Zbrodnia pomorska 1939

Zbrodnia pomorska 1939

Instytut Pamięci Narodowej uruchomił portal eduka­cyjny www​.zbrod​nia​po​mor​ska​1939​.pl, a także wydał materiały eduka­cyjne dla uczniów szkół ponad­pod­sta­wo­wych w postaci teki. Będzie ona dostępna w Biblio­tece dla nauczy­cieli, chcących ją wykorzy­stać na lekcjach historii. Materiały składają się z dwóch części: eseju histo­rycz­nego dla nauczy­cieli oraz zestawu ćwiczeń dla uczniów, infogra­fiki z mapą oraz płyty z dwudzie­sto­mi­nu­towym filmem dokumen­talnym „Zbrodnia pomorska 1939”, zreali­zo­wanym przez IPN i Telewizję Polską. Na płycie znalazły się także wszystkie ćwiczenia dla uczniów w osobnych plikach, aby ułatwić nauczy­cie­lowi ich wydruk na zajęcia.

Skala zbrodni niemiec­kich na obszarze przed­wo­jen­nego województwa pomor­skiego w 1939 r., ich charakter i rola Selbst­schutz Westpreussen to argumenty, które świadczą o potrzebie wprowa­dzenia do histo­rio­grafii, edukacji i pamięci narodowej nowego pojęcia. Zbrodnia pomorska 1939 była przede wszystkim ekster­mi­nacją dziesiątek tysięcy przed­sta­wi­cieli polskiej ludności cywilnej rozstrze­la­nych w ramach „Intel­li­gen­zak­tion”, ale także rolników, robot­ników i rzemieśl­ników zamor­do­wa­nych przez niemiec­kich sąsiadów z chęci zemsty czy chciwości. Na Pomorzu zgodnie z nazistowską maksymą, że „zdrowe zwierzęta zabijają chore”, zamor­do­wano także tysiące chorych psychicznie w dołach śmierci w Piaśnicy, Szpęgawsku, Mniszku, Chojni­cach. Zbrodnia niemiecka na ziemi pomor­skiej to także ekster­mi­nacja co najmniej 600 obywa­teli polskich pocho­dzenia żydow­skiego. Zanim mecha­nizm Zagłady i ludobój­stwa został rozwi­nięty na Wscho­dzie po 1941 r., został wcielony w mniej­szej skali na terenie okupo­wanej Polski w pierw­szych dniach okupacji.

W poszcze­gól­nych miejscach zbrodni na Pomorzu Gdańskim jest kulty­wo­wana pamięć o tych wydarze­niach, jednak tylko w wymiarze lokalnym. Większość Polaków niemiesz­ka­ją­cych w obecnym wojewódz­twie pomor­skim czy kujawsko-pomor­skim nigdy o nich nie słyszała.

Źródło: ipn​.gov​.pl