prezen­tuje nowa­tor­skie spoj­rzenie na zagad­nienia doty­czące reso­cja­li­zacji. Celem publi­kacji jest opisanie modeli reso­cja­li­za­cyj­nych oraz prak­tycz­nych stra­tegii przy­dat­nych w pracy reso­cja­li­za­cyjnej z dziećmi, młodzieżą i doro­słymi. Poznanie przed­sta­wio­nych w niej treści sprawi, że czytel­nicy z większą odwagą i pewno­ścią będą rozwią­zywać problemy w obszarze zjawisk pato­logii społecznej. Zdobytą wiedzę będą mogli wyko­rzy­stywać dla siebie oraz innych, poznają wiele nowych i inte­re­su­ją­cych sposobów rozu­mienia inter­wencji reso­cja­li­za­cyj­nych. Jedno­cze­śnie będą mogli również uniknąć wielu konfliktów, dzięki czemu poczują się lepiej i zaczną pewniej wyko­nywać swoją pracę.

Nauczy­ciel wcze­snej edukacji kreatorem środo­wiska eduka­cyj­nego dziecka / pod redakcją Elżbiety Płóciennik, Doroty Radzi­kow­skiej. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162685, 162686

Prze­ka­zy­wana do rąk Czytel­nika książka to kolejny tom podej­mu­jący tema­tykę nauczy­ciela wcze­snej edukacji (seria „Wczesna Edukacja”) pod redakcją pracow­ników Katedry Peda­go­giki Wieku Dzie­cię­cego Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego. W każdej kolejnej publi­kacji z tej serii autorzy zajmują się nowym ważnym problemem doty­czącym podmiotu badań – nauczy­ciela wcze­snej edukacji. W prezen­to­wanym tomie koncen­trują się na analizie i opisie, orga­ni­zo­wa­nego przez nauczy­ciela, środo­wiska eduka­cyj­nego sprzy­ja­ją­cego uczeniu się dzieci. Podej­mują próbę nie tylko prezen­tacji, lecz także wyzna­czenia kierunku rozwoju alter­na­tyw­nych sposobów, które mają prowa­dzić do pożą­da­nych zmian w edukacji przed­szkolnej i wcze­snosz­kolnej, umoż­li­wia­ją­cych urze­czy­wist­nianie postu­latu stymu­lo­wania wszech­stron­nego rozwoju dziecka.

W tej samej serii ukazały się publi­kacje: Nauczy­ciel wcze­snej edukacji wobec zmian społeczno-kultu­ro­wych (red. Wiesława Leżańska, Alek­sandra Feli­niak) oraz Nauczy­ciel wcze­snej edukacji. Rozwi­janie kompe­tencji zawo­do­wych (red. Wiesława Leżańska, Dorota Radzi­kowska).

Ocena pracy nauczy­ciela i dyrek­tora od 1 stycznia 2017 r. : prak­tyczne porady, zasady postę­po­wania i wzory doku­mentów / [autorzy Michał Kowalski, Dariusz Dwojewski, Dariusz Skrzyński]. – Warszawa : Oświata Grupa Wydaw­nicza – Wydaw­nictwo Wiedza i Prak­tyka, copy­right 2017.
Sygn. 162690

Publi­kacja stanowi omówienie zasad oceniania nauczy­ciela i dyrek­tora po 1 stycznia 2017 r. Wyja­śnia na 22 przy­kła­dach poszcze­gólne etapy proce­dury oceny pracy z poda­niem elementów które uległy mody­fi­kacji. Wska­zuje różnice w ocenie nauczy­ciela i dyrek­tora. Uwzględnia fakt, że nastą­piła zmiana podmiotu doku­ją­cego oceny dyrek­tora i odwo­łuje się do nowego rozpo­rzą­dzenia w sprawie oceny. Omawia konse­kwencje kadrowo-płacowe uzyskania okre­ślonej noty. Całość dopełnia 16 wzorów doku­mentów do wyko­rzy­stania.

Oświata i wycho­wanie jako zadanie publiczne gmin : czyn­niki wpły­wa­jące na efek­tyw­ność wydatków budże­to­wych / Aneta Kaczyńska. – Warszawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162692

Publi­kacja stanowi komplek­sową analizę problemu pomiaru efek­tyw­ności wydatków budże­to­wych gmin na oświatę i wycho­wanie oraz okre­ślenie czyn­ników na nią wpły­wa­ją­cych. Ponadto w książce przed­sta­wiono zagad­nienia doty­czące zmie­nia­ją­cego się prawa oświa­to­wego ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem reformy systemu oświaty w 2017 r., źródeł finan­so­wania zadań oświa­to­wych i wycho­waw­czych oraz zwią­za­nych z nimi wydatków, a także przy­to­czono liczne przy­kłady wnio­sków z badań ze świa­towej lite­ra­tury przed­miotu. Publi­kacja zain­te­re­suje zarówno naukowców zajmu­ją­cych się tą tema­tyką, jak i decy­dentów samo­rządu tery­to­rial­nego. Zapro­po­no­wane ujęcie wska­za­nego, złożo­nego zagad­nienia badaw­czego stanowi bowiem propo­zycję dla stwo­rzenia narzę­dzia anali­tycz­nego, które może być zaim­ple­men­to­wane w polskich samo­rzą­dach.

Z uwagi na zawi­łości i częste zmiany polskiego systemu oświaty i wycho­wania i jego finan­so­wania ze źródeł publicz­nych na szczeblu samo­rzą­dowym w połą­czeniu z proble­mami badania efek­tyw­ności wydat­ko­wania tych środków podjęta tema­tyka odznacza się wysokim stop­niem trud­ności. Samo podjęcie i realne wyko­nanie badania efek­tyw­ności wydatków publicz­nych gmin, dodat­kowo wzmoc­nione bada­niem nad doborem najbar­dziej istot­nych czyn­ników mają­cych wpływ na tę efek­tyw­ność, byłoby dużym wyzwa­niem nawet dla doświad­czo­nego badacza.“
prof. dr hab. Krystyna Brzo­zowska, prof. zw. Uniwer­sy­tetu Szcze­ciń­skiego

Niewąt­pliwą zaletą pracy są doko­nane zesta­wienia i porząd­ko­wania. Wyeks­po­nować należy badanie własne, które zostało zapro­jek­to­wane i prze­pro­wa­dzone przez Autorkę. Pozwo­liło ono na wycią­gnięcie inte­re­su­ją­cych wnio­sków i konkluzji oraz zreali­zo­wanie posta­wio­nego celu badaw­czego.“
dr hab. Paweł Kowalik, prof. nadzw. Uniwer­sy­tetu Ekono­micz­nego we Wrocławiu.

Prezen­tacje naukowe : prak­tyczny poradnik dla studentów, dokto­rantów i nie tylko / Piotr Wasyl­czyk. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162697, 162698

Ilu cieka­wych, inspi­ru­ją­cych prezen­tacji wysłu­cha­li­ście ostatnio na konfe­ren­cjach nauko­wych, uczel­nia­nych semi­na­riach i wydzia­ło­wych konwer­sa­to­riach? Osobiste staty­styki autora książki (obej­mu­jące głównie dzie­dzinę fizyki, inży­nierii mate­ria­łowej i nauki o życiu) wska­zują na około 10 – 20%. Reszta wystą­pień jest często trudna do znie­sienia przez dwadzie­ścia, nie mówiąc już o czter­dziestu pięciu minu­tach.

Czy musi tak być? Czy można inaczej opowiadać o nauce, o często niezwykle złożo­nych zagad­nie­niach, którymi zajmu­jemy się w labo­ra­to­riach, biblio­te­kach i na wyko­pa­li­skach? A jeśli tak, jak to robić?

Jak z infor­macji i danych, którymi dyspo­nu­jemy, stwo­rzyć inte­re­su­jącą opowieść?
Jak mówić zrozu­miale o trud­nych zagad­nie­niach?
Jak opowie­dzieć o swoich bada­niach nauko­wych tak, by zain­spi­rować widownię?
Jak nie nudzić słuchaczy?
Czy można wygłosić świetną prezen­tację bez slajdów?
Jak zapa­nować nad konfe­ren­cyjną tremą?
Jak sobie pora­dzić ze złośli­wymi pyta­niami?

Na te i wiele innych pytań odpo­wiada Piotr Wasyl­czyk, fizyk z Uniwer­sy­tetu Warszaw­skiego z kilku­na­sto­letnim stażem konfe­ren­cyjnym i krót­szym, ale bardzo inten­sywnym doświad­cze­niem w nauczaniu sztuki prezen­tacji nauko­wych. Autor w swobodnej formie prowadzi czytel­nika przez proces projek­to­wania, tworzenia i wygła­szania prezen­tacji – od pierw­szych szkiców ołów­kiem na kartce po konfe­ren­cyjną scenę. Propo­nuje wiele nieoczy­wi­stych rozwiązań: od ćwiczeń w pisaniu bajek i wier­szyków po prezen­tacje na tablicy, od slajdów bez tekstu po użycie spek­ta­ku­lar­nych rekwi­zytów. A wszystko po to, by odcza­rować niezro­zu­miałe, nudne wystą­pienia, odczy­ty­wane mono­tonnym głosem z kartki przez prele­gentów stoją­cych tyłem do sali.

Po prze­czy­taniu tej książki twoje prezen­tacje naukowe już nigdy nie będą takie jak dotąd.

•Książka nie tylko przed­stawia cechy dobrych prezen­tacji nauko­wych, lecz także zawiera wiele prak­tycz­nych ćwiczeń, które pozwa­lają zdobyć nowe umie­jęt­ności potrzebne przy wymy­ślaniu, projek­to­waniu i wygła­szaniu prezen­tacji.
•Prowadzi czytel­nika krok po kroku od selekcji mate­riału do prezen­tacji, przez wybór struk­tury opowia­dania, aż do ćwiczeń ułatwia­ją­cych efek­tywną pracę z głosem i ciałem na scenie.
•Prezen­tuje na przy­kła­dach jak z prze­ła­do­wa­nych infor­ma­cjami, nieczy­tel­nych slajdów zrobić świetne ilustracje do konfe­ren­cyj­nego wystą­pienia.
•Podaje prak­tyczne wska­zówki, kiedy i jak używać rekwi­zytów.
•Zawiera konfe­ren­cyjny savoir-vivre w pigułce.
•Osobny rozdział poświę­cony jest przy­go­to­wy­waniu plakatów konfe­ren­cyj­nych.

Książka jest adre­so­wana do studentów, dokto­rantów i naukowców, którzy chcą w zrozu­miały, ciekawy i inspi­ru­jący sposób prezen­tować wyniki swoich badań na konfe­ren­cjach, sympo­zjach czy semi­na­riach.

Szkoła neuronów: o nasto­lat­kach, kompro­mi­sach i wycho­waniu / Marek Kacz­ma­rzyk. – Słupsk : Wydaw­nictwo Dobra Lite­ra­tura, 2017.
Sygn. 162716

Trud­ności w poro­zu­mie­waniu się z doro­słymi, łamanie reguł, nara­żanie się na ryzyko, niechęć do spraw­dzo­nych metod rozwią­zy­wania problemów, kłopoty z zasy­pia­niem… To tylko niektóre z elementów codzien­ności nasto­latka, dodat­kowo stoją­cego dzisiaj w obliczu problemów i zadań, z którymi nie mieliśmy do czynienia w historii naszego gatunku. Jaki jest prak­tyczny sens etapu życia, w którym wszystko robimy inaczej niż trzeba?

Najnowsze odkrycia neuro­nauk, zwłaszcza zwią­zane z rozwojem ośrod­ko­wego układu nerwo­wego, wyja­śniają wiele zjawisk doty­czą­cych zachowań nasto­latków, które wcze­śniej były dla nas niezro­zu­miałe i uważa­liśmy za szko­dliwe. Z propo­no­wanej przez autora perspek­tywy konflikt pokoleń jest nie tylko zrozu­miały, ale wręcz konieczny. Napięcie pomiędzy ludźmi będą­cymi na różnym etapie rozwoju jest tu siłą, która właściwie wyko­rzy­stana służy inte­resom obu stron.

Szkoła wspól­nych działań czyli O rela­cjach i współ­pracy / Jaro­sław Kordziński. – Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2017.
Sygn. 162717

W funk­cjo­no­wanie szkoły wpisana jest współ­praca wielu podmiotów – orga­ni­zo­wana przez nauczy­cieli, ale anga­żu­jąca uczniów współ­dzia­ła­ją­cych zarówno ze sobą, jak i z nauczy­cie­lami oraz rodziców. Podej­mo­wanie wspól­nych działań oraz zespo­łowe uczenie się sprzy­jają indy­wi­du­al­nemu rozwo­jowi, zwięk­szają efek­tyw­ność oddzia­ływań eduka­cyj­nych na uczniów, a przede wszystkim wzmac­niają rozwój szkoły jako orga­ni­zacji uczącej się. Efektem zaan­ga­żo­wania wielu podmiotów jest także wzrost skutecz­ności pracy szkoły oraz zwięk­szenie jej roli w środo­wisku, a co za tym idzie – wzmoc­nienie jej konku­ren­cyj­ności wobec innych podob­nych placówek dzia­ła­ją­cych na tym samym terenie.

W książce czytelnik znaj­dzie m.in.:
•prak­tyczne odnie­sienia do prze­pisów prawa okre­śla­ją­cych zadania dyrek­torów szkół w ramach nadzoru peda­go­gicz­nego na zarzą­dzanie szkołą i zespo­łami nauczy­ciel­skimi,
•rozwią­zania doty­czące orga­ni­zacji pracy nauczy­cieli z uczniami oraz współ­pracy z ich rodzi­cami, a także współ­pracy z innymi nauczy­cie­lami,
•gotowe propo­zycje i rozwią­zania w zakresie nawią­zania i rozwoju współ­pracy, które można wyko­rzy­stać w pracy na rzecz szkół.

Publi­kacja prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli, dyrek­torów szkół oraz rodziców. Zain­te­re­suje także studentów kierunków peda­go­gicz­nych.

Źródło :

www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.wuj​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.libron​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.fabry​ka​wiedzy​.com
www​.cedewu​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.dobra​li​te​ra​tura​.pl
www​.wolter​skluwer​.pl
www​.profinfo​.pl

Nie tylko dla biblio­te­karzy…

Nie tylko dla biblio­te­karzy…

Apli­kacje mobilne nie tylko w biblio­tece / Grze­gorz Gmiterek, Seba­stian Dawid Kotuła ; Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich. – Warszawa : Wydaw­nictwo Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2017.
Sygn. 163078pb, 163079
Książkę tworzą trzy mery­to­rycznie wyróż­nia­jące się części: prezen­tacja unikalnej meto­do­logii oceny apli­kacji, w tym czytelne ukazane uwarun­ko­wania stanu i rozwoju apli­kacji mobil­nych; katalog wybra­nych (w meto­do­lo­gicznie uzasad­niony sposób) apli­kacji biblio­tecz­nych oraz tabe­la­ryczne zesta­wienie para­me­trów ocenio­nych apli­kacji. Każda z tych części dowodzi profe­sjo­na­lizmu Autorów, a dla czytel­nika stanowi zwarty wykład o przed­miocie książki. Na uwagę zasłu­guje duży i owocny wysiłek Autorów w opra­co­waniu wspo­mnia­nego kata­logu, którego uwień­cze­niem jest tabela ocen apli­kacji. Zawiera ona mery­to­rycznie wybrane, wywa­żone kate­gorie ocen, które mogą być w przy­szłości stoso­wane jako specy­ficzny wzorzec certy­fi­kacji programów stoso­wa­nych w urzą­dze­niach mobil­nych. Warto­ściowym rozwią­za­niem konstruk­cyjnym treści książki jest powią­zanie wspo­mnianej tabeli z kata­lo­giem ocenio­nych apli­kacji.

Polska biblio­teka widmowa : leksykon książek zmyślo­nych / Paweł Dunin-Wąso­wicz. – Warszawa : Naro­dowe Centrum Kultury, 2016.
Sygn. 162982
Publi­kacja jest swoistym leksy­konem książek nieist­nie­ją­cych, fikcyj­nych, skrzętnie wyno­to­wa­nych z lektur autora. Przed­stawia zarówno cyto­wane tytuły widmo, jak również auten­tyczne publi­kacje, scho­wane pod różnymi kryp­to­ni­mami. To zupełnie niepo­trzebna książka, którą każdy by chciał mieć w domu. Książka, która powstała z książek, które nigdy nie istniały. Wytrwały i niezrów­nany Paweł Dunin-Wąso­wicz kolejny raz doko­nuje cudu: robi coś z niczego. I jakie to piękne!

Zarzą­dzanie jako­ścią w biblio­tece : praca zbio­rowa / pod redakcją Mai Wojcie­chow­skiej ; Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich. – Warszawa : Wydaw­nictwo Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2017.
Sygn. 163124, 163125pb
Zarzą­dzanie jako­ścią to podsta­wowe podej­ście w pracy współ­cze­snych bibliotek. Choć znane jest już od wielu lat, ciągle ewoluuje. Poja­wiają się nowe zało­żenia, metody badań oraz prak­tyczne narzę­dzia wspie­ra­jące wysoką jakość pracy insty­tucji biblio­tecz­nych. W książce zapre­zen­to­wano wielo­aspek­towe ujęcie zarzą­dzania jako­ścią, prezen­to­wane zarówno przez biblio­logów, jak i prak­tyków biblio­te­karzy, na co dzień zmaga­ją­cych się z koniecz­no­ścią reali­zacji usług na najwyż­szym poziomie. Zapre­zen­to­wane arty­kuły zostały zgru­po­wane w trzech głów­nych zrębach: 1. Reko­men­dacje (prezen­tacja najnow­szych trendów, zagad­nienia teore­tyczne i termi­no­lo­giczne); 2. Analizy (wyniki badań jako­ścio­wych i ilościo­wych); 3. Studia przy­padków (doświad­czenia bibliotek w zakresie projek­to­wania, wdra­żania i ewalu­acji systemów jakości). Różno­rod­ność tematów sprawia, że odda­wany do rąk Czytel­nika tom, może stanowić inte­re­su­jącą lekturę zarówno dla teore­tyków biblio­logii, biblio­te­karzy bibliotek różnych typów oraz studentów biblio­te­ko­znaw­stwa i infor­macji naukowej, dopiero pozy­sku­ją­cych wiedzę z zakresu jakości usług biblio­tecz­nych.

Biblio­teki akade­mickie w środo­wisku naukowym, we wspól­nocie uniwer­sy­tec­kiej, we wspól­nocie lokalnej / red. nauk. Wiesław Jusz­czak. – Toruń : Wydaw­nictwo Adam Marszałek, 2016.
Sygn. 163411
Po kilku dzie­siąt­kach lat biblio­teki szkół wyższych w Polsce i w krajach Europy Środ­kowo-Wschod­niej, miesz­czące się pod ogólną nazwą bibliotek nauko­wych, odzy­skały swoją tożsa­mość jako odrębna kate­goria bibliotek akade­mic­kich. Mają one swoją specy­fikę jako warsztat infor­ma­cyjny zarówno dla badań nauko­wych, jak i – a może przede wszystkim – dla dzia­łal­ności dydak­tycznej, w które to aktyw­ności same się anga­żują lub są anga­żo­wane. Mają też swoistą proble­ma­tykę, wyni­ka­jącą z orga­ni­za­cyj­nego usytu­owania, charak­teru groma­dzo­nych zbiorów, zakresu działań, użyt­kow­ników oraz zatrud­nio­nych w nich biblio­te­karzy.

Jak ugryźć mangę? : co biblio­te­karz powi­nien wiedzieć o komiksie japoń­skim : poradnik / Sarah Skumanov. – Warszawa : Wydaw­nictwo Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2017.
Sygn. 163423pb, 163424
Manga dostępna jest na polskim rynku od drugiej połowy lat 90. ubie­głego wieku. Obecnie wydawcy mangi w Polsce oferują szeroki wybór gatunków i tytułów, wśród których można znaleźć odpo­wiednią dla siebie pozycję. Rynek mangi rozwija się w dyna­miczny sposób i dosto­so­wuje się do potrzeb czytel­ników oraz zmian na rynku wydaw­ni­czym. Mimo to komiksy japoń­skie pozo­stają nieznane szero­kiemu gronu czytel­ników, głównie doro­słych. Na obecną sytu­ację składa się kilka czyn­ników, w tym niezna­jo­mość japoń­skiej kultury i wykształ­to­wane przez lata stereo­typy czy uprze­dzenia. Manga jest nieobecna w polskich biblio­te­kach, przez co wielu zain­te­re­so­wa­nych nią czytel­ników nie ma możli­wości kontaktu z lekturą. Komiksy są niezwykle popu­larne wśród dzieci i młodzieży, co pozwala na poprawę stanu czytel­nictwa wśród najmłod­szych. Niniejszy poradnik ma za zadanie pomóc biblio­te­ka­rzom zapo­znać się z komiksem japoń­skim, podziałem gatunków ze względu na tema­tykę i czytel­nika, a także prezen­tuje przy­kła­dowe rozwią­zania graficzne dla okładek.

Źródła :
www​.sbp​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.nck​.pl
www​.marszalek​.com​.pl

Nowości peda­go­giczne – grudzień

Nowości peda­go­giczne – grudzień

Bezpie­czeń­stwo : programy promocji / Brunon Hołyst. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN SA, 2017.
Sygn. 162522, 162523

Promocja bezpie­czeń­stwa to dzia­łania zmie­rza­jące do jego upowszech­niania, lanso­wania i popu­la­ry­zacji. Układ i zakres tomu V – podobnie jak w poprzed­nich czte­rech tomach cyklu – jest spójny i ciekawie ujęty. Poza promocją bezpie­czeń­stwa w wymiarze indy­wi­du­alnym i społecznym Czytelnik znaj­dzie w nim między innymi rozwa­żania o inicja­to­rach i orga­ni­za­to­rach działań, o grupach społecz­nych, które należy objąć szcze­gólnym oddzia­ły­wa­niem w zakresie tej promocji, oraz o wyko­rzy­staniu zdobyczy tech­niki w promo­waniu bezpie­czeń­stwa.

Edukacja w PRL / pod redakcją Moniki Wiśniew­skiej. – Warszawa : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Kardy­nała Stefana Wyszyń­skiego, 2016.
Sygn. 162530

Czytając kolejne części książki, Czytelnik szybko zrozumie, jak tragicznym okresem wpły­wa­jącym na naszą teraź­niej­szość był czas PRL. Ekspe­ry­ment tzw. poli­tyki oświa­towej pozbawił kolejne poko­lenia umie­jęt­ności odnaj­dy­wania się w złożonym świecie. Efektem edukacji szkolnej stało się powszechne mnie­manie o niezmien­ności świata, a w konse­kwencji pozbycie się pojęć i stanów już niedo­stęp­nych.

Filmo­te­rapia : teoria i prak­tyka / Małgo­rzata Kozubek. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Słowo/Obraz Tery­toria, 2016.
Sygn. 162532, 162533

Książka Małgo­rzaty Kozubek jest pierw­szym w polskiej lite­ra­turze przed­miotu naukowym opra­co­wa­niem zagad­nienia filmo­te­rapii. […] Prze­słanki tej metody autorka anali­zuje w rozle­głym kontek­ście kultury tera­peu­tycznej, a także w ramach proble­ma­tyki stricte filmo­znaw­czej, zwią­zanej z percepcją filmu”.
Tadeusz Szcze­pański
 „Małgo­rzata Kozubek zadaje pytanie o możli­wości teore­tyczne, a także o szanse prak­tycznej skutecz­ności wyko­rzy­stania filmu do psycho­te­rapii, a zwłaszcza do psycho­te­rapii stoso­wanej w ramach reso­cja­li­zacji młodzieży społecznie nieprzy­sto­so­wanej. Tak okre­ślony cel książki może mieć zasto­so­wanie podwójne, teore­tyczne i prak­tyczne […], co w przy­padku pracy z dzie­dziny huma­ni­styki jest warto­ścią rzadką i cenną”.
Tadeusz Lubelski

Filo­zofia kształ­cenia : wycho­wanie i nauczanie / Adolf E. Szoł­tysek. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162534

Mono­grafia „Filo­zofia kształ­cenia“ stanowi dopeł­nienie mono­grafii „Filo­zofia peda­go­giki“ i mono­grafii „Filo­zofia edukacji“. Oś mono­grafii wyzna­czają dwie diady: biolo­giczne rozwi­janie czło­wieka – kultu­rowe kształ­to­wanie czło­wieka, wydo­by­wanie predys­po­zycji wrodzo­nych czło­wieka – eduka­cyjne kształ­to­wanie czło­wieka.
Frag­ment Wstępu

Gdy dziecko ma problemy z czyta­niem / Kazi­mierz Słupek. – Gdańsk : Wydaw­nictwo Harmonia – Grupa Wydaw­nicza Harmonia, 2017.
Sygn. 162535

Sprawny odbiór infor­macji prze­ka­zy­wa­nych za pomocą języka pisa­nego, czyli umie­jęt­ność czytania, jest najważ­niejszą umie­jęt­no­ścią, jaką powinni opanować uczniowie w młod­szych klasach szkoły podsta­wowej. Jest to warunek co prawda nie wystar­cza­jący, ale bezwzględnie konieczny do radzenia sobie na kolej­nych etapach edukacji. Książka ta adre­so­wana jest zarówno do tera­peutów peda­go­gicz­nych prowa­dzą­cych zajęcia korek­cyjno-kompen­sa­cyjne i nauczy­cieli edukacji wcze­snosz­kolnej, jak i do rodziców chcą­cych pomóc swoim dzie­ciom w opano­waniu trudnej sztuki czytania. Zawiera ona szereg prak­tycz­nych wska­zówek do pracy z dziećmi ryzyka dysleksji i z każdym dziec­kiem mającym trud­ności w czytaniu.

Godzina wycho­wawcza : rozmowy o polskiej szkole / Alek­sandra Szyłło. – Woło­wiec : Wydaw­nictwo Czarne, 2017.
Sygn. 162536

Temat nauki i wycho­wania nigdy nie traci aktu­al­ności: przez system edukacji prze­chodzą kolejne poko­lenia i właśnie tam, w szkole, kształ­tują się przy­szli obywa­tele. A przy­naj­mniej tak powinno być. Tymczasem kolejne reformy i próby udosko­na­lenia systemu wcale nie spra­wiają, że szkoły stają się lepsze. Rodzice, nauczy­ciele i wreszcie uczniowie mają tylko wrażenie pogłę­bia­ją­cego się chaosu, a niektórzy nie wahają się porów­nywać współ­cze­snej szkoły do koszar czy więzienia. Alek­sandra Szyłło posta­no­wiła zbadać, dlaczego polska edukacja od lat zmaga się z tak poważ­nymi proble­mami, oraz zapytać, jaka mogłaby i powinna być nasza szkoła. Jej rozmówcy, specja­liści od edukacji i wycho­wania, odpo­wia­dają na pytania, „dlaczego jest, jak jest?” i „co zrobić, żeby było inaczej?”, ale przy­wo­łują też wspo­mnienia i dzielą się własnymi doświad­cze­niami. Mówią o tym, po co nam szkoła, a przede wszystkim – wycho­wanie.

Jak bawić się i uczyć z pasją? : zasto­so­wanie narzędzi myślo­wych TOC w pracy z dziećmi / Dorota Kamińska. – Wydanie 2. popra­wione. – Kraków : CEBP 24.12, 2017.
Sygn.. 162538

TOC (Theory of Constrains – teoria ogra­ni­czeń) to program, który pozwala na iden­ty­fi­kację i zarzą­dzanie ogra­ni­cze­niami wystę­pu­ją­cymi w otacza­jącym nas świecie (ogra­ni­czenia rozu­miane są jako czyn­niki spowal­nia­jące reali­zację wyzna­czo­nych celów). Poradnik w prosty sposób omawia teorię ogra­ni­czeń oraz prezen­tuje spraw­dzone rozwią­zania, stano­wiące autor­skie pomysły doty­czące prak­tycz­nego zasto­so­wania narzędzi TOC, ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem aspektu pracy z dziećmi w wieku przed­szkolnym i wcze­snosz­kolnym, niepo­sia­da­ją­cymi jeszcze umie­jęt­ności czytania i pisania. Książka została stwo­rzona z myślą o twór­czych i poszu­ku­ją­cych niestan­dar­do­wych rozwiązań meto­dycz­nych nauczy­cie­lach, którzy chcą uczynić proces eduka­cyjny wycho­wanków fascy­nu­jącą podróżą do krainy nauki poprzez zabawę.

Jak sobie radzić z trud­nymi ludźmi / Gill Hasson. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162539

Wiecznie nieza­do­wo­lony szef. Teściowa, która przy każdej sposob­ności wypo­mina ci przy­pa­lony zeszło­roczny obiad. Przy­ja­ciółka, która odwo­łuje wszystkie spotkania „za pięć dwunasta”. Współ­pra­cownik, który kryty­kuje wszystkie twoje pomysły, ale broni się przed poda­niem własnych. Nasto­letni syn, który mamrocze pod nosem obelgi i prze­kleń­stwa.
Wśród trud­nych ludzi znaj­dziemy osoby jawnie agre­sywne i wrogie, agre­sywne w sposób pośredni oraz osoby bierne spra­wia­jące wrażenie bezwol­nych i ulega­ją­cych wszelkim wpływom. To samo zacho­wanie w jednej sytu­acji możemy odebrać jako neutralne, w innej – jako budzące złość i frustrację.
Gill Hasson prowadzi nas przez galerię trud­nych postaci, poka­zując, z czego wyni­kają zacho­wania, których nie możemy znieść, i jak możemy wybrnąć z proble­mo­wych sytu­acji, szanując przy tym własne i cudze granice. Autorka nie używa języka ocen i podziałów, ale zachęca do empatii, słuchania i zrozu­mienia drugiej strony. Poka­zuje, że choć nasz wpływ na zacho­wania innych osób jest ogra­ni­czony, możemy umie­jętnie pokie­rować własnym postę­po­wa­niem i nie dopu­ścić do tego, by relacje z trud­nymi ludźmi zatru­wały nam życie. Dzięki tej książce:
‑zrozu­miesz przy­czyny trud­nych zachowań innych osób;
‑dowiesz się, w jaki sposób obronić swoje stano­wisko i sprze­ciwić się zacho­wa­niom, których nie akcep­tu­jesz;
‑poznasz sposoby spokoj­nego radzenia sobie w relacji z osobami agre­syw­nymi, stosu­ją­cymi mani­pu­lację i nadmiernie krytycz­nymi;
‑dowiesz się, kiedy się wycofać lub nawet zrezy­gnować z relacji.

Co wolno dziecku? : rozsądne usta­lanie granic / Martin Herbert ; prze­kład Ewa Juse­wicz-Kalter. – Wyd. 3 w jęz. pol. – Sopot : Gdań­skie Wydaw­nictwo Psycho­lo­giczne, 2017.
Sygn. 162549

Nie ma dziecka, które by nie spra­wiało kłopotów wycho­waw­czych. Nieumie­jętnie je karząc lub zbytnio im pobła­żając, popeł­niamy błąd. Martin Herbert podpo­wiada:
‑jak usta­na­wiać jasne granice w rela­cjach z dziećmi,
‑jak aser­tywnie wska­zywać im właściwe postę­po­wanie,
‑jak uczyć odpo­wie­dzial­ności,
‑jak wyciągać konse­kwencje z niepo­żą­da­nych postaw.
Wska­zówki autora pomogą ci wpro­wa­dzić pozy­tywną dyscy­plinę i wychować rozsądne, mające wysokie poczucie własnej wartości dziecko.

Dziecko z niepeł­no­spraw­no­ścią wzroku w roli ucznia szkoły ogól­no­do­stępnej, inte­gra­cyjnej i specjalnej / Beata Papuda-Dolińska. – Lublin : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2017.
Sygn. 162550

Efektem kilku­let­nich poszu­kiwań nauko­wych i badań empi­rycz­nych prowa­dzo­nych w trakcie studiów dokto­ranc­kich, a także zain­te­re­sowań bliskich tyflo­pe­da­go­gice stała się empi­ryczna analiza sytu­acji eduka­cyjnej i społecznej uczniów z niepeł­no­spraw­no­ścią wzroku kształ­cą­cych się w szko­łach ogól­no­do­stęp­nych, inte­gra­cyj­nych oraz specjal­nych. Przed­miotem żywych dyskusji, zarówno wśród naukowców, jak i decy­dentów oświa­to­wych, nauczy­cieli oraz rodziców, jest w ostat­nich latach edukacja włącza­jąca. Niniejsza pozycja stanowi kolejny głos w dialogu na temat założeń teore­tycz­nych i poten­cjału prak­tycz­nego tej, coraz bardziej popu­larnej, koncepcji kształ­cenia niese­gre­ga­cyj­nego na tle innych możli­wości reali­zo­wania obowiązku szkol­nego: edukacji inte­gra­cyjnej i specjalnej. Wery­fi­kacja cech swoistych dla każdej z form edukacji odbyła się z udziałem grupy uczniów szcze­gólnie wyma­ga­ją­cych adekwatnej reakcji szkoły na specjalne potrzeby eduka­cyjne, a jedno­cze­śnie wraż­li­wych na jej brak – uczniów z niepeł­no­spraw­no­ścią wzroku.

Źródła :

www​.wip​.pl
www​.helion​.pl
www​.pwn​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uksw​.edu​.pl
www​.tery​toria​.com​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.czarne​.com​.pl
www​.blizej​przedsz​kola​.pl/​w​y​d​a​w​n​ictwo
www​.gwp​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu

Nowości w Medio­tece

Nowości w Medio­tece

Medio­teka Języka Niemiec­kiego w Peda­go­gicznej Biblio­tece Woje­wódz­kiej im. M. Rejew­skiego w Bydgoszczy, prowa­dzona pod patro­natem Goethe Institut, kie­ruje ofertę do nauczy­cieli języka niemiec­kiego, studentów oraz wszyst­kich uczą­cych się tego języka. Medio­teka propo­nuje zapo­znanie się z ostat­nimi nabyt­kami, które można wypo­ży­czyć na okres 4 tygodni.

Gra dydak­tyczna dla osób począt­ku­ją­cych

Sprach­memo : Zählen, Messen, Wiegen : Niveau A1. – München : Grubbe Media GmbH,
cop. 2016. – 1 pudełko (108 k. tabl. : il., instrukcja z słow­ni­kiem) ; 18x18 cm.
p 100 IG
p 101 IG

Eduka­cyjne kółko ze słow­ni­kiem niemiecko-fran­cu­skim

Fran­zösisch – Falsche Freunde. – München : Hueber Verlag, cop. 2008. – [1] k. tabl. ;
śr. 19 cm.
p 117 IG
p 118 IG

Karty z obraz­kami do nauki języka niemiec­kiego

In der Stadt – 60 Foto­karten auf Deutsch, Englisch, Fran­zösisch und Arabisch. – Mülheim an der Ruhr : Verlag an der Ruhr, cop. 2016. – 1 pudełko (64 k. tabl. : il.) ; 8x12 cm.
p 60 IG
p 61 IG
p 62 IG

Kleidung und Körper – 60 Foto­karten auf Deutsch, Englisch, Fran­zösisch und Arabisch. – Mülheim an der Ruhr : Verlag an der Ruhr, cop. 2016. – 1 pudełko (64 k. tabl : il. ) ; 8x12 cm.
p 57 IG
p 58 IG
p 59 IG

Leben­smittel – 60 Foto­karten auf Deutsch, Englisch, Fran­zösisch und Arabisch. – Mülheim an der Ruhr : Verlag an der Ruhr, cop. 2016. – 1 pudełko (64 k. tabl. : il.) 8x12 cm.
p 63 IG
p 64 IG
p 65 IG

Wybrane nowości – listopad

Wybrane nowości – listopad

Jak rozma­wiać z dziećmi o chorobie, cier­pieniu i śmierci : opowia­dania i bajki / Małgo­rzata Fopka-Kowal­czyk. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162825, 162826

Dzie­ciń­stwo kojarzy nam się z bezpie­czeń­stwem. Z beztro­skim światem zabawy, chro­nionym przez doro­słych, w którym nic złego nie może się zdarzyć. Czasem jednak codzien­ność i poczucie bezpie­czeń­stwa zaczy­nają się niepo­ko­jąco chwiać. Ma to miejsce zwłaszcza w sytu­acjach, gdy w rodzinie dzieje się inaczej niż dotych­czas. Poja­wiają się wtedy stawiane przez dzieci pytania, na które dorośli nie umieją lub boją się odpo­wiadać. No bo jak powie­dzieć prawdę? I czy w ogóle trzeba? I jak to zrobić, żeby nie zabo­lało…? Przy­chodzi jednak moment, kiedy pytania stawiane przez dzieci wymu­szają niejako koniecz­ność nauczenia się rozmów z nimi, przy­go­to­wania dzieci i siebie na choro­wanie, cier­pienie i życie po odej­ściu kogoś ukocha­nego. Kontakt z chorymi prze­wlekle uczy prawdy, do której nikogo nie trzeba prze­ko­nywać: że diagnoza choroby prze­wle­kłej i możli­wość śmierci zaska­kują zawsze, w każdym momencie ludz­kiego życia. Są jak wybuch wojny, kiedy cały dotych­cza­sowy świat staje na głowie. Książka nie stanowi anti­dotum na ból i cier­pienie, których uczest­ni­kami stają się dzieci. Nie jest też książką ze złotymi, zawsze skutecz­nymi meto­dami. Jest jednak pewną propo­zycją, jak zadbać o dzieci w tak trudnej dla nich sytu­acji.
Poradnik kieru­jemy do rodzin, w których pojawia się choroba prze­wlekła i śmierć, które stają wobec trudnej koniecz­ności rozmowy z dziećmi o chorobie i ewen­tu­alnej śmierci. Może ona również posłużyć osobom pracu­jącym na co dzień z dziećmi, które miały lub mają kontakt z chorobą i cier­pie­niem w swoim otoczeniu: wycho­wawcom, nauczy­cielom i peda­gogom, pielę­gniarkom i leka­rzom, osobom duchownym, psycho­logom i innym, którzy takiej wiedzy poszu­kują.

Jak być matką swojej córki? : czyli jak wycho­wywać dziew­czynkę, aby wyrosła na silną, pewną siebie i odważną kobietę / Marta Pociecha. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162824

Książka adre­so­wana jest do kobiet w każdym wieku, córek, matek. Ma na celu przy­bli­żenie relacji matka-córka oraz wpływu stylów wycho­wania na przy­szłość i kształ­to­wanie się charak­teru kobiety.
Publi­kacja wyrasta z osobi­stych i zawo­do­wych doświad­czeń autorki jako tera­peutki i psycho­lożki pracu­jącej z kobie­tami. Dzięki lekturze książki kobiety, matki będą mogły spoj­rzeć szerzej na relację matka-córka oraz będą mogły czerpać wiedzę, jak wycho­wywać swoje córki i jakimi matkami powinny być, aby ich córki były pewne siebie, pozba­wione kompleksów, silne i mocne.

Jedzenie pod wpływem emocji / Kamila Czep­czor, Anna Brytek-Matera. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162828, 162829

Książka dotyczy psycho­spo­łecz­nego aspektu jedzenia pod wpływem emocji. Wyja­śnia, w jaki sposób jedzenie regu­luje emocje i nastrój. Dowodzi, jak istotne dla prawi­dło­wego funk­cjo­no­wania czło­wieka jest doświad­czanie i radzenie sobie z własnymi emocjami, zwłaszcza w kontek­ście jedzenia. Przed­stawia najnowsze badania z zakresu jedzenia emocjo­nal­nego, jak również wyniki badań własnych.

Kochaj i pomóż doro­snąć : jak pomóc dziecku ze spek­trum autyzmu wejść w dorosłe życie / Temple Grandin, Debra Moore ; prze­kład Kata­rzyna Sapeta-Czajka. – Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, cop. 2017.
Sygn. 162830

Zapewnij dziecku ze spek­trum autyzmu bezpieczny start w doro­słość. W życiu jest kilka pewnych rzeczy, na przy­kład to, że dzieci ze spek­trum autyzmu kiedyś dorosną, a rodzice nie zawsze będą im towa­rzy­szyć. Opie­ku­nowie, nauczy­ciele, tera­peuci oraz wszyscy, którym dobro dziecka lub nasto­latka ze spek­trum autyzmu leży na sercu, potrze­bują tego prze­wod­nika, aby przy­go­tować je do doro­słego życia w dzisiej­szym świecie.
W książce przed­sta­wione są praw­dziwe historie kobiet i mężczyzn z zabu­rze­niami ze spek­trum autyzmu, którym nie zawsze było łatwo, jednak dzięki wsparciu bliskich osób wiodą warto­ściowe, dorosłe życie, które uwzględnia i akcen­tuje ich mocne strony oraz pasje.
„Dla mnie, matki dzieci ze spek­trum autyzmu, książka ta stanowi znako­mite źródło infor­macji i daje do myślenia. Solidne badania, prak­tyczne tech­niki oraz historie z praw­dzi­wego życia dostar­czają cennych wska­zówek, a inte­re­su­jące i nama­calne przy­kłady walki, wytrwa­łości oraz nadziei zachę­cają do dzia­łania”.
Jane Coburn, matka dwójki dzieci ze spek­trum autyzmu, reha­bi­li­tantka i dorad­czyni w Full Spec­trum Farms, wyjąt­kowej wspól­nocie osób ze spek­trum autyzmu.

Projek­to­wanie metod dydak­tycz­nych : efek­tywne stra­tegie eduka­cyjne / Julie Dirksen ; [tłuma­czenie Bogu­sław Solecki]. – Gliwice : Wydaw­nictwo Helion, copy­right 2017.
Sygn. 162847

Efek­tywne i atrak­cyjne prze­ka­zy­wanie wiedzy innym jest trudnym zada­niem. Nawet ekspert w swojej dzie­dzinie może mieć problem z przy­go­to­wa­niem i prze­pro­wa­dze­niem zajęć eduka­cyj­nych, dzięki którym nauczane osoby przy­swoją podane infor­macje i będą umiały się nimi posłużyć. Więk­szość osób w jakimś stopniu zajmuje się edukacją: wygłasza prezen­tacje, wdraża nowych pracow­ników, omawia nowe produkty czy choćby pomaga własnym dzie­ciom w nauce!
Niniejsza książka dotyczy plano­wania doświad­czeń eduka­cyj­nych – jednej z najsku­tecz­niej­szych metod nauczania. Znalazły się tu również wyczer­pu­jące infor­macje na temat koncen­tracji, pamięci i samego procesu uczenia się. Zapre­zen­to­wano wyniki najnow­szych badań nad procesem uczenia się i zapa­mię­ty­wania oraz infor­macje o nowych tech­ni­kach uczenia się społecz­nego i nieofi­cjal­nego. Podano też wska­zówki umoż­li­wia­jące plano­wanie doświad­czeń eduka­cyj­nych, które pozwolą na prze­ka­zanie wiedzy i wyra­bianie pożą­da­nych nawyków.
W tej książce między innymi:
– infor­macje o sposobie dzia­łania ludz­kiej pamięci i prze­biegu procesów uczenia się;
– wska­zówki doty­czące plano­wania projektu eduka­cyj­nego;
– wska­zówki doty­czące dobie­rania odpo­wied­nich stra­tegii meto­dycz­nych;
– opis skutecz­nych stra­tegii moty­wo­wania ludzi do nauki;
– instrukcje doty­czące prze­ka­zy­wania wiedzy i umie­jęt­ności;
– opis różnych metod oceny efektów nauczania.

Specjalne potrzeby eduka­cyjne uczniów z niepeł­no­spraw­no­ściami : charak­te­ry­styka, specy­fika edukacji i wsparcie / Piotr Plichta, Iwona Jago­szewska, Joanna Głady­szewska-Cylulko, Berna­deta Szczupał, Agnieszka Drzazga, Beata Cytowska. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162855

Niniejsze opra­co­wanie prezen­tuje specy­fikę pracy i wsparcia w odnie­sieniu do uczniów z niepeł­no­spraw­no­ściami, o różnych potrze­bach eduka­cyj­nych. Choć każdy z rodzajów niepeł­no­spraw­ności wymaga nieco innych oddzia­ływań tera­peu­tyczno-eduka­cyj­nych, to niektóre zjawiska wystę­pu­jące w prze­strzeni szkolnej doty­kają wszyst­kich przed­sta­wia­nych grup. Jednym z nich jest agresja rówie­śnicza i przemoc (bullying). Temu tema­towi została poświę­cona pierwsza część mono­grafii. Osoby z niepeł­no­spraw­no­ściami niekiedy wystę­pują w roli agre­sorów, ale częściej stają się ofia­rami. Znajo­mość mecha­ni­zmów agre­syw­nych reali­zo­wa­nych za pomocą nowo­cze­snych tech­no­logii infor­ma­cyjno-komu­ni­ka­cyj­nych (agresja elek­tro­niczna i cyber­bul­lying), a także zasad i prak­tycz­nych wska­zówek odno­śnie do postę­po­wania profi­lak­tycz­nego w sytu­acji nara­żenia na przemoc może być pomocna dla peda­gogów pracu­ją­cych z osobami będą­cymi podmiotem niniej­szej publi­kacji. W książce przy­bli­żone zostały też zagad­nienia doty­czące uczniów z niepeł­no­spraw­no­ścią inte­lek­tu­alną oraz z zabu­rze­niami ze spek­trum autyzmu. Poru­szono problemy wyni­ka­jące ze specy­fiki funk­cjo­no­wania tych dzieci, ujaw­nia­jące się w sytu­acji diagnozy, konstru­owania indy­wi­du­al­nych programów eduka­cyjno-tera­peu­tycz­nych, doboru metod ich edukacji, reha­bi­li­tacji i wsparcia. Omówiono również kwestię pomocy rodzinie udzie­lanej przez szkołę oraz zasady współ­pracy pomiędzy tymi dwoma rodza­jami otoczenia społecz­nego mającej na celu dobro dziecka.

Warsz­taty twórcze przy kreacji plastycznej jako doświad­czenie party­cy­pacji w sztuce / Euge­niusz Józe­fowski. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162871, 162872

Intencją prezen­to­wa­nego porad­nika jest cało­ściowe omówienie metody warsz­tatu twór­czego w pełnym spek­trum powią­zanej z nim proble­ma­tyki, obej­mu­jącej m.in. istotę myślenia obra­zo­wego, kompe­tencje i rolę anima­tora warsz­tatu oraz jego związek z propo­no­wa­nymi aktyw­no­ściami, a także zało­żenia koncep­cyjne odwo­łu­jące się do struk­tury warsz­tatu i jego prze­biegu.
Bogaty mate­riał ilustra­cyjny będący doku­men­tacją z reali­zacji warsz­tatów twór­czych, opatrzony opisami, to szcze­gólnie cenne źródło wiedzy dla prak­tyków – eduka­torów, peda­gogów, anima­torów kultury, tera­peutów.

Sekso­ho­lizm : perwersja i miłość / Damian Zdrada. – Warszawa : Difin, cop. 2017.
Sygn. 162875, 162876

Kompen­dium wiedzy o sekso­ho­li­zmie z punktu widzenia psycho­te­ra­peuty, ale nie seksu­ologa. Książka zawiera wska­zówki przy­datne w rozpo­zna­waniu i psycho­te­rapii osób z tym zabu­rze­niem. Adre­so­wana jest do psycho­logów, psycho­te­ra­peutów, studentów psycho­logii, którzy chcą leczyć tzw. sekso­ho­lików. Publi­kacja stanowi opra­co­wanie doty­czące proble­ma­tyki sekso­ho­lizmu. W obszarze problemów seksu­al­nych wystę­puje wiele różnych zabu­rzeń: począwszy od zabu­rzeń iden­ty­fi­kacji płciowej, poprzez zabu­rzenia prefe­rencji seksu­al­nych aż po zabu­rzenia rozwoju psycho­sek­su­al­nego. Nie ma jednak w tej klasy­fi­kacji sekso­ho­lizmu. Co więcej – ani w klasy­fi­kacji zabu­rzeń psychicz­nych i zabu­rzeń zacho­wania w ICD-10, ani w kryte­riach diagno­stycz­nych wg DSM‑V nie znaj­dziemy takiej jednostki choro­bowej. Skąd więc wzięło się zabu­rzenie, o którym mówi się coraz częściej i więcej? Na to pytanie czytelnik znaj­dzie odpo­wiedź w tej publi­kacji.

Psycho­logia pracy : podsta­wowe pojęcia i zagad­nienia / Anna Lubrańska. – Wyd. 2 rozszerz. – Warszawa : Centrum Doradztwa i Infor­macji Difin, 2017.
Sygn. 162879, 162880p

Tema­tyka podjęta w publi­kacji obej­muje zróż­ni­co­wany zakres problemów zwią­za­nych z aktyw­no­ścią zawo­dową współ­cze­snego czło­wieka, anali­zo­waną przez pryzmat zasad­ni­czych wątków teore­tycz­nych i efektów empi­rycz­nych, repre­zen­ta­tyw­nych dla obszaru psycho­logii pracy. W książce scha­rak­te­ry­zo­wano kluczowe zmienne psycho­lo­giczne, okre­śla­jące spraw­ność dzia­łania jednostki w sytu­acji pracy, wyja­śnianej również z perspek­tywy założeń psycho­lo­gicz­nych koncepcji czło­wieka. Znaczącym obszarem zagad­nień prezen­to­wa­nych w publi­kacji są zjawiska towa­rzy­szące jedno­stce w wielo­wy­mia­rowym, zmiennym środo­wisku pracy, m.in. stres zawo­dowy, bezro­bocie, wypa­lenie zawo­dowe, mobbing czy praco­ho­lizm.
W obecnej rzeczy­wi­stości orga­ni­za­cyjnej istotnej roli nabie­rają rozwią­zania grupowe, a współ­praca zespo­łowa staje się ważnym elementem systemu pracy. Dlatego, odwo­łując się do prawi­dło­wości formu­ło­wa­nych przez psycho­logów społecz­nych, przed­sta­wiono warunki funk­cjo­no­wania czło­wieka w grupie społecznej, kryteria efek­tyw­ności zespołów i roli kierow­nika. Omówiono poglądy na temat moty­wacji do pracy i satys­fakcji z pracy. W treść książki włączono również zagad­nienia doty­czące obser­wo­wa­nych procesów demo­gra­ficz­nych oraz silnego zróż­ni­co­wania gene­ra­cyj­nego popu­lacji pracow­ni­czej. W tym kontek­ście scha­rak­te­ry­zo­wano poszcze­gólne poko­lenia obecne na rynku pracy oraz zapre­zen­to­wano specy­fikę zjawiska zarzą­dzania wiekiem.
Dopeł­nienie całości publi­kacji stanowi jej element końcowy, zawie­ra­jący przy­kłady aktyw­ności o charak­terze dydak­tycznym, będące swoistą formę rozsze­rzenia zagad­nień omówio­nych we wcze­śniej­szych rozdzia­łach. Tym samym, przy­go­to­wana propo­zycja książ­kowa łączy motywy teore­tyczne z prak­tycz­nymi.

Rodzic jako przy­wódca stada : pełne miłości przy­wództwo w rodzinie / Jesper Juul ; [tłuma­czenie Dariusz Syska]. – Podkowa Leśna : Wydaw­nictwo MiND, cop. 2017.
Sygn. 162878

Dzieci potrze­bują przy­wództwa doro­słych, ponieważ brakuje im doświad­czenia i siły wewnętrznej, żeby samemu decy­dować o sobie. Jak jednak korzy­stać z władzy rodzi­ciel­skiej, żeby nie ranić dzie­cię­cych uczuć? Bycie liderem to niełatwe zadanie dla rodziców, którzy nie chcą być auto­ry­tarni, ale nie zamie­rzają także rezy­gnować ze swojej roli w rodzinie.
Jesper Juul poka­zuje, że można prze­wo­dzić dzie­ciom, szanując ich godność, inte­gral­ność i granice. Kluczowe są wartości, jakimi kierują się dorośli, ponieważ one tworzą jakość wzajem­nych relacji i dają dzie­ciom siłę na resztę życia. Nie można wychować silnego i zdro­wego czło­wieka, jeśli nie dba się o jego siłę i zdrowie już w dzie­ciń­stwie. Jego poczucie własnej wartości stanowi najlepszą barierę wewnętrzną przeciw zagro­że­niom współ­cze­snego świata. To jednak oznacza, że już w domu rodzinnym musimy wcielać w życie wartości, które wspie­rają rozwój inte­gral­ności i poczucia własnej wartości wszyst­kich członków rodziny.

Lęk i zamar­twianie się u nasto­latków : poradnik z ćwicze­niami / Lisa M. Schab ; tłuma­czenie Beata Radwan. – Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, cop. 2017.
Sygn. 162886, 162887

Mniej więcej jeden na trzech nasto­latków zmaga się z uczu­ciem niepo­koju, strachu i napa­dami paniki. Koła­tanie serca, pocenie się, drżenie ciała, bóle brzucha to tylko niektóre z objawów towa­rzy­szące tym stanom. W okresie dojrze­wania są one najbar­dziej powszechne, ponieważ w sferze fizycznej, emocjo­nalnej i psychicznej dochodzi wówczas do wielu zmian. Jeśli nasto­lat­kowie nie znajdą sposobu na pora­dzenie sobie z lękiem, wraz z wiekiem ten stan może się pogor­szyć i przejąć kontrolę nad ich życiem.
Prak­tyczny podręcznik radzenia sobie z lękiem dla nasto­latków poka­zuje, jak opanować uczucie lęku i położyć kres zamar­twianiu się. Pomaga wypra­cować pozy­tywny obraz samego siebie i rozpo­znać niespo­kojne myśli. Zawiera opis technik, które nasto­lat­kowie mogą stosować samo­dzielnie lub z pomocą psycho­loga. Podręcznik oferuje również wska­zówki, jak szukać dodat­ko­wego wsparcia, jeśli okaże się to konieczne.
„Odczu­wanie lęku to częsty i uleczalny stan. Wyko­nując zawarte w tej książce ćwiczenia, dowiesz się, jak zapo­biegać lękowi i jak sobie z nim radzić. Niektóre z ćwiczeń począt­kowo mogą się wydawać niety­powe. Być może będą one wyma­gały zrobienia czegoś, co jest dla ciebie całko­witą nowo­ścią. Nawet jeśli zawarte tutaj suge­stie odbie­gają od twoich przy­zwy­czajeń, zachęcam do tego, aby je wypró­bować. Czasami najdziw­niejsze ćwiczenie może się okazać tym najbar­dziej pomocnym”.

Rodziny wielo­kul­tu­rowe / Ewa Sowa-Bethane, – Wznow. 2017. – Kraków : Wydaw­nictwo WAM, 2017.
Sygn. 162888, 162889

Wielo­kul­tu­ro­wość jako zjawisko społeczne oznacza nie tylko istnienie obok siebie wielu kultur, ale to przede wszystkim dyna­miczny aspekt kontaktów zacho­dzą­cych między nimi. W skali mikro­spo­łecznej znako­micie ilustruje ten proces i oddaje jego istotę zawie­ranie małżeństw bina­cjo­nal­nych i tworzenie rodzin wielo­kul­tu­ro­wych. Z tego punktu widzenia należy wyrazić pełną akcep­tację dla pomysłu przy­go­to­wania przez Ewę Sowa-Behtane odrębnej publi­kacji poświę­conej kate­gorii rodzin wielo­kul­tu­ro­wych. Walor recen­zo­wanej książki tkwi w aktu­al­ności jej proble­ma­tyki, ale też w samym podjęciu przez Autorkę analizy zjawiska dotych­czas postrze­ga­nego w Polsce jako niszowe (biorąc pod uwagę jego wymiar staty­styczny), słabo obecne w świa­do­mości społecznej i w gruncie rzeczy mało rozpo­znane. W mojej ocenie przed­sta­wiony do recenzji tekst książki repre­zen­tuje dobry poziom naukowy i wnosi istotny wkład do wiedzy peda­go­gicznej i socjo­lo­gicznej o proce­sach wielo­kul­tu­ro­wości i rodzinie. O walo­rach recen­zo­wanej książki stanowi ranga, aktu­al­ność i wszech­stron­ność podjętej proble­ma­tyki, a także jej wymiar prak­tyczny, odpo­wia­da­jący na społeczne potrzeby posze­rzania specja­li­stycznej wiedzy o meto­dach pracy oraz wspie­rania rodziny wielo­kul­tu­rowej.
Z recenzji dr hab. Jadwigi Plewko, prof. KUL

Źródło:
www​.difin​.pl
www​.wuj​.pl 
www​.helion​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl 
www​.wydaw​nic​two​mind​.pl 
www​.wydaw​nic​twowam​.pl

Wybrane nowości w zbio­rach

Wybrane nowości w zbio­rach

Dodaj mi skrzydeł! : jak rozwijać u dzieci moty­wację wewnętrzną? / Joanna Steinke-Kalembka. – Warszawa : Samo Sedno Edgard, 2017.
Sygn. 162327

Joanna Steinke-Kalembka propo­nuje podej­ście do wycho­wania pole­ga­jące na budo­waniu wspie­ra­jącej relacji z dziec­kiem i współ­dzia­łaniu. Moty­wo­wanie nie musi być prze­cią­ga­niem liny między doro­słym a dziec­kiem. Zamiast metod opar­tych na nagro­dach i karach, groź­bach czy prze­kup­stwach autorka prezen­tuje spraw­dzone sposoby, które powstrzy­mują potrzebę „napra­wiania“ dziecka oraz poma­gają skutecznie komu­ni­kować swoje ocze­ki­wania oraz wpro­wa­dzać zasady, które będą wspólnie prze­strze­gane. Poradnik podpo­wiada:
– w jaki sposób rozwijać poten­cjał dziecka od najmłod­szych lat;
– jak prowa­dzić rozmowy nasta­wione na zmianę zacho­wania dziecka, tak aby nie kończyły się kolejną awan­turą;
– jak pomóc dziecku radzić sobie z porażką;
– jak wzmocnić jego wiarę we własne umie­jęt­ności;
– w jaki sposób mądrze chwalić i kryty­kować;
– jak pomóc dziecku reali­zować jego pasje i cele;
– jak budować emocjo­nalne zasoby małego czło­wieka.

Dotacje oświa­towe / P. Ciszewski, W. Lachie­wicz, B. Jakacka-Sitek, A. Pawli­kowska. – 3. wydanie, stan prawny styczeń 2017. – Warszawa : Wydaw­nictwo C. H. Beck, 2017.
Sygn. 162332

Od 1.1.2017 r. wejdą w życie zmiany w zakresie doto­wania oświaty niepu­blicznej, które wpro­wa­dziła ustawa z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty. Zmiany dotyczą zasad usta­lania dotacji dla szkół i placówek niepu­blicz­nych i publicz­nych i pole­gają m.in. na:
zdefi­nio­waniu pojęć, które mają służyć w procesie udzie­lania dotacji, tj: gmina miejska, gmina wiejska, gmina miejsko-wiejska, rok budże­towy, liczba miesz­kańców, środki pocho­dzące z Unii Euro­pej­skiej, wskaźnik dochodów podat­ko­wych na jednego miesz­kańca w gminie, wskaźnik dochodów podat­ko­wych na jednego miesz­kańca w powiecie; zdefi­nio­waniu pojęcia wydatków bieżą­cych będą­cych podstawą do obli­czania wyso­kości dotacji, a także enume­ra­tywne wyli­czenie jakie wydatki podle­gają wyłą­czeniu z podstawy (opłaty za korzy­stanie z wycho­wania przed­szkol­nego i opłaty za wyży­wienie, kwoty dotacji na podręcz­niki i mate­riały ćwicze­niowe, wydatki bieżące finan­so­wane z funduszy unij­nych, kwoty części oświa­towej subwencji ogólnej prze­ka­zane dla gminy lub powiatu na uczniów niepeł­no­spraw­nych w szko­łach ogól­no­do­stęp­nych), zdefi­nio­waniu pojęć prze­wi­dy­wanej liczbie dzieci, uczniów, wycho­wanków lub uczest­ników zajęć rewa­li­da­cyjno-wycho­waw­czych, a także wska­zaniu sytu­acji, w których nastę­puje aktu­ali­zacja tej liczby; okre­śleniu zasad doto­wania oddziałów przed­szkol­nych w szko­łach podsta­wo­wych;
dopre­cy­zo­waniu zasad rozli­czania się między gminami w zakresie pokrycia kosztów dotacji lub kosztów edukacji przed­szkolnej w przy­padku gdy dziecko korzysta z wycho­wania przed­szkol­nego w gminie, której nie jest miesz­kańcem, wpro­wa­dzeniu obowiązku publi­kacji podsta­wo­wych kwot dotacji oraz prze­wi­dy­wanej liczby uczniów przy­jętej do ich wyli­czenia, możli­wości przy­stą­pienia do otwar­tego konkursu ofert osoby prowa­dzącej szkołę podsta­wową, w której zorga­ni­zo­wano oddział przed­szkolny.

Dziecko z auty­zmem : terapia defi­cytów poznaw­czych a teoria umysłu / Barbara Winczura. – Wyd. 3. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza Impuls, 2016.
Sygn. 162395, 162396

Autyzm wcze­sno­dzie­cięcy należy do tych zespołów zabu­rzeń psycho­spo­łecz­nego rozwoju dziecka, które budzi żywe zain­te­re­so­wanie przed­sta­wi­cieli bardzo wielu dyscy­plin nauki: medy­cyny, psycho­logii, peda­go­giki i socjo­logii, ale również osób zwią­za­nych z kulturą i sztuką. Jest bowiem znakiem, czy wręcz piętnem drugiej połowy XX wieku, tym bardziej bole­snym, iż dotyka dziecko we wcze­snej fazie jego życia i rozwoju.
Praca jest orygi­nalna i nowa­torska, ma duże znaczenie dla teorii i prak­tyki autyzmu wcze­sno­dzie­cię­cego. Autorka zadała sobie trud nawią­zania kontaktów z innymi ośrod­kami nauko­wymi, które koncen­trują swoje zain­te­re­so­wania badawcze wokół psycho­spo­łecz­nego rozwoju dzieci auty­stycz­nych i posta­no­wiła zreali­zować bardzo poważne zadanie ? dokonać tłuma­czenia tech­niki, służącej diagnozie rozwoju teorii umysłu oraz programu terapii tej teorii, a następnie spraw­dzić drogą ekspe­ry­mentu peda­go­gicz­nego ich przy­dat­ność w dzia­ła­niach inter­wen­cyj­nych.
Książka z pewno­ścią będzie przy­datna w kształ­ceniu studentów peda­go­giki i psycho­logii. Zain­te­re­suje prak­tyków zwią­za­nych z procesem wycho­wania i edukacji dzieci z auty­zmem wcze­sno­dzie­cięcym, a także rodziców tych dzieci.

Dzieci alko­ho­lików w perspek­tywie rozwo­jowej i klinicznej / Lidia Cier­piał­kowska, Iwona Grze­go­rzewska ; Uniwer­sytet im. Adama Mickie­wicza w Poznaniu. – Poznań : Wydaw­nictwo Naukowe Uniwer­sy­tetu im. Adama Mickie­wicza, 2016.
Sygn. 162397, 162398
Mono­grafia poświę­cona wybranym współ­cze­snym koncep­cjom rozwoju psycho­spo­łecz­nego oraz analizie najważ­niej­szych wyników badań nad rozwojem w cyklu życia (od poczęcia do doro­słości) osób z rodzin, w których jedno lub oboje rodzice pili szko­dliwie lub byli uzależ­nieni od alko­holu. Najbar­dziej ostrożne szacunki pozwa­lają przyjąć, że w Polsce jest to około 4 mln osób, z czego połowa to dzieci niepeł­no­letnie, druga to jednostki wcho­dzące w doro­słość. Prze­bieg rozwoju i funk­cjo­no­wanie psycho­spo­łeczne tych osób jest ogromnie zróż­ni­co­wane na różnych etapach życia – cześć z nich doświadcza poważne trud­ności i problemy, część odnosi sukcesy i ma poczucie powo­dzenia. Psycho­pa­to­logia rozwo­jowa jest tą perspek­tywą teore­tyczną i badawczą, która posłu­żyła do przed­sta­wienia wielu szcze­gó­ło­wych zagad­nień, ponieważ pozwala opisać i wyja­śnić uwarun­ko­wania różnych ścieżek rozwoju psycho­spo­łecz­nego jednostki.

Edukacja w perspek­tywie ocze­kiwań współ­cze­sności / redakcja naukowa Anna Karpińska, Kata­rzyna Borawska-Kalbar­czyk, Alina Szwarc. – Toruń : Wydaw­nictwo Adam Marszałek ; Biały­stok : Fundacja Centrum Trans­feru Wiedzy i Inno­wacji Społeczno-Peda­go­gicz­nych przy Wydziale Peda­go­giki i Psycho­logii Uniwer­sy­tetu w Białym­stoku, 2016.
Sygn. 162399

Książka stanowi jedną z trzech mono­grafii wielo­au­tor­skich – obok Edukacji wobec niepo­wo­dzeń i szans ich mini­ma­li­zacji oraz W kierunku edukacji akade­mic­kiej zorien­to­wanej na studenta – skła­da­ją­cych się na serię wydaw­niczą Edukacja w Dialogu i Perspek­tywie, która ukazuje się od 2002 roku i liczy już 21 tomów. Prezen­to­wana edycja dedy­ko­wana jest pamięci Profe­sora Kazi­mierza Denka, hono­ro­wego gościa i stałego uczest­nika Augu­stow­skich Spotkań Nauko­wych, z których wyrosła idea owych publi­kacji. Przed­sta­wione w mono­gra­fiach teksty są rezul­tatem pogłę­bionej refleksji, analiz i eksplo­racji wielu wybit­nych badaczy, uczest­ników i obser­wa­torów rzeczy­wi­stości eduka­cyjnej. Wpisują się w nurt wielo­aspek­to­wych debat, projekcji i propo­zycji zmian oraz zachę­cają do konty­nu­owania dialogu o edukacji.

Jaki patrio­tyzm? / Anna Wiłko­mirska, Adam Fijał­kowski. – Warszawa : Difin, 2016.
Sygn. 162400, 162401

W ostat­nich kilku deka­dach patrio­tyzm nie był popu­larnym przed­miotem refleksji i badań w Polsce. Rzadko podej­mują go współ­cześni filo­zo­fowie, socjo­lo­gowie, psycho­lodzy i peda­godzy. Ta książka jest głosem w dyskusji nad szcze­gólną postawą społeczną, jaką jest patrio­tyzm. Poszu­kując tropów współ­cze­snego patrio­tyzmu, cofamy się do czasów Homera, Hero­dota, Plutarcha i Cyce­rona. Badamy również źródła polskie, od kronik średnio­wiecz­nych po XX wiek.
Myśli polskich klasyków, takich jak Józef Maria Bocheński czy Wacław Stró­żewski, zostały zderzone z krytyką roman­tyczno-senty­men­tal­nego ujęcia patrio­tyzmu. Dyskusja licz­nych klasy­fi­kacji patrio­tyzmu skon­stru­owa­nych w Polsce i na świecie poka­zuje wielo­aspek­to­wość i wielo­kry­te­rial­ność omawia­nego zjawiska. Koncep­cjom patrio­tyzmu zamknię­tego, zbli­ża­ją­cego się bardzo blisko do nacjo­na­lizmu, prze­ciw­sta­wiony został patrio­tyzm otwarty, konstruk­tywny i obywa­telski, gdzie szacunek do ojczyzny współ­wy­stę­puje z respek­to­wa­niem innych kultur i zbio­ro­wości.
Refleksja teore­tyczna stanowi kontekst dla analiz wybra­nych polskich i między­na­ro­do­wych badań empi­rycz­nych z ostat­nich 25 lat. Dysku­to­wane są wyniki badań CBOS, National Iden­tity Study, World Values Survey, Civic Educa­tion Study i Inter­na­tional Civic and Citi­zen­ship Study. Analizy te pozwo­liły na charak­te­ry­stykę feno­menu polskiego patrio­tyzmu. Za kluczową dla postawy patrio­tyzmu uzna­liśmy kate­gorię tożsa­mości naro­dowej. Spoj­rze­liśmy na nią przez pryzmat pięciu istot­nych poznawczo i beha­wio­ralnie elementów: rozu­mienia patrio­tyzmu, kryte­riów polskości, dumy naro­dowej, samo­iden­ty­fi­kacji społecznej oraz stosunku do innych.
Tożsa­mość naro­dowa, patrio­tyzm w rękach poli­tyków są zwykle instru­men­tal­nymi hasłami, a dla edukacji, której zada­niem jest tworzenie świa­do­mości i kształ­to­wanie postaw to istotne cele wycho­wawcze, budo­wanie kapi­tału dla poko­jo­wego, mądrego i satys­fak­cjo­nu­ją­cego życia przy­szłych pokoleń.

Wypa­lenie zawo­dowe : źródła, mecha­nizmy, zapo­bie­ganie / Beata Mańkowska. – Gdańsk : Grupa Wydaw­nicza Harmonia. Harmonia Univer­salis, 2017.
Sygn. 162406, 162407

Trafna diagnoza wypa­lenia zawo­do­wego, oparta na rzetelnym zrozu­mieniu jego istoty oraz deter­mi­nant, zwiększa szansę skutecznej profi­lak­tyki na wszyst­kich jej pozio­mach. Póki jednak sama istota wypa­lenia i mecha­nizmy jego rozwoju nie zostaną w pełni poznane, a spór wokół rozu­mienia pojęcia i postę­pu­ją­cych objawów tego procesu nie zostanie rozstrzy­gnięty, trudno będzie wspierać osoby doświad­cza­jące wypa­lenia, a jeszcze trud­niej – zapo­biegać mu. Niniejsze opra­co­wanie stanowi próbę ukazania z jednej strony aktu­al­nego stanu wiedzy o wypa­leniu zawo­dowym, szcze­gólnie zaś podkre­ślenia obszarów zgod­nych oraz różnią­cych badaczy, z drugiej strony zmierza do pełniej­szego wyja­śnienia zjawiska, przed­sta­wiając istotne mecha­nizmy, na mocy których dochodzi do jego rozwoju.

Epidemia egoizmu / Amy McCready ; prze­ło­żyła Jolanta Lenkie­wicz. – Warszawa : Edgard, 2017.
Sygn. 162803

Jak wygląda epidemia EGOizmu? Bierzesz odpo­wie­dzial­ność za to, co dzieci mogłyby zrobić same. Nagra­dzasz dzieci, aby zachęcić je do współ­pracy. Nieustannie ratu­jesz je z opresji, dowożąc do szkoły zapo­mniane przed­mioty i przy­po­mi­nając o ważnych termi­nach. Nie możesz zrobić zakupów w sklepie bez koniecz­ności kupienia dzie­ciom łakoci. Dzieci zazwy­czaj się dąsają lub awan­tu­rują, jeśli nie mogą dostać tego, czego chcą. Dzieci nie wyka­zują cier­pli­wości, aby czekać na coś, czego bardzo pragną. Brzmi znajomo? Pomóż dziecku stać się samo­dzielnym i odpo­wie­dzialnym doro­słym!

Emocje dzieci i młodzieży z trud­no­ściami w rozwoju i zacho­waniu / redakcja naukowa Barbara Winczura. – Wydanie 2. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.

Wywo­łując w świa­do­mości hasło „dzie­ciń­stwo”, budzimy z reguły obrazy pogodne, nawet szczę­śliwe. Dzieci nie powinny mieć zmar­twień – kłopoty przej­mują dorośli. Okres dzie­ciń­stwa, w którym w natu­ralnym procesie uspo­łecz­niania poznaje się wyma­gania otoczenia, w silnym stopniu kształ­tuje zręby osobo­wości podsta­wowej. Wtedy nastę­puje pierwsze tworzenie się obrazów świata społecz­nego z jego rado­ściami i smut­kami. Powstają wyobra­żenia o sobie i swoich możli­wo­ściach, a nawet marzenia. Wyobra­żenia te są odbi­ciem doświad­czeń dzie­cię­cych, ich inte­lek­tu­alno-emocjo­nal­nych inter­pre­tacji zdarzeń, obrazów kultu­ro­wych oraz ocen warto­ściu­ją­cych, które słyszą i poznają.
W roman­tycznym spoj­rzeniu na dzie­ciń­stwo, jakie ukazują antro­po­lodzy kultury odno­szący je do zakła­da­nych celów i form wycho­wania, jest ono dojrze­wa­niem do następ­nych okresów w życiu. To, co się w tych latach dzieje, ma budować czło­wieka szczę­śli­wego, otwar­tego na ludzi, chęt­nego zmianom świata na lepsze, twór­czego.
Dzie­ciń­stwo jest wpraw­dzie okresem uczenia się potrzeb­nych umie­jęt­ności w życiu doro­słym, ale zakres i formy wybie­rają z troską dorośli. W dużej części przy­padków tak jest, ale zarazem część dzieci z bardzo wielu powodów takiego rado­snego dzie­ciń­stwa nie doświadcza. Przy­czyny są różne: choroby prze­wlekle, defi­cyty rozwo­jowe czy niepeł­no­spraw­ności, ale i takie, które z tym zwią­zane są bezpo­średnio i pośrednio, a nawet wyni­kają całko­wicie z innych przy­czyn.

Dzie­sięć rzeczy, o których chcia­łoby ci powie­dzieć dziecko z auty­zmem / Ellen Notbohm ; prze­kład Marzena Szymańska-Błot­nicka. – Wyd. 1 w nowej ed. – Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, 2017.
Sygn. 162821

Pełna prze­ni­kli­wych spostrzeżeń, współ­czucia i humoru, ponad­cza­sowa książka opisu­jąca „dzie­sięć rzeczy”, które poma­gają zrozu­mieć – nie zdefi­niować – dzieci z auty­zmem. W odróż­nieniu od innych publi­kacji na temat autyzmu pozwala spoj­rzeć na świat oczami dziecka, usły­szeć jego głos, który w nara­sta­jącej wokół autyzmu wrzawie często bywa niesły­szany. Publi­kacja Ellen Notbohm powinna się stać obowiąz­kową lekturą wszyst­kich rodziców, krew­nych, pracow­ników społecz­nych, nauczy­cieli oraz tera­peutów dzieci z auty­zmem.

Jak pomóc dziecku z dysleksją : poradnik dla rodziców i nauczy­cieli / Anna Radwańska. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162814, 162815

Poradnik napi­sany został z myślą o rodzi­cach, którzy chcą zdobyć potrzebną i prak­tyczną wiedzę na temat dysleksji. Autorka omawia zjawisko dysleksji rozwo­jowej, typy dysleksji, objawy i symp­tomy wcze­snego wystę­po­wania ryzyka dysleksji. Podkreśla rolę rodziców, nauczy­cieli, rówie­śników w edukacji dziecka z dysleksją.
Uzupeł­nie­niem porad­nika są szeroko omówione przy­kłady ćwiczeń uspraw­nia­ją­cych tech­nikę czytania i pisania (z podziałem na wiek) oraz konspekty zajęć.

Źródła :
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.harmonia​.edu​.pl
www​.jezy​kiobce​.pl
www​.beck​.pl
www​.press​.amu​.edu​.pl
www​.marszalek​.com​.pl
www​.difin​.pl
www​.wuj​.pl

Nowości biblio­te­kar­skie

Nowości biblio­te­kar­skie

Czytanie mena­żerii : zwie­rzęta w lite­ra­turze dzie­cięcej, młodzie­żowej i fanta­stycznej / pod red. Anny Mik, Patrycji Pokory i Macieja Skowery. – Warszawa : Wydaw­nictwo Stowa­rzy­szenia Biblio­te­karzy Polskich, 2016.
Sygn. 162525
Mono­grafia powinna zająć ważne miejsce wśród publi­kacji poświę­co­nych zagad­nie­niom kultury, lite­ra­tury i sztuki dla dzieci i młodzieży. Z pewno­ścią będzie także stanowić impuls do dalszych badań nauko­wych i działań orga­ni­za­cyj­nych tych autorów, dla których temat „zwie­rzęcy“ to punkt meto­do­lo­gicz­nych odwołań i kompa­ra­ty­stycz­nych odnie­sień. […] Przed­sta­wiona w całym tomie „zwie­rzęca“ egzem­pli­fi­kacja ma charakter „natu­ra­li­zo­wanej episte­mo­logii mądro­ściowej“, zwięk­sza­jącej zdol­ność ekspresji i użytecz­ności prezen­to­wa­nych pojęć. […] Logika zbioru wpisuje się w konwencję „czytania świata“, która stać się może i modelem inter­pre­tacji, i inte­lek­tu­alną przy­godą.
Z recenzji dr hab. Urszuli Chęciń­skiej, prof. US (Uniwer­sytet Szcze­ciński

Nauka o infor­macji w okresie zmian : infor­ma­to­logia i huma­ni­styka cyfrowa : praca zbio­rowa / pod redakcją Barbary Sosiń­skiej-Kalaty przy udziale Marii Prza­stek-Samo­kowej i Zuzanny Wioro­gór­skiej ; Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich. – Warszawa : Wydaw­nictwo SBP, 2016.
Sygn. 162687 pb
Rozwój huma­ni­styki cyfrowej spowo­dował (…) skupianie na niej coraz więk­szej uwagi infor­ma­to­logów. Dotych­czas nowo­czesna, oparta na nowych tech­no­lo­giach, dzia­łal­ność infor­ma­cyjna w nauce w znacznie więk­szym stopniu dosto­so­wy­wana była do potrzeb badaczy z zakresu nauk ścisłych, tech­nicz­nych i medycz­nych aniżeli do potrzeb huma­ni­stów, długo mani­fe­stu­ją­cych przy­wią­zanie do trady­cyj­nych źródeł infor­macji i metod badaw­czych. Zmiana tej postawy, z jednej strony widoczna w zacho­wa­niach i prak­ty­kach nowego poko­lenia badaczy huma­ni­styki, a z drugiej – ewoko­wana przez coraz szerszy i coraz łatwiejszy dostęp do kolekcji cyfro­wych kopii źródeł do badań huma­ni­stycz­nych oraz tech­no­logii infor­ma­tycz­nych do ich eksplo­racji, stawia przed infor­ma­to­lo­gami nowe wyzwanie: usta­lenie potrzeb e‑humanistów w zakresie usług infor­ma­cyj­nych oraz wypra­co­wanie dosto­so­wa­nych do nich metod, narzędzi i praktyk w zakresie dzia­łal­ności infor­ma­cyjnej.(…)

Studia biblio­te­ko­znawcze w Polsce : historia i ewolucja w latach 1945 – 2015 ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem przy­kładu Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego / Stani­sława Kurek-Koko­cińska. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162710

W prezen­to­wanej mono­grafii przed­sta­wiono historię rozwoju studiów biblio­te­ko­znaw­czych w Polsce (od czasu ich zaini­cjo­wania w Łodzi w roku 1945 po rok 2015). Autorka podkreśla rolę ośrodka łódz­kiego jako uniwer­sy­tec­kiej kolebki nauki o książce i jego udział w dzisiej­szej pozycji biblio­logii i infor­ma­to­logii pośród dyscy­plin nauko­wych. W publi­kacji czytelnik znaj­dzie zarys rozwoju studiów kształ­cą­cych biblio­te­karzy i specja­li­stów infor­macji, który prze­biegał w poszcze­gól­nych ośrod­kach indy­wi­du­alnie – zawsze jednak w odnie­sieniu do zmian usta­wo­daw­stwa szkół wyższych, rozwoju dyscy­pliny oraz zmie­nia­ją­cych się programów kształ­cenia. Rozwój ten postę­pował od huma­ni­stycz­nych studiów biblio­te­ko­znaw­stwa w kierunku studiów zwią­za­nych z dyscy­pliną biblio­logia i infor­ma­to­logia. Zasad­ni­czym celem publi­kacji jest próba opisu studiów akade­mic­kich w zakresie dyscy­plin bada­ją­cych książkę, biblio­tekę i infor­mację oraz wyka­zanie prze­mian, którym podle­gały.
Autorka prezen­tuje kolejno rozwój kształ­cenia na wyższej uczelni w zakresie proble­ma­tyki książki, biblio­teki i infor­macji, mode­lo­wanie akade­mic­kich kwali­fi­kacji biblio­te­karzy i specja­li­stów infor­macji oraz charak­te­ry­stykę treści kształ­cenia.

Stan Bibliotek w Polsce : raport / Biblio­teka Naro­dowa = Libra­ries in Poland : report / National Library of Poland. – Warszawa : Biblio­teka Naro­dowa, 2016-.
Sygn. 162763 pb

Stan bibliotek w Polsce to nowa seria raportów Biblio­teki Naro­dowej, prezen­tu­jąca dane staty­styczne na temat bibliotek w Polsce: publicz­nych, nauko­wych, peda­go­gicz­nych, szkol­nych, ale również bibliotek towa­rzystw nauko­wych, ośrodków infor­macji naukowej, tech­nicznej i ekono­micznej, facho­wych i fachowo-bele­try­stycz­nych, para­fial­nych czy więzien­nych.

Źródła:
Biblio­teka Naro­dowa
Stowa­rzy­szenie Biblio­te­karzy Polskich
Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego

Wybrane nowości – wrze­sień 2017 r.

Wybrane nowości – wrze­sień 2017 r.

Praca z dziec­kiem z ADHD / [autor Sylwia Wale­rych]. – Warszawa : Wydaw­nictwo Wiedza i Prak­tyka – Grupa Wydaw­nicza Oświata, 2017.
Sygn. 162455

W tej publi­kacji zamiesz­czono listę objawów, których wystę­po­wanie konieczne jest do posta­wienia diagnozy stwier­dza­jącej u dziecka zespół nadpo­bu­dli­wości psycho­ru­chowej (ADHD). Zapre­zen­to­wano także typowe problemy szkolne spowo­do­wane obja­wami ADHD. Wymie­niono wska­zówki, w jaki sposób zorga­ni­zować pomoc psycho­lo­giczno-peda­go­giczną oraz jakich zasad prze­strzegać, by pomóc takiemu dziecku.

Nieto­le­rancja tole­rancji / D. A. Carson. – Brzezia Łąka : Wydaw­nictwo Poli­graf, 2017.
Sygn. 162243

Żyjemy w zachod­niej kulturze, która jest wręcz opętana przez ideę „tole­rancji”. Kiedy jednak tole­rancja jest słabo zdefi­nio­wana i jest uczy­niona abso­lutnym dobrem, wtedy podąża ku nieto­le­rancji. Wtedy musi, argu­men­tuje D.A.Carson, być rozmyślnie zakwe­stio­no­wana, zarówno dla dobra Kościoła, jak też dla dobra szerzej pojętej kultury.

Carson sprawdza, jak defi­nicja tole­rancji się zmie­niała, szcze­gólnie w ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach. Obecnie ma ona mniej do czynienia z tole­ro­wa­niem osoby lub jej postawy, a bardziej z odmó­wie­niem twier­dzenia, że inni się mylą. Jest niemoż­li­wo­ścią stoso­wanie tej nowej tole­rancji konse­kwentnie, w wyniku czego rzeczy­wista prak­tyka jest często kapryśna i arbi­tralna. Gorzej, słowa „tole­rancja” i „nieto­le­rancja” stały się zale­dwie reto­rycz­nymi okre­śle­niami akcep­tacji i odrzu­cenia.
Pomimo wielu ujem­nych rzeczy zwią­za­nych z tymi nowymi, często etycznie niedo­sko­na­łymi defi­ni­cjami tole­rancji, z chrze­ści­jań­skiej perspek­tywy miały także miejsce pewne zdobycze. W tym warto­ściowym i przy­stępnym tomie Carson podaje przy­kłady i cytaty, aby zilu­strować swoją analizę i kończy prak­tyczną poradą w kwestii przed­sta­wienia wartości i zachę­cenia do prowa­dzenia cywi­li­zo­wa­nego publicz­nego dyskursu.

Terapia zabawą / Garry L. Landreth ; tłuma­czenie Robert Andruszko. – Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, copy­right 2016.
Sygn. 162244, 162245

Najnowsze badania wyka­zują skutecz­ność terapii zabawą w pracy z dziećmi z trud­nymi zacho­wa­niami, z zabu­rze­niami rozwo­jo­wymi, z niepeł­no­spraw­no­ściami, a także znaj­du­ją­cymi się w trudnej sytu­acji życiowej.
Garry L. Landreth nie tylko omawia rozwój terapii zabawą i przed­stawia podsta­wowe badania poświę­cone tej formie pracy z najmłod­szymi, ale także szcze­gó­łowo i w przy­stępny sposób uczy, jak budować relacje z dziec­kiem, tak aby mogło ono w pełni wyrażać i odkrywać swoje Ja poprzez zabawę w celu opty­mal­nego wzrostu i rozwoju.

W książce omówiono m. in. znaczenie zabawy w życiu dzieci, funkcje zabawy w procesie tera­peu­tycznym, zało­żenia zorien­to­wanej na dziecko terapii zabawą, zasady doty­czące nawią­zy­wania relacji z dziećmi, rolę tera­peuty i rodziców w terapii zabawą. Tera­peuci znajdą tutaj także szcze­gó­łowe wska­zówki doty­czące orga­ni­zacji pokoju zabaw oraz zale­ca­nych zabawek i mate­riałów, suge­stie, jak odnosić się do rodziców i jak wyja­śniać terapię zabawą oraz suge­stie doty­czące reago­wania na typowe problemy poja­wia­jące się w pokoju zabaw.

Proces nawią­zy­wania relacji z dziec­kiem, które doświadcza możli­wości bycia sobą, jest nie do opisania i można go poznać tylko w chwi­lach, kiedy rzeczy­wi­ście jesteśmy razem. Moim zamiarem było otwo­rzyć drzwi do tego, jak dziecko prze­żywa, eksplo­ruje, poznaje i tworzy świat pełnego zachwytu, ekscy­tacji, radości, smutku oraz jaskra­wych barw życia”.
– Garry L. Landreth, frag­ment z Przed­mowy

Terapia zabawą” to klasyka, a jednak tchnie nowo­ścią. Ta książka przy­po­mina o tym, co najważ­niejsze – o szacunku , zrozu­mieniu, akcep­tacji. W świecie pełnym (stre­su­ją­cych) pytań „co powinno” dziecko i „jak to zrobić?”, pomaga nam zatrzymać się i zapytać samo dziecko: „kim jesteś?”. Lektura daje do myślenia. Dodat­kowo przed­stawia terapię zabawą w sposób uporząd­ko­wany i łatwy do wyko­rzy­stania we własnej prak­tyce. Polecam!
dr Diana Senator

Terapia peda­go­giczna dzieci ze specjal­nymi potrze­bami rozwo­jo­wymi i eduka­cyj­nymi : nowe oblicza terapii w peda­go­gice specjalnej / redakcja Zofia Palak, Magda­lena Wójcik. – Lublin : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2016.
Sygn. 162247, 162248p

Celem niniej­szej pracy zbio­rowej jest prezen­tacja współ­cze­snych trendów i koncepcji terapii peda­go­gicznej w pracy z dziećmi ze specjal­nymi potrze­bami rozwo­jo­wymi i eduka­cyj­nymi oraz przed­sta­wienie wybra­nych form terapii i meto­dyki ich reali­zacji zgodnie z aktu­al­nymi zało­że­niami peda­go­giki specjalnej. Publi­kacja podzie­lona została na trzy części obej­mu­jące teksty doty­czące okre­ślo­nych obszarów tema­tycz­nych: Część I. Szanse, możli­wości i zagro­żenia w terapii peda­go­gicznej dzieci i młodzieży ze specjal­nymi potrze­bami rozwo­jo­wymi i eduka­cyj­nymi; Część II. Współ­czesne tendencje w terapii peda­go­gicznej w pracy z dziec­kiem ze specjal­nymi potrze­bami; Część III. Nowe oblicza spraw­dzo­nych metod, technik i środków tera­peu­tycz­nych. Publi­kacja, ze względu na tema­tykę, adre­so­wana jest przede wszystkim do studentów kierunków peda­go­gicz­nych, zwłaszcza studentów peda­go­giki specjalnej. Kiero­wana jest również do czyn­nych peda­gogów specjal­nych, psycho­logów, a także rodziców i opie­kunów dzieci z niepeł­no­spraw­no­ścią, poszu­ku­ją­cych inspi­racji i nowych możli­wości działań wspie­ra­ją­cych ich codzienną pracę reha­bi­li­ta­cyjną.

Od nowego rodzi­ciel­stwa do nowego dzie­ciń­stwa / redakcja Andrzej Łady­żyński, Maja Piotrowska, Jacek Gula­nowski. – Wrocław : Oficyna Wydaw­nicza Atut – Wrocław­skie Wydaw­nictwo Oświa­towe, 2016.
Sygn. 162259

W czasach wiel­kich zmian społecz­nych, ekono­micz­nych i kultu­ro­wych prze­obra­żeniu ulegają również role rodzi­ciel­skie, co w konse­kwencji wpływa na nową jakość wycho­wania i opieki nad dziec­kiem. Rewo­lu­cyj­ność tych prze­mian jest ogromna, choć w istocie nie w pełni doce­niana. Wydaje się, że warto je zauważyć, by mini­ma­li­zować obszar dysfunkcji społecz­nych i akcen­tować to, co cenne we współ­cze­snej wspól­nocie rodzinnej. Prze­miany, o których mowa, przy­czy­niły się do powstania nowego modelu rodzi­ciel­stwa: ojco­stwa i macie­rzyń­stwa. W polskich rodzi­nach prze­kształ­cenia te mają charakter zarówno struk­tu­ralny, jak i funk­cjo­nalny. I właśnie proble­ma­tyce tych zmian jest poświę­cony prezen­to­wany tom.

Opowieści o Czująt­kach : ćwiczenia z empatii dla dzieci i… doro­słych / Joanna Bogudał-Borkowska. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162260

Intencją, jaka przy­świe­cała Autorce przy pisaniu książki było przy­bli­żenie Czytel­ni­kowi „niechcia­nych” uczuć, takich jak: smutek, złość, wstyd, lęk. Boha­te­rowie pięciu baśni zapre­zen­to­wa­nych w publi­kacji, których nazwała Czująt­kami, mierzą się z trud­nymi emocjami i odkry­wają, jak bardzo są one potrzebne w życiu.
Z czasem zrodził się w Autorce pomysł dołą­czenia do baśni propo­zycji zajęć psycho­edu­ka­cyj­nych, które miałyby uświa­da­miać dzie­ciom, że przykre emocje, które czasem odczu­wają, nie są złe, ale stanowią wyraz nieuświa­do­mio­nych i nieza­spo­ko­jo­nych potrzeb. Dla doro­słego byłaby to okazja do refleksji nad tym, jak reaguje na prze­ży­wane przez dziecko uczucia.
Ćwiczenia zawarte w tym opra­co­waniu są prze­zna­czone dla dzieci w wieku 7 – 9 lat, choć można je wyko­rzy­stywać do pracy z dziećmi młod­szymi i star­szymi, zależnie od ich indy­wi­du­alnej dojrza­łości emocjo­nalnej.
W codziennej pracy jako psycholog i psycho­te­ra­peuta oraz w życiu Autorka często spotyka się z podziałem emocji na pozy­tywne i nega­tywne. Uczucia „dobre” miałyby się wiązać z przy­jem­nymi stanami i być może dlatego nagminnie bywają warto­ścio­wane jako słuszne moralnie, nato­miast emocje „nega­tywne” kojarzą się z niemi­łymi prze­ży­ciami i wiążą się z ujemnym osądem moralnym.
Do każdej baśni Autorka opra­co­wała propo­zycję scena­riusza zajęć, który może być mody­fi­ko­wany przez prowa­dzą­cego w zależ­ności od czasu trwania warsz­tatu oraz specy­ficz­nych potrzeb danego dziecka czy grupy dzieci, a także wyko­rzy­sty­wany do indy­wi­du­alnej pracy tera­peu­tycznej. Książka może być także narzę­dziem dla rodziców do budo­wania z dziec­kiem dialogu doty­czą­cego prze­ży­wa­nych emocji i odkry­wania oraz nazy­wania ukry­tych w nich potrzeb.
W ćwicze­niach znaj­du­ją­cych się w części dydak­tycznej wyko­rzy­stała model czte­rech części Poro­zu­mienia bez Prze­mocy, który służy zarówno refleksji nad własnym doświad­cze­niem, jak i empa­tycz­nemu wczuciu się w doświad­czenie innej osoby. Następnie jest on werba­li­zo­wany przez uczest­ników komu­ni­kacji.

Pięć kluczy do uważ­nego poro­zu­mie­wania się / Susan Gillis Chapman ; prze­kład Agnieszka Kowalska. – Warszawa : Wydaw­nictwo Amber, 2016.
Sygn. 162261

Dziś coraz częściej nasz bezpo­średni kontakt z innymi ludźmi zastę­pują sms‑y, maile. Taka „zamknięta” komu­ni­kacja nie pozwala wyko­rzy­stać możli­wości naszych i naszych rozmówców. Tymczasem dobre poro­zu­mie­wanie się to podstawa każdego udanego związku – w małżeń­stwie, rodzinie, wśród przy­ja­ciół i współ­pra­cow­ników. A prak­tyka uważ­ności pomaga poro­zu­miewać się lepiej i skutecz­niej.
Pięć kluczy do uważ­nego poro­zu­mie­wania się to: milczenie, odzwier­cie­dlenie, zachę­canie, dostrze­ganie i reago­wanie.
A oto proste ćwiczenia, dzięki którym zmie­nisz to, jak mówisz i słuchasz:
• Klucz do uważnej obec­ności tu i teraz: czujne ciało, czułe serce, otwarty umysł – by wyeli­mi­nować wszystko, co nas rozprasza.
• Klucz do uważ­nego słuchania: zachę­canie – by umieć dostrzec w drugiej osobie dobre strony.
• Klucz do uważ­nego mówienia: łagod­ność – by umieć mówić tak, żeby inni nas słuchali.
• Klucz do uważ­nych relacji: bezwa­run­kowa życz­li­wość – by poczuć bliskość z ludźmi i umieć ich docenić.
• Klucz do uważ­nych reakcji: pogoda ducha – by podcho­dzić do każdej sytu­acji ze spon­ta­nicz­no­ścią i goto­wo­ścią do bezin­te­re­sownej pomocy.
A ponadto dowiesz się:
• Jak rozpo­znawać swoje nawyki komu­ni­ka­cyjne i jak je zmie­niać.
• Jak poko­nywać komu­ni­ka­cyjne bariery.
• Jak radzić sobie z kimś, kto uważa cię za wroga.
• Jak odkrywać nieuświa­do­mione lęki, które nega­tywnie wpły­wają na poro­zu­mie­wanie się.
Dzięki tej jasnej, przy­stępnej, a czasem nawet zabawnej książce będziesz potrafił z więk­szym zaan­ga­żo­wa­niem słuchać innych i odpo­wiadać pewnie i precy­zyjnie w każdej rozmowie i każdej sytu­acji.

Psycho­logia geniuszu : odblokuj talenty i kreatyw­ność swojego dziecka / Andrew Fuller ; [tłuma­czenie Grażyna Chamielec]. – Warszawa : Wydaw­nictwo Mamania. Grupa Wydaw­nicza Relacja, cop. 2017.
Sygn. 162263

Dzieci rodzą się bystre, odważne i docie­kliwe. Płomień pier­wot­nego geniuszu często jednak szybko przy­gasa i istnieje ryzyko, że zgaśnie na zawsze. Jeśli tak się dzieje, dzieci wyco­fują się z aktyw­ności, zaczy­nają bać się ekspe­ry­men­to­wania i popeł­niania błędów i nie są w stanie w pełni wyko­rzy­stać drze­mią­cych w nich możli­wości. Ta książka pomoże Ci prze­zwy­ciężyć te trud­ności.

Rodzice mają moc, która pozwala na nowo rozniecić inspi­ru­jący ogień. Dyspo­nują oni najlep­szym narzę­dziem do odblo­ko­wania dzie­cię­cego geniuszu – to świat dookoła. Umysł dziecka może się fanta­stycznie rozwinąć dzięki odkry­waniu, tworzeniu i zabawie. Spędzany razem czas, podziw i zachwyt rozpalą i utrzy­mają dzie­cięcą iskrę przez całe jego życie.

Psycho­logia geniuszu” powstała po to, aby pomóc Wam stać się rodzi­cami, jakimi zawsze chcie­li­ście być: wspie­ra­ją­cymi rozwój dziecka, aby mogło ono wykształcić własną formę twór­czej wyobraźni.

Jest jednak faktem, że nasze dzieci należą do najby­strzej­szego poko­lenia ludzi, jakie kiedy­kol­wiek istniało. Ta najnowsza wersja czło­wieka jest o 40 procent bardziej inte­li­gentna niż prze­ciętna młoda osoba w 1950 roku. W zeszłym stuleciu średnia wartość ilorazu inte­li­gencji wzra­stała co 10 lat o 3 procent. Tendencja ta utrzy­muje się, a być może nawet przy­biera na sile.” (frag­ment książki)

Skuteczna praca z wycho­wan­kiem niedo­sto­so­wanym społecznie w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej / Aneta Pasz­kie­wicz. – Warszawa : Wydaw­nictwo Difin, 2017.
Sygn. 162267, 162268

Socjo­te­rapia w coraz szer­szym zakresie zaczyna być wyko­rzy­sty­wana w szko­łach, placów­kach zajmu­ją­cych się pracą z młodzieżą niedo­sto­so­waną
społecznie, zagro­żoną uzależ­nie­niami. Socjo­te­rapia polega przede wszystkim na wyko­rzy­staniu tera­peu­tycz­nego wpływu grupy oraz należy uznać ją za formę pomocy jak najbar­dziej pożą­daną i wska­zaną. Opra­co­wanie będzie pomocne nauczy­cielom i wycho­wawcom, studentom peda­go­giki, psycho­logii i kierunków nauczy­ciel­skich. Dostarczy wska­zówek, jak prowa­dzić dzia­łania o charak­terze wycho­waw­czym z osobą niedo­sto­so­waną społecznie, z uwzględ­nie­niem wymogu jej podmio­to­wego trak­to­wania w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej.

prof. dr hab. Miro­sław Babiarz:

(…) Wycho­wanie dzieci i młodzieży, zwłaszcza niedo­sto­so­wa­nych społecznie, jest procesem złożonym. Można przyjąć, że dotych­czas podej­mo­wane zabiegi wycho­wawcze nie przy­niosły ocze­ki­wa­nego efektu ze względu na nietrafnie dobrane tech­niki i metody oddzia­ływań do osobo­wości wycho­wanka, przez co najpraw­do­po­dob­niej były one niesku­teczne. Rzecz jasna przy­czyn niepo­wo­dzeń procesu wycho­wania i socja­li­zacji może być zdecy­do­wanie więcej. Chcąc prowa­dzić skuteczną pracę z osobami niedo­sto­so­wa­nymi społecznie, należy je dobrze poznać, po to aby dobrać właściwy sposób pracy z nimi, o czym w swoim opra­co­waniu pisze dr A. Pasz­kie­wicz. (…) W prezen­to­wanej książce skupia się na specy­ficznej meto­dzie pracy z dziećmi i młodzieżą niedo­sto­so­wa­nymi społecznie – socjo­te­rapii. Zasta­nawia się przy tym, na ile będzie możliwym przy jej wyko­rzy­staniu, wymogu podmio­to­wego trak­to­wania każdego wycho­wanka, który jest tą formą pracy objęty. (…) W mojej ocenie opra­co­wanie może być przy­datne dla studentów peda­go­giki i psycho­logii oraz kierunków studiów nauczy­ciel­skich, nauczy­cieli, jak również dla czyn­nych nauczy­cieli i wycho­wawców.

Treść opra­co­wania dostarcza konkret­nych wska­zówek, jak prowa­dzić dzia­łania o charak­terze wycho­waw­czym z osobą niedo­sto­so­waną społecznie (nieko­niecznie o charak­terze socjo­te­ra­peu­tycznym). Uwzględnia również wymóg podmio­to­wego trak­to­wania wychowanka/podopiecznego w grupie socjo­te­ra­peu­tycznej.

Nauczy­ciel wcze­snej edukacji : rozwi­janie kompe­tencji zawo­do­wych / pod redakcją Wiesławy Leżań­skiej i Doroty Radzi­kow­skiej. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162452, 162453

Prze­ka­zy­wana do rąk Czytel­nika książka to kolejny tom podej­mu­jący tema­tykę nauczy­ciela wcze­snej edukacji (seria „Wczesna Edukacja”) pod redakcją pracow­ników Katedry Peda­go­giki Przed­szkolnej i Wcze­snosz­kolnej Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego. W każdej kolejnej publi­kacji z tej serii autorzy zajmują się nowym ważnym problemem doty­czącym podmiotu badań – nauczy­ciela wcze­snej edukacji. W prezen­to­wanym tomie koncen­trują się na kompe­ten­cjach tej grupy zawo­dowej. Autorzy podej­mują próbę zaini­cjo­wania dyskusji nad tożsa­mo­ścią i profe­sjo­na­li­zacją specja­li­stów wcze­snej edukacji. Nie tylko poddają refleksji różne kompe­tencje (np. plani­styczne, inter­pre­ta­cyjne, infor­ma­cyjno-medialne, do działań wspól­no­to­wych, do pracy z uczniem zdolnym), ale także stawiają pytania o istotę działań nauczy­cieli w pono­wo­cze­snym świecie, np. tworzenia prze­strzeni wzajemnej edukacji naukowców i prak­tyków.

W tej samej serii ukażą się: Nauczy­ciel wcze­snej edukacji wobec zmian społeczno-kultu­ro­wych (red. Wiesława Leżańska, Alek­sandra Feli­niak) oraz Nauczy­ciel wcze­snej edukacji kreatorem środo­wiska eduka­cyj­nego dziecka (red. Elżbieta Płóciennik, Dorota Radzi­kowska).

Magia szkoły : esej o nauczy­cielu w kręgu dobra i zła / Maciej Kału­szyński. – Wrocław : Wrocław­skie Wydaw­nictwo Naukowe Atla 2, 2016.
Sygn. 162451

[…] Praca nauczy­ciela ma w sobie coś z czaro­dziej­skiej sztuki średnio­wiecz­nego alche­mika, który w swoich retor­tach i alem­bi­kach uruchomia procesy, o których wie, że podle­gają wpływom tak wielu czyn­ników nieba i ziemi, że nie może on niczego być pewnym, chociaż jest zwykle wyna­jęty przez możnych wierzą­cych, że ten trud przy­niesie im złoto. Szkoła jest w całości taką retortą, w której coś się gotuje, coś się prze­mienia, kotłuje. Najważ­niejsze skład­niki tego kotło­wania się i prze­mie­niania to uczniowie i sami nauczy­ciele. Ci drudzy jednak, nie tylko podle­gają odby­wa­jącym się tam zdarze­niom, ale starają się nad tym wszystkim jakoś panować, chociaż jest to w sposób oczy­wisty niemoż­liwe. Zamiast tego pano­wania sami podle­gają urucho­mionym procesom i niby alche­micy w swojej pracowni, sami zmie­niają się w inny kruszec duchowy; czasami szla­chet­nieją, czasami ulegają ciemnej stronie. Czasami zmie­niają się, z pełną wiedzą tego co się z nimi dzieje, a czasami nieświa­domie.
Niebez­pieczne miejsce pracy.
Praca? Czy można to nazwać pracą? Czy w istot­nych spra­wach zwią­za­nych ze szkołą mają coś ważnego do powie­dzenia specja­liści od psycho­logii pracy? Co tam się dzieje? Produ­kują zło i dobro w umysłach powie­rzo­nych im dzieci? Czyż więc to miejsce nie jest naprawdę tajem­nicze? Magiczne? Jeśli „wycho­wywać” znaczy, między innymi, „obda­rzać umie­jęt­no­ścią
czynienia dobra”, to czy mają tam tech­no­logie albo tajemne recep­tury, które im to umoż­li­wiają? Chyba nie mają, sądząc choćby po nie takich jak się spodzie­wamy rezul­ta­tach. Jeśli szkoły produ­kują dobra i zło w podob­nych propor­cjach, to dlaczego ciągle nazy­wamy je jednak Insty­tu­cjami Wycho­wania?
Szkoła jest miej­scem magicznym.
Magiczne miejsce. Czy nie za często słyszymy to słowo? Magiczne miejsce, magiczne urzą­dzenie, magiczna atmos­fera, magiczna apteka, magiczne ceny…, jakiż to wspólny sens przy­pi­suje się temu słowu w XXI wieku? Są takie słowa, które raz w nowy sposób użyte przez pisarza czy cele­brytę zmie­niają znaczenie albo rozsze­rzają je obej­mując nowe kate­gorie desy­gnatów. „Magiczne” – prze­stało ozna­czać to, co jest w jakiś sposób czaro­dziej­skie, co jest zwią­zane z siłami irra­cjo­nal­nymi – stało się słowem, którym można ozna­czyć wszystko o czym chce się powie­dzieć, że jest cudowne, nie tylko w sensie „cudu”, ale również w sensie tylko emocjo­nalno este­tycznym. Szkoła jednak jest magiczna także w sensie zbli­żonym do trady­cyj­nego. Nie istnieje przej­rzysty racjo­nalny opis tego co tam się dzieje, chociaż ciągle poja­wiają się takie próby i wydawać by się mogło, że nagro­ma­dziła się poprzez ten trud ogromna wiedza o szkole i zacho­dzą­cych tam proce­sach.
[Frag­ment ze wstępu]

Socjo­logia sportu / redakcja naukowa Hono­rata Jaku­bowska, Prze­my­sław Nosal. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162457, 162458p

SOCJO­LOGIA SPORTU to kompen­dium wiedzy o często pomi­janym w naukach społecz­nych, ale niezwykle ważnym obszarze badań nad społecz­nymi aspek­tami sportu. Autorzy objęli swoimi rozwa­ża­niami niemal wszystkie aspekty współ­cze­snej refleksji nad sportem, dzięki czemu mamy do czynienia z pracą nie tylko nowa­torską, ale i komplek­sową. Książka oferuje dobrze usys­te­ma­ty­zo­waną analizę sportu jako pola badaw­czego, spra­woz­dając nie tylko to, co dotych­czas doko­nało się w różnych jego częściach, ale również wska­zując na poten­cjalne tropy. Autorzy defi­niują problemy, rela­cjo­nują najważ­niejsze wątki badawcze, a nade wszystko przy­wra­cają sport poważnej refleksji naukowej.
Emocje, płeć, zwie­rzęta, doping, religia, tech­no­logia, media – to tylko kilka z kluczo­wych kate­gorii, w świetle których można oglądać sport.

Psycho­pe­da­go­giczne mity : jak zachować naukowy scep­ty­cyzm w edukacji i wycho­waniu / Tomasz Garstka. – Warszawa : Wolters Kluwer, 2016.
Sygn. 162456

W książce omówiono popu­larne tezy, niepo­parte wyni­kami nauko­wych badań empi­rycz­nych, i mity na temat metod nauczania, wycho­wania, pomocy psycho­pe­da­go­gicznej dla dzieci i młodzieży. Przed­sta­wiono psycho­lo­giczne mecha­nizmy i wyja­śniono, dlaczego łatwo dać się uwieść pseu­do­nauce, kierując się dobrymi inten­cjami.

Adre­saci:
Publi­kacja prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli, psycho­logów, peda­gogów, tera­peutów peda­go­gicz­nych i rodziców uczniów. Zain­te­re­suje również studentów kierunków nauczy­ciel­skich, psycho­logii, peda­go­giki.

(…) to książka niezwykle ważna, potrzebna i rzadka. Autor rozprawia się z obec­nymi w edukacji mitami nie tylko z pozycji obiek­tyw­nego obser­wa­tora, lecz także aktyw­nego prak­tyka nierzadko wcze­śniej uwikła­nego w ich rozpo­wszech­nianie, co zwiększa wiary­god­ność prze­kazu. Niezwykle cenne są odwo­łania do lite­ra­tury i rzetelne „śledztwa“, jakie prze­pro­wa­dził, aby ustalić pocho­dzenie niektó­rych pseu­do­nau­ko­wych koncepcji. Napi­sana przy­stępnym języ­kiem z pewno­ścią znaj­dzie szerokie grono odbiorców wśród nauczy­cieli, rodziców zain­te­re­so­wa­nych głębiej edukacją swoich dzieci i – na co szczerze liczę – wśród refor­ma­torów edukacji i osób decy­du­ją­cych o jej kształcie“.

Skup się! : trening mind­ful­ness dla zestre­so­wa­nych pracą / Jaro­sław Chybicki. – Gliwice : Helion, 2017.
Sygn. 162468

Naucz się zacho­wywać jasność myślenia w każdej sytu­acji! Trening uważ­ności, czyli do czego przy­daje się model WZROST. Nawyki uważ­nego dzia­łania, czyli jak zapla­nować codzienny trening. PORA, czyli na czym polega podsta­wowa tech­nika mind­ful­ness.
Uważ­ność, koncen­tracja i umie­jęt­ność świa­do­mego podej­mo­wania decyzji należą do najważ­niej­szych kompe­tencji każdego mene­dżera. W trudnym i wyma­ga­jącym środo­wisku bizne­sowym są one wręcz na wagę złota. Sęk w tym, że niełatwo osią­gnąć stan, w którym te kompe­tencje stają się naszą drugą naturą. Przy odro­binie uporu i syste­ma­tycznej pracy nad uważ­no­ścią można jednak wykształcić w sobie nowe nawyki, właściwe stra­tegie dzia­łania oraz kiero­wania swojej uwagi na najważ­niejsze kwestie. Można nauczyć się żyć bardziej świa­domie, w pełni doświad­czać rzeczy­wi­stości i rozu­mieć własne emocje oraz zacho­wania. To właśnie oferuje nam trening mind­ful­ness.

Ta książka pokaże Ci, czym jest uważ­ność i jak ją trenować. Jeśli czujesz się przy­tło­czony nowymi obowiąz­kami, prze­ży­wasz kryzys zwią­zany z awansem lub degra­dacją, masz wszyst­kiego dość albo po prostu chcesz zacząć żyć bardziej świa­domie i szczę­śliwie, taki trening pomoże Ci odna­leźć najwła­ściwszą ścieżkę. Zobacz, jak możesz poprawić swój dobro­stan fizyczny i umysłowy, nawiązać bardziej satys­fak­cjo­nu­jące kontakty z ludźmi i zachować zimną krew w każdej sytu­acji bizne­sowej. Zaak­ceptuj to, czego nie możesz zmienić, i naucz się kierować uwagę na najistot­niejsze aspekty zdarzeń. Odsuń na drugi plan wszelkie zakłó­cenia i zyskaj możli­wość obiek­tywnej oceny tego, co dzieje się w Twojej firmie. Bądź uważny na co dzień i od święta!

Źródło :

www​.wydaw​nic​two​po​li​graf​.pl
www​.wuj​.pl
www​.wydaw​nictwo​.umcs​.eu
www​.atut​.ig​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.wydaw​nic​two​amber​.pl
www​.mamania​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.atla2​.com​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.wolter​skluwer​.pl
www​.wip​.pl
www​.helion​.pl

Wybrane nowości – lipiec 2017 r.

Wybrane nowości – lipiec 2017 r.

Inno­wacje w nauczaniu szkolnym / Erich Petlák ; tłuma­czenie Artur Sobótka. – Kraków : Wydaw­nictwo Petrus, cop. 2017.
Sygn. 162213

Reko­men­duję książkę autor­stwa profe­sora Ericha Petláka do opubli­ko­wania jej w Polsce. Zawiera szereg bardzo ważnych infor­macji dla nauczy­cieli, które mogą wyko­rzy­stać w swej codziennej pracy peda­go­gicznej z uczniami i w prowa­dzo­nych przez siebie syste­ma­tycz­nych bada­niach peda­go­gicz­nych, na użytek swej pracy zawo­dowej. Autor korzysta nie tylko ze specja­li­stycznej lite­ra­tury słowac­kiej, ale także polskiej i anglo­ję­zycznej.
Książkę cechuje wysoki poziom mery­to­ryczny, meto­dyczny i naukowy. Język pracy dosto­so­wany jest do inte­rakcji z nauczy­cie­lami i wska­zuje im najnowsze nurty w świa­towej dydak­tyce ogólnej.
Wiele przy­kładów i propo­zycji Autora może z powo­dze­niem być wpro­wa­dzone w polskiej szkole, podno­sząc poziom kształ­cenia, zrozu­mienie naucza­nych treści przez uczniów, moty­wując ich do nauki poprzez wpro­wa­dzenie wielu inno­wa­cyj­nych metod i czyn­ników. Publi­kacja stanowi wspa­niałe narzę­dzie dydak­tyczne dla polskich nauczy­cieli, ale stanowi także kompen­dium wiedzy z zakresu dydak­tyki ogólnej dla nauczy­cieli akade­mic­kich i studentów peda­go­giki.
prof. Stani­sław Jusz­czyk
Uniwer­sytet Śląski, Kato­wice

(…). Ta książka może stanowić dosko­nały mate­riał do samo­kształ­cenia, jak również do prowa­dzenia szkoleń nauczy­cieli w więk­szych grupach w zakresie inno­wa­cyj­nego podej­ścia do edukacji. W inte­resie uczą­cych się jest, aby w szkole otrzy­mali szansę do wyka­zania się aktyw­no­ścią, a nie tylko bier­nego słuchania i pamię­cio­wego utrwa­lania treści eduka­cyj­nych. Do tego potrzeba przy­go­to­wa­nych nauczy­cieli goto­wych zmniej­szyć liczbę zajęć prowa­dzo­nych metodą poda­jącą, która – jak poka­zują badania – jest jedną z najmniej efek­tyw­nych metod dydak­tycz­nych. Odpo­wiedź na pytanie – czym można zastąpić metodę poda­jącą? – znaj­duje się na kartach tej książki.
Janusz Krupa
ekspert w zakresie jakości edukacji

W trosce o zdrowie dziecka w okresie przed­szkolnym : obszary promocji zdrowia i propo­zycje meto­dyczne / Magda­lena Madej-Babula. – Kraków : Akademia Igna­tium : Wydaw­nictwo WAM, 2016.
Sygn. 162149, 162150

Dużym walorem książki jest jej strona meto­dyczna, wyra­ża­jąca się w konkret­nych propo­zy­cjach, stosownie do podej­mo­wa­nych zagad­nień w obszarze edukacji zdro­wotnej skie­ro­wanej do dzieci w wieku przed­szkolnym. Publi­kacja będzie z pewno­ścią warto­ściową pomocą dydak­tyczną dla nauczy­cieli, rodziców, wycho­wawców i opie­kunów mają­cych świa­do­mość wagi zdrowia dzieci i jego znaczenia dla satys­fak­cjo­nu­ją­cego funk­cjo­no­wania i osią­gania sukcesu życio­wego, w tym także eduka­cyj­nego. Książka może być także wyko­rzy­stana w procesie kształ­cenia studentów wycho­wania przed­szkol­nego oraz opie­kunek dzieci w wieku przed­szkolnym.
Prof. dr hab. Ewa Syrek

Prawa dziecka w prze­strzeni eduka­cyjno-społecznej / redakcja naukowa Iryna Surina, Anna Babicka-Wirkus. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza Impuls, 2016.
Sygn. 162171, 162172

Celem książki jest przede wszystkim ukazanie złożo­ności i wielo­wy­mia­ro­wości proble­ma­tyki praw dziecka i praw czło­wieka, a także faktycz­nego ich posza­no­wania w prze­strzeni życia eduka­cyjno-społecz­nego. Oprócz zapre­zen­to­wania obszarów, w których prawa te wystę­pują w formie narracji, a nie rzeczy­wi­stego posza­no­wania, istotne jest również ukazanie pozy­tyw­nych praktyk imple­men­tacji praw dziecka i czło­wieka w codzien­ności życia szkol­nego i społecz­nego. Z tego też względu książka adre­so­wana jest w głównej mierze do profe­sjo­na­li­stów, którzy na co dzień pracują z dziećmi i młodzieżą.
W pierw­szej części książki proble­ma­tyka praw czło­wieka i dziecka została osadzona w kontek­ście eduka­cyjnym. Laura Koba w swoim tekście omawia znaczenie edukacji dla propa­go­wania i reali­zacji idei praw czło­wieka i dziecka. Autorka podkreśla wagę kształ­to­wania, szcze­gólnie wśród młodych ludzi, świa­do­mości tych praw jako niezmiernie istotnej dla tworzenia społe­czeństw demo­kra­tycz­nych. Jednak rzeczy­wisty stan tej edukacji odbiega daleko od ideału, ponieważ jest ona często prowa­dzona niedo­kładnie i przez osoby do tego nieprzy­go­to­wane.
Druga część książki ogni­skuje się wokół proble­ma­tyki praw dziecka w systemie wycho­wawczo-reso­cja­li­za­cyjnym. Tekst Iryny Suriny porusza zagad­nienie euro­sie­roctwa, które w wyniku migracji zarob­kowej rodziców stało się poważnym problemem m.in. w Polsce, w Mołdawii, na Ukra­inie i na Litwie. Autorka prezen­tuje ten problem w kontek­ście sieroctwa społecz­nego, które wiąże się z brakiem zaspo­ko­jenia podsta­wo­wych potrzeb dziecka, takich jak bezpie­czeń­stwo, poczucie bycia kochanym. Poczucie opusz­czenia przez najbliż­szych niesie ze sobą dale­ko­siężne skutki zarówno dla sfery psychicznej, jak i społecznej funk­cjo­no­wania młodego czło­wieka.

Edukacja muze­alna : muzea dla dzieci i młodzieży / Renata Pater. - Kraków : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, copy­right 2016.
Sygn. 162195, 162196

Wiek XXI stawia nowe wyzwania i muzea przyj­mują coraz śmielej odpo­wie­dzial­ność za naukę, społeczną edukację i rekre­ację. Przy­go­to­wują atrak­cyjne miejsca doświad­czeń, tworzą este­tyczne prze­strzenie, dosto­so­wując propo­zycje i oferty do zróż­ni­co­wa­nych grup odbiorców. Równo­cze­śnie perso­na­li­zują komu­ni­kację ze swoim obecnym i poten­cjalnym gościem. Zapra­szają do spotkań również w świecie wirtu­alnym. Kreatywne dzia­łania w obszarze sztuki współ­cze­snej i dawnej stanowić mogą aktu­alną płasz­czyznę dialogu, kształ­cenia, wycho­wania dzieci i młodzieży. Prze­strzenie wystaw narra­cyj­nych, inte­rak­tyw­nych, party­cy­pa­cyj­nych w muzeach klasycz­nych, a w szcze­gól­ności w muzeach dla dzieci i młodzieży są aktu­alną propo­zycją meto­dyczno-dydak­tyczną dla uczenia się w ciągu całego życia.
„Autorka defi­niuje pojęcie edukacji muze­alnej i przy­tacza koncepcje peda­go­giczne, szcze­gólnie takich autorów, jak John Dewey, Maria Montes­sori i Jean Piaget. Inte­re­su­jące są drobia­zgowe opisy oraz charak­te­ry­styki muzeów dla dzieci i młodzieży utwo­rzo­nych w Mona­chium, Berlinie i we Frank­furcie nad Menem. Na szcze­gólną uwagę zasłu­guje projekt edukacji este­tycznej reali­zo­wany w gale­riach sztuki współ­cze­snej w Krakowie. Wspo­mniany projekt miał charakter badawczy. Były to próby połą­czenia zajęć szkol­nych z przed­miotu «sztuka» z percepcją sztuki współ­cze­snej. Rezul­taty tych działań okazały się zaska­ku­jąco twórcze i pozy­tywne. Autorka słusznie podkreśla zasługi dla polskiego muze­al­nictwa nieży­ją­cych już krakow­skich profe­sorów – Tade­usza Goła­szew­skiego i Jerzego Świe­cim­skiego. Na uwagę i uznanie zasłu­guje obszerna i kompe­tentnie opra­co­wana biblio­grafia.
Książka będzie z pewno­ścią pomocna dla adeptów peda­go­giki, anima­torów kultury, wycho­wawców i rodziców w poszu­ki­waniu szer­szego spoj­rzenia na wartość eduka­cyjną muzeum. Z pełnym prze­ko­na­niem polecam tę książkę”.
Z recenzji prof. dr hab. Ireny Popiołek-Rodziń­skiej

Przy­goda z muzeum, która stała się dla autorki pasją w poszu­ki­wa­niach badaw­czych, może stać się również zachętą dla każdego, kto odkryje dla siebie „czar” muzeów i muze­aliów, urok sztuki i jej wielo­stronne oddzia­ły­wanie.
Książka może zain­spi­rować kreatyw­nych eduka­torów muze­al­nych, anima­torów, peda­gogów, nauczy­cieli czy studentów, którzy odnajdą w niej inspi­racje do własnych poszu­kiwań badaw­czych – zarówno teore­tycz­nych rozważań, a przede wszystkim prak­tycz­nych impli­kacji w aktu­alnej edukacji dzieci i młodzieży. Z muzeum, w muzeum i przez muzeum.

Edukacja seksu­alna w polskiej szkole : perspek­tywa uczniów i dyrek­torów / Mariola Bieńko, Zbigniew Izdebski, Krzysztof Wąż. - Warszawa : Difin, 2016.
Sygn. 162197, 162198

Książka powstała jako rezultat badań jako­ścio­wych, wywiadów grupo­wych zreali­zo­wa­nych z uczniami szkół podsta­wo­wych, gimna­zjów i szkół ponad­gim­na­zjal­nych oraz wywiadów z dyrek­to­rami szkół, na temat zajęć eduka­cyj­nych: wycho­wanie do życia w rodzinie. Opra­co­wanie pozwala na zapo­znanie się z obrazem tych zajęć z perspek­tywy osób odpo­wie­dzial­nych za ich orga­ni­zację, a przede wszystkim z perspek­tywy ich uczest­ników, poznanie doświad­czeń i ocen uczniów doty­czą­cych zarówno orga­ni­zacji zajęć, ich proble­ma­tyki, stoso­wa­nych metod i środków dydak­tycz­nych, jak też sposobu postrze­gania postawy nauczy­ciela prezen­to­wanej na lekcji. Z badań wyłania się również obraz samych uczest­ników fokusów, niezwykle cenny dla zrozu­mienia uwarun­kowań ich rozwoju psycho­sek­su­al­nego.
Z recenzji dr hab. Beaty Łaciak, prof. UW:

Przed­sta­wiony raport jest lekturą wcią­ga­jącą, Autorzy często oddają głos badanym, co dodat­kowo powo­duje wart­kość narracji, a wyniki badań są nie tylko inte­re­su­jące, ale także pozwa­lają odpo­wie­dzieć na pytanie, co w dotych­cza­sowej formie edukacji seksu­alnej warto zachować, a co wymaga zmian. (…) Jeśli edukacja seksu­alna ma być skuteczna, to musi trafiać w potrzeby i ocze­ki­wania samych zain­te­re­so­wa­nych, musi być dobrze przez nich odbie­rana i postrze­gana jako przy­datna, pomocna w codziennym obecnym i przy­szłym życiu.

Efek­tyw­ność edukacji wcze­snosz­kolnej : wybrane aspekty / redakcja Teresa Parczewska. – Lublin : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Marii Curie-Skło­dow­skiej, 2016.
Sygn. 162199, 162200

Publi­kacja „Efek­tyw­ność edukacji wcze­snosz­kolnej. Wybrane aspekty“ pod redakcją naukową Teresy Parczew­skiej wpisuje się w aktu­alne potrzeby społeczne i eduka­cyjne. Jest inte­re­su­jącą i ważną mono­grafią w peda­go­gice wcze­snosz­kolnej. Podjęto w niej trud uporząd­ko­wania i ujęcia cało­ścio­wego różnych, ale zinte­gro­wa­nych w edukacji dziecka obszarów kształ­cenia […]. Książka stanowi cenną lekturę dla nauczy­cieli, studentów i osób zain­te­re­so­wa­nych proble­ma­tyką edukacji dziecka.
[Z recenzji dr hab. Marzenny Magdy-Adamo­wicz, prof. UZ]


Inte­li­gencja emoso­cjalna : poznaj emocje swoje i innych, i żyj lepiej / Luis Stor­tini Sabor
; tłuma­czyła Ewa Mory­cińska-Dzius. – Warszawa : Bellona, cop. 2016.
Sygn. 162204

Irytu­jesz się, gdy ktoś wytknie ci błąd? Przej­mu­jesz się tym, co inni o tobie myślą? Czujesz, że ludzie cię nie rozu­mieją? Często się stre­su­jesz? Jeśli na przy­naj­mniej jedno z tych pytań odpo­wie­działeś poprawnie, ta książka jest dla ciebie!
Luis Stor­ti­ni­Sabor, psycholog, anali­zuje w książce sytu­acje, z którymi codziennie się spoty­kamy, i poka­zuje nam, jak je rozwiązać.
Dzięki tej książce:
– będziesz umiał rozpo­znawać własne uczucia,
– pozbę­dziesz się strachu i wstydu,
– prze­ku­jesz gniew w pozy­tywne emocje,
– nauczysz się empatii,
– rozwią­żesz problemy w związku,
– podej­dziesz z dystansem do toksycz­nego szefa,
– nawią­żesz lepsze kontakty z otocze­niem,
– poczu­jesz się świa­domy, speł­niony i szczę­śliwy.

Kultura nauczy­cieli a kultura uczniów : impli­kacje wycho­wawcze / Ewa Jówko. – Warszawa : Difin SA, 2016.
Sygn. 162209, 162210

Publi­kacja przed­stawia nowe spoj­rzenie na kulturę szkoły poprzez kulturę czło­wieka (nauczy­ciela i ucznia), a nie tylko kulturę orga­ni­zacji. W prezen­to­wanej mono­grafii ukazano, że aspekt doty­czący kultury uczniów i nauczy­cieli stanowi podwa­linę dla kultury każdej szkoły. Autorka jest prze­ko­nana, że to właśnie ostatni z wymie­nio­nych czyn­ników, głównie jednak kultura nauczy­cieli, ma decy­du­jące znaczenie w kształ­to­waniu kultury pracy szkoły: klimatu społecz­nego, stylu kiero­wania, oraz stosunków inter­per­so­nal­nych pomiędzy wszyst­kimi podmio­tami eduka­cyj­nymi. Wery­fi­kacja wiedzy o kulturze szkoły (szcze­gólnie kulturze osobi­stej i osobowej nauczy­cieli oraz uczniów) i jej boga­cenie wydaje się konieczna.
prof. nadzw. dr hab. Miro­sław Z. Babiarz:
(…) ważne i ciekawe przed­się­wzięcie, które wpisuje się w dyskusję na temat kultury nauczy­ciela i kultury uczniów. Wska­zaną proble­ma­tykę przed­stawia w świetle teorii, prze­pisów prawa, badań, ale też poka­zując ją od strony prak­tycznej, co stanowi dodat­kowy walor niniej­szej publi­kacji. (…) Uważam, że powinna znaleźć zain­te­re­so­wanie m.in. peda­gogów, pracow­ników socjal­nych, psycho­logów, ale także służyć jako mate­riał do analiz dla studentów kierunku peda­go­gika, psycho­logia, praca socjalna.

Nauczy­ciel dosko­nały : kształ­to­wanie się nauczy­ciel­skiego zawodu, warunki, kryteria i mier­niki efek­tyw­ności pracy nauczy­ciela / Janusz Bielski. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2017.
Sygn. 162217, 162218

Proble­ma­tyką osobo­wości nauczy­ciela zajmo­wali się głównie psycho­lodzy. Pierwsze polskie docie­kania w tym zakresie odnoszą się nie do osobo­wości, lecz do „duszy” nauczy­ciela. Później poja­wiły się prace trak­tu­jące o jego „instynkcie” i „typie antro­po­lo­gicznym”. Przed­miotem kolej­nych rozważań stał się „talent” nauczy­ciela i wreszcie zaczęto zajmować się nauczy­cielską „osobo­wo­ścią”. Pojmo­wano ją zresztą rozma­icie – jako struk­turę, w której domi­nu­jącą rolę odgry­wają czyn­niki biolo­giczne bądź psycho­lo­giczne, peda­go­giczne czy społeczne.
W bada­niach nad zawodem nauczy­ciela prowa­dzo­nych w ostat­nich kilku­dzie­sięciu latach daje się zauważyć zjawisko odcho­dzenia od badań norma­tywno-speku­la­tyw­nych, opar­tych na rozu­mo­waniu deduk­cyjnym, i podej­mo­waniu badań empi­rycz­nych, opar­tych na rozu­mo­waniu induk­cyjnym. W refleksji nad nauczy­cielem mamy do czynienia z prze­su­wa­niem się punktu cięż­kości z prób nakre­ślenia obrazu ideal­nego nauczy­ciela w kierunku badań empi­rycz­nych czyn­nych zawo­dowo rzeczy­wi­stych nauczy­cieli, kończą­cych się z reguły próbami typo­logii. […]

Jeden z najwy­bit­niej­szych twórców polskiej pedeu­to­logii – Jan Włady­sław Dawid – w swoim dziele O duszy nauczy­ciel­stwa pisał, że: „Istotą nauczy­ciel­skiego powo­łania jest miłość dusz ludz­kich”. Ta miłość do wycho­wanków stano­wiła dla autora funda­ment efek­tyw­ności pracy wycho­waw­czej i moty­wację do samo­kształ­cenia nauczy­ciela. […]

W ostat­nich latach odno­to­wuje się coraz częściej badania nad rzeczy­wi­stym nauczy­cielem. Anali­zuje się jego czyn­ności zawo­dowe i poszu­kuje czyn­ników warun­ku­ją­cych większą efek­tyw­ność pracy. W bada­niach tych coraz wyraź­niej ekspo­nuje się aspekt prak­se­olo­giczny. Szuka się odpo­wiedzi na pytania: co powi­nien wiedzieć i umieć dobry nauczy­ciel okre­ślonej specjal­ności? Jak poszcze­gólne czyn­ności zwią­zane z wyko­ny­wanym zawodem powi­nien wyko­nywać, aby działać sprawnie i skutecznie? Jakie kompe­tencje moralne, społeczne i komu­ni­ka­cyjne powi­nien posiadać? Przy zasto­so­waniu w bada­niach metody induk­cyjnej stwier­dzono rzeczy­wiste cechy konkret­nych nauczy­cieli lub grup nauczy­ciel­skich. Poka­zano czyn­niki warun­ku­jące osią­ganie sukcesów peda­go­gicz­nych, wska­zano na zależ­ności między cechami osobowo-zawo­do­wymi i niektó­rymi czyn­ni­kami zewnętrz­nymi a rezul­ta­tami pracy. […]

Jak pisze autor Nauczy­ciel doko­nały publi­kacji Janusz Bielski cech efek­tyw­nego nauczy­ciela poszu­kuje się również dzisiaj, ale coraz częściej poja­wiają się u badaczy prze­ko­nania, że cechy te nie są wrodzone i że można je wykształcić w procesie przy­go­to­wania zawo­do­wego. Głównym przed­miotem współ­cze­snych badań staje się rzeczy­wisty nauczy­ciel, dzia­ła­jący w konkret­nych warun­kach. Odrzuca się zało­żenie, że nauczy­ciel jest z natury dosko­nały. Wytwo­rzył się też „reali­styczny” stosunek do jego pracy dydak­tyczno-wycho­waw­czej, z pewnym odcie­niem kryty­cyzmu. Nauczy­ciel, który nie najle­piej wyko­nuje swoje zadania, może spotkać się z brakiem akcep­tacji nie tylko ze strony swoich zwierzch­ników. Powstała swego rodzaju społeczna presja na dosko­na­lenie się w zawo­dzie. Coraz częściej odrzuca się pogląd o istnieniu jakiegoś jednego warunku decy­du­ją­cego o efek­tach pracy zawo­dowej nauczy­ciela, a przyj­muje się zało­żenie, że rezul­taty pracy uwarun­ko­wane są całym zespołem różno­rod­nych czyn­ników.

Rozwi­janie mądrości w prak­tyce eduka­cyjnej : scena­riusze zajęć w przed­szkolu i szkole podsta­wowej / Elżbieta Płóciennik. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162236

Kolejna publi­kacja w ramach serii „Edukacja dla Mądrości”, inspi­ro­wanej koncepcją i doko­na­niami Roberta J. Stern­berga (Teaching for Wisdom) – prak­tyczny poradnik meto­dyczny dla nauczy­cieli, wycho­wawców i peda­gogów, pracu­ją­cych w różnych insty­tu­cjach oświa­to­wych, dla konsul­tantów i doradców meto­dycz­nych, a także rodziców. Zawiera wpro­wa­dzenie teore­tyczne oraz przy­kłady sytu­acji eduka­cyj­nych, służą­cych rozwi­janiu inte­li­gencji anali­tycznej, twór­czej, prak­tycznej, reflek­syj­ności, myślenia dialo­gicz­nego i dialek­tycz­nego oraz propo­zycje konkret­nych ćwiczeń. Czytelnik znaj­dzie również zestaw scena­riuszy zajęć do pracy z dziećmi w przed­szkolu i szkole podsta­wowej.
Poradnik uzupeł­niają gotowe do powie­lenia karty pracy.
W plano­wanym trzecim tomie serii, mającym również charakter prak­tyczny, zostaną zamiesz­czone scena­riusze zajęć do pracy z młodzieżą. Zain­te­re­so­wani szer­szym wpro­wa­dze­niem do koncepcji edukacji dla mądrości mają do dyspo­zycji tom pierwszy (E. Płóciennik, Rozwi­janie mądrości dziecka. Koncepcja i wska­zówki meto­dyczne).

Rozwi­janie mądrości w prak­tyce eduka­cyjnej : scena­riusze zajęć dla młodzieży / Elżbieta Płóciennik. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162237

Celem serii prze­wod­ników meto­dycz­nych Edukacja dla mądrości, jest wska­zanie prak­tycz­nych i meto­dycz­nych wska­zówek pozwa­la­ją­cych nauczycie­lom, wycho­wawcom i rodzicom uczniów orga­ni­zować warunki rozwi­jania mądrości oraz zdol­ności sprzy­ja­ją­cych mądremu myśleniu i dzia­łaniu. W pierw­szej części tej serii zostały przed­sta­wione propo­zycje meto­dyczne służące rozwi­janiu mądrości dzieci w wieku przed­szkolnym oraz uczniów w szkole podsta­wowej, nato­miast w tej części autorka zapro­po­no­wała scena­riusze ćwiczeń i zajęć na poziomie ponad­pod­sta­wowym. By jednak umoż­liwić czytel­nikom jedynie tej książki poznanie podstaw teore­tycz­nych edukacji dla mądrości, podobnie jak w części pierw­szej z tej serii, zostały tu zapre­zen­to­wane najistot­niejsze infor­macje doty­czące koncepcji rozwi­jania mądrości w szkole.
Prezen­to­wana publi­kacja stanowi prak­tyczny prze­wodnik meto­dyczny dla nauczy­cieli gimna­zjów i liceów zakresie rozwi­jania mądrości dzieci. Kolejny tom po publi­kacji dla przed­szkoli i szkół podsta­wo­wych.
W książce zapre­zen­to­wano synte­tycznie koncepcję edukacji dla mądrości oraz dostar­czono nauczy­cielom konkret­nych narzędzi do wyko­rzy­stania w pracy eduka­cyjnej i wycho­waw­czej z młodzieżą w postaci ćwiczeń propo­no­wa­nych w codzien­nych sytu­acjach eduka­cyj­nych oraz scena­riuszy zajęć.
Ćwiczenia i scena­riusze służą: dosko­na­leniu kompe­tencji nauczy­cieli i wycho­wawców, wyzwa­laniu aktyw­ności i reflek­syj­ności; prak­tycz­nemu przy­go­to­waniu ucznia do życia; wsparciu w procesie dojrze­wania do samo­dziel­ności; auto­re­fleksji, samo­po­znaniu, podej­mo­waniu wyborów również odno­śnie do przy­szłej drogi zawo­dowej; inte­gracji; profi­lak­tyce nega­tyw­nych zjawisk w środo­wisku rówie­śni­czym uczniów; terapii nace­cho­wa­nych agresją oraz nega­tyw­nymi emocjami relacji i mody­fi­ko­waniu pracy szkoły w kierunku właści­wego reali­zo­wania funkcji wycho­waw­czej i eduka­cyjnej.

Sztuka wycho­wania : jak nie zepsuć własnego dziecka? : od poczęcia do doro­słości / Bożena Kubi­czek. – Opole : Wydaw­nictwo Nowik, 2016.
Sygn. 162241

Wyobraź sobie, jak by to było wspa­niale otrzymać instrukcję obsługi do dziecka? Czy to możliwe? Prze­konaj się czytając najnowszą publi­kację Bożeny Kubi­czek.
Na pewno zdajesz sobie sprawę, że nie ma nic cenniej­szego niż nasze dzieci? Ale czy znamy ich „instrukcję obsługi”? Co robimy, kiedy upra­gnione poja­wiają się na świecie? A prze­cież to nasza rodzi­cielska powin­ność aby przy­go­tować się do tego najważ­niej­szego i najtrud­niej­szego zarazem wyzwania, jakim jest przyj­ście na świat, a następnie wycho­wanie dziecka tak, by czuło się w życiu speł­nione i szczę­śliwe.
Ta książka ma na celu w zwięzły i prosty sposób zapo­znać rodziców z podsta­wo­wymi zagad­nie­niami doty­czą­cymi rozwoju dziecka i udzielić odpo­wiedzi na podsta­wowe pytania:
– Na czym polega wycho­wanie?
– Co zrobić, by dziecko było lepsze i mądrzejsze?
– Jak rozwijać jego wrodzone możli­wości?
– Jak wspierać go w okresie dojrze­wania?
– Jak współ­działać ze szkołą, by w procesie kształ­cenia w pełni wyko­rzy­sty­wało swój poten­cjał?

Pole­camy tę publi­kację również babciom i dziadkom, którzy współ­dzia­łając mądrze z rodzi­cami mogą wspo­magać rozwój swoich ukocha­nych wnuków lub zepsuć swoje wnuki lekce­ważąc zasady usta­lone przez rodziców. Publi­kacja będzie także przy­datna nauczy­cielom, może mieć wpływ na poprawę komu­ni­kacji jak i zrozu­mienie potrzeb dzieci.

Źródło:
www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.wuj​.pl
www​.difin​.pl
www​.ksie​garnia​.bellona​.pl
www​.wydaw​nic​two​pe​trus​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.nowik​.com​.pl