Nowości na półce – styczeń 2018

Nowości na półce – styczeń 2018

Mutyzm : zagad­nienia teorii i prak­tyki / Anna Skoczek. – Kraków : Akademia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2017.
Sygn. 162565

Książka jest mono­grafią zasłu­gu­jącą na baczną uwagę prak­tyków i teore­tyków logo­pedii, psycho­logii i peda­go­giki oraz studentów tych kierunków. W opra­co­waniu została wyło­żona autorska metoda inter­pre­tacji i tera­peu­tycz­nego postę­po­wania (w aspekcie poznaw­czym, diagno­stycznym i rewa­li­da­cyjno-lecz­ni­czym) z muty­zmem – zabu­rze­niem rozwo­jowym i komu­ni­ka­cyjnym trudnym takso­no­micznie, defi­ni­cyjnie, diagno­stycznie i tera­peu­tycznie, gdyż wyma­ga­jącym procedur inter- i trans­dy­scy­pli­nar­nych. Zostały w mono­grafii wpro­wa­dzone w sposób ustruk­tu­ry­zoway liczne terminy i pojęcia nale­żące do prze­strzeni logo­pedii jako nauki, ale czer­piące z osią­gnieć m.in. psychia­trii dzie­cięcej, psycho­logii klinicznej, peda­go­giki specjalnej i tera­peu­tycznej.

Z recenzji dra hab. prof. UP Miro­sława Micha­lika


Niezwy­czajni ludzie : nowe spoj­rzenie na autyzm / Barry M. Prizant, Tom Fields-Meyer ; prze­kład Joanna Bilmin-Odrowąż
. – Kraków ; Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Jagiel­loń­skiego, 2017.
Sygn. 162567

Obowiąz­kowa lektura dla rodziców, nauczy­cieli, tera­peutów i opie­kunów osób z auty­zmem.
Umoż­liwia spoj­rzenie na świat ludzi ze spek­trum autyzmu od wewnątrz, zapewnia współ­czu­jącą, głęboką perspek­tywę, która dodaje nadziei i podnosi na duchu specja­li­stów i członków rodziny, ukazując autyzm nie jako strasz­liwą niepeł­no­spraw­ność, lecz jako niezwykły wymiar czło­wie­czeń­stwa. Na książkę skła­dają się inspi­ru­jące historie będące rezul­tatem 40-letniego doświad­czenia dr. Prizanta, zdoby­tego podczas pracy na uniwer­sy­te­tach, w szko­łach, szpi­ta­lach oraz świad­czenia usług w ramach prywatnej prak­tyki.

Mistrzowski traktat postu­lu­jący niezbędne zmiany w naszym postrze­ganiu osób z auty­zmem oraz udzie­laniu im pomocy. To lektura dla rodziców i wszyst­kich świad­czą­cych profe­sjo­nalne usługi osobom z poważ­nymi niepeł­no­spraw­no­ściami – nie tylko tym z auty­zmem. Mam nadzieję, że ta wyjąt­kowa książka przy­niesie zmianę myślenia i prak­tykę zgodną z jej zało­że­niami”.
dr David E. Yoder, Wydział Nauk o Zdrowiu,
Wyższa Szkoła Medyczna Uniwer­sy­tetu Karo­liny Północnej, Chapel Hill

Jest to najbar­dziej prze­peł­niona empatią i głęboką mądro­ścią książka o auty­zmie, jaką do tej pory prze­czy­tałem. Empa­tyczna i mądra publi­kacja o byciu czło­wie­kiem. Nie da się prze­cenić prze­mie­nia­jącej mocy tej książki: otwiera serce, poszerza zakres widzenia tam, gdzie pano­wała tylko mgła, i inspi­ruje do głębo­kiego spoj­rzenia na coś, co wywo­ły­wało jedynie odru­chową reakcję”.
Rabin Bradley Shavit Artson, Amery­kański Uniwer­sytet Żydowski

Pedeu­to­logia : konteksty, dyle­maty, impli­kacje / Krystyna Duraj-Nowa­kowa. – Kraków : Akademia Igna­tianum : Wydaw­nictwo WAM, 2016.
Sygn. 162573, 162574p

Prof. zw. dr hab. Krystyna Duraj-Nowa­kowa przed­kłada w książce wyniki cało­ścio­wych i syste­ma­tycznie aktu­ali­zo­wa­nych, rozle­głych studiów lite­ra­tu­ro­wych oraz empi­rycz­nych poszu­kiwań argu­mentów i wyja­śnień dla rozstrzy­gania problemów obec­nych w trzech wybra­nych obsza­rach tema­tycz­nych współ­cze­snej peda­go­giki i pedeu­to­logii:
1.Całościowe konteksty teore­tyczno-episte­mo­lo­giczne oraz meto­do­lo­giczne peda­go­giki i pedeu­to­logii
2.Dylematy i rozterki profesji nauczy­ciela i peda­goga akade­mic­kiego
3.Implikacje teore­tyczno-wdro­że­niowe wypro­wa­dzone z analiz i inter­pre­tacji w całej książce.

Ambi­wa­lentne postrze­ganie, stawianie i komen­to­wanie problemów przez Autorkę może otwierać konsy­tu­acje, czyli prze­strzenie dla nowych dyskusji i własnych refleksji czytel­ników nad pedeu­to­logią. Może więc także stymu­lować do formu­ło­wania nowszych zagad­nień na szersze tematy peda­go­gicz­nych kontek­stów. Może również pomóc w pielę­gno­waniu dobrych tradycji pedeu­to­logii, utrzy­ma­nych między jej wizjami tech­no­lo­giczną a huma­ni­styczną. Istotne jest także podej­mo­wanie przez Autorkę nieła­twych, bieżą­cych kwestii i podkre­ślanie szans koniecz­nych zmian prospek­tyw­nych.
Mono­grafia, opra­co­wana w formie scalo­nych esejów, jest adre­so­wana do adeptów peda­go­giki, głównie do studentów trze­ciego stopnia studiów, czyli dokto­rantów – jako poten­cjal­nych kandy­datów na peda­gogów naukowo i zawo­dowo upra­wia­ją­cych dydaktykę/pedagogikę szkoły wyższej i pedeu­to­logię. Jest ona kiero­wana także do osób zain­te­re­so­wa­nych kwestiami zwią­za­nymi z przy­go­to­wa­niem akade­mickim i pracą zawo­dowo-naukową nauczy­cieli i peda­gogów w okresie kolej­nych (po 1999 r.), rady­kal­nych zmian progra­mo­wych i struk­tu­ral­nych systemu szkol­nictwa.


Rozwój nauczy­ciela : od wcze­snej do późnej doro­słości / redakcja naukowa Joanna M. Łukasik, Norbert G. Pikuła, Kata­rzyna Jagielska
. – Kraków : Oficyna Wydaw­nicza „Impuls“, 2016.
Sygn. 162590

Książka Rozwój nauczy­ciela – od wcze­snej do późnej doro­słości podej­muje zagad­nienia specy­fiki pracy nauczy­ciela przez pryzmat jego profe­sjo­na­lizmu i rozwoju zawo­do­wego. Szkolna rzeczy­wi­stość ujęta w formal­no­prawne ramy wyznacza każdemu nauczy­cie­lowi konkretne funkcje i zadania. Anali­zując te najbar­dziej aktu­alne, można powie­dzieć, że prefe­ruje się model nauczy­ciela o rozsze­rzonym profilu zawo­dowym i otwartym podej­ściu do wyko­ny­wa­nych zadań. Aby im spro­stać, nauczy­ciel musi usta­wicznie się dosko­nalić, rozwijać, poddawać refleksji codzienną rzeczy­wi­stość i szukać nowych rozwiązań. A robi to po, aby łatwiej wcho­dzić w sytu­acje eduka­cyjne, które z jednej strony są oczy­wiste, a z drugiej – jeszcze nieznane. Zmie­nia­jące się sytu­acje zawo­dowe stawiają nauczy­cieli przed koniecz­no­ścią ciągłego uczenia się nowych zachowań.

Rozpo­znanie kierunku rozwoju zawo­do­wego i osobi­stego, rozu­mienia profe­sjo­na­lizmu i domi­nu­ją­cych tendencji są dla nauczy­cieli podstawą do wdra­żania nowych koncepcji edukacji, dokształ­cania i dosko­na­lenia. Wielość podej­mo­wa­nych analiz pozwo­liła na przy­jęcie w ukła­dzie książki trzech głów­nych dysku­syj­nych odsłon, które koncen­trują się wokół nastę­pu­ją­cych zagad­nień:
I. Kariera zawo­dowa nauczy­ciela
II. Jakość pracy i życia nauczy­cieli – średnia doro­słość
III. Aktyw­ność i rozwój emery­to­wa­nych nauczy­cieli

Współ­czesna edukacja : wielo­płasz­czy­zno­wość zadań / redakcja naukowa Joanna Skibińska i Justyna Wojcie­chowska. – Kraków : Wydaw­nictwo Libron – Filip Lohner, copy­right 2016.
Sygn. 162599

[…] do rąk czytel­ników trafia książka stano­wiąca efekt zbio­rowej pracy kilku­nastu autorów, w więk­szości pracow­ników naukowo-dydak­tycz­nych różnych uczelni, ale i prak­tyków, którzy podjęli namysł nad wielo­płasz­czy­zno­wo­ścią zadań współ­cze­snej edukacji. Z punktu widzenia dydak­tycznej idei wzajem­nego prze­ni­kania się myśli naukowej oraz rozwiązań i wdrożeń prak­tycz­nych, wycho­dząc naprzeciw koniecz­ności współ­pracy i współ­dzia­łania wszyst­kich podmiotów uczest­ni­czą­cych w orga­ni­zacji i prze­biegu procesu kształ­cenia (zarówno w warstwie refleksji naukowej, jak i reali­za­cyjnej), podjęcie tej proble­ma­tyki należy uznać za cenne i uzasad­nione.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr hab. Anny Karpiń­skiej

Mono­grafia […] sygna­li­zuje najistot­niejsze zagad­nienia współ­cze­snej edukacji, które odpo­wiednio odczy­tane przez reflek­syj­nego czytel­nika – skła­dają się na obraz kierunków jej rozwoju […]. Tytuł mono­grafii […] zwraca uwagę na fakt, że współ­czesna edukacja – po pierwsze – impli­kuje wielość zadań, a może nawet traf­niejsze byłoby tu słowo „wyzwań”, po wtóre – uwikłana jest w wiele różno­rod­nych kontek­stów. Te dwie okolicz­ności stwa­rzają […] szerokie pole do podej­mo­wania tema­tyki rozważań […], co w rezul­tacie zaowo­co­wało warto­ściową pozycją na rynku współ­cze­snych prac peda­go­gicz­nych.
Frag­ment recenzji prof. nadzw. dr. hab. inż. Janusza Morbit­zera

Współ­czesne modele i stra­tegie reso­cja­li­zacji / redakcja naukowa Robert Opora, Rado­sław Breska, Joanna Jezierska, Małgo­rzata Piecho­wicz. – Warszawa : Difin, 2017.
Sygn. 162600, 162601

Każdy w swoim życiu styka się ze zjawi­skami pato­logii społecznej. Warto zauważyć, że istnieje szereg publi­kacji koncen­tru­ją­cych się wyłącznie na teore­tycz­nych zagad­nie­niach. Niniejsza książka jest próbą zbudo­wania pomostu pomiędzy teorią a prak­tyką reso­cja­li­za­cyjną. Zakłada wska­zanie nowych kierunków badaw­czych i meto­dycz­nych.

Publi­kacja skie­ro­wana jest do osób, które chcą się dowie­dzieć, jak umie­jętnie łączyć teorię z prak­tyką, aby skutecznie osiągać zamie­rzone cele wycho­wawcze, tera­peu­tyczne i reso­cja­li­za­cyjne. Czytel­nicy dowiedzą się, jakie są współ­czesne tendencje w reso­cja­li­zacji oraz jakie dyle­maty poja­wiają się w pracy wycho­waw­czej. Obok pracow­ników insty­tucji podej­mu­ją­cych dzia­łania na rzecz osób naru­sza­ją­cych normy społeczne i ich rodzin publi­kacja, ze względu na opisy­wane badania naukowe, zain­te­re­suje również badaczy tych zagad­nień.

Książka prezen­tuje nowa­tor­skie spoj­rzenie na zagad­nienia doty­czące reso­cja­li­zacji. Celem publi­kacji jest opisanie modeli reso­cja­li­za­cyj­nych oraz prak­tycz­nych stra­tegii przy­dat­nych w pracy reso­cja­li­za­cyjnej z dziećmi, młodzieżą i doro­słymi. Poznanie przed­sta­wio­nych w niej treści sprawi, że czytel­nicy z większą odwagą i pewno­ścią będą rozwią­zywać problemy w obszarze zjawisk pato­logii społecznej. Zdobytą wiedzę będą mogli wyko­rzy­stywać dla siebie oraz innych, poznają wiele nowych i inte­re­su­ją­cych sposobów rozu­mienia inter­wencji reso­cja­li­za­cyj­nych. Jedno­cze­śnie będą mogli również uniknąć wielu konfliktów, dzięki czemu poczują się lepiej i zaczną pewniej wyko­nywać swoją pracę.

Nauczy­ciel wcze­snej edukacji kreatorem środo­wiska eduka­cyj­nego dziecka / pod redakcją Elżbiety Płóciennik, Doroty Radzi­kow­skiej. – Łódź : Wydaw­nictwo Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego, 2016.
Sygn. 162685, 162686

Prze­ka­zy­wana do rąk Czytel­nika książka to kolejny tom podej­mu­jący tema­tykę nauczy­ciela wcze­snej edukacji (seria „Wczesna Edukacja”) pod redakcją pracow­ników Katedry Peda­go­giki Wieku Dzie­cię­cego Uniwer­sy­tetu Łódz­kiego. W każdej kolejnej publi­kacji z tej serii autorzy zajmują się nowym ważnym problemem doty­czącym podmiotu badań – nauczy­ciela wcze­snej edukacji. W prezen­to­wanym tomie koncen­trują się na analizie i opisie, orga­ni­zo­wa­nego przez nauczy­ciela, środo­wiska eduka­cyj­nego sprzy­ja­ją­cego uczeniu się dzieci. Podej­mują próbę nie tylko prezen­tacji, lecz także wyzna­czenia kierunku rozwoju alter­na­tyw­nych sposobów, które mają prowa­dzić do pożą­da­nych zmian w edukacji przed­szkolnej i wcze­snosz­kolnej, umoż­li­wia­ją­cych urze­czy­wist­nianie postu­latu stymu­lo­wania wszech­stron­nego rozwoju dziecka.

W tej samej serii ukazały się publi­kacje: Nauczy­ciel wcze­snej edukacji wobec zmian społeczno-kultu­ro­wych (red. Wiesława Leżańska, Alek­sandra Feli­niak) oraz Nauczy­ciel wcze­snej edukacji. Rozwi­janie kompe­tencji zawo­do­wych (red. Wiesława Leżańska, Dorota Radzi­kowska).

Ocena pracy nauczy­ciela i dyrek­tora od 1 stycznia 2017 r. : prak­tyczne porady, zasady postę­po­wania i wzory doku­mentów / [autorzy Michał Kowalski, Dariusz Dwojewski, Dariusz Skrzyński]. – Warszawa : Oświata Grupa Wydaw­nicza – Wydaw­nictwo Wiedza i Prak­tyka, copy­right 2017.
Sygn. 162690

Publi­kacja stanowi omówienie zasad oceniania nauczy­ciela i dyrek­tora po 1 stycznia 2017 r. Wyja­śnia na 22 przy­kła­dach poszcze­gólne etapy proce­dury oceny pracy z poda­niem elementów które uległy mody­fi­kacji. Wska­zuje różnice w ocenie nauczy­ciela i dyrek­tora. Uwzględnia fakt, że nastą­piła zmiana podmiotu doku­ją­cego oceny dyrek­tora i odwo­łuje się do nowego rozpo­rzą­dzenia w sprawie oceny. Omawia konse­kwencje kadrowo-płacowe uzyskania okre­ślonej noty. Całość dopełnia 16 wzorów doku­mentów do wyko­rzy­stania.

Oświata i wycho­wanie jako zadanie publiczne gmin : czyn­niki wpły­wa­jące na efek­tyw­ność wydatków budże­to­wych / Aneta Kaczyńska. – Warszawa : CeDeWu, 2017.
Sygn. 162692

Publi­kacja stanowi komplek­sową analizę problemu pomiaru efek­tyw­ności wydatków budże­to­wych gmin na oświatę i wycho­wanie oraz okre­ślenie czyn­ników na nią wpły­wa­ją­cych. Ponadto w książce przed­sta­wiono zagad­nienia doty­czące zmie­nia­ją­cego się prawa oświa­to­wego ze szcze­gólnym uwzględ­nie­niem reformy systemu oświaty w 2017 r., źródeł finan­so­wania zadań oświa­to­wych i wycho­waw­czych oraz zwią­za­nych z nimi wydatków, a także przy­to­czono liczne przy­kłady wnio­sków z badań ze świa­towej lite­ra­tury przed­miotu. Publi­kacja zain­te­re­suje zarówno naukowców zajmu­ją­cych się tą tema­tyką, jak i decy­dentów samo­rządu tery­to­rial­nego. Zapro­po­no­wane ujęcie wska­za­nego, złożo­nego zagad­nienia badaw­czego stanowi bowiem propo­zycję dla stwo­rzenia narzę­dzia anali­tycz­nego, które może być zaim­ple­men­to­wane w polskich samo­rzą­dach.

Z uwagi na zawi­łości i częste zmiany polskiego systemu oświaty i wycho­wania i jego finan­so­wania ze źródeł publicz­nych na szczeblu samo­rzą­dowym w połą­czeniu z proble­mami badania efek­tyw­ności wydat­ko­wania tych środków podjęta tema­tyka odznacza się wysokim stop­niem trud­ności. Samo podjęcie i realne wyko­nanie badania efek­tyw­ności wydatków publicz­nych gmin, dodat­kowo wzmoc­nione bada­niem nad doborem najbar­dziej istot­nych czyn­ników mają­cych wpływ na tę efek­tyw­ność, byłoby dużym wyzwa­niem nawet dla doświad­czo­nego badacza.“
prof. dr hab. Krystyna Brzo­zowska, prof. zw. Uniwer­sy­tetu Szcze­ciń­skiego

Niewąt­pliwą zaletą pracy są doko­nane zesta­wienia i porząd­ko­wania. Wyeks­po­nować należy badanie własne, które zostało zapro­jek­to­wane i prze­pro­wa­dzone przez Autorkę. Pozwo­liło ono na wycią­gnięcie inte­re­su­ją­cych wnio­sków i konkluzji oraz zreali­zo­wanie posta­wio­nego celu badaw­czego.“
dr hab. Paweł Kowalik, prof. nadzw. Uniwer­sy­tetu Ekono­micz­nego we Wrocławiu.

Prezen­tacje naukowe : prak­tyczny poradnik dla studentów, dokto­rantów i nie tylko / Piotr Wasyl­czyk. – Warszawa : Wydaw­nictwo Naukowe PWN, 2017.
Sygn. 162697, 162698

Ilu cieka­wych, inspi­ru­ją­cych prezen­tacji wysłu­cha­li­ście ostatnio na konfe­ren­cjach nauko­wych, uczel­nia­nych semi­na­riach i wydzia­ło­wych konwer­sa­to­riach? Osobiste staty­styki autora książki (obej­mu­jące głównie dzie­dzinę fizyki, inży­nierii mate­ria­łowej i nauki o życiu) wska­zują na około 10 – 20%. Reszta wystą­pień jest często trudna do znie­sienia przez dwadzie­ścia, nie mówiąc już o czter­dziestu pięciu minu­tach.

Czy musi tak być? Czy można inaczej opowiadać o nauce, o często niezwykle złożo­nych zagad­nie­niach, którymi zajmu­jemy się w labo­ra­to­riach, biblio­te­kach i na wyko­pa­li­skach? A jeśli tak, jak to robić?

Jak z infor­macji i danych, którymi dyspo­nu­jemy, stwo­rzyć inte­re­su­jącą opowieść?
Jak mówić zrozu­miale o trud­nych zagad­nie­niach?
Jak opowie­dzieć o swoich bada­niach nauko­wych tak, by zain­spi­rować widownię?
Jak nie nudzić słuchaczy?
Czy można wygłosić świetną prezen­tację bez slajdów?
Jak zapa­nować nad konfe­ren­cyjną tremą?
Jak sobie pora­dzić ze złośli­wymi pyta­niami?

Na te i wiele innych pytań odpo­wiada Piotr Wasyl­czyk, fizyk z Uniwer­sy­tetu Warszaw­skiego z kilku­na­sto­letnim stażem konfe­ren­cyjnym i krót­szym, ale bardzo inten­sywnym doświad­cze­niem w nauczaniu sztuki prezen­tacji nauko­wych. Autor w swobodnej formie prowadzi czytel­nika przez proces projek­to­wania, tworzenia i wygła­szania prezen­tacji – od pierw­szych szkiców ołów­kiem na kartce po konfe­ren­cyjną scenę. Propo­nuje wiele nieoczy­wi­stych rozwiązań: od ćwiczeń w pisaniu bajek i wier­szyków po prezen­tacje na tablicy, od slajdów bez tekstu po użycie spek­ta­ku­lar­nych rekwi­zytów. A wszystko po to, by odcza­rować niezro­zu­miałe, nudne wystą­pienia, odczy­ty­wane mono­tonnym głosem z kartki przez prele­gentów stoją­cych tyłem do sali.

Po prze­czy­taniu tej książki twoje prezen­tacje naukowe już nigdy nie będą takie jak dotąd.

•Książka nie tylko przed­stawia cechy dobrych prezen­tacji nauko­wych, lecz także zawiera wiele prak­tycz­nych ćwiczeń, które pozwa­lają zdobyć nowe umie­jęt­ności potrzebne przy wymy­ślaniu, projek­to­waniu i wygła­szaniu prezen­tacji.
•Prowadzi czytel­nika krok po kroku od selekcji mate­riału do prezen­tacji, przez wybór struk­tury opowia­dania, aż do ćwiczeń ułatwia­ją­cych efek­tywną pracę z głosem i ciałem na scenie.
•Prezen­tuje na przy­kła­dach jak z prze­ła­do­wa­nych infor­ma­cjami, nieczy­tel­nych slajdów zrobić świetne ilustracje do konfe­ren­cyj­nego wystą­pienia.
•Podaje prak­tyczne wska­zówki, kiedy i jak używać rekwi­zytów.
•Zawiera konfe­ren­cyjny savoir-vivre w pigułce.
•Osobny rozdział poświę­cony jest przy­go­to­wy­waniu plakatów konfe­ren­cyj­nych.

Książka jest adre­so­wana do studentów, dokto­rantów i naukowców, którzy chcą w zrozu­miały, ciekawy i inspi­ru­jący sposób prezen­tować wyniki swoich badań na konfe­ren­cjach, sympo­zjach czy semi­na­riach.

Szkoła neuronów: o nasto­lat­kach, kompro­mi­sach i wycho­waniu / Marek Kacz­ma­rzyk. – Słupsk : Wydaw­nictwo Dobra Lite­ra­tura, 2017.
Sygn. 162716

Trud­ności w poro­zu­mie­waniu się z doro­słymi, łamanie reguł, nara­żanie się na ryzyko, niechęć do spraw­dzo­nych metod rozwią­zy­wania problemów, kłopoty z zasy­pia­niem… To tylko niektóre z elementów codzien­ności nasto­latka, dodat­kowo stoją­cego dzisiaj w obliczu problemów i zadań, z którymi nie mieliśmy do czynienia w historii naszego gatunku. Jaki jest prak­tyczny sens etapu życia, w którym wszystko robimy inaczej niż trzeba?

Najnowsze odkrycia neuro­nauk, zwłaszcza zwią­zane z rozwojem ośrod­ko­wego układu nerwo­wego, wyja­śniają wiele zjawisk doty­czą­cych zachowań nasto­latków, które wcze­śniej były dla nas niezro­zu­miałe i uważa­liśmy za szko­dliwe. Z propo­no­wanej przez autora perspek­tywy konflikt pokoleń jest nie tylko zrozu­miały, ale wręcz konieczny. Napięcie pomiędzy ludźmi będą­cymi na różnym etapie rozwoju jest tu siłą, która właściwie wyko­rzy­stana służy inte­resom obu stron.

Szkoła wspól­nych działań czyli O rela­cjach i współ­pracy / Jaro­sław Kordziński. – Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2017.
Sygn. 162717

W funk­cjo­no­wanie szkoły wpisana jest współ­praca wielu podmiotów – orga­ni­zo­wana przez nauczy­cieli, ale anga­żu­jąca uczniów współ­dzia­ła­ją­cych zarówno ze sobą, jak i z nauczy­cie­lami oraz rodziców. Podej­mo­wanie wspól­nych działań oraz zespo­łowe uczenie się sprzy­jają indy­wi­du­al­nemu rozwo­jowi, zwięk­szają efek­tyw­ność oddzia­ływań eduka­cyj­nych na uczniów, a przede wszystkim wzmac­niają rozwój szkoły jako orga­ni­zacji uczącej się. Efektem zaan­ga­żo­wania wielu podmiotów jest także wzrost skutecz­ności pracy szkoły oraz zwięk­szenie jej roli w środo­wisku, a co za tym idzie – wzmoc­nienie jej konku­ren­cyj­ności wobec innych podob­nych placówek dzia­ła­ją­cych na tym samym terenie.

W książce czytelnik znaj­dzie m.in.:
•prak­tyczne odnie­sienia do prze­pisów prawa okre­śla­ją­cych zadania dyrek­torów szkół w ramach nadzoru peda­go­gicz­nego na zarzą­dzanie szkołą i zespo­łami nauczy­ciel­skimi,
•rozwią­zania doty­czące orga­ni­zacji pracy nauczy­cieli z uczniami oraz współ­pracy z ich rodzi­cami, a także współ­pracy z innymi nauczy­cie­lami,
•gotowe propo­zycje i rozwią­zania w zakresie nawią­zania i rozwoju współ­pracy, które można wyko­rzy­stać w pracy na rzecz szkół.

Publi­kacja prze­zna­czona jest dla nauczy­cieli, dyrek­torów szkół oraz rodziców. Zain­te­re­suje także studentów kierunków peda­go­gicz­nych.

Źródło :

www​.wydaw​nictwo​.igna​tianum​.edu​.pl
www​.wuj​.pl
www​.impul​so​fi​cyna​.com​.pl
www​.libron​.pl
www​.difin​.pl
www​.wydaw​nictwo​.uni​.lodz​.pl
www​.fabry​ka​wiedzy​.com
www​.cedewu​.pl
www​.ksie​garnia​.pwn​.pl
www​.dobra​li​te​ra​tura​.pl
www​.wolter​skluwer​.pl
www​.profinfo​.pl